نقد و بررسی فیلم The Equalizer (برابرساز)

The Equalizer

کارگردان : Antoine Fuqua

نویسندگان : Richard Wenk, Michael Sloan

بازیگران : Denzel Washington, Marton Csokas, Chloë Grace Moretz

خلاصه داستان : مردی که افکار گذشته‌اش او را رها نمی‌کنند، تصمیم می‌کیرد زندگی جدیدی را به دور از حادثه آغاز کند اما با دیدن دختری، او تصمیم می‌کیرد به او کمک کند …

 

www.naghdefarsi.com/images/stories/rooz/12/logo-trans.png

منتقد: تاد مک‌کارتی (هالیوود ریپورتر) – امتیاز ۸ از ۱۰

/wp-content/uploads/media/kunena/attachments/5976/equalizer1.jpgتقریباََ می‌توان گفت روزهای خوب و بد دوران جنگ سرد دوباره در «برابرساز» تکرار شده‌اند، جایی که «دنزل واشنگتن» در نقش یک مامور ویژ‌ه سابق و بسیار باهوش، در میان شخصیت‌های سینمایی پس از جیمزباند؛ بیش از هرکسی روس‌های کثیف را ادب کرده است.شباهت این فیلم به برنامه‌های تلوزیونی دهه ۸۰ نقطه‌ی ضعفی برای فیلم نیست، و این فیلم، مهیج‌ترین، خشن‌ترین و در عین حال، بهترین فیلمی است که با توجه به سریال‌ها و برنامه‌های تلوزیونی آن دوران ساخته شده است.خوشبختانه، به عنوان مهم‌ترین ویژگی فیلم، همراه شدن دوباره‌ی واشنگتن با «آنتونی فوکوا» کارگردان فیلم «روز آموزش/Training Day» در نگاه اول تنها یک همکاری برای ساخت اثری تجاری است، خصوصاََ با توجه به اشتهای زیاد کمپانی سونی برای سود بیشتر، اما اینطور نیست. نکته‌ی جدید و خاصی در همکاری فوکوا و نویسنده‌ی فیلم، «ریچارد ونک» (که با یکدیگر آثار اکشنی چون «مکانیک» و «بی‌مصرف‌های ۲» را روانه‌ی بازار کرده اند) دیده نمی‌شود، یک مامور باهوش دولتی به دلایل شخصی بازنشسته شده، ویژگی‌های شخصیتش از فیلم‌های آسیایی الگو گرفته، با حضور گنگسترهای آدمکش روسی که مقدار زیادی از وقتشان را در کلوب‌های شبانه می‌گذرانند وسپس، مرتب شدن اوضاع که این بخش به سریال شرلوک هلمز با بازی بندیکت کامبربچ شبیه است.

/wp-content/uploads/media/kunena/attachments/5976/equalizer2.jpgموفقیت یعنی استفاده‌ی خوب از المان‌ها و ویژگی‌های یک فیلم، و اینجا واشنگتن و فوکوا با استفاده‌ی ساده اما موثر از ویژگی‌های شخصیت مک‌کال، توانسته‌اند در خلق شخصیتی مرموز اما در عین‌حال پرابهت، موفق عمل کنند.این مرد میانسال و بی مو، به‌آرامی و به شکل بسیار خوبی در مغازه‌ی بزرگی به نام «هوم مارت» در بوستون کار می کند و در یک آپارتمان ساده، زندگی می کند.او که نسبت به سلامتش وسواسی است، عادت دارد که شب‌ها به یک رستوران کوچک و محلی که از دهه ی ۳۰ تا به امروز سالم مانده است و سازندگان در طراحی‌اش از آثار ادوارد هوپر {نقاش آمریکایی} الگو گرفته‌اند، برود، او در آنجا میز مخصوص خودش را دارد و در کنار سرو چای، مشغول به خواندن کتاب‌های معروف می‌شود.او که رایحه‌ی عطرش سپری نامرئی به دورش ایجاد کرده، با کسی رابطه ندارد، اما روزی با یک روسپی نوجوان به نام تری (با بازی کلوئی گریس مورتز) آشنا می‌شود، کسی که توسط یک تبهکار روسی، به این وضع دچار شده است.

