Chocolat (شکلات)

۲۰۰۰ | درام, عاشقانه | ۱۲۱ دقیقه | درجه نمایشی PG-13

 

کارگردان :Lasse Hallström

نویسنده :Joanne HarrisRobert Nelson Jacobs

بازیگران :Juliette BinocheJudi DenchAlfred Molina

خلاصه داستان :یک زن به همراه دخترش یک مغازه شکلات فروشی در یک روستای کوچک فرانسوی باز می کنند و …

 
 
 

www.naghdefarsi.com/images/stories/rooz/12/logo-trans.png

 

شان لوی – Portland Oregonian (امتیاز ۹٫۱ از ۱۰)

«شکلات» از چنان موارد ساختاری خوبی تشکیل شده است – مثل بازیگری، طراحی صحنه، فیلم‌برداری و موسیقی – که ایستادن در مقابل آن، ایستادن در برابر هر چیزی است که به عنوان هنر، رومنس و حتی زندگی می‌شناسیم.

 

پال مک‌کولم – L.A Weekly (امتیاز ۸ از ۱۰)

در حالی که صحنه‌های بسیار احساسی‌ و جذابی در این اثر وجود دارند – که بیشتر آن‌ها به خاطر کیفیت بالای بازی بازیگرانش است – میزان حساب و کتابی که در فیلمنامه و تصاویر آن واضح است باعث شده تا مقداری از اغواگری آن کاسته شود.

 

ای.او اسکات – The New York Times (امتیاز ۸ از ۱۰)

فیلم به حدی قدرتمند است که تنها پس از تمام شدنش متوجه آن خواهید شد.

 

دیوید آنسن – Newsweek (امتیاز ۸ از ۱۰)

«شکلات یک فیلم شاد و در عین حال جدی درباره‌ی تحمل کردن است که در قالب یک داستان پریان تزئین شده است.

 

Mr. Showbiz (امتیاز ۸ از ۱۰)

تحت تاثیر زیبایی‌های «شکلات» قرار گرفتن بسیار ساده است.

 

لیسا شوارزمن – Entertainment Weekly (امتیاز ۶٫۷ از ۱۰)

فیلم به همان اندازه‌ای که انتظارش می‌رفت شیرین و دوست داشتنی است و بازی «ژولیت بینوش» نیز بسیار دلپذیر است.

 

لارس تاپمن – Charlotte Observer (امتیاز ۶٫۳ از ۱۰)

«شکلات» بی‌شک عطش ما برای یک دسر زیبا و امیدبخش را برطرف می‌کند اما به گونه‌ای پایان می‌یابد که همچنان گشنه خواهید بود.

 

ریچارد اسشیکل – Time (امتیاز ۵ از ۱۰)

این فیلم هیچ وقت انتظارات شما به عنوان یک بیننده را از بین نخواهد برد.

 

دسون تامپسون – Washington Post (امتیاز ۴ از ۱۰)

تنها کلماتی که برای توصیف این اقتباس می‌توانم استفاده کنم «دلپذیر» و «تا حدی مهرانگیز» است.

*لنت: دوران چهل روزه از چهارشنبه‌ی خاکستر تا عید پاک که ایام روزه و استغفار است.

«شکلات»(Chocolat) درباره‌ی جنگی بین الحاد و مسیحیت است و به خاطر اینکه سمت الحاد شکلات دارد، برنده می‌شود. پیروزی او تنها به این دلیل با تاخیر مواجه می‌شود که سمت مسیحیت در طی مراسم لنت* شکلات نمی‌خورند.

فیلم «روزی روزگاری» در یک روستای فرانسوی اتفاق می‌افتد، جایی که آرامش کامل برقرار است. البته منظور از آرامش کامل رکورد است، رکودی که از مدت‌ها پیش همچنان پابرجا است تا اینکه «بادی بازیگوش از شمال شروع به وزیدن کرد» و «ویان»(با بازی جولیت بینوش) را با خود آورد، کسی که فروشگاه شکلات فروشی را باز کرد، فروشگاهی که پس از بازشدنش دیگر هیچ چیزی مثل سابق نشد.

«شکلات» بسیار جذاب و مفرح است و «بینوش» به عنوان شخصیت اصلی در فیلم در قامت یک ملکه‌ی خردمند در آمده که مشغول حکمرانی است. همانند زیبایی «کاترین دنوو»، زیبایی او نیز صرفا محدود به جوانیش نمی‌شود و مسلما در ادامه‌ی زندگی نیز همراه او خواهد بود. در این فیلم نیز او چنان سرزنده و شاداب به نظر می‌رسد که صرف حضورش در شهر باعث شکل گیری بحث‌هایی بین افراد معتقد محلی می‌شود. این مسئله که آیا او قصد پنهانی دیگری دارد، طبق باور عده‌ای واقعا یک جادوگر یا راهبه‌ی ملحدان است توسط فیلم پاسخ داده نمی‌شود.

