The Tree of Life (درخت زندگی)

کارگردان: Terrence Malick (ترنس مالیک)
نویسنده: Terrence Malick (ترنس مالیک),
6.8
85
0.84

خلاصه داستان:

درخت زندگی ، داستان خانواده ی اوبراین و سه فرزندشان را در دهه ی ۱۹۵۰ و مشکلات پسر بزرگ خانواده با پدرش را روایت می کند و…


تصاویر فیلم:

نقد و بررسی فیلم به قلم میثم کریمی

نقد و بررسی کامل فیلم

«درخت زندگی» ساخته «ترنس مالیک» در کمترین حالتش، یک برش جاه طلبانه از سینما توسط یک فیلمساز بزرگ است. این فیلم که تلاش دارد به اوجی کمتر از فیلم «۲۰۰۱: یک اودیسه فضایی» ساخته استنلی کوبریک دست نیابد، از مشخصات یک کار استادانه بی بهره است، ولی قدرتی در خود دارد که بسیاری از فیلم های سینمایی فاقد آن هستند.

این فیلم موضوعی برای خودش دارد و وقتی که دچار قصور می شود، حتی همین را هم به یک شکل جالب انجام می دهد و نشانی از بچگی در آن دیده نمی شود. این فیلم در هسته مرکزی خود، یک درام کوچک و شخصی با موضوع بالغ شدن یک بچه و درباره تحول کودکی است که در دهه ۱۹۵۰ زندگی می کند و از جاده کودکی به سمت نوجوانی می رود. درخت زندگی وقتی در این محدوده ها می ماند، به بهترین فیلمی که مالیک تاکنون برای ارائه کردن داشته تبدیل می شود. ولی وقتی تغییر جهت می دهد و با موضوعاتی نظیر معنویت و کیهان شناسی و تناسخ شخصیت اصلی در آینده مماس می شود، از درجه موفقیتش کاسته می شود. ولی از همه این حرف ها گذشته، نظر کلی که می توان در مورد این درخت زندگی داشت، این است که فیلم به طرز نفسگیری زیبا و به طرز شگفت انگیزی قوی است. این که این فیلم نمی تواند یک شاهکار مدرن باشد هیچ جای شرمساری ندارد، مخصوصا این که این فیلم از هر فیلمی از محصولات سال ۲۰۱۱ که تاکنون دیده ام، بهتر بوده است.

بخش اعظم درخت زندگی درباره شخصیت «جک اوبراین» (هانتر مک کراکن) است؛ او در خلال سال های عمرش سعی می کند معصومیت دوران جوانی را از حسابگری و مصلحت اندیشی دوران بزرگسالی جدا کند. هانتر که برادر بزرگ تر ۲ برادر دیگر است، سنگینی انتظارات پدر و مادرش را برگرده خویش احساس می کند و حس نفرت در او ایجاد می شود. او پدر عبوس خود(براد پیت) را به شکل یک دیکتاتور می بیند و مادر خود (جسیکا چستن) را به شکل آدمی ضعیف می بیند که در برابر همسرش ایستاده است. جک هر چقدر بزرگ تر می شود، بیشتر دستخوش خشم می شود تا این که به نقطه شکست و فروپاشی می رسد. در عین حال، با این که بخش اعظم حوادث روزمره از دید جک نشان داده می شود، فصل هایی از داستان هم رزرو شده است تا از منظر پدر و مادر او نشان داده شود و همین باعث ایجاد تقارن در شخصیت پردازی می شود و به تماشاگر این اجازه داده می شود به این نتیجه برسد که شاید بتوان گفت اوبراین ها برای کسانی که در مناطق روستایی تگزاس در دهه ۱۹۵۰ زندگی می کنند، یک خانواده «عادی» محسوب می شوند. مادر، نقش تربیت کننده را دارد و پدر هم اهل کتک زدن است، ولی هر دو آنها بچه هایشان را به شیوه خودشان دوست دارند و در این بین مادر مهر و محبتش از پدر بیشتر است.

