True Detective (کارآگاه واقعی) نقد فصل دوم اضافه شد

 

خالق : Nic Pizzolatto

بازیگران : Matthew McConaughey, Woody Harrelson, Michelle Monaghan

خلاصه داستان(فصل اول) : دو کاراگاه در لویزیانا به نام های «راست کول» و «مارتین هارت» به دنبال یک قاتل زنجیره ای هستند که پرونده قتلهایش ۱۷ سال است که بسته نشده است…

خلاصه داستان:(فصل دوم) :کشف یک قتل عجیب در جنوب کالیفرنیا توسط افسر گشت بزرگراه کالیفرنیا، پل وودراف، منجر به بروز توطئهای میشود که فرانک سیمون خلافکار (وینس وان)، کارآگاه ری ولکورو از شهر جرم زده وینسی (کالین فارل) و سرکارآگاه ونچورا کانتی، آنی بزریدس (ریچل مک ادامز)، را گرفتار می کند.

 

www.naghdefarsi.com/images/stories/rooz/12/logo-trans.png

 

نقد و بررسی فصل دوم

 

منتقد: بِن تراورس (indieWIRE) – امتیاز ۶.۷ از ۱۰ (B-)

 

 

/wp-content/uploads/media/kunena/attachments/9266/TrueDetective1.jpgدر حالی که بسیاری بر سر این که چه چیزی فصل اول «کارآگاه واقعی»(True Detective) را به چنین تجربه جذابی تبدیل کرد اختلاف نظر دارند، بسیاری بر این باورند که این سریال بخش عمدهای از موفقیت خود را مدیون اسرارآمیز بودنش بود؛ داستانی اسرارآمیز که با کارگردانی ماهرانه، انتخاب درست بازیگران اصلی و بازیهای فوق العادهای که باعث شدند کلمات خالق داستان، نیک پیزولاتو، با طراوتی منحصر به فرد روی صفحه تلویزیون جان بگیرند. با این حال این سریال درباره معما نبود. در پایان، فیلمنامه تنها ابزاری برای رسیدن به یک پایان بود و این محصول تلویزیونی چیزی فراتر از نمایش جنایت بود و کارهای زیادی با شخصیت هایش کرد. فصل دوم این سنت اساسی را زنده نگه میدارد، حتی وقتی که فیلمنامه بیش از آنچه باید محوریت سریال را بر عهده میگیرد.

/wp-content/uploads/media/kunena/attachments/9266/TrueDetective2.jpgفصل دوم که با کارآگاهها و لوکیشن جدید برگشته است، نیازی ندارد که برای داشتن داستان خاص خودش بیش از حد تلاش کند. آن دقیقاً داستان خودش را دارد، و کاملاً از ماجراهای لوییزیانایی راست کول و مارتی هارت جدا است. متاسفانه، این فصل تقریباً به لحاظ لحن نیز متفاوت است. دو اپیزود اول جاستین لین بیشتر از نبود یک سبک هیپنوتیک رنج می برد، به عنوان کارگردان چهار قسمت از فیلمهای «سریع و خشن»(Fast and Furious)، او به جای این که مانند کری فوکوناگا در فصل اول در خلوتگاههای زشت هر لوکیشن فرو برود، بیش از حد بر نماهای بالاسری بین ایالتی برای خلق تصاویر مربوط به فصل کالیفرنیای جنوبی تمرکز کرده است. رنگ ها، قاب بندی و کارهای هنری بی ثمر نیستند، اما به جز چند صحنه تصادفی زیبای خیره کننده، چیزی به انسجام بصری این کار اضافه نمی کند.

/wp-content/uploads/media/kunena/attachments/9266/TrueDetective3.jpgفیلمنامه پیزولاتو رنگ و بوی آثار او را ندارد. بدون این که بخواهیم داستان را لو بدهیم-کما این که اکثر افرادی که این نقد را میخوانند احتمالاً قبلاً حداقل چند اپیزود اول سریال را دیدهاند- فصل جدید مشخصاً فاقد آن لحظات رنگی است که به جذابیت زیاد فصل اول کمک کردند. بسیاری انتقادات از مارتی و راست را به شخصیتهای ناسازگار بازیگرانش نسبت داده بودند، اما به نظر میرسد که پیزولاتو میداند که چه وقتی جای شوخی را با درام عوض کند. داستان فصل دوم او اجازه کمتری به بروز چنین اتفاقاتی داده است، به طوری که سریال به شدت چسبیده به فیلمنامه پیش میرود.

