Spotlight (افشاگر)

 

کارگردان : Tom McCarthy

نویسندگان : Tom McCarthy, Josh Singer

بازیگران : Mark Ruffalo, Michael Keaton, Rachel McAdams

هزینه تولید: ۲۰ میلیون دلار

محصول کشور: ایالات متحده آمریکا

کمپانی توزیع کننده: Open Road Films

خلاصه داستان : داستان واقعی این که چگونه روزنامه بوستون گلوب توانست پرده از رسوایی عظیم کودک آزاری و پرده پوشی در داخل قلمرو کلیسای کاتولیک محلی، که پایههای کل کلیسای کاتولیک را لرزاند، بردارد.

www.naghdefarsi.com/images/stories/rooz/12/logo-trans.png

 

منتقد: جیمز براردینلی – امتیاز ۸.۸ از ۱۰ (۳.۵ از ۴)

 

 

/wp-content/uploads/media/kunena/attachments/1598/Spotlight1.jpg«افشاگر»(Spotlight) هدیهای است به ژورنالیسم تحقیقی و یادآور تندی از مقصدی که اکنون به سویش رهسپاریم، این که این نوع نگارش که به گونه خطرناکی تبدیل شده است. این فیلم از آن جهت که تقریباً تمام تمرکز خود را به این فرایند معطوف میکند منحصر به فرد است. شخصیتها فرعی هستند. تنش دراماتیک موجود در فیلم ناشی از نبرد بین نیروهای خیر و شر نیست بلکه ناشی از مشکلات پیش روی روزنامه نگارهایی است که تلاش میکنند تا سر از حقیقت دربیاورند در حالی که با کاهش بودجه و ضرب الاجلها محاصره شدهاند.

/wp-content/uploads/media/kunena/attachments/1598/Spotlight2.jpgدر سال ۲۰۰۱، تیم «افشاگری» روزنامه بوستون گلوب متشکل از ادیتور، والتر «رابی» رابینسون (مایکل کیتون)، و چند گزارشگر، مایک رزندس (مارک روفالو)، ساشا فیفر (ریچل مک آدامز) و مت کارول (برایان دی ارکی جیمز)، شروع به تحقیق درباره ادعاهای مطرح شده در خصوص لاپوشانی سوء استفادههای جنسی در داخل کلیسای کاتولیک رومی ماساچوست میکنند. آنها ابتدا با چند تجاوز انگشت شمار مواجه میشوند که تعدادشان به تدریج از ۴ به ۱۳ و ناگهان به رقم عجیب ۹۰ میرسد. بعد از دنبال کردن سرنخها، مصاحبه با قربانیان و وکلا، و ماهها تلاش گزارشگران گزارش خود را در اوایل سال ۲۰۰۲ نوشتند و با این گزارش سونامی عظیمی به پا کردند که سراسر کشور و دنیا را درنوردید.

/wp-content/uploads/media/kunena/attachments/1598/Spotlight3.jpg«افشاگر» به همان شکل که «همه مردان رئیس جمهور»( All the President’s Men) به رسوایی واترگیت می پرداخت به رسوایی سوء استفاده جنسی میپردازد. جرایم و پرده پوشی نشان دهنده جنبه مهمی از هر دو فیلم هستند اما درام اصلی هر دو فیلم درباره گزارشگرانی است که مصرانه سرنخها را، فارغ از این که چقدر میتوانند خطرناک باشند، دنبال میکنند. تمرکز فیلم نه روی قربانیان، نه کشیشها و نه قوانین کاتولیکی است بلکه بر سه مرد و یک زنی است که تیم «افشاگر» را تشکیل میدهند. لوکیشن اصلی اتاق خبر روزنامه گلوب و نه کلیسا یا دادگاه است.