/wp-content/uploads/media/kunena/attachments/5976/equalizer3.JPGاو که بسیار متین و خویشتن‌دار است، فردی درون‌گراست که ترجیح می‌دهد با کسی معاشرت نکند، اما وقتی تری را به‌خاطر صدمه دیدن توسط تبهکاران روسی در بیمارستان می‌بیند، به شکل منظمی برخی از آن تبهکاران که گروهشان موسوم به "شب‌های روسی" است را از پا در می‌آورد، سپس بسیار خونسردانه در یک کلوب شبانه به مذاکره با سران خبیث آن گروه بر سر آزادی تری می‌پردازد. اتفاقات بعدی به شکل جسورانه‌ای از نظر مدت زمان شبیه به آن سبک خاص ترنتینو در طولانی کردن سکانس‌ها و رویدادها است، و در آن یک مذاکره‌ی مودبانه به یک درگیری خونین تبدیل می‌شود که البته به علت خوش‌ساخت بودن، بسیار هم چشمگیر است.اگرچه تا آن موقع، ما هنوز درباره‌ی پس‌زمینه‌ی زندگی و شخصیت مک‌کال چیزی نمی‌دانیم، مهارت بالای او در سر و سامان دادن به اوضاع و ادامه دادن آن مذاکره با استفاده از مهارت‌های جسمانی او، اما باز هم تماشاگران با دین این مقدار هیجان و سکانس درگیری، در جای خود میخکوب خواهند شد.

/wp-content/uploads/media/kunena/attachments/5976/equalizer4.jpgبر هم خوردن تجارت آن گروه، روس‌ها را آشفته می‌کند، به همین علت آن‌ها یک مامور زبده را برای سر و سامان دادن به اوضاع به میدان می‌فرستند.کاملاََ مشخص است که این فرد، با نام فریب‌انگیزش یعنی تدی، یک دشمن سرسخت خواهد بود، او یک جیمز باند بد است، یک فرد باهوش، سنگدل و در نهایت، یک جامعه‌ستیز روانی.مارتون چسوکاس در این نقش عالی است و توانسته با بسیار خوب در این نقش ظاهر شود، نقشی که با داشتن برخی جزئیات، توانسته تصوری خوب از آدولف هیتلر باشد.چندان دیده نمی‌شود که یک بازیگر با نقشی که متکی بر آمادگی جسمانی و انجام اعمال فیزیکی است پیشرفت کند، اما شاید برخی نویسندگان به این فکر بیفتند که فیلمنامه‌ای را بنویسند که بتواند از این اتفاق نادر، بهره‌ی بیشتری ببرند [اشاره به بازی خوب مارتون چسوکاس و شخصیت‌پردازی خوب او]. تدی برای سرنگون کردن مک‌کال بسیار مصمم است و اعتقاد دارد که این‌کار را به‌سادگی انجام خواهد داد که البته انجام دادن آن‌کار چندان ساده نیست و او مجبور می‌شود هر بار راه تازه‌ای را برای از پا درآوردن مک‌کال امتحان کند که همین امر به جذابیت فیلم افزوده است.روسی‌ها پلیس‌های بوستون را با رشوه خریده‌اند، دقیقاََ مثل ایرلندی‌ها، سپس مک‌کال پس از این‌که آن‌ها سعی می‌کنند تا اطرافیان او را از میان بردارند، به آن‌ها فرصت می‌دهد تا پای خود را از این ماجرا بیرون بکشند.به‌خاطر کمبود اطلاعات کافی از مک‌کال، او را به سختی می‌توان یافت، و وقتی تدی و همکارانش اورا می‌یابند تا کار او را یک‌سره کنند، مک‌کال یک قدم از آن‌ها جلوتر است.

