Where’d You Go, Bernadette ( کجا رفتی برنادت)


خلاصه داستان:

یک جوان، بعد از ناپدید شدن مادرش، به دنبال سر نخی از او می‌گردد و در این میان به حقایقی از گذشته مادرش پی می‌برد…


تصاویر فیلم:

خلاصه نظر منتقدان:
لیا گرینبلت – انترتینمنت ویکلی (نمره ۶.۷ از ۱۰)

لینکلیتر، که برای ما چنان حس موشکافانه و بلندنظری به فیلم‌هایی چون سه گانه «غروب» و «پسربچگی» اضافه کرده بود، احساس می‌شود که تیرش خطا رفته و این از آن ناهمگونی‌های غیرعمدی برنادت مشخص می‌شود.

 

مانولا دارگیس – نیویورک تایمز (نمره ۶ از ۱۰)
سرگرم‌ کننده و خواب آور عبارتی است که خیلی خوب فیلم را توصیف می‌کند.

 

الیزابت ویتزمن – د راپ (نمره ۶ از ۱۰)
برای آن‌هایی که بدون فکر قبلی به سراغ آن می‌آیند – یا می‌خواهند چیزی به جز استایل رمان اصلی را ببینند – از ویژگی‌های یک کمدی درام که به شکلی متواضعانه درگیرکننده و به شکلی باوقار احساسی است، سپاسگزار خواهند بود.

 

دیوید ارلایش – ایندی وایر (نمره ۵.۸ از ۱۰)
سوال درگیر کننده‌تر این است که برنادت دو دهه قبل از آغاز فیلم کجا ناپدید شد. شاید این خیلی یک راز نباشد، ولی این که برنادت کجا رفت بسیار باورپذیرتر و واقعی‌تر از داستانی است که او سر از کجا در می‌آورد. این داستانی است که برای لینکلیتر که بخواهد اینجا تعریف کند زیادی پیچیده است.

 

پیتر تراورس – رولینگ استون (نمره ۵ از ۱۰)
این ویرانی انسانی به عنوان یک راه درمانی نامتداول است که در فیلمی که برنادت جذاب، سرزنده، انتقام‌جو را تبدیل به چیزی که او بیشتر از هرچیز از آن نفرت دارد می‌کند: معمولی بودن.

 

تاد مک کارتی – هالیوود ریپورتر (نمره ۵ از ۱۰)
نوزدهمین فیلم بلند ریچارد لینکلیتر تبدیل به چیزی درگیرکننده در بخش پایانی خود می‌شود، ولی قبل از آن اغلب مواقع از لحاظ لحن سردرگم است و از لحاظ درام دست دست می‌کند.

 

اوون گلیبرمن – ورایتی (نمره ۵ از ۱۰)
لینکلیتر، به عنوان یک فیلمساز درخشان، یک جورایی متعلق به ذن در خردگرایی است؛ زبان فیلمبرداری او و انسانیت الزامی‌اش ما را دعوت می‌کند تا به برنادت نگاه کنیم و فکر کنیم که، «تو به کمک نیاز داری.» ولی این کاراکتر را متوقف می‌کند، حتی در آن خروش‌های ناگهانی هوشمندانه و پرجزئیات، از تبدیل شدن به پرتویی از اشتیاقی بزرگ‌تر.

 

بنجامین لی – گاردین (نمره ۴ از ۱۰)
این از آن نوع اقتباس‌هایی است که انقدر مورد قضاوت غلط قرار گرفته که شما به جایی می‌رسید که به این فکر می‌کنید که از اول چرا یک نفر به این فکر کرده که چنین اقتباسی یک ایده خوب است.

 

کارسون لاند – اسلنت مگزین (نمره ۳.۸ از ۱۰)
فیلم به شکل کنجکاوانه یک تلاش خنثی است که این ایده کاملا ضعیف که دارو در برابر ناامیدی فقط یک مسکن کوتاه است را ارائه می‌دهد.

