نقد و بررسی فیلم Man With A Movie Camera (مردی با دوربین فیلمبرداری)

کارگردان : Dziga Vertov

نویسنده : Dziga Vertov

بازیگر : Mikhail Kaufman

خلاصه داستان: مردی با دوربین فیلمبرداری اش در شهر و در میان مردم می گردد و به ضبط زنده گی می پردازد و …

[nextpage title=”نگاهی به فیلم «مردی با دوربین فیلمبرداری»:ژیگاورتوف،سینما و حقیقت”]

۲-نگاهی به فیلم «مردی با دوربین فیلمبرداری»:ژیگاورتوف،سینما و حقیقت

http://naghdefarsi.com/images/stories/rooz/naghd/50/part3/previous-pictures/8-Man-with-a-Movie-Camera/1-Man-with-a-Movie-Camera.jpgدر میان فیلمسازان اولیه سینمای روسیه – "ژیگاورتوف" نیز نام آشنایی است و شخصیت او از جایگاه ویژه ای برخوردار است. "ورتوف" نیز همانند بزرگان هم نسل خود – "آیزنشتین"، "پودفکین" و.. در مفهوم بخشیدن و پرورش سبک مونتاژ نقش عمده ای داشت. او نیز معتقد بود که مونتاژ نقش اساسی در ساخت فیلم دارد و سینما به عقیده او در اتاق تدوین شکل می گیرد. اما اهمیت "ورتوف" و جایگاه او در سینمای روسیه، تنها در شکل گیری مونتاژ نبود. در واقع "ورتوف" قبل از اینکه به عنوان یک فیلمساز مطرح و نظریه پرداز سینما شناخته شود، یک فیلمبردار بود و به ساخت فیلم های خبری کوتاه و تبلیغاتی مشغول بود. علاقه "ورتوف" به فیلم های خبری و تبلیغی، موجب گردید که بعدها به ساخت فیلم های مستند روی بیاورد. "ورتوف" بنیانگذار "سینما چشم" یا به عبارتی دیگر "سینما حقیقت" در روسیه بود. شیوه کار "ورتوف" به طریقی بود که گروهی فیلمبردار را تعلیم می داد و به سراسر روسیه می فرستاد تا زنده گی را در آن سرزمین بر روی فیلم ضبط کنند، سپس خودش فیلم های ضبط شده را در قالب (ترکیبی) از فیلم مستند و فیلم نقاشی متحرک همراه با نظراتی انتقادی، تدوین و تالیف می کرد. هدف "ورتوف" از این کار، آشنایی تماشاگران روسیه با پیشرفت های اجتماعی ناشی از انقلاب بود. این شیوه کار "ورتوف" بعدها در فیلم های بلند او نیز به کار رفت و سبک مونتاژ و نوع فیلمبرداری این فیلم ها بر عملکرد مستندسازان دیگر نیز تاثیر گذاشت. روش دیگری که "ورتوف" در ساخت فیلم های مستند خود بکار می گرفت و آن را نخستین بار در فیلم های خودش وضع و معمول داشت، ساخت یک فیلم با افراد معدود و با وسایل سبک بود که اغلب شامل – یک کارگردان، یک فیلمبردار و یک صدابردار می شد- او سبک و هنر فیلمسازی خود را نخستین بار به طور کامل و دقیق در مهمترین اثر بلند سینمایی اش که یک مستند بود، به اجرا گذاشت. «مردی با دوربین فیلمبرداری» شاهکار "ورتوف" و سینمای روسیه، حاصل سال ها کندو کاو او بود که تاثیر قابل ملاحظه ای بر جامعه روسیه و حتی دیگر جوامع نقاط جهان گذاشت. اهمیت فیلم "ورتوف" در حدی بود که باعث گرید دیگر فیلمسازان روسیه نیز، انسان را در محیط اجتماعی اش قرار دهند تا بر نقش و نفوذ محیط و خلق حقیقت تاکید و آن را جستجو کنند. در واقع هدف اصلی فیلمساز در فیلم «مردی با دوربین فیلمبرداری» دریافت حقیقت و بداهت بخشیدن به اثر است؛ اثری که می کوشد به شکل های نوین اجتماعی حقانیت ببخشد.