مالیک سعی دارد در کنار روایت این داستان کوچک و شخصی، ماجرا را در یک بافت بزرگ تر و متافیزیکی قرار دهد. ولی او در مقایسه با لحظاتی که «واقعیت» تجربه جک در زمینه بزرگ شدن را نشان می دهد، تلاشش برای متافیزیکی کردن داستان، با موفقیت کمتری همراه است. فیلم درخت زندگی، برعکس خیلی از فیلم هایی که موضوع شان بالغ شدن است و داستانشان هم به یک دوره تاریخی خاص تعلق دارد، دست به ریسک نمی زند و موفقیت یا ناموفقیت و ضعفش را براساس توانایی اش در ایجاد حس نوستالژی به گردن تماشاگر نمی اندازد. بازی براد پیت در این فیلم عالی است و همین طور بازی جسیکا چستن، ولی بازی صمیمانه و قابل باور هانتر مک کراکن در نقش جک باعث می شود به عنوان یکی از بهترین بازیگران جوان سال های اخیر سینما شناخته شود. فیلم درخت زندگی یک اثر خوب و به لحاظ عاطفی غنی است که براساس شخصیت پردازی ساخته شده و کارگردانش اشتیاق این را دارد که با این داستان حرف های بزرگ تری بزند.

جیمز براردینلی – مترجم : رضا عظیمی

*****************************************************

نقد دوم: میثم کریمی

ترنس مالیک را باید جزو نابغه های فیلمسازی دنیا دسته بندی کرد. درخت زندگی پنجمین فیلم مالیک طی 38 سال گذشته است و این گزیده کاری عجی1ب و غریب وی، بی دلیل نیست؛ مالیک فیلمسازی است که سینما را یک هنر می داند و معتقد است اگر سینما نتواند هنر و زیبایی را به درستی به مخاطب ارائه کند، اصلاً نباید فیلمی ساخته شود! همین اعتقاد سخت مالیک سبب شده تا او گزیده کار ترین فیلمساز تاریخ سینما باشد. درخت زندگی به فاصله 6 سال از آخرین ساخته مالیک یعنی دنیای تازه، ساخته شده است. براد پیت در جریان یک مصاحبه اعلام کرده بود که :«کار کردن با مالیک بسیار لذت بخش و البته سخت بود چراکه او درباره فیلمش بسیار وسواس داشته و ما مجبور بودیم روزانه تنها 2 برداشت داشته باشیم!» . بعد از تماشای درخت زندگی به درستی به اظهارات براد پیت پی بردم چراکه درخت زندگی از حیث هنری بدون شک یکی از بهترین های تاریخ سینما است. کمتر در فیلمی شاهد بوده یم که چنان دقت و ظرافتی در پرداخت صحنه ها بکار رفته باشد که با هر نما، تماشاگر را در دنیایش محو کند.