/wp-content/uploads/media/kunena/attachments/9266/TrueDetective4.jpgهمچنین فصل دوم فضای تاریکتری نسبت به فصل اول دارد. در این فصل شاهد شکنجه شدن، کشته شدن و بسته شدن به درخت هیچ زنی نیستیم، اما نبود بی پروایی توام با یک نیاز جدید برای توضیحات صریح و مفهوم باعث شده که سه اپیزود اول کمی خسته کننده بشوند. در طول اپیزود اول، آنی بزریدس (ریچل مک آدامز) و همکارش هنگام آمدن از یک مصاحبه نمایش داده می شوند. چند جمله کوتاه بین این دو رد و بدل می شود و بعد به صحنه بعدی برده میشویم. این تبادل دیالوگ از آن جهت قابل توجه است که فصل دوم پر است از نمونه هایی که ظاهراً تنها برای گفتن این که «ما آن کار قبلی را تکرار نمیکنیم» از جانب پیزولاتو گنجانده شدهاند. دیگر خبری از آن لحظات طولانی و فلسفی بین همکارها نیست. همچنین دیگر خبری از گفتگوهای اتاق بازجویی که منجر به فلاش بکهایی (ویژگی که به سرعت شناخته و نادیده گرفته میشود) می شوند نیست. . همچنین دیگر خبری از جستجوی چندین ده ساله برای یافتن یک قاتل سریالی نیست.

/wp-content/uploads/media/kunena/attachments/9266/TrueDetective5.jpgآنچه باعث ناامیدی از این حذفیات میشود این نیست که بینندهها دقیقاً خواهان آنچه قبلاً دیدهاند هستند، بلکه این است که این داستان جدید زمانی بهترین نتیجه را میدهد که پیزولاتو از صفاتی استفاده میکند که قویاً آنها را رد میکند. وقتی که معلوم میشود که شخصیت وینس وان (تنها بازیگر اصلی که پلیس نیست) لزوماً شخصیت منفی اصلی نیست، داستان تعجیل میکند. نقب به گذشته این کاراکتر در فصل اول به قدری کامل بوده که بحث درباره حواشی آن خسته کننده شده است؛ اما این اطلاعات در اپیزودهای ۲ و ۳ به کارمان می آیند. در نهایت حتی پیزولاتو دوباره سراغ آن ماشین سواری های قبلی میرود- و گرچه سازگاری بین کارآگاهها کمتر جالب است- آنها برخی از لذت بخش ترین لحظات این فصل جوان را رقم میزنند.

/wp-content/uploads/media/kunena/attachments/9266/TrueDetective6.jpgوقتی این صحنهها پخش میشوند- زمانی که داستان به حاشیه میرود و شخصیتها میتوانند نفسی تازه کنند-«کارآگاه واقعی» حس فصل قبلی و بهتر خود را در ما ایجاد نمیکند. انتظار میرود که آنها وقتی با هم هستند بهتر عمل کنند. چنین چیزی را میتوان در طول رانندگیهای طولانی، بازجویی از مظنونین یا وقتی که به عملیات فراخوانده میشوند دید، چهار شخصیت اصلی دائم با روحیهای فریبنده با هم در تعاطی هستند. چه کالین فارل در نقش یک تاجر سودازده، چه تیلور کیچ در نقش پلیس موتورسوار نظامی سابق، چه ریچل مک ادامز در نقش پلیس سختکوش و چه وان در نقش جنایکار نادم همگی شخصیتهای عالی پیزولاتو هستند که همیشه در اوجند. هیچ یک از این هنرپیشهها شبیه دو کارآگاه قبلی این مجموعه نیستند و خوشبختانه هیچ یک سعی هم نمیکنند که باشند. از این بابت خیلی نگران وان بودم، با توجه به سابقه کمدی وی میترسیدم نتواند از پس نقش جدیاش بربیاید، اما حتی او هم دنبال ماجراجویی نمیرود. تمام بازیگرها نقش خود را میشناسند و به خوبی میتوان از همین سه اپیزود اول خیز آنها به سمت یک نمایش عالی را حس کرد.

