آقایان (The Gentlemen)

کارگردان: Guy Ritchie (گای ریچی)
نویسنده: Guy Ritchie (گای ریچی),
8.1
51
0.72

خلاصه داستان:

فیلم آقایان (جنتلمن) داستان زندگی میکی پیرسون را نشان می‌دهد. کسی که یکی از بزرگترین خلافکاران بریتانیا محسوب می‌شود و باند بسیار قوی و بزرگی را رهبری می‌کند. میکی پیرسون سعی می‌کند امپراتوری ...


تصاویر فیلم:

خلاصه نظر منتقدان:

The Hollywood Reporter ( امتیاز ۷ از ۱۰ )

فیلم جدید « گای ریچی » که مجموعه‌ای از بازیگران درجه یک مثل « متیو مک کاناهی »، « هیو گرنت »، « چارلی هانام » و … را دارد، اثری آشنا اما سرحال و بامزه است که دیالوگ‌های هوشمندانه‌ای دارد.

TheWrap ( امتیاز ۶.۳ از ۱۰ )

شاید « ریچی » همچنان در حال تجربه‌‌ی چیز خیلی جدیدی نباشد و در قلمروی شناخته‌شده‌ای حرکت کند اما می‌توانید حس کنید که « آقایان » ( The Gentlemen ) برای او اثر جذاب‌تری به نسبت « علاالدین » ( Alladin ) بوده است. تماشای « آقایان » از آن اثر هم تجربه‌‌ی بهتر و بامزه‌تری است.

پیتر بردشا – The Guardian ( امتیاز ۶ از ۱۰ )

« ریچی » دوباره به ریشه‌های جالب و سرگرم‌کننده‌ی خود بازگشته است.

رابی کالین – The Telegraph ( امتیاز ۶ از ۱۰ )

« آقایان » تلاشی شجاعانه و صد البته بسیار زمخت و سخت از سوی « ریچی » برای بازگشت به ریشه‌های قدیمیش است و نتیجه طوری است که به نظر می‌رسد او تا سال ۲۰۰۵ بیشتر جلو نیامده است.

یان فریر – Empire ( امتیاز ۶ از ۱۰ )

چیزی که فیلم در عمق و تازگی کم دارد را با نقاط بامزه و کارتونیش جبران می‌کند.

جیمز موترام – Total Film ( امتیاز ۶ از ۱۰ )

« ریچی » دوباره به ریشه‌های خود بازگشته است و این اثر به اندازه‌ی کافی خوب است که بتوانید از آن لذت ببرید.

گای لاج – Variety ( امتیاز ۴ از ۱۰ )

بازیگران این اثر در لباس‌های پر زرق و برق خود تا حد ممکن از چنین محتوای تاریخ مصرف گذشته و کم‌عمقی لذت می‌برند اما خب تمامی افراد حاضر در این اثر شایسته‌ی چیز بهتری اند.

سارا واند – Screen Daily ( امتیاز ۴ از ۱۰ )

« آقایان » فیلم یک‌بارمصرفی است. به خاطر وجود بازیگران درجه یک، این فیلم بیش از حد لازم مورد توجه قرار گرفته است. « گای ریچی » دوباره به ژانری بازگشته است که در همان ابتدای کار برای او شهرت به همراه آورد.

سیمران هانز – The Observer ( امتیاز ۴ از ۱۰ )

آخرین فیلم گنگستری-کمدیِ « گای ریچی » خودش را به عنوان اثری بسیار بی‌خطر نشان داده است اما پشت طنز آن می‌توان دیدگاه تاریخ‌مصرف گذشته و زشتی را دید.


