Trolls: World Tour (ترول‌ها: تور جهانی)


خلاصه داستان:

قسمت جدید انیمیشن ترول‌ها داستان ملکه‌ی ترول‌های پاپ و ماجراجویی او در جزیره‌ی ترول‌ها را پیگیری می‌کند در وضعیتی که ملکه‌ی شرور ترول‌های هارد راک قصد دارد همه چیز را تحت مالکیت خودش در بیاورد...


تصاویر فیلم:

خلاصه نظر منتقدان:

The Telegraph ( امتیاز ۸ از ۱۰ )

تماشای این فیلم با لذت زیادی همراه خواهد بود. چه به لحاظ لذت بصری و چه به لحاظ بار کمدی و طنز اثر، کاملا می‌تواند که از اثر قبلی یعنی « ترول‌ها » عبور کند که خود آن فیلم با معیارهایی که بر اساس آن قضاوت می‌شدند اثر تحسین‌برانگیزی بود.

اریک کوهن – Indiewire ( امتیاز ۶.۷ از ۱۰ )

« ترول‌ها: تور جهانی » فیلمی احمقانه اما با جاه‌طلبی‌های عمیق است که با ضرب‌آهنگ مناسب و گرم خود توانسته تا انرژی بالایی را به مخاطب تزریق بکند.

جاستین لوو – The Hollywood Reporter ( امتیاز ۵ از ۱۰ )

به نظر می‌رسد که ما قبلا اینجا بوده ایم و این کار یعنی تماشای فیلم را انجام داده ایم. همه چیز تکراری است.

راجر مور – Movie Nation ( امتیاز ۵ از ۱۰ )

تماشای فیلم هیچ ضرری ندارد حتی وقتی که ژانرهای موسیقی‌ای مثل هیپ هاپ و فانک به طرز عجیب و غریبی با یکدیگر ترکیب می‌شوند.

پیتر بردشا – The Guardian ( امتیاز ۴ از ۱۰ )

حس خیلی رباتیکی در تار و پود فیلم « ترول‌ها: تور جهانی» وجود دارد، در صداپیشگی‌ها، در طراحی شخصیت‌ها، در دیالوگ‌ها، پیشرفت داستانی و همچنین بحران‌هایی که برای شخصیت‌هایش پیش می‌آید.


نقد و بررسی فیلم به قلم James Berardinelli (جیمز براردینِلی)

نشریه reelviews

نمره 5 از 10

فیلم سال ۲۰۱۶ « ترول‌ها » ( Trolls ) که یک معجون انیمیشنی بر اساس یک داستان عروسکی بود، تجربه‌ی لذت‌بخشی را چه به لحاظ دل‌نشین بودن و چه به لحاظ عملکرد در گیشه به همراه داشت. دومین مورد (شاید در سطحی به اندازه‌ی اولین آن) مشخص کرد که قرار است یک دنباله هم برای این اثر ساخته بشود. شرکت ناشر این اثر یعنی یونیورسال استودیوز (Universal Studios) امیدهای زیادی برای این اثر داشت اما به خاطر اینکه برنامه‌های اکران آن به خاطر ویروس کرونا تحت تاثیر قرار گرفته بود، تصمیم دیگری باید گرفته می‌شد؛ یا اینکه تاریخ اکران به کمی عقب‌تر انداخته شود یا اینکه آن را به عنوان یکی از مهم‌ترین فیلم‌هایی ارائه بکند که تا کنون به صورت مستقیم بر روی دی‌وی‌دی‌ها و شبکه‌ی نمایش خانگی عرضه شده است. عامل بسیار اثرگذار بر انتخاب گزینه‌ی دوم این بود که فیلم همان حالا هم در چندین بازار خارجی اکران شده بود و به همین خاطر به تاخیر انداختن آن در ایالات متحده چندان منطقی نبود. البته چندان محتمل نیست که اکران این یک فیلم باعث شکستن دیوار بین اکران سینمایی و خانگی شو.

«ترول‌ها: تور جهانی» فیلم مناسب‌تری برای تماشای خانگی است تا تماشا در سالن‌های سینما. فیلم سایه‌ای از نسخه‌ی قبلی خود است؛ تکرار یک سری از عناصر که باعث شدند فیلم اول اثری محبوب بشود اما آن حس سرگرم‌کنندگی دیگر در آن وجود ندارد. فیلم بیشتر از اینکه روان و جاری باشد، دچار لغزش می‌شود و دلیل آن هم احساس نیاز به دادن یک پیام اجتماعی – و اهمیت جامع بودن و وسع داشتن – است. خط داستانی یک مسیر نه چندان غیرمنتظره را طی می‌کند که گاه و بی‌گاه از مسیرهای فرعی حرکت کرده تا به ما درباره‌ی پیامدهای منفی عدم تحمل کردن مشکلات و تصاحب‌های فرهنگی پند بدهد. همچنین روایت کلی کمی حس شلوغی و سردرگم بودن هم دارد که حتی باعث می‌شود خط داستانی اصلی گاها در میانه‌ی کلی اتفاق دیگر گم بشود ( که البته این مسئله با وجود ۵ فیلم‌نامه‌نویسی که نوشتن این اثر به آن‌ها نسبت داده شده است چیز خیلی عجیبی نیست).