/wp-content/uploads/media/kunena/attachments/1598/Spotlight4.jpg«افشاگر» سعی نمیکند تا جایگزین مستندهای خیلی خوب بیشماری که درباره رسوایی جنسی کلیسای کاتولیک رم ساخته شدهاند بشود و چشم اندازش را به تحقیق درباره آنچه در بوستون رخ داده است محدود میکند. قدرت فیلم تا حدی ناشی از تمرکز محکم آن است، فیلم تلاش نمیکند تا کار زیادی انجام دهد و موضوع را بیش از حد کش بدهد. و به بهترین نحو از برخی از لحظات و صحنههای کوتاه حداکثر استفاده را میبرد. یکی از مصاحبههای کوتاه، که در آن فیفر از یکی از کشیشهای متهم سئوال میکند، ما را به یاد مستند خیلی خوب سال ۲۰۰۶ به نامه «از شر شیطان نجاتمان ده»( Deliver Us from Evil) می‌اندازد.

/wp-content/uploads/media/kunena/attachments/1598/Spotlight5.jpgاگر قرار بود بهترین بازیگران برای چنین فیلمی انتخاب شوند، بازیگران «افشاگر» در صف اول قرار می گرفتند. در فیلم هیچ بازیگر نقش اولی حضور ندارد اما پنج شش نقش مکمل قدرتمند وجود دارد. نامزدهای اسکار سالهای گذشته، مایکل کیتون و مارک روفالو، هر دو بازی قدرتمند و قابل قبولی از خود ارائه میدهند که با توجه به افرادی که اینها نقششان را بازی میکنند به طور فوق العادهای منطبق هستند. ریچل مک ادامز و لیو شریبر به طرز موثری نقشهای کوچکی را بر عهده دارند. همچنین جان اسلاتری (در نقش معاون سردبیر)، برایان دی ارکی جیمز و استنلی توچی (به عنوان وکیل قربانیان میچل گرارابدیان) بازیهای خوبی ارائه میدهند و نمیتوان نقطه ضعیف در بازی آنها پیدا کرد.

/wp-content/uploads/media/kunena/attachments/1598/Spotlight6.jpgرویکرد کارگردان تام مک کارتی باعث شده «افشاگر» قابل توجه شود. او از شرایط فرار برای ساخت ملودرام استفاده نمیکند. این کار را به راحتی میتوان با انبوه داستانهای اشک آور موجود انجام داد. ترفندی که اینجا به کار رفته است روایت سیر تحقیقات روزنامه نگارها بدون کاستن از اهمیت جرایمی که آنها به دنبالشان هستند است. «افشاگر» در ارائه محترمانه این تراژدی موفق است و در عین حال خود را دچار پریشانی نکرده است.

وقتی پای کاراکترها به میان میآید، اطلاعات زیادی درباره زندگی شخصیشان نداریم. نکات بسیار کوتاهی که درباره زندگی شخصی این افراد گفته میشوند برای ایجاد یک پرتره کامل کافی نیستند اما این مهم نیست. آنها یکسری افراد حرفهای، دلسوز و از خودگذشته هستند. «افشاگر» بیانگر این است که چگونه حرفه ای گری به سوخت عبور از موانع و کنار زدن تعصبات برای حمله به یک شرایط ظاهراً خطرناک تبدیل شده است. به قول انجیل، نبرد داود با جالوت. بدون تیم افشاگر آیا این فجایع کشف می‌شدند؟ و بدون این برند از روزنامه نگاری چه تعداد بی عدالتی در آینده پشت پرده همچنان باقی می‌ماند؟

اختصاصی نقد فارسی

مترجم: محمدرضا سیلاوی

 

کپی برداری و نقل این مطلب به هر شکل (از جمله برای همه نشریه‌ها، وبلاگ‌ها و سایت های اینترنتی) بدون ذکر دقیق کلمات “منبع: سایت نقد فارسی” ممنوع است و شامل پیگرد قضایی می شود.

