نقد و بررسی فیلم Twelve Years as a Slave (دوازده سال بردگی) به قلم جیمز برادینلی و اندرو اوهیر

کارگردان : Steve McQueen

نویسنده : John Ridley

بازیگران : Chiwetel Ejiofor,Michael K. Williams,Michael Fassbender

خلاصه داستان : در آمریکای پیش از جنگ های داخلی،سیاه پوستی آزاد به نام سالامن نورثاپ ربوده شده و به عنوان برده فروخته می شود و …

http://www.naghdefarsi.com/images/stories/rooz/12/logo-trans.png

منتقد:جیمز برادینلی-امتیاز ۸٫۸ از ۱۰ (۳٫۵ از ۴)

http://www.naghdefarsi.com//wp-content/uploads/media/kunena/attachments/1076/12YearsASlave1.jpgبدون شک "12 Years A Slave/دوازده سال بردگی" در زمان معرفی نامزدهای اسکار حرف های زیادی برای گفتن خواهد داشت.فیلم اقتباسی قانع کننده و قوی از خود زندگی نامه نورثاپ از ۱۲ سالی است که بین سال های ۱۸۴۱ تا ۱۸۵۳ به عنوان برده در مزارع لوئیزیانا گذراند.وقتی صحبت از ترسیم و باز سازی شرایطی باشد که بردگان در آن کار و زندگی می کردند فیلم از نشان دادن واقعیت ها مضایقه نکرده و هیچ چیز را تعدیل نکرده است.صحنه های خشونت در نماهایی رک و صریح به تصویر کشیده شده اند که می شود آن ها را در مرز NC-17 (درجه بندی سنی ممنوع شده برای ۱۷ سال و زیر ۱۷ سال یا No One 17 And Under Admitted،افراد ۱۷ سال و زیر ۱۷ سال به هیچ وجه مجاز به تماشای این فیلم ها نیستند؛فیلم حاوی مناظر واضح پورن،خشونت اغراق شده و کلمات ناخوشایند است.فیلمی که درجه بندی سنی NC-17 را دریافت کند،لزوما فیلمی ضد اخلاقی یا پورنو گرافی نیست) دانست.

http://www.naghdefarsi.com//wp-content/uploads/media/kunena/attachments/1076/12YearsASlave2.jpgفیلم نامه که به قلم جان ریدلی نوشته شده،حکایت فشرده شده و اندکی دست کاری شده نورثاپ (چیوِتِل اجیوفور) را بازگو می کند.او یک مرد آزاد نیویورکی است که ربوده شده و به عنوان برده فروخته می شود.او ۱۲ سال در مزارع و زیر دست صاحبان مختلف کار می کند تا این که یک چوب بر کانادایی به کمکش شتافته و داستان اتفاقاتی که برای او افتاده را برای دیگران بازگو می کند.داستان رنج های او پس از آزاد شدنش منتشر شده و سی هزار نسخه هم می فروشد.بعد از حدود یک قرن فراموشی داستان او دوباره در طی دهه ۶۰ سر زبان ها افتاد.فیلم استیو مک کویین اولین اقتباس از این داستان نیست.فیلم تلویزیونی ساخته شده در سال ۱۹۸۴ با نام " Solomon Northup's Odyssey/ادیسه سالامن نورثاپ" را نباید از قلم انداخت.اگر چه خشونت و وحشی گری در آن تعدیل شده و به اندازه "12 Years A Slave/دوازده سال بردگی" نبود.

http://www.naghdefarsi.com//wp-content/uploads/media/kunena/attachments/1076/12YearsASlave3.jpgفیلم شرح دهشتناکی از ظلم هایی که بشر قادر به انجامشان است می دهد.البته تمام سفید پوستان فیلم انسان های شروری نیستند؛شخصیت فورد با بازی کامبِربَچ و بِیس با بازی برد پیت مثال هایی از این دست هستند.اما حتی بهترین انسان ها هم از گزند عرف و سنت های غلط آن زمان در امان نبوده اند.دو شخصیت در فیلم را می توان تبلور وجوه ناخوشایند سفید پوستان آن زمان در ایالت های جنوبی دانست.تِبیتز (پال دانو)،کارگری در مزارع فورد و اِدوین اِپس (مایکل فَسبِندِر)،صاحب یک مزرعه پنبه.هر دوی آن ها سیاه پوستان را پایین تر از انسان می دانند و به این طریق رفتار خود با آن ها را توجیه می کنند.اِپس حتی گهگاه آیه هایی از انجیل را در تایید اعمال وحشتناکش نقل می کند.این گفته که انجیل را می توان برای توجیه هر نوع ظلمی به کار برد در این جا به خوبی دیده می شود.دیدگاه های اِپس و شبیه آن را می توان در سراسر ایالت های جنوبی،قبل،در طول و حتی بعد از جنگ داخلی دید.

http://www.naghdefarsi.com//wp-content/uploads/media/kunena/attachments/1076/12YearsASlave4.jpg"12 Years A Slave/دوازده سال بردگی" را می توان از آنِ چیوِتِل اجیوفور دانست که بازی خوبش مطمئنا نامزدی اسکار را برایش به ارمغان خواهد آورد.مثل بازی دنیل دی لوییس در "Lincoln/لینکلن" که یک سر و گردن از دیگر نامزدهای اسکار ۲۰۱۳ بالاتر بود،این هم یکی از آن ایفای نقش هایی است که در اوج قرار دارد.حالت های چهره اجیوفور که مک کویین آن ها را در نماهای بسته شکار کرده بسیار متقاعد کننده هستند و حق مطلب را ادا می کنند.اجیوفور نماهای مربوط به پیش از بردگی نورثاپ یعنی زمان زندگی در آسایش خانه را هم خوب بازی کرده،هم چنین سردرگمی او در روزهای ابتدای اسارت را هم باید به ایفای نقش خوب او در کل فیلم اضافه کرد.لحظه بازی اسکاری او نزدیک به انتهای فیلم و صحنه ای است که اشک از چشمان سنگدل ترین بیننده هم در می آورد.