فیلم با این پیش‌فرض آغاز می‌شود که جزیره‌ی ترول‌ها که در فیلم « ترول‌ها » با آن آشنا شده بودیم تنها نوک کوه یخی بیش نیست. « ترول‌های پاپ » ( به همان طریقی که شناخته می‌شوند ) تنها یکی از ۶ گروه شناخته شده اند، که هر کدام از آن‌ها فرهنگ، ظاهر و مهم‌تر از همه سلیقه‌ی موسیقایی مختص به خود را دارند. دیگر گروه‌های ترولی شامل کلاسیکال، تکنو، فانک، کانتری و هارد راک می‌شوند. مشکلات زمانی آغاز می‌شوند که ملکه‌ی ترول‌های هارد راک یعنی « بارب » ( با صداپیشگی ریچل بلوم )، تصمیم می‌گیرد که قلمروهای ترول‌ها باید به صورت یکپارچه تحت حکمرانی او باشند؛ به این طریق که باید در قسمت‌هایی از بدنشان تت* داشته باشند که در لباس رسمی نشانی از آن نباشد، به موی بلند و ستاره‌ی پنج راس علاقه نشان دهند، گیتار هوایی بنوازند و همین‌طور سلیقه‌ی موسیقی خود را هم به خاطر او کنار بگذارند. کسانی که با این شرایط موافقت نکنند با ماشین جنگی بسیار پر سر و صدای او مواجه می‌شوند.

« پاپی » ( آنا کندریک ) که شخصیتی بسیار بامزه و محبوب است به عنوان ملکه‌ی ترول‌های پاپ باور دارد که با کمی دیپلماسی می‌توان این مشکل را حل کرد. به همین خاطر، او به همراه زیردست خود یعنی « برنچ » ( جاستین تیمبرلیک ) که از محکوم شدن به «فرندزون» ( وقتی که فرد مورد علاقه‌ی شما تنها به عنوان دوست قبولتان می‌کند ) و همچنین « بیگی » ( جیمز کوردن )، راهی دیدار از جزیره‌ی ترول‌ها شده و متوجه می‌شوند که به جای استقبال با آغوشی باز، قرار است که با خشونت مواجه بشوند. تنها با کمک از سوی « هیکوری » ( سم راکول ) است که ملکه می‌تواند از چنگال « دلتا داون » ( کلی کلارکسون)، ملکه‌ی ترول‌های سی اند دبلیو فرار کند.

ممکن است شما فکر کنید که با وجود این همه سبک موسیقایی مختلف در این اثر، ترانه‌های به کار رفته در این فیلم باید مجموعه‌ی بسیار جذابی از صداها را تشکیل داده باشند. اگرچه اما در واقعیت ما به ندرت با آهنگ‌های کامل مواجه می‌شویم؛ در عوض با یک سری کورد، ریف، قطعه‌هایی از آهنگ‌ و همچنین مونتاژها طرف هستیم. بله‌، درست است، درست می‌شنوید؛ آهنگ‌هایی مثل “Gangnam Style”, “Who Let the Dogs Out” و “Can’t Touch That” در این اثر مورد استفاده قرار گرفته اند اما بهتر است که حواستان را جمع کنید چرا که در غیر این صورت متوجه‌شان نخواهید شد. نسخه‌های کامل آهنگ‌ها محدود به یک سری از موارد مثل بازسازی “Girls Just Wanna Have Fun” (Trolls Just Wanna Have Fun)، خوانندگی « کلی کلارکسون » از “Born to Die” و آهنگی مثل “Just Sing” در اوج اثر می‌شود.

فیلم به لحاظ بصری در چندین طیف مختلف سیر می‌کند. هر قلمرو ترولی ظاهر و حس متفاوتی به نسبت دیگری دارد؛ از ظاهر متفاوت ترول‌های تکنو گرفته تا فضای روشن شکلاتی‌گونه‌ی ترول‌های پاپ. کمی نزدیک به پایان اثر و وقتی که موسیقی تقریبا کنار گذاشته می‌شود، همه چیز به رنگ‌های سفید، سیاه و خاکستری تغییر می‌کند. انیمیشن واقعی از فرمت اصلی کامپیوتری استفاده می‌کند. در مقام مقایسه باید گفت که این فیلم به اثری مثل « عصر یخبندان » ( Ice Age ) نزدیک‌تر است تا « اینساید اوت » ( Inside Out ). فیلم اثری است که هیچ تلاشی برای هنری و فاخر بودن نمی‌کند.

این فیلم در اغلب اوقات احتمالا باعث خوابیدن بزرگ‌سالان خواهد شد تا اینکه آن‌ها را سر هوش بیاورد. در مجموع می‌توان این اثر را می‌توان در میان آثار کارتونی تلوزیونی دانست که احتمال همراهی کودکان زیر ۱۰ سال با آن بسیار بیشتر از افرادی است که کمی سلیقه‌ی پیچیده‌تر دارند. « ترول‌ها: تور جهانی » کاملا فراموش‌شدنی است و به خاطر شانس بدی که در زمینه‌ی اکرانش پیش آمد، احتمالا به زودی در این چاه سقوط خواهد کرد.

مترجم: امید بصیری


ممکن است شما دوست داشته باشید

دیدگاه بگذارید

Please Login to comment
  Subscribe  
Notify of