«کومته دی ریناد»(با بازی آلفرد مولینا) بر این شهر حکومت می‌کند، کسی که ثروت و کتاب‌هایش به نظر توانایی دلداری دادن او برای عدم حضور همسرش را ندارند، همسری که به ظاهر در حال بازدید از شهر «ونیز» است اما یک احتمال هم وجود دارد و آن هم ترک کردن کامل همسرش است. «ریناد» خودش را در جایگاه فرد حکم کننده‌ی اخلاقیات می‌بیند و حتی موعظه‌ها و خطابه‌هایی نیز می‌نویسد که پدر «هنری»(هیو اوکانر) در منبر بخواند آن هم در حالی که لبان اشراف‌زاده‌های از خود راضیِ حاضر در مراسم به صورت هماهنگی در حال حرکت اند.

در این شهر یک سری مشکلاتی وجود دارند که به صورت آنی به گردن «ویان» انداخته می‌شوند، کسی که به «جوزفین»(لینا اودین) که توسط همسرش «سرج»(پیت استورمر) خونین و مالین شده است دلداری می‌دهد. این مسئله که مردان در این گونه داستان‌ها دستِ بزن داشته باشند تقریبا تبدیل به یک نوع کلیشه‌ی داستانی شده است و یک نوع استدلال نیز برای جایگاه بالاتر «ویان» شده است، کسی که مادر ناتنی «آنوک»(ویکتوری تیویسول) محسوب می‌شود به همین تحمل هیچ‌گونه خشونتی در زیر سقف خانه‌ش را ندارد. اگرچه او علاقه‌ای به جنس متضاد دارد که تجلی آن را می‌توان در «روکس»(با بازی جانی دپ) دید، کسی که خانه‌ی قایقی خود را در رودخانه‌ی مجاور مستقر می‌کند و جامعه‌ی بورژوازی را با سبک زندگی اقلیتی خود شوکه می‌کند.

شکلات‌های ‌«ویان» مواد تشکیل‌دهنده‌ی جادویی‎ای دارند درست مثل چیزهایی که در «مثل آب مورد نیاز برای شکلات»(Like Water for Chocolate) دیده بودیم و خیلی زود مغازه‌ی او تبدیل به محلی برای بهتر کردن حال مردم می‌شود. یک شکلات همچون داروی عشقی قوی عمل می‌کند و پیرمردی(جان وود) را تحریک می‌کند تا جرئت پیدا کرده و به یکی از بیوه‌های محل (لزلی کارون) بگوید که مدت‌ها است که به او علاقه دارد. حتی صاحب‌خانه‌ی خود رای و سنگدل «ویان» یعنی «اِون آرمانده»(جودی دنچ) نیز تحت تاثیر این شکلات‌ها قرار می‌گیرد و خصومت درازمدت خود با دخترش(کری-اَن موس) را پایان می‌دهد.

«لاس هالستروم» فیلم «شکلات» را کارگردانی کرده است. «شکلات» از آن دسته فیلم‌هایی است که می‌توانید به عنوان یک داستان کمی فانتزی‌گونه از آن لذت ببرید، فیلمی که در آن ارزش‌ها از داستان‌های پریان بچه‌گانه آمده اند اما موضوعات و مضامین بزرگ‌سالانه نیز در آن‌ها جای گرفته است. نیاز به گفتن ندارد که در اینگونه داستانی‌ها دین غالب همان مردمان خشک مقدس و مذهبی هستند اما «شکلات» چندان کاری به کار حکومت محلی ندارد؛ علی‌رغم اینکه آن‌ها با خارجی‌ها از جمله شخصیت «جانی دپ» در فیلم برخورد خوبی ندارند و از آن‌ها استقابل نمی‌کنند اما مردمانی شیطان صفتی نیستند. در عوض این افراد شبیه خوابگردهای آسوده خاطری هستند که بوی قهوه به مشامشان خورده است، یا در این مورد بوی شکلات. حتی «ریناد» نیز تحت تاثیر قرار گرفته است و وقتی که فهمید ادبیات نابخردانه‌ی او باعث تحریک شدن یک جاهل به راه انداختن یک آتش شده، دچار شگفتی شد.

من از فیلم در سطح انتظاری که از آن داشتم لذت بردم. البته در عین حال نگران اوضاع فیلم در گیشه نیز هستم، فیلمی که در آن مسیحی‌های درخشان و خوش‌بین بر بی‌دین‌ها پیروز شدند.

مترجم :امید بصیری


دیدگاه بگذارید

Please Login to comment
  Subscribe  
Notify of