http://www.naghdefarsi.com//wp-content/uploads/media/kunena/attachments/1076/12YearsASlave5.jpgمایکل فَسبِندِر نقش منفی فیلم،اِپس را فردی تا مغز استخوان فاسد و بی تعادل (یا از مشروب،یا اعتقادات مذهبی و یا بیماری ذهنی) نشان می دهد.شخصیت او ترسناک تر از شخصیت تِبیتزِ پال دانو است،زیرا هم قدرت زیادی دارد و هم غیر قابل پیش بینی است.صحنه ای که او به نورثاپ دستور می دهد پَتسی (لوپیتا نیانگو) را شلاق بزند یکی از غیر قابل تماشا ترین صحنه های سینمایی امسال است.بازی گیرای بازیگران اصلی فیلم،جذابیت داستانی آن را دو چندان کرده است.

http://www.naghdefarsi.com//wp-content/uploads/media/kunena/attachments/1076/12YearsASlave6.jpgاگر گله و شکایتی از بازیگری در این فیلم باشد،مربوط به نقش های فرعی است.استفاده از پال جیاماتی،آلفرِی وودِرد و برد پیت در نقش های فرعی (که به نوعی به حضور افتخاری هم شباهت دارند) بیش تر از آن که به داستان کمک کرده باشند به ضرر آن کار کرده و حواس بیننده را پرت می کنند.اگر چه بازی پیت ایرادی ندارد اما سایه او روی این شخصیت پرداخت نشده سنگینی می کند و بیش تر از شخصیت این خود او است که به چشم می آید.این را نمی توان اشتباهی مرگ بار دانست اما قطعا تصمیمی سوال برانگیز است.فیلم آن قدر قوی هست که بر چنین ایراد های کوچکی بچربد ولی جا داشت تامل بیش تری روی آن صورت می گرفت.

http://www.naghdefarsi.com//wp-content/uploads/media/kunena/attachments/1076/12YearsASlave7.jpgمعمولا از هانس زیمر بابت مبالغه آمیز بودن کارهایش انتقاد می شود اما موسیقی متن او در این فیلم را باید مناسب و به جا به حساب آورد.موسیقی متن او شوم و فروتنانه است و تنش و نحسی بسیاری از نماها را افزایش می دهد.مک کویین در باز سازی فضای مزارع زمان جنگ داخلی زحمت بسیاری کشیده و از منبع اصلی فیلم و بسیاری منابع تاریخی دیگر در باز آفرینی جزئیات استفاده کرده که انصافا هم نتیجه کار رضایت بخش است.

http://www.naghdefarsi.com//wp-content/uploads/media/kunena/attachments/1076/12YearsASlave8.jpg"12 Years A Slave/دوازده سال بردگی" ناراحت کننده و غمناک است و از داستانی این چنین انتظار دیگری هم نمی رود.اشاره هایی به شجاعت و رستگاری در فیلم شده اما حس غالب فیلم یادآور زشتی نیمه تاریک وجود انسان است.مانند فیلم هایی که به آلمان نازی می پردازند،این فیلم هم ترس هایی را به تصویر می کشد که ورای بنیان تمدن و رفاه اقتصادی قرار دارند."12 Years A Slave/دوازده سال بردگی" یک سرگرمی ساده و سر راست نیست اما ارزش سینمایی آن از نود درصد فیلم ها بیش تر است و احساسات و تفکراتی که در بیننده به جا می گذارد به این راحتی ها از بین نمی رود.

اختصاصی نقد فارسی

مترجم:رضا اسدی

کپی برداری و نقل این مطلب به هر شکل (از جمله برای همه نشریه ها،وبلاگ ها و سایت های اینترنتی) بدون ذکر دقیق کلمات "منبع:سایت نقد فارسی" ممنوع است و شامل پیگرد قضایی می شود.

منتقد:اندرو اوهیر-امتیاز ۱۰ از ۱۰

http://www.naghdefarsi.com//wp-content/uploads/media/kunena/attachments/1076/12YearsASlave9.jpg"12 Years A Slave/دوازده سال بردگی" سفری واقع گرایانه و دردناک به قسمت های تاریک و ممنوعه تاریخ آمریکا است.فیلم داستان بردگی انسان زیر یوق نظام سرمایه داری و توهم آزادی را به نحوی تمثیلی بیان می کند اما نکته ای که باید مد نظر قرار داد این است که فیلم را عده ای خارجی ساخته اند.این امر شاید برای همه آن قدرها هم جلب توجه نکند،زیرا هر چه باشد فیلم سازی هم مثل برده داری تجارتی جهانی است اما مطمئن هستم در گوشه و کنار افرادی در حال انتشار مطالبی در وبلاگ ها هستند در مورد این که این فیلم را کمونیست ها ساخته اند تا بزرگی آمریکا را زیر سوال ببرند.اما تا همین الان هم از این اظهار نظرهای منفی در مورد این سوژه کم در اینترنت ندیده ایم،مثلا:خدای من دیگر از این فیلم های سیاه پوستی منفی نسازی؛چه خبر است با این فیلم های ضد نژاد پرستی خشن؛چرا نمی توانیم به دنیای قرن ۲۱ ام و فضای پس از کلیشه های نژاد پرستی وارد شویم و …