نقد و بررسی فیلم به قلم James Berardinelli (جیمز براردینِلی)

نشریه reelviews

نمره 6.3 از 10

خبر خوب برای تمامی طرفداران سریال « دونتون ابی » ( Downtown Abbey ) که دوست داشتند باز هم توهین‌های غیرقابل‌یادآوری بانو « مری کراولی » را بشنوند؛ گای ریچی حواسش به شما بوده است. « میشل داکری » نه تنها ناسزا و فحش‌های رده بالایی با بازیگران مرد همراه خود رد و بدل می‌کند بلکه آشنایی خوبی با نحوه‌ی استفاده از اسلحه هم دارد. البته که قدرت‌های کارگردانی « گای ریچی » اصلا شامل پردازش شخصیت پیچیده‌ی یک کاراکتر زن مثل « روزالیند » نمی‌شوند بلکه این کاراکتر بیشتر شبیه یک شخصیت رویایی از یک زن در ذهن مردان است تا شخصیتی واقعی.

فیلم « آقایان » ( The Gentlemen ) توانسته تا « گای ریچی » را به ریشه‌های خود بازگرداند. او به یاد  بخش ابتدایی دوران کاری خود یعنی آثاری مثل « ضامن، قنداق و دو لوله تفنگ شلیک شده » ( Lock, Stock and Two Smoking Barrels ) که توسط منتقدین ستایش شد و یا « قاپ‌زنی » ( Snatch ) که مورد توجه آن‌ها قرار نگرفت، به سراغ ساخت « آقایان » رفته است. خشونت و توهین و فحش و ناسزا در فضایی پسا-تارانتینویی با یکدیگر ترکیب شده اند و نتیجه‌ی کار طنز بامزه‌ای است که باعث ترشح حجم زیادی از تستوسترون می‌شود. فیلمنامه‌ی اثر تا نیمه‌ی آن بسیار هوشمندانه است و بخشی از عجیب و غریب بودن آن مقداری زیاد از حد است. « ریچی » لذت می‌برد تا بینندگان را گول بزند و به آن‌ها بقبولاند که باید منتظر اتفاقی بزرگ باشند و در نهایت این اتفاق رخ ندهد؛ اگرچه که استفاده از این تکنیک در بخش‌هایی از اثر به بیراهه رفته که می‌توان به یکی دو مورد هم خیلی دقیق اشاره کرد. نداشتن راوی داستانی قابل اعتماد می‌توان یک شمشیر دولبه باشد مخصوصا اگر در ابتدای روایتی که از این راوی می‌شنویم، گفته شود که شاید تمام این اتفاقات واقعیت نداشته باشند.

« داستان چتری »* فیلم « آقایان » درباره‌ی دو مرد است که یک بعدازظهر به صحبت درباره‌ی یک نقشه‌ی باج‌گیری می‌نشینند. فرد باج‌خواه روزنامه‌نگاری به نام « فلچر » ( هیو گرنت ) است که درخواست ۲۰ میلیون دلار برای منتشر نکردن جرئیات یک عملیات مهم قاچاق موارد مخدر مرتبط با « میکی پیرسون » ( متیو مک‌کاناهی ) دارد آن هم با در اختیار داشتن مکان تولید ماری‌جوآناهای او و همچنین اسکلت‌هایی که او در کمدش نگه می‌دارد [ افرادی که کشته است]. نماینده‌ی « میکی » یعنی « ری » ( با بازی چارلی هونام ) توسط « فلچر » انتخاب شده است تا رابط این دو باشد. او با خشم و غضب زیادی به صحبت‌های این خبرنگار گوش می‌دهد و اینکه او از چه اسراری خبر دارد ( که از طریق فلش‌بک‌ها با آن‌ها مواجه می‌شویم، فلش‌بک‌هایی که اکثر روایت فیلم را تشکیل داده اند) و حقایق را با یک سری فرضیه‌ها ترکیب کرده و فیلمنامه حالتی « فیلم درون فیلم » به خود می‌گیرد. این رویکرد به « ریچی » اجازه می‌دهد تا دیوار چهارم فیلم را بشکند، راجع به سینمای مدرن نظری بدهد و همچنین چندین لطیفه هم تعریف بکند. برخی از لحظات « دیوار چهارمی » اثر جواب می‌دهند اما اکثر آن‌ها به نظر زائد و اضافی اند. اصلا خوب نیست که در حال تماشای یک فیلم باشید و حس کنید که کارگردان به همان اندازه‌ای که قصد روایت داستان دارد، قصد دارد که توانایی‌های خودش را هم به رخ بکشد.

