ژانر : ماجرایی، درام، خانوادگی

کارگردان : Simon Curtis

نویسنده : Adrian Hodges, Colin Clark

تاریخ اکران : نوامبر 2011

زمان فیلم : 99 دقیقه

زبان : انگلیسی

درجه سنی : R

مشاهده تریلر این فیلم(کلیک کنید)

بازیگران:

Michelle Williams,

Eddie Redmayne

Kenneth Branagh

نقد و بررسی فیلم

My Week with Marilyn (هفته من با مرلین)

منتقد : جیمز براردینلی (امتیاز 3 ستاره از 4 ستاره)

شاید در نگاه اول به نظر بیاید فیلم My Week with Marilyn پرداخت شهوت انگیز به پشت صحنه ای از فیلمی از یاد رفته است که ماجراهای غم انگیزی هم در طول ساخت آن اتفاق افتاد. با این وجود نگاهی دقیق تر به این فیلم نمایانگر بررسی نسبی شخصیت مریلین مونرو است.

با این که وقایع فیلم مربوط به شش سال پیش از مرگ مریلین بر اثر سوء مصرف مواد در سال 1962 هستند، اما او در همین زمانی که به انگلستان رفته بود تا در فیلم The Prince and the Showgirl ساخته یSir Laurence Olivier بازی کند هم، خصوصیاتی از خود به نمایش گذاشت که بعداً باعث آلوده شدن زندگی شخصی و حرفه ی بازیگری اش شدند. فیلم My Week with Marilyn به صورت فشرده ماجراهای مراحل ضبط صحنه های این فیلم را حکایت می کند و در عین حال به کاوش درباره ی رمز و رازهای شخصیت مریلین مونرو در دوران اوج شهرتش می پردازد.

فیلمنامه ی Adrian Hodges بر اساس دو کتاب از کالین کلارک، دستیار سوم کارگردان در فیلم The Prince and the Showgirl، نوشته شده است. کلارک که در سال 2002 درگذشت، تا سال 1990 از انتشار خاطرات خود از دورانی که کنار مریلین مونرو گذارنده بود، خودداری کرد. به نظر می رسد ادعای او مبنی بر وجود عشقی پاک، حقیقت داشته باشد و تصویری که از این بازیگر رسم می کند با سایر حکایت های آن دوره همخوانی دارد. فیلمMy Week with Marilyn تجربیات کلارک در این دوران را به صورت فشرده و نسبتاً دقیق به تصویر می کشد.

وقایع فیلم در تابستان سال 1956 اتفاق می افتند. در آن زمان اولیویر (با بازی Kenneth Branagh) یکی از برجسته ترین افراد سینمای بریتانیا ست و در کل دنیا به عنوان یکی از بهترین بازیگران شناخته می شود. مونرو (با بازی Michelle Williams ) مشهورترین بازیگر سینما در آن دوره است اما سعی دارد از قالب بازیگری که تنها جذابیت جنسی و ظاهری دارد خارج شود و موقعیتی برجسته تر و مهم تر در دنیای سینما به دست آورد. هم بازی شدن این دو در فیلم کمدی عاشقانه ی The Prince and the Showgirl و تماشای ازدواج آنها در فیلم در قالب یک پرنس و یک دختر رقاصه، از آن دست موقعیت های دیدنی و بی نظیری بود  که هیچ گاه نباید دیدن آم را از دست داد.

با اینحال، تقریباً از همان زمان شروع فیلمبرداری، رفتار بی ثبات مونرو مقابل دوربین و همچنین بی نظمی و فرار او از صحنه های فیلمبرداری، کارگردان فیلم، اولیویر را بسیار عصبانی و کلافه می کند. مریلین با وجود اینکه مدت زیادی از ازدواجش با آرتور میلر نمایشنامه نویس ( با بازی Dougray Scott) نمی گذرد، خوشحال و راضی به نظر نمی آید و عیبجویی های اولیویر هم او را بیشتر سر لج می اندازد. اغلب اوقات با تأخیر سر صحنه حاضر می شود و اکثراً هم به دلیل بیماری، نوشیدن زیاد الکل، یا قرص خوردن کار فیلمبرداری را با مشکل مواجه می کند. او به جز میلر سه دوست و یار وفادار دیگر هم دارد: هم بازی اش Dame Sybil Thorndike ( با بازی Judi Dench) که ناراحتی و دردسرهای او را درک می کند، همراه و همدمش Paula Strasberg (با بازی Zoe Wanamaker) که در تمرین های  بازیگری اصولی به او کمک می کند،‌و کلارک (با بازی Eddie Redmayne) که فردی مهربان و به دور از قضاوت های اخلاقی ست. بعد از اینکه میلر (شوهرش) برای تمدد اعصاب مدتی لندن را ترک می کند، کلارک به مدت یک هفته محرم اسرار مریلین می شود. برای او، کلارک مانند ساحلی آرام و امن در دریای طوفانی ست،‌ و برای کلارک، این اولین تجربه ی عشقی زندگی اوست.