 

 

 


 

 

منتقد: دانیال حسینی – امتیاز ۷ از ۱۰ (۳ از ۴)

 

 

http://www.naghdefarsi.com//wp-content/uploads/media/kunena/attachments/2376/Spotlight.2015.720.WebDL-MediaSity14-04-13Copy.JPG

اسپات لایت، برندهٔ اسکار بهترین فیلم سال ۲۰۱۶ در ظاهر ویژگی‌های فراوانی برای جذب نظر اعضای آکادمی دارد. رویکرد فیلم در مواجهه با یک مسئلهٔ اخلاقی که اجتماع را در بر می‌گیرد و همچنین شکل روایت فیلم که تلاش شخصیت‌ها برای پیروزی را در راستای تعریف دموکراسی در حالت ارمانی اَش قرار می‌دهد از اصلی‌ترین مشخصه‌های هم سو با سیاست‌های آکادمی اسکار می‌باشند. اما تصور اینکه فیلم با دستان خالی و با تکیه بر این ویژگی‌ها توانسته به جایگاه کنونی برسد تصور صحیحی نخواهد بود. اسپات لایت فیلمی ست که اهدافش را در بهترین شکل ممکن پیاده کرده و تأثیر گذاری‌اش نتیجهٔ یک اجرای بی ادا و ساده از یک فیلمنامهٔ بسیار کم نقص است. می‌توان گفت بخش قابل توجهی از عناصر تأثیرگذار فیلم معلول فیلمنامهٔ دقیق و بی اضافات “تام مک کارتی” بوده و او در مقام کارگردان تمام تلاش خود را به کار گرفته تا تعهد کامل را به متن نشان دهد. فیلم با افتتاحیه ای شروع می‌شود که تا حدود ده دقیقه پس از شروع داستان اصلی نمی‌توانیم ارتباطش را با کار شخصیت‌ها حدس بزنیم. اشارهٔ کاملاً بی تاکید و مبهم افتتاحیه به حضور مادری با بچه‌هایش در پاسگاه و کشیشی که با مشکل مواجه شده و دادگاهی که گویا قرار نیست برپا شود سر نخ‌هایی به ما می‌دهند تا نوعی هوشیاری را برای کشف ابعاد دیگرِ این حادثه داشته باشیم. در نتیجه مدت زمانی که فیلم صرف معرفی فضای روزنامه و شخصیت‌های اصلی می‌کند در کنار کارکرد روایی خود، انتظار برای میان آمدن پای کشیش‌ها را تقویت می‌کند. شوخی رابی (مایکل کیتون) با رییس روزنامه که رفتن او را دلیل آگاهی‌اش از یک راز می‌خواند این نکته را در ذهن مخاطب نگه می‌دارد و در نهایت با ورود رییس جدید، به شکل رسمی بحث پروندهٔ تجاوز یک کشیش به چند کودک مطرح می‌شود. فیلم برای نمایش اطلاعات ذکر شده تنها به ده دقیقه زمان احتیاج داشته و این وسواس و فکر شدگی متن تا پایان هم دیده می‌شود.

http://www.naghdefarsi.com//wp-content/uploads/media/kunena/attachments/2376/Spotlight.2015.720.WebDL-MediaSity14-04-52Copy.JPG

با مشخص شدن هدف بخش اسپات لایت روزنامهٔ گلوب، باقی مدت‌زمان فیلم صرف ایجاد موانع جدی و به‌طور همزمان گسترش ابعاد ماجرا می‌شود. با توجه به اینکه رییس جدید روزنامه – بارون – با مطرح کردن این هدف زمینه‌ساز پیش روی فیلم در راستای آن شده، این انتظار وجود دارد که با شخصیتی منحصربه‌فرد و متفاوت روبه‌رو باشیم اما فیلم‌نامه باوجود تمام فکر شدگی‌هایش در داستان‌پردازی، در مواجهه با شخصیت “بارون” رویکرد متفاوتی به کار گرفته است. “بارون” شخصیتی کم‌حرف است و غیر از کلمات ضروری چیزی از او نمی‌شنویم، هیچ‌وقت ناامید یا هیجان‌زده دیده نمی‌شود، جملات به شکلی یکنواخت و بدون فرازوفرود توسط او ادا می‌شوند و به شکلی جالب‌توجه اگرچه فیلم یک شخصیت مرکزی ندارد و با گروهی از شخصیت‌ها جلو می‌رود اما “بارون” حتی بین همین گروه هم نیست و شخصیتی کاملاً فرعی را پیدا کرده است. در ابتدا حضور پیدا می‌کند و هدف را به گروه نشان می‌دهد، در میانه یکی یا دو بار برای حل مشکلات دیده می‌شود و نهایتاً در پایان برای قدردانی از زحمات گروه حاضر می‌شود. به نظر می‌رسد هدف این بوده تا “بارون” جدا از ویژگی‌های معمولِ انسانی ترسیم شود و شخصیتی محکم، هدفمند و آسیب‌ناپذیر را نمایش دهد. این ویژگی‌ها کم‌وبیش در او خلق شده‌اند اما قرار نیست هیچ‌کدام مانع نزدیکی مخاطب به او و جذابیتش شوند که این دو نکته در این شخصیت دیده نمی‌شود.