http://naghdefarsi.com/images/stories/rooz/naghd/50/part3/previous-pictures/8-Man-with-a-Movie-Camera/10-Man-with-a-Movie-Camera.jpgفیلم «مردی با دوربین فیلمبرداری» در مورد مردم و زنده گی اجتماعی آنهاست. فیلم را می توان اینگونه تعریف کرد: مردمی که زنده اند و حرکت می کنند. "ورتوف" به وسیله یک دوربین که لحظه ای آن را از خود جدا نمی کند در شهر می گردد و در میان مردم می چرخد و زنده گی روزمره آنها را ضبط می کند! تماشاگر همه چیز را از دید دوربین "ورتوف" می بیند؛ مردان و زنانی که در خانه، کوچه ها و خیابان ها در خواب اند، با بیرون آمدن خورشید بیدار می شوند، قطارها و اتوموبیل ها و اتوبوس ها به حرکت در می آیند، درب های مغازه ها و فروشگاه ها گشوده می شود، کارگران به سمت کارخانه ها و معادن روانه می شوند. جنب و جوش و زنده گی آغاز می شود. دوربین "ورتوف" به همه جا می رود: به دریاها، کشتی ها، آبریزها، ادارات، بیمارستان، به مراسم مرگ و به مراسم ازدواج… دوربین "ورتوف" در شهر می گردد و اینگونه عمل می کند. او به طور اتفاقی به میان مردم رفته و امکاناتی برای ساخت فیلم ی غیرمنتظره را فراهم می سازد. مثلا در صحنه هایی که مردم در حال شنا کردن هستند، مرد با دوربین فیلمبرداری اش به میان آنها رفته و در حالی که خودش نیز به آبتنی مشغول می شود، دوربین را نیز در کنار خود برای ضبط لحظات آماده می کند. در واقع "ورتوف" به رابطه دوربین و تصویر با حقیقت تاکید می کند و صادقانه آنچه را که حقیقت دارد به تصویر می کشاند. او به سینمای مستند که آن را تنها دریچه رسیدن به حقیقت می داند و به دوربین که توسط آن، حقیقت را به تصویر می کشد شخصیت می دهد.

http://naghdefarsi.com/images/stories/rooz/naghd/50/part3/previous-pictures/8-Man-with-a-Movie-Camera/7-Man-with-a-Movie-Camera.jpgاز جهتی دیگر، فیلم «مردی با دوربین فیلمبرداری» اثری است درباره سینما و در ستایش سینما. در فیلم "ورتوف" جدای از هر چیزی، گویی که شاهد بوجود آمدن سینما هستیم. در میان آثار دهه ۲۰ سینمای روسیه، در کمتری فیلمی تا به این حد صحنه های زیبا و متنوع وجود دارد. صحنه هایی که ریتم مونتاژ هماهنگ و با ضرباهنگ دقیق موسیقی به یک زیبایی بصری فوق العاده رسیده است. برای درک این نکته تنها کافیست به صحنه های آغازین فیلم رجوع کرد که در آن، سالن سینما برای ورود تماشاگران آماده می شود، صندلی ها با نظم خاصی یکی پس از دیگری آماده می شود به طریقی که گویی به مردم و تماشاگران خوش آمد می گویند، مردم وارد سالن سینما می شوند و برای تماشای فیلم "ژیگاورتوف" خود را آماده می کنند. فیلم "ورتوف" با صحنه های از سالن سینما و ورود مردم به سینما آغاز می شود و در نهایت نیز با تعظیم دوربین به تماشاگران به پایان می رسد.

نویسنده:حسن نیازی

منبع:سینما نگار

[nextpage title=”نقد فیلم مردی با دوربین فیلم برداری”]