« میکی » می‌خواهد که از تجارت « مواد » خارج بشود تا بتواند زمان بیشتری را با همسر دوست‌داشتنی خود بگذارند. به همین منظور او یک خریدار برای امپراطوری خود پیدا کرده است؛ « متیو »ی آمریکایی ( با بازی جرمی استرانگ ) و قیمت آن را هم تایید کرده است ( ۴۰۰ میلیون پوند ). یک مهمان جالب دیگر هم البته در فیلم داریم؛ یک آسیایی کله خراب به نام « درای آی » ( با بازی هنری گلدینگ ) که قیمت زیادی را پیشنهاد می‌کند و با شنیدن « نه » به عنوان جواب اصلا خوشحال نمی‌شود. او اعلام جنگ می‌کند و گروهی از اشرار را به خدمت درمی‌آورد تا به یکی از آشپزخانه‌های « میکی » حمله بکنند و تصمیم بسیار حیاتی و قاطعی می‌گیرد تا سلسله مراتب تجارت هریون آسیا را به هم بزند. وقتی « متیو » متوجه بدشانسی‌های « میکی » می‌شود از فرصت استفاده می‌کند تا مبلغ کمتری را پیشنهاد بدهد، چیزی که اصلا باعث خوشحالی « میکی » نمی‌شود. در همین حال هم « فلچر » مشغول جمع‌آوری مدارک و گرفتن عکس‌هایی است که در نهایت به « ری » می‌دهد.

« آقایان » فیلم کاملا جذابی است و اگرچه که اضافات دارد اما هیچ‌وقت خسته‌کننده نمی‌شود. بازیگران همگی با قدرت نقش‌های خود را ایفا کرده اند حتی اگر فیلمنامه گاها شبیه به اثری به نظر می‌رسد که انگار ۲۵ سال پیش نوشته شده است ( رفتارها و شخصیت « داکری » به صورت کلی اصلا مناسب دوران #metoo نیست ). فیلم چند صحنه‌ی بسیار خیره‌کننده دارد – ملاقات بین « میکی و « درای آی » یکی از آن‌ها است و نجات دخترک معتاد به هروئین توسط « ری » یکی دیگر از آن‌ها است – اما به صورت یک مجموعه‌ی کلی هیچ‌وقت به اندازه‌ی بخش‌های مجزای خود موفق نیست. به نظر می‌رسد « ریچی » در حال ساخت چیزی است که توانایی ساختنش را ندارد.

اکران ماه ژانویه‌ی « آقایان » نشان از انتظار سازندگان آن در زمینه‌ی عملکرد فیلم در گیشه دارد ( وقتی یک فیلم با بازی « متیو مک‌کاناهی » در این زمان از سال اکران می‌شود می‌توان نشانه‌ی بدی در آن دید – شبیه به فیلم « متانت » ( Serenity ) از سال گذشته می‌رسد ). فیلم نوعی از سرگرمی دارد که می‌توان به راحتی از آن گذر کرد و نادیده‌ش گرفت اما برای کسانی که منتظر بازگشت « ریچی » به ریشه‌هایش بودند هم راضی کننده خواهد بود. فیلمنامه‌ی بیش از حد پولیش شده و استفاده‌ی زیاد از حد از تکنیک‌های کارگردانی باعث شده است تا اثر نتواند به پتانسیل اصلی خود برسد.

مترجم: امید بصیری


ممکن است شما دوست داشته باشید

دیدگاه بگذارید

Please Login to comment
  Subscribe  
Notify of