http://www.naghdefarsi.com//wp-content/uploads/media/kunena/attachments/1076/12YearsASlave10.jpgاما این نکته هنوز هم قابل تعمق است که یکی از رک ترین و صریح ترین فیلم ها در مورد وحشی گری های دوران برده داری آمریکا را استیو مک کویین (متولد لندن و رنگین پوست) با بازی چیوِتِل اجیوفور (متولد لندن با اصلیتی نیجریه ای) ساخته است.(از فیلم های قبلی او می توان به "Shame/شرم" و "Hunger/گرسنگی" اشاره کرد) مهم ترین نقش های مربوط به سفید پوستان در فیلم را هم مایکل فَسبِندِر بازیگر آلمانی الاصل ایرلندی که مدت ها است با مک کویین همکاری دارد و ستاره انگلیسی در حال اوج گیری بِنِدیکت کامبِربَچ (که او را در دیگر فیلم این هفته،The Fifth Estate"/رکن پنجم" در نقش جولین آسانژ دیدیم) بر عهده دارند.شاید دلیلش این باشد که ما آمریکایی ها از هر نژادی هنوز برای رویارویی با این بخش تیره از تاریخمان آمادگی نداریم یا ترجیح می دهیم به دیدگاهی کارتونی از این موضوع مانند آن چه در " Django Unchained/جانگوی رها از بند" تارانتینو دیدیم بسنده کنیم.(باید به این نکته هم اشاره کنم که " Django Unchained/جانگوی رها از بند" در میان داستان وسترن اسپاگتی انتقام گونه خود چشمه هایی عمیق از این موضوع را هم نشان می داد اما در کل هدفش نشان دادن برده داری برای افزودن بر خشونت فیلم بود که خود بیننده را از درک این موضوع دورتر می کرد)

http://www.naghdefarsi.com//wp-content/uploads/media/kunena/attachments/1076/12YearsASlave11.jpgباید به این مسئله هم اشاره کنم که جان ریدلی،فیلم نامه نویس "12 Years A Slave/دوازده سال بردگی"،نویسنده با تجربه آثار تلویزیونی و داستان نویس جنایی،یک آمریکایی آفریقایی تبار از میلواکی است و مهم تر از این،منبعی که او استفاده کرده یکی از مهم ترین روایت های برده داری قرن نوزدهم آمریکا است.سالامن نورثاپ،که نقش او را اجیوفور در فیلم با قدرت درونی زیاد اما خفته و آرام بازی کرده،شخصیتی واقعی بوده که سفر حماسی او به بردگی و بازگشتش،او را در سال های منتهی به جنگ داخلی آمریکا معروف کرد.اگر چه بعد از گذشت این همه سال تایید صحت جزئیات فیلم تقریبا غیر ممکن است اما در مورد صحت وقایع اصلی داستان هیچ شکی وجود ندارد.داستان را روزنامه نیویورک تایمز در سال ۱۸۵۳ پوشش داده و بعد از آن هم چند تاریخ دان روی آن کار کرده اند.

http://www.naghdefarsi.com//wp-content/uploads/media/kunena/attachments/1076/12YearsASlave12.jpgنورثاپ یک شهروند رنگین پوست است که آزاد زاده شده،او یک کارگر و هم چنین نوازنده ای پاره وقت است که به همراه همسر و دو فرزندش در ساراتوگا اسپرینگزِ نیویورک زندگی می کند.در سال ۱۸۴۱ دو مرد سفید پوست او را ابتدا به نیویورک و سپس به واشنگتن دعوت می کنند تا در سیرک آن ها به نوازندگی بپردازد.پایتخت آمریکا در آن زمان برای سیاه پوستان آزاد مکانی خطرناک به حساب می آمده است.شکارچیان برده ای که به تعقیب بردگان فراری می پرداختند و بعد از دستگیری،آن ها را به بازارهای فروش برده یا مزارع ایالت های جنوبی می بردند،از دزدیدن سیاه پوستان آزاد هم مضایقه نمی کردند و این دقیقا همان اتفاقی است که برای سالامن نورثاپ می افتد.با این که تصورش مشکل است اما این دقیقا کاری بوده که صاحبان سیرک از ابتدا قصد انجامش را داشته اند.آن ها او را مست کرده و احتمالا دارویی هم به خوردش می دهند و سپس او را به تاجر برده ای به نام جیمز برچ (کریستوفر بری)،با تظاهر به این که او برده ای فراری از جورجیا است،می فروشند.

http://www.naghdefarsi.com//wp-content/uploads/media/kunena/attachments/1076/12YearsASlave13.jpgتا این قسمت فیلم مک کویین سر راست است ولی از همان لحظه که پی می بریم او در یک زندان بردگان در نزدیکی واشنگتن زندانی شده،فیلم لحنی کابوس گونه و هولناک به خود می گیرد.این داستان پدیده ای آن چنان آلوده و کثیف است که دست هایش می توانند تا محل زندگی خانواده نورثاپ در آن آرامش طبقه متوسط شمال ایالت نیویورک،جایی که همسایگان سفید پوست با احترامی مبالغه آمیز با آن ها برخورد می کنند هم برسد.برده داری هر آن چه که لمس می کرد را به فساد می کشید،سیاه و سفید،کوچک و بزرگ،از زندگی ساده در روستا گرفته تا خیابان های پایتخت،و اگر چه برده داری پدیده ای است که در طول تاریخ در بسیاری جوامع به اشکال گوناگون وجود داشته اما شکوفایی کامل و بد شگون آن را باید در آمریکای قرن نوزدهم جستجو کرد.در جامعه ای که داعیه الوهیت داشت و خود را وارث آزادی جهانی و برابری می دانست.