۳-نقد فیلم مردی با دوربین فیلم برداری

http://naghdefarsi.com/images/stories/rooz/naghd/50/part3/previous-pictures/8-Man-with-a-Movie-Camera/11-Man-with-a-Movie-Camera.jpg«مردی با دوربین فیلم برداری» که درسال ۱۹۲۹ بر پرده آمد، واپسین فیلم خاموش زیگا ورتوف و آمیزه ای از تلاش های سال های ۱۹۲۰ اوست.این کار بیش از آنکه فیلمی درباره شهر باشد،اثری درباره سینماست آن گونه که «کینوک ها» به آن می نگریستند. این گروه که ورتوف آن را در سال ۱۹۱۹ پایه نهاد برادر فیلم بردارش میخاییل کافمن و همسر تدوین گر خود او الیزاوتا سِه ویلوُآ را دربر می گرفت.هردوی آنها در فیلم مردی با دوربین فیلم برداری نمایان می شوند و نفش خود را ایفا می کنند.می توان این فیلم را دومین بیانیه کینوک ها پس از بیانیه «کینوگلاز» به شمار آورد که آغاز ورود آنها به دنیای فیلم در سال ۱۹۲۴ است. مردی با دوربین فیلم برداری که در فاصله پایان «نپ»(۱) تا آغاز نخستین طرح پنج ساله (۲) ساخته شده، بر زمینه شهرهای مسکو،کیف و اودسا می گذرد و دربردارنده ۱۷۰۰ نماست؛ نماهایی با شمارگان نامعمول در دنیای فیلم – به ویژه فیلم مستند- که نشان از اصالت کار ورتوف دارد.در واقع،کار ورتوف در نقطه برخورد فیلم های خبری و آوانگارد روسیه جای می گیرد که ولادیمیر مایاکوفسکی چهره برجسته آن به شمار می رود. فیلم ساز همزمان با آزمودن سینمای مستند به نوآوری در فرم نیز دست می زند. ورتوف آغازگر فیلم مونتاژی («سالگرد انقلاب»،۱۹۱۸)، نخستین کاربرد دراماتیک میان نویس ها («کینوپراودا، شماره ۱۳ »، ۱۹۲۳)، و نخستین فیلم پویانمایی شوروی («امروز»، ۱۹۲۴) است. او با ساختن فیلم «اشتیاق» (۱۹۳۰)، نخستین مستندساز سینمای گویای اتحاد جماهیر شوروی ونخستین فیلم سازی به شمار می رود که شیوه صدابرداری همگاه را در ضبط گفت وگو به کار گرفته است («سه آواز درباره لنین»، ۱۹۳۴). این دغدغه نوآوری در مردی با دوربین فیلم برداری نمود یافته که نخستین فیلم بدون میان نویس شوروی است.هراندازه که این فیلم با چیره دستی نهفته در خود بیننده را به شگفتی وامی دارد، شیوه های سینمایی به کاررفته درآن را کم وبیش می توان حاملان یک آرمان شهر دانست.در واقع، مردی با دوربین فیلم برداری از دیگر «سمفونی های شهری» چون « برلین، سمفونی شهر بزرگ » (۱۹۲۷) اثر والتر روتمن تمایز می یابد و به عکس نویدی است از ساخت فیلم هایی چون « درباره نیس » که ژان ویگو و بوریس کوفمن(۱۹۲۹)، برادر کوچک تر این دوبرادر فیلم ساز آن را می سازند.

http://naghdefarsi.com/images/stories/rooz/naghd/50/part3/previous-pictures/8-Man-with-a-Movie-Camera/6-Man-with-a-Movie-Camera.jpgورتوف که نماد آوانگارد سینمایی شده بود، در گذر سال های ۱۹۳۰ به حاشیه رانده شد. در سال های ۱۹۶۰ توجه برجسته ای به او همچون مرجع بنیادی سینمای مدرن به عمل آمد و مردی با دوربین فیلم برداری به موضوع تمام عیار پژوهش فیلم بدل شد.پس از یادآوری پیوندهای میان زیگا ورتوف و آوانگارد روس،توجه خود را بر جایگاه فیلم-مانیفست مردی با دوربین فیلم برداری خواهیم نهاد. سپس، آرمان شهر این فیلم را درچشم انداز ساخت آن بررسی خواهیم کرد. این موضوع به ما امکان خواهد داد تا فرایندهای سینمایی را به گونه دیگر به بررسی بگذاریم. سرانجام، حس وحال این اثر را از نگاه بسیاری ازسینماگران سراسر جهان بررسی خواهیم کرد.