/wp-content/uploads/media/kunena/attachments/5976/equalizer5.jpegوقتی که پس‌زمینه‌های شخصیت مک‌کال برای مخاطب طی سکانسی در یک روستا که فرمانده‌های پلیس زمان جرج بوش آن را احاطه کرده‌اند و مک‌کال به سمت مکانی که پرنفوذترین گنگستران مافیای روسیه قرار ملاقات دارند روانه می‌شوند به نمایش در می‌آیند، هنوز به اواسط فیلم هم نرسیده‌ایم.رازهای مک‌کال کم کم برای مخاطبان آشکار می‌شود که البته، برای آن‌هایی که سریال «برابرساز» را دیده‌اند، جذابیتی نخواهد داشت، سریالی که دارای ۸۸ قسمت بود و طی سال‌ها ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۹ از تلوزیون پخش می‌شد و بازیگر نقش اول آن سریال، «ادوارد وودوارد» بود. این نفوذی که روس‌ها در میان پلیس‌ها و تجارت آمریکا دارند در سکانس مهم دیگری نیز به نمایش در می‌آید، جایی که مک‌کال به یکی از نگهبانان منطقه‌ی تحت نفوذ روس‌ها حمله می‌کند، سپس کارگران آن منطقه را بیرون می‌کند و شروع به مبارزه با پلیس‌های فاسد می‌کند.راهی که قهرمان فیلم برای وفق دادن اوضاع به نفع خود و قلع و قمع کردن دشمنان به کار می‌برد، مشخصاََ ساختگی و غیرواقعیست.اما دختر جوان هنوز هم کارهای مک‌کال و استفاده‌ی او از خشونت را زیر سوال می‌برد، واشنگتن هم با شوخ‌طبعی ایفای نقش می‌کند اما اینگونه ایفای نقش هرچند به کاریزماتیک‌تر کردن نقش کمک می‌کند، اما بیش‌تر به درد شخصیت‌هایی چون جیمزباند می‌خورد.

/wp-content/uploads/media/kunena/attachments/5976/equalizer6.jpgآخرین سکانس هیجانی و اکشن فیلم هم در هوم مارت رقم می‌خورد، جایی که تعدادی گروگان در آنجا گرفتار شده‌اند و همانگونه که تنوع سلاح‌های مورد استفاده نیز بالا می‌رود، خشونت نیز در آن سکانس به شکل هولناکی بالاتر می‌رود.آخرین نتیجه‌ای هم که مخاطب می‌گیرد، این است که برای از بین بردن فرد زرنگی چون رابرت مک‌کال، کل ارتش روسیه باید دست به‌کار شود، مک‌کالی که برای این نوع فیلم‌ها، شخصیتی مطلوب و دلنشین است. فوکوا برای اینکه بتواند دستاورد جدیدی نسبت به قبل داشته باشد، اکشن و تعلیق را با هم مخلوط کرده اما برخی اوقات، او به قهرمانش استراحت می‌دهد تا باز هم بر آرام و درون‌گرا بودن شخصیت اصلی فیلمش تاکید کند.فیلمبرداری مائورو فیوره هم بسیار عالیست و تمامی افرادی که در ساخت این اثر سهیم بوده‌اند، برای هرچه بهتر شدن این فیلم زحمت کشیده‌اند، فیلمی که کاملاََ دلچسب است.

اختصاصی نقد فارسی

مترجم: دانیال دهقانی

کپی برداری و نقل این مطلب به هر شکل (از جمله برای همه نشریه‌ها، وبلاگ‌ها و سایت های اینترنتی) بدون ذکر دقیق کلمات "منبع: سایت نقد فارسی" ممنوع است و شامل پیگرد قضایی می شود.

منتقد: پل مک‌کلنس (گاردین) – امتیاز ۴ از ۱۰ (۲.۰ از ۵)

/wp-content/uploads/media/kunena/attachments/5976/equalizer8.jpgبا وجود خیل عظیمی از بازیگران میانسالی که هنوز به ایفای نقش در آثار اکشن می‌پردازند -همچون «لیام نیسون»، بازیگران فیلم «بی‌مصرف‌ها» و جدیداََ، «کوین کاستنر»- دیگر مجالی نمی‌ماند تا به «دنزل واشنگتون» توجه کنیم، کسی که انگار می‌خواهد تا پایان عمرش با بازی در آثار اکشن ادامه دهد.او حدود ده فیلم در ژانر اکشن دارد، همچون فیلم «مردی در آتش/Man On Fire» اثر تونی اسکات، که در آن واشنگتون در نقش یک مامور سابق سیا به نام جان کریسی حضور دارد نیمی از مکزیک را به آتش می کشد.حال او اینبار با همکار قدیمی اش، «آنتونی فوکوآ» (کارگردان فیلم «روز آموزش» که واشنگتن با نقش‌آفرینی در آن فیلم، برنده‌ی اسکار شد) همراه شده تا در نقش رابرت مک کال، مامور ویژه ی سابق، ایفای نقش کند.اینبار کشوری که نیاز به مراقبت دارد، روسیه است.