http://www.naghdefarsi.com//wp-content/uploads/media/kunena/attachments/1076/12YearsASlave14.jpgجیمز برچ تصمیم می گیرد کاری کند که نورثاپ دست از اصرار بر این که نه یک برده فراری بلکه مردی آزاد از ایالت نیویورک است بردارد.اما ضرب و شتمی که نورثاپ در این زندان تحمل می کند و هدف از آن وفق دادن او با شرایط جدید است بدترین چیزی نیست که در انتظار او است.او پنبه می چیند،نی شکرها را قطع می کند،او خسته و افسرده می شود و تظاهر می کند خواندن و نوشتن بلد نیست،او مرد سفید پوست بی سواد و بی کفایت را ارباب صدا می زند و از اعدامی بدون محاکمه جان سالم به در می برد در حالی که شاهد مرگ بقیه بردگان اعدام شده است.اگر چه تمام این وقایع دردناک هستند اما مک کویین و ریدلی (بر خلاف تارانتینو) ذره ای پا را فراتر از وقایع حقیقی و سناریوهای امکان پذیر نمی گذارند.فیلم داستان مقاومت و پایداری در برابر شرایط دهشتناک و غیر انسانی است نه داستانی مازوخیستیک یا موعظه گرانه.

http://www.naghdefarsi.com//wp-content/uploads/media/kunena/attachments/1076/12YearsASlave15.jpgفیلم سفید پوستان ایالت های جنوبی در فضای پیش از جنگ داخلی-و حتی اقلیت سفید پوستانی که برده دار بودند-را بیش از حد سادیست یا شرور نشان نمی دهد.این در راستای پیام فیلم،این که برده داری هر چیز و هر کس را منحرف می کند نیست و شاید عکس آن هم باشد.مثلا کامبِربَچ که نقش مزرعه داری به نام فورد و اولین ارباب جنوبی سالامن را بازی می کند،خود را فردی روشن فکر و مترقی می داند.او که بردگانش را کتک نمی زند و حتی آن ها را تشویق می کند تا تلاش کنند به اهداف شخصیشان برسند،با دیدن سالامن (یا پِلَت،نام بردگی او) فورا متوجه استعدادهای او می شود.اما تصویری که فورد از خودش در ذهن دارد یک دروغ است و علی رغم برتری مادی مشخص،او به اندازه سالامن انسانی در بند است.نزدیکی انسانی ای که این دو نسبت به هم حس می کنند-و سالامن نسبت به آن خیلی مشتاق است که قابل درک هم هست-در قالب شرایط اجتماعی موجود که یکی از آن ها را ارباب و دیگری را برده کرده نمی گنجد.

http://www.naghdefarsi.com//wp-content/uploads/media/kunena/attachments/1076/12YearsASlave16.jpgزمانی به قلب تاریک فیلم می رسیم که سالامن به مزرعه داری به نام اِپس (فَسبِندِر) فروخته می شود که مزرعه را با انجیل در یک دست و شلاق در دست دیگر اداره می کند و مفهوم و منطق برده داری را با جان و دل پذیرفته است.او مرا به یاد آدم های اشرافی ایتالیایی در تمثیل دهشتناک پیر پائولو پازولینی از فاشیزم در فیلم "Salò,Or The 120 Days Of Sodom/سالو یا ۱۲۰ روز از سادم" انداخت و متعجب هم نمی شوم اگر بدانم قصد و نیت مک کویین دقیقا همین بوده است.فَسبِندِر اجرایی بی رحمانه،مبالغه آمیز ولی در عین حال قابل باور در نقش این اَبَر مرد نیچه ای انجام می دهد که پول،قدرت،شهوت و شراب تمام اخلاقیات را از او گرفته است.اگر چه قصدم به هیچ وجه هم دردی با این شخصیت هیولا گونه نیست اما دیدن او مرا به یاد این حرف (اگر چه نژاد پرستانه) رابرت ای.لی انداخت که در نظر او برده داری در نهایت به سفید پوستان بیش تر از سیاه پوستان آسیب زده است.سالامن اگر چه تحقیر و پست شده (و حتی مجبور شده ظلم های غیر قابل شرحی انجام دهد) اما حداقل کمی شرافت انسانی و امید به آینده بهتر در وجودش باقی مانده است.این اِپس است که برده داری او را تا حد یک حیوان پایین آورده است.

http://www.naghdefarsi.com//wp-content/uploads/media/kunena/attachments/1076/12YearsASlave17.jpgاگر چه نقش های اصلی در فیلم مرد هستند اما وجود لوپیتا نیانگو در نقش پَتسی در آن حیاتی است،ستاره مزرعه پنبه اِپس که بارها قربانی خشونت و تجاوز او شده اما هرگز در هم نشکسته است.اِپس مشخصا به روش گمراهانه خودش پَتسی را دوست دارد حداقل بیش تر از همسرش (با بازی خوب سارا پالسن)،شخصیتی تاریک و مبهم که اشتیاقی آلوده به دیوانگی و سادیسم در وجودش موج می زند.برداشت من از شرایط موجود این است که او بدش نمی آید کاری که شوهرش با پَتسی می کند را با سالامن انجام دهد اما چنین انتخابی برای زنان مزرعه داران بزرگ که در پیله زندگی آرام و راحت اسیر بوده اند در دسترس نبوده است.سالامن در نهایت توسط برد پیت که یک شرکت چوب بری در کانادا دارد از بردگی آزاد می شود.(عنوان فیلم به گمانم فاش کننده داستان هم هست) اما "12 Years A Slave/دوازده سال بردگی" در کنار پایان خوش صامت خود هیچ تخلیه احساساتی به شیوه هالیوودی ارائه نمی دهد،زیرا ما هنوز از نفرین برده داری رها نشده ایم.نگاه به ریشه های ماجرا برای ما تازه آغاز کار است.

اختصاصی نقد فارسی

مترجم:رضا اسدی

کپی برداری و نقل این مطلب به هر شکل (از جمله برای همه نشریه ها،وبلاگ ها و سایت های اینترنتی) بدون ذکر دقیق کلمات "منبع:سایت نقد فارسی" ممنوع است و شامل پیگرد قضایی می شود.