درخت زندگی داستان خانواده ی اوبرین و 3 فرزندشان را در دهه ی 50 میلادی را روایت می کند. آقای اوبرین ( براد پیت ) مردی افسرده و خسته از روزگار است که فشار زندگی و ناملایمات اجتماعی  باعث شده تا او راه و روش خشن و بد بودن را به فرزندانش آموزش دهد. آقای اوبرین به فرزندانش یاد می دهد تا به هیچ کس اعتماد نکنند ، هیچ خوبی را بی دلیل نپذیرند و در یک کلام احساسات خوب را در خودشان به حداقل برسانند. اما خانم اوبرین ( جسیکا چستین )  دقیقاً برعکس همسرش رفتار می کند. او به عشق و خوبی اعتقاد دارد و به فرزندانش یاد می دهد تا همه مسائل روزمره را به فال نیک بگیرند. خانم اوبرین با توجه به آموزه های غلط پدر فرزندانش ، به هر نحوی قصد دارد تا از فرزندانش، مردانی خوش قلب و مفید برای جامعه بسازد. در بطن این کشمکش های آموزشی خانم و آقای اوبرین ، جک که پسر بزرگ خانواده است، قرار دارد. جک نوجوانی است که در این سن احتیاج به حمایت و تثبیت رفتارهای والدینش در برقراری ارتباط با او دارد اما تنها چیزی که تابحال ن ،نصیبش شده، اظهارات متناقض والدینش از تعریف زندگی بوده است. به سالها بعد می رویم، جک حالا یک فرد میانسال ( با بازی شان پن ) است که با همسرش رابطه خوبی ندارد و همچنین نمی تواند با آسمانخراش های شهر و انسانهای پیرامونش ارتباط برقرار کند. جک در پی آموزه های دوران کودکی خود، هنوز نتوانسته تعریفی از جامعه و نحوه زندگی در آن برای خود ترسیم کند که سبب شده تا او تبدیل به شخصیتی به شدت منزوی شود و…

این خلاصه داستان نباید شما را به اشتباه بیندازد که درخت زندگی یک درام خانوادگی است بلکه برعکس ، درخت زندگی اصلاً کاری به خانواده اوبرین ندارد!. مالیک در درخت زندگی سعی کرده تا ناملایمات و تفکرهای بشر درباره زندگی را در قالب یک خانوادهِ متفاوت از لحاظ فکری، به تصویر بکشد. در خانواده اوبرین، پدرِ خانواده نماد طبیعت است که بنا به ناملایمات روزگار ، از زیبایی ذاتی و بصری اش ، تبدیل به موجودی بدبین شده که ساز مخالف بنای تمام کارهایش شده است. برعکس پدر، مادر خانواده نماد نجابت ذاتی طبیعت و زندگی است که علی رغم تمام بدی های روزگار ، هنوز سعی دارد تا زیبایی ذاتی اش را حفظ کند و آن را به نسل آینده نیز انتقال دهد. شخصیت جک نیز وصف حال ماست. انسانی که دچار نوعی دوگانگی در زندگی اش شده و سردرگم در این طبیعت بی کران رها شده است. جک نماد تمام انسانهایی است به جای پایبند ماندن به اصل انسانی خویش، به او یاد داده شده تا با آن بجنگد و دنیای ناملایم خود را در آن بنا کند. از حیث هنری شاید بتوان درخت زندگی را با شاهکار استنلی کوبریک یعنی ” 2001 : یک اودیسه فضایی”  مقایسه کرد. در اودیسه فضایی، استنلی کوربریک سعی کرده بود 3تا با استفاده از یک داستان تخیلی انسان را به یاد اصل خویش بیندازد و سکانس پایانی آن یعنی خیره شدن کودک به کره زمین و لبخند به زیبایی آن ، اوج این هنرنمایی بود. حالا ترنس مالیک در درخت زندگی با استفاده از تمام عناصر حیات و موجودات پیشین جهان ( از دایناسور! گرفته تا غروب خورشید ) سعی کرده تا به تماشاگر یادآوری کند که بهتر است دنیای خود را بار دیگر مرور کند و گرد و غبار زشتی را از آن پاک کند.

فیلمبرداری بی نظیر امانوئل لوبسکی یکی دیگر از دلایلی است که باعث شده تا شعر سینمایی ترنس مالیک به زیباترین نحو ممکن به تصویر کشیده شود. فیلمبرداری فیلم درخت زندگی بدون شک اصلی ترین بخت دریافت اسکار امسال است و مطمئن باشید نام آن را جزو کاندیداها خواهید دید. درخت زندگی حتی زمانی که آغشته به جلوه های ویژه ( CGI ) می شود، بسیار زیبا و دوست داشتنی است. در اصل شما نباید از درخت زندگی انتظار جلوه های ویژه قوی داشته باشید اما با اینحال ترنس مالیک وسواس خودش را به این بخش هم تزریق کرده و CGI به بهترین نحو در فیلم قرار داده شده است.