 

راجر مور – مووی نیشن (نمره ۳.۸ از ۱۰)
فیلم ریچارد لینکلیتر یعنی «کجا رفتی برنادت» شاید به بازیگر بزرگ کیت بلانشت اسباب لازم برای فرو بردن قدرتش در یک شخصیت را ارائه دهد. ولی بیشتر از این که یک وعده تمام و کمال باشد، یک شلم شوربا از یک سری «احساسات» متفاوت است که بروز پیدا می‌کند.


نقد و بررسی فیلم به قلم James Berardinelli (جیمز براردینِلی)

نشریه Reelviews

نمره 5 از 10

اگرچه اثر« کجا رفتی برنادت» (Where’d You Go, Bernadette) از یک ساختار نه چندان جالب و سرعت روایی نامتوازن رنج می‌برد، محصول نهایی در کل سرگرم کننده و مسرت بخش است. این امرتا حدودی به دلیل قدرت بازیگران است، اما همچنین به کارگردانی « ریچارد لینکلیتر» ( Richard Linklater) ( «قبل از طلوع خورشید» (Before Sunrise) ، «پسرانگی» (Boyhood)) ، مدیون است که زبردستی‌اش در زمینه شخصیت پردازی تبدیل به قوی ترین المان در یک محصول پرفراز و نشیب می‌شود. این فیلم براساس رمان محبوب و پرفروش « ماریا سمپل » (Maria Semple) ساخته شده است. فیلمنامه لینکلیتر که با همکاری «هالی جنت» (Holly Gent) و « وینس پالمو» (Vince Palmo) نوشته شده است ، عصاره‌ی کتاب را به بهترین شکل ممکن به خود گرفته است. به نظر میرسد کارهای زیادی در اتاق تدوین انجام شده است. برش‌های اولیه فیلم (که تاریخ انتشار ان چندین بار طی مدت یک سال به تاخیر افتاده بود) بیش از دو ساعت به طول انجامیده بود. مدت زمان نسخه‌ی سینمایی ۱۰۵ دقیقه است که نسبتا مطلوب به شمار می‌رود.

« کیت بلانشت » (Cate Blanchett) همیشه قابل اعتماد که نقش « برنادت فاکس» (Brandette Fox) را بازی می‌کند، از یک دستیار شخصی از راه دور هندی، « مانژولا» (Manjula) استفاده میکند تا همه کارهای خود را سر و سامان دهد. هنگامی که یکی از پروژه هایش توسط یک تاجر ثروتمند که صاحب خانه مجاور بود خریداری و ویران شد، برنادت که یک معمارجوان امیدوار بود، لس انجلس را به مقصد سیاتل ترک کرد. افسرده از تخریب چیزی که سال ها مورد توجه خلافیت او بود دست از کار کشید و در عوض به یک عمارت قدیمی و خرابه که به شدت نیاز به تحقیر داشت نقل مکان کرد. بعد ازچهارسقط جنین او « بی» (« اما نلسون» (Emma Nelson)) را به دنیا اورد ، دختری که دلیل او برای ادامه زندگیست. همسرش «الگی» (« بیلی کروودپ» (Billy Crudup)) که یک مهندس نرم افزار در مایکروسافت است ، مدت زمان بسیار کمی را در خانه سپری می‌کند.

اثر« کجا رفتی برنادت» ازدیدگاه « بی» پانزده ساله روایت می‌شود که صداگذاری هوشمندانه‌اش به عنوان راوی مثل چسب برای به هم چسباندن تکه‌های داستانی چگونگی رسیدن برنادت به موقعیت فعلی‌اش عمل می‌کند. در انتقال بخش‌های نامه‌ای کتاب به فیلم، لینکلیتر با چالش‌هایی روبه‌ رو است که قادر به غلبه کامل بر آن نیست. شخصیت برنادت هرگز کامل درک نمی شود. بیشتر شبیه این است که دو حالت ازاو وجود دارد. این فیلم قادر به پیوند دادن جوان سمج دیروز با جوان کینه‌توز و منزوی امروز نیست. تراژدی اصلی زندگی او توضیح داده می‌شود ولی هیچ گاه به شکل یک درام درنمی‌آید.