ممکن است شما دوست داشته باشید

دیدگاه بگذارید

71 نظرات on "نقد و بررسی فیلم Twelve Years as a Slave (دوازده سال بردگی) به قلم جیمز برادینلی و اندرو اوهیر"

  Subscribe  
Notify of
peyman a
Member
Member
فری: peyman: فری: peyman: فری: peyman:آره فری جان همون جا که نوشته ثبت نام رو کلیک کن ، بخاطر این میگم عضو انجمن شو چون تو انجمن خیلی راحت تر و سریعتر میتونیم بحث کنیم (تو انجمن) تا حالا عضو هیچ انجمنی نبودی ؟ حالا ثبت نام کن بعد وارد انجمن شو و یه جای انجمن پست بذار من خودم پیدات میکنم ۸) توام عضوی؟ آره من چند ماه پیش عضو شدم ، تو هم اگه دوس داشتی عضو بشو ، هر جور که مایلی عضو شدم 😆 یه سوال(البته اگه دوس داشتی جواب بده۹ کارت مرتبط با فیلمو موسیقیه؟… ادامه »
فری طالب
Guest
Member
peyman: فری: peyman: فری: peyman:آره فری جان همون جا که نوشته ثبت نام رو کلیک کن ، بخاطر این میگم عضو انجمن شو چون تو انجمن خیلی راحت تر و سریعتر میتونیم بحث کنیم (تو انجمن) تا حالا عضو هیچ انجمنی نبودی ؟ حالا ثبت نام کن بعد وارد انجمن شو و یه جای انجمن پست بذار من خودم پیدات میکنم ۸) توام عضوی؟ آره من چند ماه پیش عضو شدم ، تو هم اگه دوس داشتی عضو بشو ، هر جور که مایلی عضو شدم 😆 یه سوال(البته اگه دوس داشتی جواب بده۹ کارت مرتبط با فیلمو موسیقیه؟ چه… ادامه »
peyman a
Member
Member
فری: peyman: فری: peyman:آره فری جان همون جا که نوشته ثبت نام رو کلیک کن ، بخاطر این میگم عضو انجمن شو چون تو انجمن خیلی راحت تر و سریعتر میتونیم بحث کنیم (تو انجمن) تا حالا عضو هیچ انجمنی نبودی ؟ حالا ثبت نام کن بعد وارد انجمن شو و یه جای انجمن پست بذار من خودم پیدات میکنم ۸) توام عضوی؟ آره من چند ماه پیش عضو شدم ، تو هم اگه دوس داشتی عضو بشو ، هر جور که مایلی عضو شدم 😆 یه سوال(البته اگه دوس داشتی جواب بده۹ کارت مرتبط با فیلمو موسیقیه؟ چه عالی… ادامه »
فری طالب
Guest
Member

peyman:

فری:

peyman:آره فری جان همون جا که نوشته ثبت نام رو کلیک کن ، بخاطر این میگم عضو انجمن شو چون تو انجمن خیلی راحت تر و سریعتر میتونیم بحث کنیم (تو انجمن) تا حالا عضو هیچ انجمنی نبودی ؟
حالا ثبت نام کن بعد وارد انجمن شو و یه جای انجمن پست بذار من خودم پیدات میکنم ۸)

توام عضوی؟

آره من چند ماه پیش عضو شدم ، تو هم اگه دوس داشتی عضو بشو ، هر جور که مایلی

عضو شدم 😆 یه سوال(البته اگه دوس داشتی جواب بده۹ کارت مرتبط با فیلمو موسیقیه؟

peyman a
Member
Member

فری:

peyman:آره فری جان همون جا که نوشته ثبت نام رو کلیک کن ، بخاطر این میگم عضو انجمن شو چون تو انجمن خیلی راحت تر و سریعتر میتونیم بحث کنیم (تو انجمن) تا حالا عضو هیچ انجمنی نبودی ؟
حالا ثبت نام کن بعد وارد انجمن شو و یه جای انجمن پست بذار من خودم پیدات میکنم ۸)

توام عضوی؟

آره من چند ماه پیش عضو شدم ، تو هم اگه دوس داشتی عضو بشو ، هر جور که مایلی

فری
Guest
Member

peyman:آره فری جان همون جا که نوشته ثبت نام رو کلیک کن ، بخاطر این میگم عضو انجمن شو چون تو انجمن خیلی راحت تر و سریعتر میتونیم بحث کنیم (تو انجمن) تا حالا عضو هیچ انجمنی نبودی ؟
حالا ثبت نام کن بعد وارد انجمن شو و یه جای انجمن پست بذار من خودم پیدات میکنم ۸)

توام عضوی؟

peyman a
Member
Member

آره فری جان همون جا که نوشته ثبت نام رو کلیک کن ، بخاطر این میگم عضو انجمن شو چون تو انجمن خیلی راحت تر و سریعتر میتونیم بحث کنیم (تو انجمن) تا حالا عضو هیچ انجمنی نبودی ؟
حالا ثبت نام کن بعد وارد انجمن شو و یه جای انجمن پست بذار من خودم پیدات میکنم ۸)