نویسنده:بامشاد پور ولی

منبع:سینما مستند

[nextpage title=”به بهانه ی انتخاب «فیلم مردی با دوربین فیلمبرداری» در ده فیلم بر‌تر «سایت ‌اند ساند»”]

۴-به بهانه ی انتخاب «فیلم مردی با دوربین فیلمبرداری» در ده فیلم بر‌تر «سایت ‌اند ساند»

http://naghdefarsi.com/images/stories/rooz/naghd/50/part3/previous-pictures/8-Man-with-a-Movie-Camera/12-Man-with-a-Movie-Camera.jpgمردی با دوربین فیلمبرداری، فیلم صامت ژیگا ورتوف فیلمساز دهۀ ۱۹۲۰ شوروی، در نظرخواهی دهه به دهه‌ای نشریۀ سینمایی «سایت ‌اند ساند» در سال ۲۰۱۲ به پانتئون ده فیلم بر‌تر تاریخ سینما راه یافته است. تعداد داوران این دوره شش برابر ده سال پیش بوده – ۸۴۶ نفر در برابر ۱۴۵ نفر – که نشان می‌ دهد فیلم ورتوف از میان جمع جوان‌تر و غیر نخبه تری بالا آمده است.اگر پنج فیلم باشد که هربار تماشایش شور و طراوت و نو بودن‌اش حیرت‌زده‌ام می‌کند، قطعا مردی با دوربین فیلمبرداری یکی از آن‌هاست. این فیلم در فضای پر از شور انقلابی سال‌های پس از پیروزی انقلاب ۱۹۱۷ شوروی و در دل برنامۀ لنینی «پرداختن به زندگی روزمره و وقایع روز» و بر اساس نوعی روزنامۀ تصویری – هنری ساخته شده و از ذهنیت و عمل نوگرا و تجربی‌ساز جرگۀ فیلمسازانی چون آیزنشتاین، داوژنکو، کوله‌شف و خود ورتوف انرژی و مایه می‌گیرد. شگفتی و ویژگی فیلم هم سربرآوردن یک فیلم درجۀ یک شخصی و پیوندخورده با شیوه‌های گوناگون روایت سینمایی در یک اثر مستند است، از دل یک پروژۀ سازمان‌یافتۀ فیلمسازی تبلیغی و هدفدار.

http://naghdefarsi.com/images/stories/rooz/naghd/50/part3/previous-pictures/8-Man-with-a-Movie-Camera/4-Man-with-a-Movie-Camera.jpgفیلم به لحظات ناب زندگی مردم در فضای عمومی کوچه و خیابان راه می‌جوید و از هر رویداد جاری و روزمرۀ ساده، شور و سرزندگی بیرون می‌کشد. فیلمساز شوریده دوربین و فیلمبردارش را هم در این واریتۀ بدون بازی و بازیگر بازی می‌دهد و ار این مجموعه احوال اثری می‌آفریند که پس از گذشت ۹۰ سال هنوز خلوص و بداعتش را به رخ می‌کشد و آموختنی‌ها با خود دارد. در این فیلم ورتوف برخلاف فیلم‌های دیگرش از میان‌نویس پرهیز کرد، چون معتقد بود حذف میان‌نویس اولین شرط برای دست‌یافتن به زبان سینمایی سالم است. فیلم ضمنا بر این نکته تأکید دارد که دوربین نقش تعیین‌کننده دارد، در عین‌حال که تابع انسان است؛ و البته انسان را هم تغییر می‌دهد!«فیلم مردی با دوربین فیلمبرداری» رساله‌ای است در باب زبان صددرصد سینمایی. این فیلم گام تازه‌ای است از گروه سینما-چشم در جهت تفکیک اساسی زبان سینمایی از زبان تئاتری و ادبی. مردی با دوربین فیلمبرداری در عین‌حال به‌لحاظ عملی و نظری فرایندی است از گروه موسوم به جبهۀ فیلمسازی مستند. بن‌مایه و عناصر ساختاری مورد استناد فیلم به سه بخش به‌هم پیوسته تقسیم شده است و محور هر سه بخش این است:”زندگی همان‌طور که هست “……. یکی از اهداف ما نشان‌دادن فیلمبردار بود، به‌این قصد که بگوییم دیگر فیلمبردار حاضر نیست در قفس استودیو محبوس بماند؛ ترجیح می‌دهد بیاید در دریای زندگی کار کند….. رابطۀ تقابلی دو بینش و دو برداشت مختلف از زمان و مکان (یکی همین زمان و مکان به مفهوم عام، دیگری زمان و مکان سینمایی) تحرک بیشتری به سینمای مستند می‌دهد، و ما نمونه‌اش را در فیلم مردی با دوربین فیلمبرداری مشاهده می‌کنیم»چند سال پیش نسخه‌ای صداگذاری شده، با صدای صحنه و موسیقی، از این فیلم صامت بیرون آمد. ورتوف خود بسیار درگیر صدا بود و ترکیب صدای روزمره با موسیقی و متن ادبی و شعرهای ضبط‌شده دغدغۀ ذهنش بود. در این ‌سال‌ها، از جایی به بعد، هربار تماشای فیلم گفت‌و‌گویی پرشرر با فضاهای فیلم و درعین‌حال درگیر با فضای زندگی روزمرۀ شهری در من برمی‌انگیزد و می‌بینم که چگونه این فیلم صامت با من همچون یک فیلم‌-‌ مقاله درارتباط قرار می‌گیرد.