/wp-content/uploads/media/kunena/attachments/9266/TrueDetective7.jpgبازی مک آدامز به خصوص برجسته تر است و در همان ابتدای فصل دوم میتوانید پیشرفت او را پیش بینی کنید. بعد از پخش سه اپیزود، شکی نیست که او میتواند از پس هر مانعی پیش رویش بربیاید. ستاره معارف فیلمهای رومانس کمدی خیلی راحت در نقش آنی فرورفته است، و نقش را از آن خود کرده و توانسته بر برخی از صحنههای مقدماتی دشوار مملو از اطلاعات غلبه کند. به جای همپوشانی این صحنهها، مک آدامز به مغز شخصیت خود کات میزند، و از ایفای کلیشههای مرسوم زنهای پلیس قبلی سرباز می زند. آنی که نه زیاد قوی و نه زیاد ضعیف است پلیس مورد اعتماد گروه است.

و بالاخره کلید ماجرا. فصل اول از داستان جنایی خود برای نشان دادن مسیر رستگاری به دو کارآگاه استفاده کرد. فصل دوم چهار روح گمشده را نشان میدهد که به دنبال راهی برای رهایی هستند و یکی باید آنها را به سوی روشنایی هدایت کند. و این شخص کسی نیست جز آنی. علیرغم این که هنوز اپیزودهای زیادی از این فصل پخش نشده است، اما به نظر میرسد که او میتواند همچنان این گروه را به سمت روشنایی هدایت کند.

اختصاصی نقد فارسی

مترجم: محمدرضا سیلاوی

 

کپی برداری و نقل این مطلب به هر شکل (از جمله برای همه نشریه‌ها، وبلاگ‌ها و سایت های اینترنتی) بدون ذکر دقیق کلمات “منبع: سایت نقد فارسی” ممنوع است و شامل پیگرد قضایی می شود.

 

 

 


 

نقد و بررسی فصل اول

 

منتقد: تیم گودمَن (The Hollywood Reporter) – امتیاز ۱۰ از ۱۰

 

 

یکی از مزایایی که باعث می‌شود مقوله درام همیشه برای بیننده‌ها (و منتقدها) جذاب باشد این است که نویسنده‌ها و کارگردان‌ها-شاید تحت تأثیر فشار دیده شدن حتی در میان بهترین‌ها- مرتب لحن‌ها، ضرب آهنگ‌ها و اثرات بصری چشمگیرتری را آزمایش می‌کنند.

این آزمایش در برخی از بهترین درام‌های سال ۲۰۱۳ مانند «بازگشته‌ها / The Returned»، «اصلاح / Rectify»، «برادچرچ / Broadchurch» و غیره دیده شد. در این سریال‌ها چیز (گاهی اوقات چیزهای) متمایزی وجود داشت که باعث می‌شد بینندگان دقیق و موشکاف متوجه اتفاق جدیدی که در زوایای گیرنده تلویزیونی شان رخ می‌داد بشوند. و با فرا رسیدن سال ۲۰۱۴ می‌توانیم مجموعه برجسته و جذاب «کارآگاه واقعی / True Detectives» محصول شبکه HBO را به این فهرست اضافه کنیم.

گرچه سال جدید تازه شروع شده، اما قلباً مطمئنیم که «کارآگاه واقعی» از جایگاه خاصی در فهرست بهترین آثار پایان سال برخوردار خواهد بود. چه کسی قادر است در طول ۱۱ ماه آینده این اثر فوق‌العاده را فراموش کند؟ مطمئناً هر اتفاقی بیفتد، این سریال جزء بهترین‌های پایان سال خواهد بود.

«کارآگاه واقعی» سه ویژگی بسیار اثرگذار دارد. بازی‌های مَتیو مَک‌کاناهِی و وودی هَریلسون بهتر از همیشه هستند. فیلمنامه نوشته خالق سریال و رمان نویس، نیک پیزولاتو، بین تک گویی های جسورانه و لحظات متمایزی که به وسیله یک نثر وزین پیش می‌روند در نوسان است. و در نهایت، کارگردان کری فوکوناگا که توانسته یک حس زیبا و کشدار از مکان (این سریال در لوئیزیانا فیلم‌برداری شده است) را خلق کند. با توجه به این که پیزولاتو هر هشت قسمت را نوشته و فوکوناگا هر هشت قسمت را کارگردانی کرده، شاهد نوعی حس پیدا از یک نگاه مشترک هستیم (حداقل در چهار قسمتی که توسط HBO پخش شده‌اند که این طور بوده). شاید به همین دلیل باشد که این سریال تا این حد به خود متکی است، به طوری که انگار فصل سوم آن در حال پخش است.

«کارگاه واقعی» درباره دو کارگاه مختلف است، یکی بازپرسی کهنه کار و دیگری جرم شناسی دانشگاهی و بی تجربه است، که برای تحقیق درباره یک قتل با انگیزه های پنهان و احتمالاً وجود یک قاتل سریالی با هم همکار می‌شوند.