فری
Guest
Member

کجایی پسسسسسسسسسسسسسسسر؟

فری
Guest
Member
peyman: فری: peyman: فری: peyman: فری: peyman: فری:مک کوئین داره حسابی خودشو بالا میکشه 😮 من فک میکنم این فیلم از فهرست شیندلر اسپیلبرگ هم الهام گرفته صحنه های شلاق زدنش(که خیلی واقعی بو، مخصوصا شلاق زدن پتسی که خیلی تحت تاثیر قرار میداد)، مثه کشتن یهودیا با اسلحه توسط اون افسر نازی و علاقه اپس به پتسی هم شبیه علاقه همون افسر نازی با اون دختر یهودیه بود. با جمله "در کنار پایان خوش صامت خود هیچ تخلیه احساساتی به شیوه هالیوودی ارائه نمی دهد"نقد کاملا موافقم. یه ایرادی که بنظرم فیلم داشت کاش فیلمبرداریش طوری بود که بیننده… ادامه »
peyman a
Member
Member
فری: peyman: فری: peyman: فری: peyman: فری:مک کوئین داره حسابی خودشو بالا میکشه 😮 من فک میکنم این فیلم از فهرست شیندلر اسپیلبرگ هم الهام گرفته صحنه های شلاق زدنش(که خیلی واقعی بو، مخصوصا شلاق زدن پتسی که خیلی تحت تاثیر قرار میداد)، مثه کشتن یهودیا با اسلحه توسط اون افسر نازی و علاقه اپس به پتسی هم شبیه علاقه همون افسر نازی با اون دختر یهودیه بود. با جمله "در کنار پایان خوش صامت خود هیچ تخلیه احساساتی به شیوه هالیوودی ارائه نمی دهد"نقد کاملا موافقم. یه ایرادی که بنظرم فیلم داشت کاش فیلمبرداریش طوری بود که بیننده رو… ادامه »
فری
Guest
Member
peyman: فری: peyman: فری: peyman: فری:مک کوئین داره حسابی خودشو بالا میکشه 😮 من فک میکنم این فیلم از فهرست شیندلر اسپیلبرگ هم الهام گرفته صحنه های شلاق زدنش(که خیلی واقعی بو، مخصوصا شلاق زدن پتسی که خیلی تحت تاثیر قرار میداد)، مثه کشتن یهودیا با اسلحه توسط اون افسر نازی و علاقه اپس به پتسی هم شبیه علاقه همون افسر نازی با اون دختر یهودیه بود. با جمله "در کنار پایان خوش صامت خود هیچ تخلیه احساساتی به شیوه هالیوودی ارائه نمی دهد"نقد کاملا موافقم. یه ایرادی که بنظرم فیلم داشت کاش فیلمبرداریش طوری بود که بیننده رو به… ادامه »
peyman a
Member
Member
فری: peyman: فری: peyman: فری:مک کوئین داره حسابی خودشو بالا میکشه 😮 من فک میکنم این فیلم از فهرست شیندلر اسپیلبرگ هم الهام گرفته صحنه های شلاق زدنش(که خیلی واقعی بو، مخصوصا شلاق زدن پتسی که خیلی تحت تاثیر قرار میداد)، مثه کشتن یهودیا با اسلحه توسط اون افسر نازی و علاقه اپس به پتسی هم شبیه علاقه همون افسر نازی با اون دختر یهودیه بود. با جمله "در کنار پایان خوش صامت خود هیچ تخلیه احساساتی به شیوه هالیوودی ارائه نمی دهد"نقد کاملا موافقم. یه ایرادی که بنظرم فیلم داشت کاش فیلمبرداریش طوری بود که بیننده رو به اون… ادامه »
فری
Guest
Member
peyman: فری: peyman: فری:مک کوئین داره حسابی خودشو بالا میکشه 😮 من فک میکنم این فیلم از فهرست شیندلر اسپیلبرگ هم الهام گرفته صحنه های شلاق زدنش(که خیلی واقعی بو، مخصوصا شلاق زدن پتسی که خیلی تحت تاثیر قرار میداد)، مثه کشتن یهودیا با اسلحه توسط اون افسر نازی و علاقه اپس به پتسی هم شبیه علاقه همون افسر نازی با اون دختر یهودیه بود. با جمله "در کنار پایان خوش صامت خود هیچ تخلیه احساساتی به شیوه هالیوودی ارائه نمی دهد"نقد کاملا موافقم. یه ایرادی که بنظرم فیلم داشت کاش فیلمبرداریش طوری بود که بیننده رو به اون زمان… ادامه »
peyman a
Member
Member
فری: peyman: فری:مک کوئین داره حسابی خودشو بالا میکشه 😮 من فک میکنم این فیلم از فهرست شیندلر اسپیلبرگ هم الهام گرفته صحنه های شلاق زدنش(که خیلی واقعی بو، مخصوصا شلاق زدن پتسی که خیلی تحت تاثیر قرار میداد)، مثه کشتن یهودیا با اسلحه توسط اون افسر نازی و علاقه اپس به پتسی هم شبیه علاقه همون افسر نازی با اون دختر یهودیه بود. با جمله "در کنار پایان خوش صامت خود هیچ تخلیه احساساتی به شیوه هالیوودی ارائه نمی دهد"نقد کاملا موافقم. یه ایرادی که بنظرم فیلم داشت کاش فیلمبرداریش طوری بود که بیننده رو به اون زمان میبرد… ادامه »
فری
Guest
Member
peyman: فری:مک کوئین داره حسابی خودشو بالا میکشه 😮 من فک میکنم این فیلم از فهرست شیندلر اسپیلبرگ هم الهام گرفته صحنه های شلاق زدنش(که خیلی واقعی بو، مخصوصا شلاق زدن پتسی که خیلی تحت تاثیر قرار میداد)، مثه کشتن یهودیا با اسلحه توسط اون افسر نازی و علاقه اپس به پتسی هم شبیه علاقه همون افسر نازی با اون دختر یهودیه بود. با جمله "در کنار پایان خوش صامت خود هیچ تخلیه احساساتی به شیوه هالیوودی ارائه نمی دهد"نقد کاملا موافقم. یه ایرادی که بنظرم فیلم داشت کاش فیلمبرداریش طوری بود که بیننده رو به اون زمان میبرد و… ادامه »
peyman a
Member
Member
فری: peyman*:درسته که چیوتل اجیوفور نقش اول فیلم هست ولی بازی مایکل فاسبندر خیلی بهتر بود و بیشتر جلوه نمایی می کرد ، مایکل فاسبندر حس بازیگریش رو کامل منتقل کرد ، امیدوارم تو اسکار به حقش برسه ، اگرچه از اون طرف جرد لتو هم بازی خوبی رو از خودش نشون داد ، درسته گریم جرد لتو سخت تر بود و کارش هم سخت تر و خوب هم از پسش بر اومد ، ولی در مجموع بازی مایکل فاسبندر رو من بیشتر لایق بردن اسکار می دونم یکی از بهترین صحنه های فیلم هم بحث بین مایکل فاسبندر و… ادامه »
peyman a
Member
Member
فری:مک کوئین داره حسابی خودشو بالا میکشه 😮 من فک میکنم این فیلم از فهرست شیندلر اسپیلبرگ هم الهام گرفته صحنه های شلاق زدنش(که خیلی واقعی بو، مخصوصا شلاق زدن پتسی که خیلی تحت تاثیر قرار میداد)، مثه کشتن یهودیا با اسلحه توسط اون افسر نازی و علاقه اپس به پتسی هم شبیه علاقه همون افسر نازی با اون دختر یهودیه بود. با جمله "در کنار پایان خوش صامت خود هیچ تخلیه احساساتی به شیوه هالیوودی ارائه نمی دهد"نقد کاملا موافقم. یه ایرادی که بنظرم فیلم داشت کاش فیلمبرداریش طوری بود که بیننده رو به اون زمان میبرد و تیرگی… ادامه »
فری
Guest
Member
peyman*:درسته که چیوتل اجیوفور نقش اول فیلم هست ولی بازی مایکل فاسبندر خیلی بهتر بود و بیشتر جلوه نمایی می کرد ، مایکل فاسبندر حس بازیگریش رو کامل منتقل کرد ، امیدوارم تو اسکار به حقش برسه ، اگرچه از اون طرف جرد لتو هم بازی خوبی رو از خودش نشون داد ، درسته گریم جرد لتو سخت تر بود و کارش هم سخت تر و خوب هم از پسش بر اومد ، ولی در مجموع بازی مایکل فاسبندر رو من بیشتر لایق بردن اسکار می دونم یکی از بهترین صحنه های فیلم هم بحث بین مایکل فاسبندر و برد… ادامه »
فری
Guest
Member
مک کوئین داره حسابی خودشو بالا میکشه 😮 من فک میکنم این فیلم از فهرست شیندلر اسپیلبرگ هم الهام گرفته صحنه های شلاق زدنش(که خیلی واقعی بو، مخصوصا شلاق زدن پتسی که خیلی تحت تاثیر قرار میداد)، مثه کشتن یهودیا با اسلحه توسط اون افسر نازی و علاقه اپس به پتسی هم شبیه علاقه همون افسر نازی با اون دختر یهودیه بود. با جمله "در کنار پایان خوش صامت خود هیچ تخلیه احساساتی به شیوه هالیوودی ارائه نمی دهد"نقد کاملا موافقم. یه ایرادی که بنظرم فیلم داشت کاش فیلمبرداریش طوری بود که بیننده رو به اون زمان میبرد و تیرگی… ادامه »
peyman*
Guest
Member
درسته که چیوتل اجیوفور نقش اول فیلم هست ولی بازی مایکل فاسبندر خیلی بهتر بود و بیشتر جلوه نمایی می کرد ، مایکل فاسبندر حس بازیگریش رو کامل منتقل کرد ، امیدوارم تو اسکار به حقش برسه ، اگرچه از اون طرف جرد لتو هم بازی خوبی رو از خودش نشون داد ، درسته گریم جرد لتو سخت تر بود و کارش هم سخت تر و خوب هم از پسش بر اومد ، ولی در مجموع بازی مایکل فاسبندر رو من بیشتر لایق بردن اسکار می دونم یکی از بهترین صحنه های فیلم هم بحث بین مایکل فاسبندر و برد… ادامه »
داریوش شبانکاره
Member
Member