2 بازیگر اصلی فیلم ، ستارگان سینما هستند که شاید اگر هر فیلمی دیگری بود نام انها را ابتدای معرفی فیلم اعلام می کردند اما حقیقت آن است که این بازیگران در میان تصاویر و شعر سینماییِ ترنس مالیک ، غرق شده اند. براد پیت در نقش پدر سخت گیر خانواده بازی فوق العاده ایی از خود به نمایش گذاشته است و اگر اعضای آکادمی اینبار به او روی خوش نشان بدهند ( آنها ثابت کرده اند که علاقه ایی به حضور پیت در چنین نقشهایی ندارند! ) می تواند بخت اصلی اسکار به حساب آید. شان پن نیز به مانند همیشه حضوری مقتدر در نقش شخصیت های شکست خورده دارد. اصولاً  تجربه ثابت کرده که بهتر است نقش شخصیت های دوگانه را به شان پن بدهید تا بهترین نتیجه را از آن بگیرید. اما جسیکا چستین در نقش مادر خانواده به دلیل اینکه شخصیت اش بیش از حد سمبلیک است ، نتوانسته تاثیر لازم را بر مخاطب بگذارد. شاید اگر شخصیت او تا بدین حد نمادین نبود، می توانست ارتباط بهتری با مخاطب برقرار کند. البته این را هم باید اضافه کنم که بازی او در مقابل بازی فوق العاده براد پیت یکجورایی گم شده است.

درخت زندگی یکی از بهترین های تاریخ سینماست. مدتها بود که فیلمی را ندیده بودم که به معنای واقعی کلمه ، هنر را به تصویر بکشد. درخت زندگی مثال بارز فیلمسازی هنری است که هر فیلمساز و عاشق سینمایی باید آن را ببیند. نکته ایی را هم باید اضافه کنم و آن اینکه اگر اهل سینمای اکشن، ترسناک و در کل، سینمای ساده هستید، به هیچ وجه توصیه نمی کنم که درخت زندگی را تماشا کنید. چرا که درخت زندگی فیلمی نیست که بتوان در هنگام دیدن آن تخمه شکست و یا پاپ کورن مصرف کرد!. درخت زندگی فیلمی است که باید آن را در کمال آرامش چند بار تماشا کنید تا به ارزش هنری آن پی ببرید.

میثم کریمی

منابع : جام جم آنلاین وviеmag.ir

تهیه، تدوین و تنظیم : سایت نقد فارسی

هر گونه کپی برداری از این مطلب بدون ذکر دقیق منابعمخالف قانون بوده و  شرعا حرام میباشد.

 


ممکن است شما دوست داشته باشید

67
دیدگاه بگذارید

Please Login to comment
67 Comment threads
0 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
53 Comment authors
hhrrعلیرضا ایآبتینsoprano Recent comment authors
  Subscribe  
Notify of
Member
Member

نباید توقع داشت که تمامی فیلم ها از یک شیوه پیروی می کنند. این فیلم در جایگاه خود فوق العاده است، تعلیق دوربین و توجه به زوایا، بازی با زمان، روند تکامل و تاثیرپذیری و … همگی جز نقاط قوت این محصول است. البته شاید فیلم مشابه آن را The Thin Red Line مثال زد.

trackback
Member

… [Trackback]

[…] Info on that Topic: naghdefarsi.com/title/the-tree-of-life/ […]

trackback
Member

… [Trackback]

[…] Information to that Topic: naghdefarsi.com/title/the-tree-of-life/ […]

nassim.gh
Guest
Member
nassim.gh

🙂 بدون تردید ترنس مارلیک یکی از کارگردان های هنری خیلی خوبی هستن اما این فیلم رو نمیشه جز بهترین فیلم ها قرار داد،اما شات های از پایین به بالا و بدون کات ایشون بسیار زیباست. پیشنهاد میکنم فیلم شوالیه جام های ایشون رو ببینید.