هنگامی که برنادت نا‌‍‍‍پدید می‌شود فیلم شتاب می‌گیرد. البته ناپدید شدن او برای مخاطبان یک راز نیست. ما می‌دانیم که او کجاست و چه کاری انجام می‌دهد، با وجود این که خانواده او در بی‌خبری به سر می‌برند ، «بی » متوجه می‌شود مادرش قصد دارد با کشتی به یک سفر برنامه ریزی شده به قطب جنوب برود. در جایی که سپیدی برف زمین را پوشانده و ساکنان اصلی آن پنگوئن‌ها و وال‌ها هستند، برنادت حسی معنوی پیدا می‌کند و متوجه می‌شود که برای داشتن هدف به چه چیزی نیاز دارد.

اگر‌چه نمی‌توان با اطمینان گفت اما به نظرمی‌رسد بیشتر کات‌ها در قسمت مربوط به قطب جنوب خورده شده است که نسبت به قسمت‌های قبل سریع‌تر هم روایت می‌شود. هم‌چنین یک تغییر در روایت به وجود می‌آید. در نیمه اول فیلم ، برنادت از دید دخترش نشان داده می‌شود در حالی که در نیمه دوم او را بدون این فیلتر و از نگاه خودش می‌بینیم. در نتیجه هنگامی که فرار می‌کند نسبت به زمانیکه هنوز در خانه است دلسوزتر است.
با وجود ناشی‌گری در ساختار فیلم « کجا رفتی برنادت» بازی « کیت بلانشت»‌‌ (Cate Blanchett) نقاط ضعف زیادی را می‌پوشاند. عدم علاقه‌ی اولیه بیننده به شخصیت فیلم به تدریج به دلسوزی تغییر پیدا می‌کند. این بیشتر از اینکه مربوط به فاش شدن المان‌هایی از گذشته‌ی او به وسیله‌ی روایت داستانی باشد، به دلیل تالیفی است که بلانشت از شخصیت برنادت ارائه می‌دهد. بازیگر می‌داند چطور از فخرفروشی برای پنهان کردن ناامنی استفاده کند و از تحریک‌پذیری برای‌ آشکار کردن یک بیداری مجدد. او در خانه است در حالی که لحن او مدام از کمدی (سیاه) به درام و بالعکس در حال نوسان است.

به عنوان « بی»‌‌ ، « اما نلسون» ‌‌ در اولین نقش‌افرینی خود تاثیر زیادی می‌گذارد. هنوز مشخص نیست که شخصیت «الگی» (بیلی کرودوپ) در فیلم چگونه نشان داده شده است. ما هرگز به طورکامل مطمئن نیستیم که ایا قرار است شکیبایی او را تشویق کنیم یا برای پدری نکردن برای فرزندش او را سرزنش کنیم. به جای سرزنش بازیگر، فیلم‌نامه را مقصر بدانید. « کروودپ» با وجود اینکه فیلمنامه بهای چندانی به شخصیتش نداده است ، کار خود را به خوبی انجام داده . بازیگران مهم فیلم «کریستین ویگ» (در نقش همسایه فضول، «ادری») ، «جودی گریر» (در نقش روانپزشک برای ارزیابی وضعیت برنادت) و «لورنس فیشبرن» (در نقش استاد دانشگاه برنادت و همکار سابق او) هستند.

بیان عکس‌العمل طرفداران رمان به نحوه اقتباس لینکلیتر، سخت است. این فیلم به جای نشان دادن ریزه‌کاری‌ها، روح و لحن کتاب را نشان می‌دهد.هرکس که با منبع اصلی اشنا نباشد ممکن است متوجه وضعیت دست و پاگیر و نامطمئن پیشرفت روایت شود. اگرچه این ممکن است از اثربخشی فیلم بکاهد، اما نه به اندازه‌ای که از لذت تماشای بازی بلانشت در نقش شخصیت به ظاهر غمگین برنادت که تبدیل به یک سفر امید و خودشناسی می‌شود، چشم‌پوشی کنیم.

مترجم :دانیال دهقانی


دیدگاه بگذارید

Please Login to comment
  Subscribe  
Notify of