/wp-content/uploads/media/kunena/attachments/5976/equalizer9.png«برابر ساز» بازسازی یک سریال تلوزیونی دهه ی ۸۰ با همین نام است، سریالی که بازیگر نقش اول آن «ادوارد وودوارد» بود و می توان گفت همان جیمزباندِ «پیرس بازنان» با اندکی بهبود در شخصیت پردازی بود، کسی که خیابان ها را با استفاده از یک کلت والتر، از وجود افراد شرور پاک می کرد.این فیلم هم تقریباََ همانگونه آغاز می شود، مک‌کال تصمیم می گیرد به یک روسپی جوان به نام تری (با بازی «کلوئی گریس مورتز») که توسط اربابش به شدت صدمه دیده، کمک کند. مک‌کال برای شناخت تری، همچون کار روزانه‌اش دقیق و موشکافانه عمل می‌کند.او صبح‌ها بسیار خوش اخلاق است، با اتوبوس به سمت محل کارش می‌رود، با مهربانی دانشجویان را راهنمایی می کند، سپس برای شام به یک رستوران کوچک محلی می رود.آنجا همان جاییست که او با تری شروع به صحبت می‌کند، و در مورد کار و علایقش به او می گوید.اوضاع روحی و روانی او بسیار نابسامان و وخیم است، و مدام خودش را با خاطرات همسر مرده‌اش درگیر می کند.مک‌کال وضعیت روحی و روانی‌اش چندان جالب نیست اما شخصیتش، بسیار گیراست.

/wp-content/uploads/media/kunena/attachments/5976/equalizer18.jpgسپس مک‌کال به یک بار باکلاس می‌رود و تمامی کسانی که به تری حمله کرده بودند را تنها در ۲۸ ثانیه از پا در می آورد، در این میان از یک درب‌بازکن نیز استفاده می‌کند، و در نهایت همه‌چیز ختم به‌ خیر می‌شود.صاحبان کلوب‌های شبانه، طبیعتاََ پست‌ترین خلافکاران در روسیه هستند، کسانی که می‌توانند همه‌کس را به فساد بکشند.سردسته‌ی تبهکاران فیلم شخصیست به نام پوشکین، که یکی از مامورانش به نام تدی را برای سر و سامان دادن به اوضاع، راهی کارزار می‌کند.به‌زودی، بسیاری از مردم نیز درگیر این ماجرا می‌شوند و دچار صدمات زیادی می‌شوند. دو مشکل با نحوه‌ی رخ دادن رویدادها در فیلم وجود دارد:اول، اینکه نوعی حس بی‌تفاوتی نسبت به خشونت در فیلم وجود دارد، که حتی تدی (با بازی خوب مارتون چسوکاس) با مردم بسیار خشن تر نیز رفتار می کند.دوم، اینکه برای مخاطبان، باور اینکه یک مرد می‌تواند آن همه فرد تا دندان مسلح را به راحتی قلع و قمع کند، بسیار سخت است.

/wp-content/uploads/media/kunena/attachments/5976/equalizer10.jpgنکته‌ی مثبت برای فوکوا، این است که واشنگتن مثل بقیه ی ۵۹ ساله‌های سینما نیست.دنزل شوخ‌طبع است، لذا حتی در صحنه‌های تماماََ اکشن-هیجانی نیز، هنوز رگه‌هایی از شوخ‌طبعی او به چشم می‌خورد.البته سرسختی دنزل نقطه‌ی ضعف اوست.هرچند که او بسیار خوب توانسته از عهده‌ی نقشش، به عنوان کسی که در سرسختی و مبارزه یک سر و گردن از بقیه بالاتر است، برآید.در حقیقت، همه‌چیز برای او مثل آب خوردن است. همانگونه که مک‌کال از سرنگون کردن یک باند تبهکار سربلند بیرون می‌آید، دلواپسی هایی که مخاطبان نسبت به داستان فیلم داشتند نیز به پایان می رسد.شاید وقتی سازندگان به فکر ساخت دنباله‌ای بر این فیلم افتادند، به یاد آورند که همین فیلم هم، با سماجت و سخت‌کوشی ساخته شد.