نویسنده:پیروز کلانتری

منبع:مستند

[nextpage title=”معرفی ویک نقد کوتاه بر فیلم «مردی با دوربین فیلمبرداری»”]

۵-معرفی و یک نقد کوتاه بر فیلم «مردی با دوربین فیلمبرداری»

http://naghdefarsi.com/images/stories/rooz/naghd/50/part3/previous-pictures/8-Man-with-a-Movie-Camera/13-Man-with-a-Movie-Camera.jpgفیلم مردی با دوربین فیلم برداری یک فیلم غیر تخیلی خلاقانه است و بازنماییِ جهان پیرامون کارگردان است به روایت وی.این فیلم از آن جهت خلاقانه است که در وهله ی اول کارگردان خودش را در پشت دوربین مخفی نکرده و در بسیاری از صحنه های فیلم می توان او را دید،همچنین طبق توقعی که ما از یک فیلم مستند جامعه شناختی داریم،این فیلم یک دید جامعه شناسانه دارد و این مهم را کارگردان وبه وضوح در صحنه های فیلم بارها به رخ می کشد و به طوری نیست علیرغم اینکه فیلم جهت دار باشد،کارگردان داعیه ی بی طرفی داشته باشد.همچنین کارگردان در صحنه هایی که یک چشم را در لنز دروربین نشان می دهد می خواهداین را به مخاطب برساند که این چیزهایی که می بیند و تفکری که پشت آن است،دید شخصی من است و این طور نیست که همین باشد و غیر از این نباشد. در اواخر فیلم ما شاهد صحنه ای هستیم که یک دوربین فیلم برداری در حالات و زوایای مختلف به حرکت در می آید بدون اینکه پشت آل باشد.این صحنه نمایانگر این است که تمام صحنه هایی که نمایش داده شده فیلم برداری بر طبق دیدگاه و نظر کارگردان شکل گرفته است و همچنین دوربین را به طرق دیگر در جاهای دیگر، در زوایای دیگر می توان قرار داد که در هر یک از آن موقعیت ها ممکن است معنای دیگری به مخاطب منتقل شود. با نشان دادن صحنه های اختلاف طبقاتی ساکنین شهر به طور متوالی نشان دادن عروسک هایی پشت چرخ خیاطی یا دوچرخه و امثال آن ها و همچنین نشان دادن مجسمه مارکس می توان به دیدگاه کارگردان که دیدگاهی مارکسیستی است و نظریه های اختلاف طبقاتی و از خود بیگانگی انسان پی برد، اما نکته قابل توجه این است که در فیلم با نشان دادن تدوینگر به مخاطب باز هم این نکته را گوشزد می کند که تمام این صحنه ها توسط شخصی پشت سر هم قرار گرفته و قصدی در پی آن نهفته است، پس انتخاب صحنه ها و قرار دادن آن ها در کنار یکدیگر نیز بر اساس دیدگاهی است شخصی است و باز هم تمام این اتفاقات که نشان داده شده میتواند این گونه دیده شود.