این پرونده به قدری خاص است که مشابه آن هرگز در دایره تحقیقات جنایی لوئیزیانا سابقه نداشته.

داستان سریال بین سال‌های ۱۹۹۵، زمانی که دو کارآگاه به نام‌های مارتین هارت (با بازی وودی هَریلسون) و راست کول (با بازی مَتیو مَک‌کاناهِی) روی پرونده ای کار می‌کنند، و ۲۰۱۲، زمانی که دو کارآگاه دیگر، که روی یک پرونده بسیار مشابه با پرونده آن‌ها (المان‌ها در اختیار عموم قرار داده نمی‌شوند چون ممکن است کسی آن‌ها را تقلید کند) کار می‌کنند، به صورت جداگانه با هارت و کول مصاحبه می‌کنند. پیزولاتو از اعتبار داشتن مهارت زیاد در فرم دادن به ساختار فیلمنامه و داشتن استعداد یک رمان نویس برای نقل داستان برخوردار است. تغییر چشمگیر مَک‌کاناهِی و هَریلسون از ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۲ واقعاً تأثیر گذار است. تغییر شکل‌های فیزیکی باورنکردنی هستند.

فلاش بک و فورواردهای متعدد و رو شدن جزئیات پرونده و پیچیدگی‌های شخصی هارت و کول بیننده را در هر قسمت پای تلویزیون میخکوب می‌کنند، در حالی که این اثر نیم نگاهی هم به تأثیر رابطه آن‌ها بر تغییر افراد اطرافشان به مرور زمان دارد.

آیا یک فرضیه قاتل مخفی/سریالی مؤلفه جدیدی است؟ آیا مفهوم الگوهای نامتجانس که یکدیگر را به چالش می‌کشند یک اتفاق تازه است؟ مسلماً نه. ولی آنچه باعث شده تا «کارآگاه واقعی» تحسین همگان را بر انگیزد عبارتست از استعاره های داستان گویی آشنا که با بازی‌های درخشان و منطقی مَک‌کاناهِی و هَریلسون جان می‌گیرند، مهارت پیزولاتو در تغییر لحن داستان و توانایی فوکوناگا در به تصویر کشیدن یک نمای دیدنی از خصوصیات گسترده و متباین لوئیزیانا ضمن به کار بردن گریزهای گسسته و قاب بندی غیرمعمول. این‌ها را کنار هم بگذارید تا به سریالی برسید که خیلی آرام و بی صدا به شما نزدیک می‌شود چون در آنِ واحد برایتان هم آشنا و هم ناآشنا است.

غیر از بازیگران اصلی شاهد بازی‌های بسیار خوب دیگری نیز هستیم، از جمله می‌توان به بازی میشِل موناهان در نقش مَگی هارت و کِوین دان در نقش رئیس هارت و کول اشاره کرد. مصاحبه های سال ۲۰۱۲ نیز توسط دو کارآگاه جدید با بازی مایکل پاتس و توری کیتِلز انجام می‌شوند.

گرچه ساختار داستان گویی سریال تغییری نمی‌کند، اما در هر هشت قسمت آن شاهد یک داستان و بازیگران جدید هستیم.

آیا در بازگشت مَک‌کاناهِی و هَریلسون برای ایفای نقش در یک مجموعه ۸ یا ۱۶ قسمتی جدید چیز خاصی نهفته است؟ چرا که نه! بدون شک بازی‌های آن‌ها در موفقیت این سریال سهم بسزایی داشته است. اما تازه نگه داشتن روند این اثر نیز می‌تواند جالب باشد- به خصوص اگر پیزولاتو همچنان پای کار بماند.

راستی تا از یادم نرفته بگویم که تی بون بِرنِت در رأس گروه موسیقی «کارآگاه واقعی» قرار دارد، و تأثیر این موسیقی [بر بیننده] انکار ناشدنی است. آهنگ‌هایی بی عیب و نقص حسن ختام آن هستند و فاکتور مهمی در موفقیت این سریال محسوب می‌شود.

«کارآگاه واقعی»، که در سالی نمایش داده شد که گفته می‌شود بعد از ۵ سال رکود، بهترین سال برای نمایش سریال‌های درام (به قولی رنسانس دوران ما) است، توانست به کیفیت این آثار به طرز قابل توجهی بیفزاید. چه کسی فکر می‌کرد این قدر زود استانداردها ارتقا پیدا کنند؟

اختصاصی نقد فارسی

مترجم: محمدرضا سیلاوی

 

کپی برداری و نقل این مطلب به هر شکل (از جمله برای همه نشریه‌ها، وبلاگ‌ها و سایت های اینترنتی) بدون ذکر دقیق کلمات “منبع: سایت نقد فارسی” ممنوع است و شامل پیگرد قضایی می شود.