بیشتر انتقاداتی که بر Michelle Williams وارد آمده با تکیه بر این نکته است که او به اندازه ی کافی شبیه مریلین مونرو نیست. درست است که Williams کاملاً شبیه این شخصیت مشهور دهه ی 50 نیست، اما نقش آفرینی فوق العاده ی او آنقدر درخور تحسین است که تمامی تفاوت های ظاهری را تحت الشعاع قرار می دهد. Williams جنبه های مختلف شخصیت مریلین را از نو تصویر کند. Norma Jean (نام اصلی مریلین مونرو پیش از ورود به دنیای بازیگری) جوان و سردرگم، مریلین مونروی جذاب و عشوه گر، و زن سردرگمی که میان این دو وجهه گیر افتاده است. در صحنه ای به یاد ماندنی از فیلم، مونرو و کلارک با هم به گردش رفته اند. مونرو از او می پرسد که میخواهد عشقبازی کنند یا نه؟ چند لحظه بعد، آن زن آرام و ساکت، به یکی از همان هنرپیشه های تازه کار و وقیح و اهل لاس زدن تبدیل می شود. در فیلم My Week with Marilyn نمونه های زیادی از چنین لحظاتی دیده می شوند که ما را متوجه می سازند گرچه شهرت باعث نابودی مونرو شد، اما او نمی توانست بدون وجود آن به زندگی خود ادامه دهد.

در انتخاب Kenneth Branagh برای بازی نقش اولیویر، طعنه ی پرمایه ای نهفته است. Branagh در بیشتر طول دوره ی حرفه ای خود (حداقل از دو دهه پیش که فیلم هنری چهارم/ Henry V را ساخت) با اولیویر مقایسه شده است، پس بازی او در نقش اولیویر، به جا و مناسب است. در فیلمنامه زیاد به این شخصیت پرداخته نشده و می توان گفت نسبت به مونرو و کلارک نقشی بسیار فرعی و کمرنگ دارد. به همین دلیل Branagh بیش از آنکه سعی کند ابعاد مختلف این شخصیت را نمایش دهد، به تقلیدی ظاهری کفایت می کند. همین تقلید ظاهری هم به خوبی از پس آنچه فیلم My Week with Marilyn قصد دارد از شخصیت اولیویر نشان دهد، بر می آید. اولیویر به عنوان شخصیتی بی قرار، کمال گرا و خستگی ناپذیر تصویر می شود که از لغزش های گهگاهی بدش نمی آید و در کل،‌ مرد زن باره ای ست. او هم مانند همه شیفته ی مریلین است اما برخلاف بقیه،‌ دلش می خواهد او را محدود و  کند.

Eddie Redmayne که مدت ها بین دنیای سینما و تلویزیون انگلستان در رفت و آمد بوده و احتمالاً غیر معروف ترین عضو گروه بازیگران فیلم است، از پس نقش خود خوب بر می آید. تصویری که او از کلارک به نمایش می گذارد، آرام و غیرتصنعی است. آن قسمت هایی از فیلم که او به پس زمینه ی داستان فرستاده می شود، عمداً چنین طراحی شده است. برای حفظ درخشش شخصیت مریلین، نمی توان بیش از حد به شخصیت کلارک پرداخت، و Redmayne این امر را درک می کند.

از بازیگران معروف این فیلم می توان به این افراد اشاره کرد: Williams در نقش مریلین مونرو، Branagh در نقش اولیویر، Judi Dench در نقش دیم تورندایک، Emma Watson ( در نقش قراردادی کسی که قرار است معشوقه ی عادی کلارک باشد) و Derek Jacobi در نقش Sir Owen Morshead در صحنه ای کوتاه در فیلم ظاهر می شود.

Simon Curtis کارگردان پرتجربه ی تلویزیون که در حال پرش به سکوی سینماست، فیلم را چنان ساخته که احتمالاً رضایت طیف گسترده ای از مخاطبان را جلب می کند. این فیلم یکی از بهترین پرداخت های مدت اخیر به شخصیت مونرو است، به خصوص از لحاظ شرح دوران آغازین تغییر رفتاری که منجر به تخریب موقعیت حرفه ای و در نهایت مرگ او شد. این فیلم نمایی فریبنده و بر پایه ی واقعیات از مشکلات فیلمسازان با بازیگران مشهور دهه ی 50 ترسیم می کند. به طوری که شیفتگان فیلم های قدیمی و داستان های مصوّر هم فریفته ی آن می شوند. داستان عاشقانه ی مطبوعی هم در فیلم وجود دارد، هر چند که شاید ضعیفترین جنبه ی فیلم، همان باشد. سبک بی تکلّف و عاری از تصنع فیلم و زمان کوتاه آن (کمی بیشتر از 90 دقیقه) و ترکیب این دو با بازی های قوی بازیگران (به خصوص بازی Williams) فیلم My Week with Marilyn انتخاب خوبی برای تفریح و سرگرمی در روزهای پایانی سال به شمار می رود.

مشاهده تریلر این فیلم(کلیک کنید)

منتقد : جیمز براردینلی (امتیاز 3 ستاره از 4 ستاره)

مترجم : الهام بای

تهیه و ترجمه: سایت نقد فارسی

هر گونه کپی برداری از این مطلب بدون ذکر دقیق منبع: سایت نقد فارسی مخالف قانون بوده و مدیریت سایت هیچ گونه رضایتی در این مورد ندارد و شرعا حرام میباشد.