Hoora
Guest
Member
Hoora

والا من بعد دیدن فیلم با خودم گفتم اگه نقدشو نخونم نمیشه.. چون تقریبا با همه ی فیلمایی که دیدم فرق داشت.. متوجه خیلی چیزا نشدم تو فیلم.. ولی فکر نمیکنم یه شاهکار بوده باشه.. چون من واقعا عادی دیدمش فیلم رو.. به نظر من هدف کارگردان این بوده که بیننده رو به فکر بندازه.. صرفا نمبخواسته بیینده لذت ببره… تا اونجایی که من میدونم باید صحنه صحنه ی فیلم لذت بخش باشه جوری که بیننده واقعا لذت ببره… ولی بعضی جاهاش کسل کننده بود.. :/ تا اینجا که میگم عادیه.. مگر اینکه یکی بیاد بهم یه نقد درست و… ادامه »

کورش
Guest
Member
کورش

این تحلیل من هست در مورد The tree of life من خودم این مدت براى خیلى از کارها درخواست کارى فرستادم و همش جواب منفى و خیلى موقع ها به خدا میگم اخه من سزاوار این همه بدشانسى و درد و رنج هستم یا نه. حالا مالیک اول فیلم در مورد بیگ بنگ، بوجود امدن کهکشان راه شیرى، بوجود امدن تصادفى باکترى و تکامل باکترى تا رسیدن به دایاناسور، انهدام زمین توسط شهاب سنگ و انقراض دایاناسورها و بعدا بوجود امدن انسان دوباره بر اثر تکامل از باکترى. من نتیجه میگیرم که مالیک میخود بگه همه چیز بر اساس یک… ادامه »

امید ذکوری
Member
Member
امید ذکوری

حد اقل فیلم اینه که حس خوبی بهم داد دور ترین خاطرات دوران کودکی که توی دور افتاده ترین نقاط ذهنم مخفی بود یادم اومد و زنده شد
این فیلم به آدم عشق ورزیدن رو می آموزه و اینکه از جزئیات زندگی لذت ببریم.فوق العاده بود مرسی به کارگردانش

hhrr
Guest
Member
hhrr

anti FFF:خانم و اقای اوبرین نمادی از طبیعت نیستند بلکه نمادی از انسانهایی هستند که یکی مخالف قضا و قدر خدا هستش و دیگری موافق اون . جمله ای که در اول فیلم از زبان ایوب نبی نشان داده شد در مورد همین مسئله هست این فیلم پر از نماد و ارجاعاتی هست که به تورات و فرقه کابالا اشاره داره اگه این مسائل رو بدونید زیاد فیلم خسته کننده نیست مثلا زمانی که خانم اوبرین در راز ونیازش با خدا میگه "خدایا کجابودی " تصاویری از فعل و انفعالات در طبیعت نشون داده میشه که نمادی از خلقت زمین… ادامه »

علیرضا ای
Guest
Member
علیرضا ای

سپهر:من این فیلم رو تقریبا ۵ بار دیدم و تقریبا هیچی ***یدم ولی ناامید نشدم،احساس میکردم انگار بین من و فیلم پرده ای وجود داره که اگه بتونم اونو کنار بزنم با یک فیلم عالی طرف هستم.این روند تا بار ششم ادامه داشت قبل از اینکه برای ششمین بار فیلم رو ببینم خوب نشستم و به دفعات قبلی فکر کردم به کل فیلم و همینطور جزءیاتش،و وقتی فیلم رو گذاشتم یکدفعه انگار معجزه ای اتفاق افتاد ،قفل فیلم از همون سکانس اول برام شکست و تا پایان چشم از فیلم برنداشتم.برای من این فیلم معمایی بود که وقتی حل شد… ادامه »