صحنه های کلوز آپ فیلم بی نظیر بود حس آشفتگی و فرو پاشی را به زیبا ترین شکل به نمایش گذاشته بود…… 😀

نیما هوشمند
Guest
Member
دوازده سال بردگی فیلم باشکوهی است فیلم در ابتدا به زمان آینده می رود جایی که سالمن در مزرعه کار می کند بعد به ابتدای داستان فلش بک می زند جایی که سالمن آزادانه زندگی می کند. فیلم پر از سکانس های تکان دهنده است اوج فیلم در سکانس های پایانی رخ می دهد. متاسفانه با اینکه سال ها از تاریخ ننگ اور برده داری می گذرد اما هنوز بعضی از سفیدپوستها نگاه نژاد پرستانه ای به سیاه پوستان دارند. بازی چیوِتِل اجیوفور و مایکل فَسبِندِر یک شاهکار به تما معنا بود. کارگردان بیشتر از بازیگران غیر آمریکایی استفاده کرده… ادامه »
داریوش شبانکاره
Member
Member

سناریو اقتباسی فیلم بی نظیر بود. کاندید اول جایزه اسکار می تونه باشه. فیلمی پر از سکانسهای جذاب در فضایی تراژدیک…

وحید
Guest
Member
این فیلم بسیار زیبا و احساسی است و به نظر من باید جایزه ی بهترین فیلم توی اسکار رو ببره کارگردانی عالیه ولی شانس کوارون خیلی بالاتره فیلمنامه ی فیلم بسیار خوبه و به نظر من شانس اول فیلمنامه ی اقتباسی توی اسکار هست بازیگان فیلم همه به خوبی کارشون رو انجام دادن (مخصوصا فسبندر و لوپیتا نیانگو) فقط یک چیزی هست اونم اینه که به نظر من اوردن برد پیت و پل جیاماتی ضروری نبود چون خیلی نقششون کوتاهه و در ضمن مک کیین میتونست از بازیگرانی که مشهور نیستن استفاده کنه ( البته هر دو خوب بازی کردن… ادامه »
negin ssd
Member
Member

وای خیلی دوست دارم این فیلم رو زودتر ببینم 🙂

KAKTUS
Member
Member

استیو مک کوئین با ساخت "شرم" نشان داد که ما با یک کارگردان بزرگ طرف هستیم!