http://naghdefarsi.com/images/stories/rooz/naghd/50/part3/previous-pictures/8-Man-with-a-Movie-Camera/3-Man-with-a-Movie-Camera.jpgدر بحث چیستی واقعیت گفتیم که شبی فی نفسه دارای ماهیت است ولی فاقد معناست و این زمینه های مختلف اند که معنا را برای اشیا می سازند. در این فیلم نیز به این موضوع دامن میزند و در صحنه هایی که گل ها را در زمینه های مختلف نشان می دهد به مخاطب می رساند که نمی توان واقعیت را تشخیص داد و واقعیت مطلق نیست. همان طور که در فیلم یک گل بر روی درخت یک معنی داشت،پس این زمینه هستند که معنا را می سازند و همین طور می توان گفت که هر واژه یا هر شی و به طور کلی هر چیزی در گفتمان های مختلف معانی مختلفی دارند،همانطور که آن گل درصحنه های فیلم در گفتمان ها و زمینه های مختلف معانی مختلف داشت.»

نویسنده:سامان نیکسار

منبع:یادداشت های هفتگی

[nextpage title=”نگاهی به زندگی و آثار ژیگاورتوف:فیلمسازی در اسارت نظامی توتالیتر”]

۶-نگاهی به زندگی و آثار ژیگاورتوف:فیلمسازی در اسارت نظامی توتالیتر

http://naghdefarsi.com/images/stories/rooz/naghd/50/part3/previous-pictures/8-Man-with-a-Movie-Camera/14-Man-with-a-Movie-Camera.jpgدنیس آكادویچ (دیوید آبراموویچ كوفمن) كه بعدها به نام ژیگا ورتوف معروف شد در دوم ژانویه ۱۸۹۶ در بیالیستك (كه در حال حاضر جزیی از خاك لهستان است و شهری است كه پدرش در آنجا كتابدار بود.) به دنیا آمد.دو برادر جوانتر او هر دو فیلمبردار شدند: میخائیل (متولد ۱۸۹۷) تا سال ۱۹۲۹ با ورتوف همكاری كرد و برادر كوچكتر، بوریس (متولد ۱۹۰۶) ابتدا به فرانسه مهاجرت كرد (كه در آنجا فیلم‌های ژان ویگو را فیلمبرداری كرد.) و سپس به آمریكا رفت. (كه در آنجا به خاطر فیلم «در بارانداز» برنده جایزه اسكار شد.)معنی واژه ژیگا ورتوف در زبان روسی «چرخ ریسندگی» است، عنوانی كه خود او برای خویشتن برگزید. زمانی كه ورتوف به عنوان دانشجو مشغول تحصیل بود، به عنوان نخستین شاعر فوتوریست شناخته شد و تجربه‌هایی در زمینه ضبط صدا و تركیب اصوات انجام داد.در ۲۰ سالگی با كمیته انقلابی سینما همكاری كرد و از سال ۱۹۱۸ به عنوان تدوینگر در سلسله فیلم‌های خبری تحت عنوان «فیلم های هفتگی» مشغول به كار شد، هر چند بعد ها ورتوف مغضوب سردمداران نظام توتالیتر و سوسیالیستی شوروی گردید.در زمان جنگ، ورتوف به اتفاق لف كولشوف یك گروه فیلمبرداری تشكیل دادند، كه فیلمبرداران این گروه به سراسر كشور سفر می‌كردند و از جبهه‌ها فیلم می‌گرفتند. فیلمبرداری‌های گروه ورتوف از جبهه لهستان گرفته تا كریمه، مرزهای چكسلواكی و حاشیه جنوبی شوروی، در سواحل دریای خزر، حضور داشتند و مثل یك سرباز در عملیات نظامی شركت می‌كردند.