insomnia
Guest
Member
insomnia

وای..داشتم سکانس های فیلم رو چک میکردم که متوجه شدم دو تا از صحنه های فیلم رو کاملا اشتباه فهمیدم که نتیجه ی اظهار نظر درمورد همچین فیلم پیچیده ای اونم فقط بعد یه بار دیدنشه…اشتباهه محضه بعد یه بار دیدن همچین فیلمی دربارش حرف زد.. یکی اینکه زنیکه جک شلنگ رو از دستش میگیره و آب میخوره و در نهایت لباسشو میدزده زن همسایس نه مادرش…معذرت میخام! اما بازم چیزی از موارد قبلی کم نمیشه….عقده ی ادیپ جک همچنان پا برجاس…و میشه گفت این سکانسا کنجکاوی جنسی جک باشه که خوب طبیعیه..در اثر سرکوب میل جنسیش اتفاق افتاده..تو بررسی… ادامه »

insomnia
Guest
Member
insomnia

به نظرم بزرگترین ضعفی که میتونم از این شاهکار هنری بگیرم دخیل کردن متافیزیک تو فیلم بود،البته مطمئنم با تماشای دوباره ی فیلم بسیاری از ابعاد متافیزیکی فیلم هم برام روشن شه،اما میتونست یه شاهکار بسی بزرگتر بشه اگه اجازه نمیداد بعد ماوراطبیعی فیلم گاها زیبای های ابعاد دیگه فیلم رو غرق کنه! برا نظر دادن زوده،چون همین الان تماشای بار اولش رو تموم کردم و به حتم چندیدن بار دیگه اینکار رو تکرار میکنم.. اما فقط یه نکته رو ذکر میکنم که نه کسی تو نظرات بهش اشاره کرد..نه منتقدان(خدا قوت با این نقدشون!)بهش اشاره ای کردن..شایدم نمیخوان بهش… ادامه »

تینا
Guest
Member
تینا

فیلم خیلی زیبایی بود

تراویس پوچوسکی
Guest
Member
تراویس پوچوسکی

همه ساختار عادی رو می فهمن ولی اینجا با ساختار غیر معمول مواجه ایم
ساختار فیلم بی‌شباهت با هر چیز دیگر است که تاکنون دیده‌اید؛ کاملا پیچیده است. این فیلم به یک مقطع تاریخی عادی نمی‌پردازد به همین دلیل واسه خیلی ها سخته ارتباط با این فیلم داشته باشن.

واسه دیدن این سبک فیلم ها باید دانش کافی درباره مسائل فلسفی و اجتماعی داشت.

آبتین
Guest
Member
آبتین

عجب 😐

soprano
Guest
Member
soprano

سلام خیلی ممنونم از مطالب زیباتون.فقط میبینم بعضی از دوستان نسبت به این فیلم کم لطفی دارن،این فیلم یه شاهکار هنریه…من نظرم رو میگم و لزومی هم نمیبینمم که بخوام برای کسی حرفمو ثابت کنم.پیشنهاد میکنم دوستان سعی کن درکشون رو از اثار بیشتر کنند نه اینکه صورت مسئله رو پاک کنند.پیروز باشید

محمد
Member
Member
محمد

به نظرم بخش زندگی خانواده اوبراین یه حس ناب و دوست داشتنی از خاطرات بچگی به ادم میده که باعث میشه فیلم ارزش دوبار دیدنو هم داشته باشه ولی واقعیتش من چیزی از بخش تکامل هستی فیلم نفهمیدم و علاقه ای هم به فهمیدنش ندارم.در کل به نظرم همون بخش اول فیلمو سرپا نگه میداره یه اثرلذت بخش تحویل میده.

dmn
Guest
Member
dmn

مطمئن نیستم ولی فکر میکنم اگزستانسیالیسم باشه

poone
Guest
Member
poone

سلام.
من باید این فیلم رو براساس مکتب های ادبی نقد کنم. و رابطه ی این فیلم رو با مکتب ادبی تحلیل کنم.
میخواستم از شما بپرسم این فیلم براساس چه مکتبی ساخته شده است؟
ممنون میشم اگه جوابمو زود بدین(سپاس)