اختصاصی نقد فارسی

مترجم: دانیال دهقانی

کپی برداری و نقل این مطلب به هر شکل (از جمله برای همه نشریه‌ها، وبلاگ‌ها و سایت های اینترنتی) بدون ذکر دقیق کلمات "منبع: سایت نقد فارسی" ممنوع است و شامل پیگرد قضایی می شود.

23
دیدگاه بگذارید

Please Login to comment
23 Comment threads
0 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
17 Comment authors
sub-pacinoمیلاد-رشتیمهدی نوریvivamehrdad mehrdad Recent comment authors
  Subscribe  
Notify of
sub-pacino
Guest
sub-pacino

این فیلم شاهکار بود خدایی، بهترین فیلمی بود که امسال دیدم…

میلاد-رشتی
Guest
میلاد-رشتی

در کل فیلم خوبی بود 🙂 😉
نمره ی من:۷از ۱۰

مهرداد امینی نسب
Member
مهرداد امینی نسب

اونوقت میگن چرا گیر دادید به نقد های جمیز برادینلی خوب دوستان من نقد های بالا رو بخونید از اول تا آخر فیلم رو تعریف کردن و تمام .نقد دوم بجز اینکه ایرادی به بازی دنزل میگیره اول نقد دیگه بقیش داستان فیلم رو تعریف میکنه و نمره ضعیفشو میده خوب اگه این ها منتقد هستند من هم منتقد خوبی به حساب میام

مهدی نوری
Guest
مهدی نوری

مارتون چسوکاس فوق العاده بود

viva
Guest
viva

دنزل واشنگتن با اون چهره سیاهش کلا به نقش نمیومد. ارزش یبار دیدندو داشت فیلم ،من فیلم Training Day دیده بودم از این کارگردان عالی بود

mehrdad mehrdad
Member
mehrdad mehrdad

عباس:اگر دنزل توش نبود نمیتونستم تا آخر تحملش کنم فیلم بسیار کلیشه ای بود[/quo
دقیقاً بار فیلم روی دوش دنزل بود

عباس
Guest
عباس

اگر دنزل توش نبود نمیتونستم تا آخر تحملش کنم فیلم بسیار کلیشه ای بود

یولبارس
Member
یولبارس

فیلم خوبی بود. شخصیت پردازیش زیاد جالب نبود ، در مورد شخصیت اول که قهرمان فیلمه بیش از حد غلو کرده بودند و در مورد شخصیت منفی فیلم هم بیش از حد مثل خوزه مورینیو ، خاص شده بود. بازی کلوئی گریس مورتز هم با اینکه حضورش خیلی کمرنگ بود ولی قابل قبول بود.
تدوین فیلم و همینطور فیلمبرداری و اکشن فیلم جالب توجه بودند . در کل بهش امتیاز ۷٫۵ می دم

Alireza Taj
Guest
Alireza Taj

فیلم صحنه های اکشن خوبی داشت اما قدرت شخصیت اول فیلم چیزی فراتر از بت من و سوپر من بود!

در مجموع فیلم خوبی نبود حتی برای گذران وقت گزینه های بهتری در دسترس هست.

نمره من ۳ از ۱۰

masoodp
Guest
masoodp

یه اکشن هالیوودی خشن!
این جمله ایست که میشه در وصفش گفت
بنظرم از کار قبلی این دو نفر یعنی دنزل و فوکویا ضعیفتره، روز تمرین فیلم فوق العاده ای بود…و میشد بهش ۸ داد، اما این فیلم بنظرم ۷ میگیره…
اشکال بزرگشم توی قهرمان گرایی و سوپرمنی شخصیت اصلیه! که دیگه بعضی جاها خیلی لوس میشه…نقش روسپی فیلم هم اصلا خوب پرداخت نمیشه…در کل فیلمنامه به این فیلم آسیب زده بود…
اما فیلمبردای و تدوین و بخصوص صحنه های اکشن و خشن! این فیلم رو خیلی میتونه سرگرم کننده و جذاب بکنه
که یکبار دیدنش میارزد:)

با سپاس از نقد فارسی.