 

 

ممکن است شما دوست داشته باشید

51
دیدگاه بگذارید

Please Login to comment
51 Comment threads
0 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
30 Comment authors
jmacمهران ----مهرداد امینی نسبFrancis Underwood Recent comment authors
  Subscribe  
Notify of
trackback
Member

… [Trackback]

[…] Information on that Topic: naghdefarsi.com/title/true-detective/ […]

trackback
Member

[&#823 0" class="ucm-comment-id">823 0 ;] True Detective (کارآگاه واقعی) نقد فصل دوم اضافه شد &#8211 ; نقد &#823 &#823 0" class="ucm-comment-id">823 0 ; [&#823 0" class="ucm-comment-id">823 0 ;]

trackback
Member

[&#823 0" class="ucm-comment-id">823 0 ;] True Detective (کارآگاه واقعی) نقد فصل دوم اضافه شد &#8211 ; نقد &#823 &#823 0" class="ucm-comment-id">823 0 ; [&#823 0" class="ucm-comment-id">823 0 ;]

Member
Member
Arash Sabet

اول از همه باید سلام و خسته نباشید عرض کنم خدمت سایت بسیار خوب نقد فارسی.در مورد سریال true detective باید عرض کنم که فصل اول این سریال فوق العاده بود فقط هم خلاصه میشه در بازی متیو مکانهی..واقعا این مکانهی بود که به فیلم معنی واقعی و ابهت داد.
در آخر هم بگم که فصل دومش زیاد ارزش نگاه کردن نداره.وقتتونو تلف فصل دو نکنین
با تشکر از نقد فارسی

jmac
Guest
Member
jmac

فصل دومشو دانلود کردم ولی وقتی فهمیدیم راست و مارتی نیستند حتی نگاش هم نکردم.

مهران ----
Member
Member
مهران ----

واقعا سریال جذاب و دیدنی ایه. هر دو فصل

pouriya rezaali
Member
Member
pouriya rezaali

https://telegram.me/joinchat/AwQIRQPZzis4uxvLWiALQQ

گروه movie clubs در تلگرام

جسی پینکمن
Guest
Member
جسی پینکمن

سریال خیلی خوبیه چه فصل ۱ و چه فصل ۲
اما به نظر من فصل ۲ دیالوگ چرند زیاد داشت که ادم راحت از روش میتونست بگذره
برخلاف فصل ۱ که تک تک دیالوگ های مکانهی ذهن ادمو درگیر میکرد..
فصل ۲ شاهد چنین چیزی نبودیم
اماددر کل من به این سریال ایییمان دارم

A
Guest
Member
A

فصل اول یکم فلسفی بود اما نمیشه جذابیت تمام قسمت هاشو انکار کرد. فصل دو قسمت های میانیش مثه شروع و پایانش خوب نبود.
فصل۱ یه مشکل تو پایانش داشت که هیچکدوم از افراد خانواده تاتلو نتونستن محکوم کنن و فقط اون روانیو کشتن البته شاید‌ در نوع خودش بد نباشه.همیشه ک خوبی کاملا بر بدی پیروز نمیشه اما همین که یه جورایی احساس رضایت درونی داشتن کافیه.
باید بگم این پسر چاقه واقعا انتخاب بدی بود و کلا رو اعصاب. حتی شبیه پدر مادرشم نیس تو این سریال.

احسان 24
Guest
Member
احسان 24

در عالی بودن فصل اول هیچ حرفی نیست ولی از نظر من فصل دوم بشدت نسبت به فصل اول پسرفت کرده
داستان فصل دوم بسیار روند بد و گاهی خسته کننده دارد من به دوستانی که فصل دوم را هنوز ندیدن ولی فصل اول را دیدن پیشنهاد می کنم انتظاراتشان را تا جایی که می توانند پایین بیاورند تا بتوانند فصل دوم را تحمل کنند البته شخصا شاید اگر فصل اول را ندیده بوم اینقدر از فصل دوم زده نمی شدم

مجیدف
Guest
Member
مجیدف

فصل سوم کی میاد؟قراره بسازن یا دیگه کنسل شد کسی خبرداره؟