Damoon
Member
Member
Damoon

به نظرم هیچ توجهی به سینما نداشت. فیلمساز فقط میخواست تفکراتشو بریزه بیرون

Maloosjaan
Guest
Member
Maloosjaan

[quote]نقد دوم: میثم کریمی
از کی تا حالا میثم کریمی شده منتقد؟

Maloosjaan
Guest
Member
Maloosjaan

سپهر:من این فیلم رو تقریبا ۵ بار دیدم و تقریبا هیچی ***یدم ولی ناامید نشدم،احساس میکردم انگار بین من و فیلم پرده ای وجود داره که اگه بتونم اونو کنار بزنم با یک فیلم عالی طرف هستم.این روند تا بار ششم ادامه داشت قبل از اینکه برای ششمین بار فیلم رو ببینم خوب نشستم و به دفعات قبلی فکر کردم به کل فیلم و همینطور جزءیاتش،و وقتی فیلم رو گذاشتم یکدفعه انگار معجزه ای اتفاق افتاد ،قفل فیلم از همون سکانس اول برام شکست و تا پایان چشم از فیلم برنداشتم.برای من این فیلم معمایی بود که وقتی حل شد… ادامه »

ali sh
Member
Member
ali sh

به نظر من که وحشتناک فوق العاده بود.
مخصوصا خلاقیتش در فیلم برداری و نوع روایت داستان یا بهتره بگم داستان های فیلم.

رضا ملکی مشهد
Guest
Member
رضا ملکی مشهد

چرت ترین فیلم که دیدم 😥

رضا ملکی مشهد
Guest
Member
رضا ملکی مشهد

یک فیلم مزخرف

سپهر
Guest
Member
سپهر

من این فیلم رو تقریبا ۵ بار دیدم و تقریبا هیچی نفهمیدم ولی ناامید نشدم،احساس میکردم انگار بین من و فیلم پرده ای وجود داره که اگه بتونم اونو کنار بزنم با یک فیلم عالی طرف هستم.این روند تا بار ششم ادامه داشت قبل از اینکه برای ششمین بار فیلم رو ببینم خوب نشستم و به دفعات قبلی فکر کردم به کل فیلم و همینطور جزءیاتش،و وقتی فیلم رو گذاشتم یکدفعه انگار معجزه ای اتفاق افتاد ،قفل فیلم از همون سکانس اول برام شکست و تا پایان چشم از فیلم برنداشتم.برای من این فیلم معمایی بود که وقتی حل شد… ادامه »

میپل
Guest
Member
میپل

فیلمو از لحاظ اینکه باعث میشه آدم به فکر فرو بره دوست داشتم و قابل ستایشه تو این بحبوحه ی فیلم های اکشن و سینمای انیمشین و جلوه های ویژه… اما حقیقتا از خیلی صحنه های فیلم نتونستم برداشتی داشته باشم یعنی حداقل مفاهیمی که به ذهنم رسید یا از نقد ها (اگه اسمشونو بشه گذاشت نقد) خوندم نتونست منو ارضا کنه یعنی نمیشه به این راحتی پذیرفت که منظور Malick این بوده باشه… صمیمانه تقاضا دارم کسی اگه برداشت جالب توجهی داره ارائه کنه… چون واقعا فیلم به بررسی و تحلیل صحنه به صحنه نیاز داره نمی خوام با… ادامه »

Abe
Member
Member
Abe

واقعا این فیلمو دوست داشتم. بعد از این همه که از عمر هالیوود میگذره بالاخره یک فیلمی اومد که ارزش هنری اش کاملا واقعی باشه و درونمایه اش با ارزش باشه و شمارو به تفکر وا داره.دوست دارم دوباره ببینمش