http://www.naghdefarsi.com//wp-content/uploads/media/kunena/attachments/2376/Spotlight.2015.720.WebDL-MediaSity14-05-18Copy.JPG

همان‌طور که ذکر شد فیلم نقاط قوت خود را از داستان‌پردازی دقیقش می‌گیرد و سیر تدریجی عمق پیدا کردن ماجرا که ازیکپرونده برای یک کشیش شروع می‌شود و نهایتاً با به میان آمدن پای شواهد و مدارک دیگر به بیش از هشتاد کشیش مختلف می‌رسد به بهترین شکل مخاطب را درگیر می‌کند. شخصیت‌های فرعی که برای گسترش ابعاد پرونده وارد فیلم می‌شوند، همگی حد استاندارد پرداخت را در خود دارند و حضورشان به‌واسطهٔ منطق درست فیلم، وصله‌ای به نظر نمی‌رسد. از “میچل گرابیدین” که نقش وکیل گرفتار در موانع خاص این شکل پرونده‌ها را به زیبایی ایفا کرده است و به شکلی قابل‌درک ترس‌ها و محافظه‌کاری‌ها و عقب‌نشینی‌های معمول این شخصیت‌ها را به نمایش می‌گذارد تا “فیل ساویانو” که به‌عنوان یک جوان زخم خورده از بی‌توجهی مطبوعات، فراموش‌کاری آن‌ها را با عصبیت یادآوری می‌کند. اما این میزان توجه به جزییات شخصیت‌پردازی برای حضور فرعی و کوتاه‌مدت پاسخ‌گوست و تکرارش برای طراحی اعضای گروه اسپات لایت چندان نتیجهٔ ایده آلی نداشته است. پیوند محکمی بین این چهار نفر و پرونده دیده نمی‌شود. جزییاتی مثل مادربزرگ کاتولیکِ ساشا فایفر یا همسایگی مت با یکی از کشیش‌های متجاوز برای ایجاد یک پیوند محکم و ترسیم پیش‌زمینه شخصیتی ناکافی به نظر می‌رسند. این کمبود در مورد مایک و رابی که حضور پررنگ‌تری در فیلم دارند بیشتر خودنمایی می‌کند. با توجه به تأکیدی که فیلم بر حرکت جمعی داشته بخشی از این کمبودها ناگزیر به نظر می‌رسند هرچند که برای برقراری پیوند و ایجاد پیشینه شخصیتی الزاماً به مدت‌زمان طولانی نیاز نیست. بااین‌حال از مرحله‌ای به بعد، می‌شود درک کرد که این بحران به لحاظ انسانی اشخاص درگیر را تحت تأثیر قرار داده و پیوندی کلی‌تر بین گروه و پرونده ایجاد کرده است.