امیدوارم این فیلم موفقیت های بیشتری رو برای این کارگردان به ارمغان بیاره!

منتقد
Guest
Member

درود براهالی سینما ونقد
تشکر از نقدها
ازنقد اندرو لذت بردم….براردینلی کمی خسته کننده و خیلی کلیشه ای شده….نقدفیلم جدید اقای چاندور:همه چیز از دست رفته رو هم بزارید…

یاور
Guest
Member
Russell: Jean Renoir:برادینیلی هرگز منتقد مورد علاقم نبوده و نیست. با خوندن نقدهاش چیزی بهم اضافه نشده برخلاف امثال ایبرت و بردشاو اینجا هم نوشته "بازی دنیل دی لوییس در Lincoln که یک سر و گردن از دیگر نامزدهای اسکار ۲۰۱۳ بالاتر بود"!! یکی بهشون بگه بازی یواکین فینیکس رو توی Master دیدی یا نه!؟ اتفاقا بر عكس به نظر من نقداش خيلي مفيد و خوبن البته با نظرت درباره فينكس كاملا موافقم اسكار كاملا حق فينكس بود بدون شك يكي از بهترين نقش افريني هايي بود كه من تو عمرم ديدم Long Live Crowe فینیکس برنده بلامنازع اسکاربودهمه دنیا… ادامه »
Bax2001
Guest
Member

من نه این فیلمو دیدم و نه جاذبه رو ولی یه حدس هایی میزنم.احساس میکنم جاذبه باید فیلم بهتری نسبت به این باشه.به چند دلیل:نمره های بالاتر از وبسایت های معروف۲-این فیلم انگار از اون فیلم هاییه که باید حوصله داشتی باشی ببینی وگرنه خسته کنندس ولی جاذبه اینجور نیست.۳-جاذبه مانند فیلم های کریستوفر نولانه.هم برای سرگرمی و هم کیفیت بالا ولی این فیلم ها برای سرگرمی نیستن ولی فکر میکنم نسبت به جاذبه شانس بیشتری تو اسکار داشته باشه

Mehdi M
Member
Member

نقد دوم بیشتر بدلم نشست البته نه به این معنی که نقد اول خوب نبوده باشه.

فقط این رو تو نقد برادینلی دقیق متوجه نشدم:
**معمولا از هانس زیمر بابت مبالغه آمیز بودن کارهایش انتقاد می شود**

دوستانی که درجریان این انتقادها هستن لطفا ما رو هم آگاه بکنن که قضیه چی هست.

Russell
Guest
Member

Jean Renoir:برادینیلی هرگز منتقد مورد علاقم نبوده و نیست. با خوندن نقدهاش چیزی بهم اضافه نشده برخلاف امثال ایبرت و بردشاو
اینجا هم نوشته "بازی دنیل دی لوییس در Lincoln که یک سر و گردن از دیگر نامزدهای اسکار ۲۰۱۳ بالاتر بود"!! یکی بهشون بگه بازی یواکین فینیکس رو توی Master دیدی یا نه!؟

اتفاقا بر عكس به نظر من نقداش خيلي مفيد و خوبن
البته با نظرت درباره فينكس كاملا موافقم
اسكار كاملا حق فينكس بود بدون شك يكي از بهترين نقش افريني هايي بود كه من تو عمرم ديدم
Long Live Crowe

Jean Renoir
Guest
Member

برادینیلی هرگز منتقد مورد علاقم نبوده و نیست. با خوندن نقدهاش چیزی بهم اضافه نشده برخلاف امثال ایبرت و بردشاو
اینجا هم نوشته "بازی دنیل دی لوییس در Lincoln که یک سر و گردن از دیگر نامزدهای اسکار ۲۰۱۳ بالاتر بود"!! یکی بهشون بگه بازی یواکین فینیکس رو توی Master دیدی یا نه!؟

Adel
Member
Member

پتانسیل این رو داره که تو چند زمینه مثل کارگردانی و فیلم نامه اقتباسی حداقل نامزد اسکار بشه

آرمین سهرابی
Member
Member

به نظر میرسه از فیلهمای خوبه امسال باشه، استیو مک کویین و مایکل فسبندر تو این چند فیلمی که با همکار بودن کارشون عالی بوده.
تشکر بابت ترجمه

یولبارس
Member
Member

از همون روز اولی که تریلرش رو دیدم میدونستم که فیلم خیلی خوبی هستش … ممنون بابت ترجمه ۸)

احد
Member
Member

ممنون از رضا اسدی

احسان ریاحین
Member
Member

در ضمن جا داره که باز هم از ترجمه خوب دوست عزیزم رضا اسدی تشکر ویژه کنم. 🙂

احسان ریاحین
Member
Member

maloos:فیلم خوبی بود

ببینید این فیلم چی بوده و چه کرده که ملوس جان از اون خوشش اومده 😀 😮

Maloosjaan
Guest
Member

فیلم خوبی بود

amir mohammad 2 sadeghi
Member
Member

خلاصه و موضوع و نقدش و بازیگراش خوبن فقط خدا کنه فیلم خسته کننده ای نباشه.