پیمان ...
Member
پیمان ...

عبد:کی این پیرمردا دست از سر فیلمای اکشن بر می دارن؟
خسته شدیم از این تکرار مکررات

دنزل هنوز پیرنشده. ۶۰سالشه ولی مثل ی آدم ۴۰ساله فرض و تنده

پیمان ...
Member
پیمان ...

MeHdI MaTyO 84:لذت بردم از تماشای این فیلم با بازی همیشه تحسین برانگیز دنزل…یک اکشن تر و تمیز و زیبا 😉

واقعا عالی بود .دیالوگای فیلمم حرف نداشت

پیمان ...
Member
پیمان ...

فیلمو همین الان دیدم.واقعا عالی بود .حداقل واس من اینطوربود. این فیلم باز نفرت شدید آمریکایی ها روسی هارو بهم نشون داد.البته نمیش ایرادی گرفت چون واقعیت م همینجوره. من دنزل تو دوران دبیرستان فقط ب اسم میشناختم ولی بادیدن فیلم safe house عاشق بازیش شدم .نمره من ب فیلم ۷٫۵ از۱۰

مهدی حسین زاده
Member
مهدی حسین زاده

لذت بردم از تماشای این فیلم با بازی همیشه تحسین برانگیز دنزل…یک اکشن تر و تمیز و زیبا 😉

Meysam Shabdiz
Member
Meysam Shabdiz

لینک دانلود رایگان فیلم Equalizer با کیفیت بلوری ۷۲۰P .
http://idup.in/8e5t0ouyg5jf

bent ben
Member
bent ben

عبد:کی این پیرمردا دست از سر فیلمای اکشن بر می دارن؟
خسته شدیم از این تکرار مکررات

شما نبین

عبدالله سلطان خواه
Guest
عبدالله سلطان خواه

کی این پیرمردا دست از سر فیلمای اکشن بر می دارن؟
خسته شدیم از این تکرار مکررات

bent ben
Member
bent ben

shadowles:

Sir Daniel:

shadowles:چه نمرات متناقضی …..

یکی بالا یکی پایین…

!!!

واسه همین دوتا نقد ترجمه شده!
باقی نمرات هم همینطور ضد و نقیضن!
متاش فعلاََ حدود ۵۵ هستش!

بله … درسته … تریلر این فیلم رو من دیدم… به نظر خوب میومد…یا حداقل بهتر از کارهای این چند سال اخیر دنزل واشنگتن بود…

حالا باید موند تا این فیلم بیاد و دید…

که نظر کدام منتقد درست هست یا بهتر بگم نظرش بیشتر با نظر ما ، نزدیک هست …

فیلم های دنزل همش قشنگه

bent ben
Member
bent ben

فیلمش عالیه

دنزل عشق منه مخصوصا فیلم عمیق [b]مردی در آتش[/b] که با داکوتا فانینگ بازی کرده بود

shadow gallardo
Member
shadow gallardo

Sir Daniel:

shadowles:چه نمرات متناقضی …..

یکی بالا یکی پایین…

!!!

واسه همین دوتا نقد ترجمه شده!
باقی نمرات هم همینطور ضد و نقیضن!
متاش فعلاََ حدود ۵۵ هستش!

بله … درسته … تریلر این فیلم رو من دیدم… به نظر خوب میومد…یا حداقل بهتر از کارهای این چند سال اخیر دنزل واشنگتن بود…

حالا باید موند تا این فیلم بیاد و دید…

که نظر کدام منتقد درست هست یا بهتر بگم نظرش بیشتر با نظر ما ، نزدیک هست …

shadow gallardo
Member
shadow gallardo

چه نمرات متناقضی …..

یکی بالا یکی پایین…

!!!

یولبارس
Member
یولبارس

ممنون از دانیال عزیز بابت ترجمه ولی گه میشه اون عکس دومی رو بردارین چونکه خیلی تابلوئه 😆