در سال ۱۹۱۹ ورتوف با تدوین فیلم‌های خبری مربوط به انقلاب و جنگ داخلی، یك فیلم سه ساعته ساخت كه «بزرگداشت انقلاب» نام داشت و از جنبه های نوآورانه و تجربی جالبی برخوردار بود. اندیشه اساسی و اصلی كه در آثار مستند و خبری ورتوف كه چندی بعد با بیانیه هایی تحت عنوان «سینما – چشم» تجلی یافت از همان ابتدا در فیلم «بزرگداشت انقلاب» آشكار شد.ورتوف چكیده این اندیشه را چنین بیان می‌كند: «فیلمساز باید تصویری بیندیشد، نه ادبی. او باید بتواند اندیشه هایش را با مضامین و ابزارهای تكنیكی فیلم در عمق منطبق و هماهنگ كند» یا ورتوف در بیانیه دیگری می‌نویسد: «سینمای درام، افیون است، اسلحه مرگباری است در دست سرمایه داران. فیلمنامه، داستانی است كه به وسیله اشخاصی كه سر و كارشان با ادبیات است، ساخته و پرداخته می شود. مرگ بر فیلمنامه های داستانی بورژوایی و زنده باد به زندگی به همان ترتیبی كه جریان دارد».شهرت ورتوف در آن روزها، فقط به یك تدوینگر چیره دست محدود نمی‌شد، بلكه او نظریه پردازی بود كه مقالات و نظریاتش سهم مهمی در تكامل هنر سینما داشت. مثلا شیوه ای كه در میان گروهی از فیلمسازان موج نوی سینمای فرانسه به «سینما – حقیقت» یا «سینمای مستقیم» شهرت دارد، از نظریات ورتوف در سالهای ۲۵-۱۹۲۰ با نام «سینما – چشم» یا «سینما – حقیقت» گرفته شده است.ورتوف به تنهایی از سال ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۴ روی این نظریه كار كرد. البته به طور كلی این نظریه را می توان نتیجه مستقیم فعالیت او روی فیلم‌های خبری دانست. در رابطه با این نظریه، او ابتدا شش نظریه تئوریك در مورد ساختار سینمایی فیلم ارائه داد كه از «چشم فیلمساز» نسبت به موضوع آغاز و به مرحله نمایش آن روی پرده ختم می شود. دوربین ورتوف عملكرد چشم آدمی را به همان ترتیبی كه این عضو در زندگی انسان دارد، به كار می گیرد.معروف ترین فیلم او «مردی با دوربین فیلمبرداری» ( ۱۹۲۹ ) نمایشی زنده و سند اعجاب انگیزی است از شیوه انطباق دوربین با چشم انسان. دوربین ورتوف، توان و نیروی انعطاف چشم آدمی را دارد. او از دوربین متحرك به نحو احسن استفاده می كند. دوربین دور و نزدیك، بالا و پایین، چپ و راست می‌رود و در اطراف موضوع می‌چرخد.شیوه ابداعی ورتوف «سینما چشم» تمامی قواعد و امكانات بصری سینما را از حركت آهسته گرفته تا حركت سریع و معكوس، تصویر ثابت (فیكس فریم)، تقسیم پرده به چند بخش، تصاویر ذره بینی، زوایای گوناگون دوربین، انیمیشن و تمامی روش‌های مونتاژ را به كار می‌گرفت.گفته می‌شود كه در تدوین و تنظیم بیانیه‌های مربوط به «سینما – چشم» همكاران اصلی ورتوف یعنی الیزا وستاسویلووا و برادرش میخائیل او را یاری كرده اند، اما به هیچ وجه نمی توان نقش هنرمندان فوتوریست و كنستركتیویست به ویژه مایاكوفسكی را در نظریات سینمایی ورتوف نادیده گرفت.سلسله فیلم ‌های «سینما حقیقت» مجموعه ای ۲۳ قسمتی از فیلم های خبری بود كه از سال ۱۹۲۲ تا ۱۹۲۵ با تلفیق هزاران نما كه به وسیله صدها فیلمبردار در زمان ها و مكان‌های مختلف و از زوایای گوناگون برداشته شده بود، تشكیل می‌شد.

http://naghdefarsi.com/images/stories/rooz/naghd/50/part3/previous-pictures/8-Man-with-a-Movie-Camera/2-Man-with-a-Movie-Camera.jpgاین مجموعه بصورت فصل هایی مستقل و هر كدام با عنوانی جداگانه به نمایش در می آمدند. سلسله فیلم‌های «سینما – حقیقت» حالت روزنامه های خبری را داشت كه به طور مرتب مردم را از اخبار سراسر کشور آگاه می‌ساخت.ورتوف در تدوین «طوفان بر فراز آسیا» (پودوفكین، ۱۹۲۸) فیلم مشهور آن زمان نیز همكاری داشت. «مردی با دوربین فیلمبرداری» (۱۹۲۹) نخستین فیلم ورتوف بود كه نظریات سینمایی‌اش را كاملا آشكار می‌ساخت و برایش شهرت فراوانی كسب كرد. ورتوف در «مردی با دوربین فیلمبرداری» مانند سایر فیلم‌هایش به دوربین فیلمبرداری اهمیت فوق العاده ای می‌دهد و آن را به چشمی مسلح در برابر چشم غیر مسلح تماشاگران تبدیل می كند.صحنه های متنوع فیلم برای تماشاگران آن زمان (دهه ۲۰) از شیرینی خاصی برخوردار بود. مثل صحنه ابتدایی فیلم كه در یك سالن سینما مردم برای تماشای فیلم «مردی با دوربین فیلمبرداری» آماده می شوند! یا صحنه انتهایی كه دوربینی به تماشاگران تعظیم می‌كند یا هر یك از صحنه های میانی كه قهرمان(دوربین) در شهر می گردد و گاه توهم بر واقعیت چیره می شود.مثل صحنه ای كه زنی به خواب رفته است و چند نفر روی ریلی دراز كشیده اند؛ سپس قطاری می‌گذرد؛که این صحنه تخیل شیرینی دارد. آیا قطار واقعاً از روی این چند نفر گذشته است؟ یا در رویای زن شاهد چنین حادثه ای هستیم؟

ورتوف در سال ۱۹۳۱ به خارج از شوروی سفر كرد و فیلم «مردی با دوربین فیلمبرداری» را در بسیاری از كشورها به نمایش گذاشت. البته نمایش فیلم در شوروی با انتقاد برخی از فیلمسازان مخالف نظریات ورتوف مواجه شد از جمله ایزنشتاین درباره فیلم گفته است: «جفتك زدن های فرمالیستی و بی هدف دوربین با تردستی.»فیلم های ناطقی كه ورتوف ساخت درباره موسیقی، آواز و تصاویری از زنان و شخصیتی های آیینی گذشته و حال است. در فیلم «سه قهرمان» (۱۹۳۸) زندگی زنانی را شاهدیم كه شغل های مردانه ای چون مهندسی، خلبانی و… را بر عهده دارند.ورتوف با شروع جنگ جهانی دوم، دوباره به ساختن فیلم های خبری روی آورد. جنگ كارهای تجربی او را در عمل متوقف كرد و از طرف دیگر مانع شد كه آثار او به طرز شایسته ای در خارج از شوروی به نمایش درآید.در دوران استالین، فیلم های مستند بلند ورتوف به شدت سانسور شدند؛ و او مغضوب نظام حاکم گردید. اگر چه هرگز زندانی نشد ولی در طی عملیات ضد یهودی دولتی در سال ۱۹۴۹ در فهرست سیاه قرار گرفت. سرانجام ژیگا ورتوف در ۱۲ فوریه ۱۹۵۴ در اثر بیماری سرطان درگذشت.

نویسنده:داود خسروی

منبع:سازمان تبلیغات اسلامی

4
دیدگاه بگذارید

Please Login to comment
4 Comment threads
0 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
4 Comment authors
afariali78Ehsan Shakeriمريم Recent comment authors
  Subscribe  
Notify of
afari
Guest
afari

من این فیلم را به راحتی از تینترنت دانلود کردم .
ممنون از مطالب خوبتون و خسته نباشید.

ali78
Guest
ali78

لینک دانلود : معتبر تا ۹۰روز
http://www.hexupload.com/v2lyg4bmln5x

Ehsan Shakeri
Member
Ehsan Shakeri

مريم:سلام. ممنون از مطلب خوبتان. من دنبال اين فيلم هستم اما هيچ كجا پيداش نمي كنم. ممنون ميشم كمكم كنيد. سپاسگزارم

اگه در تورنت جستجو کنید، پیدا میشه؛ با حجم ۷۰۰ مگ.

مريم
Guest
مريم

سلام. ممنون از مطلب خوبتان. من دنبال اين فيلم هستم اما هيچ كجا پيداش نمي كنم. ممنون ميشم كمكم كنيد. سپاسگزارم