http://www.naghdefarsi.com//wp-content/uploads/media/kunena/attachments/2376/Spotlight.2015.720.WebDL-MediaSity14-03-48Copy.JPGاسپات لایت فاقد قهرمان فردی ست. این یکی از معدود نکاتی است که در رویکرد کلاسیک فیلم جدا می‌ایستد. تلاش برای رسیدن به هدف توسط گروه به شکل تقریباً یکدست دنبال می‌شود و امکان جلوه گری به‌عنوان قهرمان، از تنها شخصیتی که پتانسیل آن را دارد یعنی “بارون” هم گرفته می‌شود. با توجه به نگاه اخلاقی فیلم که بی‌توجهی به چنین بحرانی را حاصل یک فراموشی جمعی می‌داند، خلق قهرمان جمعی برای حل آن بهترین تصمیم ممکن بوده است. بحرانی که با غفلت همگانی ایجاد شده جز با آگاهی همگانی حل نمی‌شود و این نکته ایست که فیلم روی آن دست می‌گذارد. اعتراف رابی و همکارانش به بی‌توجهی‌شان در طول چندین سال، می‌تواند تلنگری به مردم هم باشد. مردمی که در پیروزی آن‌ها شریک هستند قطعاً در این فراموشی جمعی هم شریک بوده‌اند، بدین ترتیب سکانس پایانی که بهت رابی را در میان انبوه تماس‌های قربانیان نشان می‌دهد بهترین پایان برای این روایت از سکوت جمعی است. سکوتی که بالاخره شکسته می‌شود.

 

اختصاصی نقد فارسی

 

کپی برداری و نقل این مطلب به هر شکل (از جمله برای همه نشریه‌ها، وبلاگ‌ها و سایت های اینترنتی) بدون ذکر دقیق کلمات “منبع: سایت نقد فارسی” ممنوع است و شامل پیگرد قضایی می شود.

 

 

71
دیدگاه بگذارید

Please Login to comment
71 Comment threads
0 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
37 Comment authors
محمدحسینsasan-liAra_yoe11فرناز فرنازنگینننننننننن Recent comment authors
  Subscribe  
Notify of
trackback
Member

… [Trackback]

[…] There you can find 11934 additional Info to that Topic: naghdefarsi.com/title/spotlight/ […]

محمدحسین
Member
Trusted Member
محمدحسین

Stillwater: مت دیمون و ابیگیل برسلین بازیگران اصلی فیلم بعدی کارگردان Spotlight

trackback
Member

… [Trackback]

[…] Read More to that Topic: naghdefarsi.com/title/spotlight/ […]

trackback
Member

… [Trackback]

[…] Read More here on that Topic: naghdefarsi.com/title/spotlight/ […]

قاسم محمدی
Guest
Member
قاسم محمدی

فرناز:این فیلم حتما طرفداران خودش رو داره و مسلما شایستگی های زیادی داشته که اسکار گرفته اما من به شخصه همون نیم ساعت اول ازش خسته شدم چون کشش نداشت.

این فیلم یه جورایی نزدیک به یه مستند بود. قرار نبود که سینمایی بشه اونقدر.
فیلم از لحاظ های انتقادی قشنگ بود و اتفاقا به نظر من کشش رو داشت. مخصوصا روزنامه نگاران حتما باید این فیلمو ببینن.

قاسم محمدی
Guest
Member
قاسم محمدی

[quote name=”فرناز”]این فیلم حتما طرفداران خودش رو داره و مسلما شایستگی های زیادی داشته که اسکار گرفته اما من به شخصه همون نیم ساعت اول ازش خسته شدم چون کشش نداشت.[/quote]
این فیلم یه جورایی نزدیک به یه مستند بود. قرار نبود که سینمایی بشه اونقدر.
فیلم از لحاظ های انتقادی قشنگ بود و اتفاقا به نظر من کشش رو داشت. مخصوصا روزنامه نگاران حتما باید این فیلمو ببینن.

mahtaf
Guest
Member
mahtaf

نگینننننننننن:خیلی فیلم چرتی بود

نه فیلم خیلی قشنگی بود و کاملا آموزنده و اجتماعی

فرناز فرناز
Guest
Member
فرناز فرناز

این فیلم حتما طرفداران خودش رو داره و مسلما شایستگی های زیادی داشته که اسکار گرفته اما من به شخصه همون نیم ساعت اول ازش خسته شدم چون کشش نداشت.

مارکو
Guest
Member
مارکو

بهترین فیلم سال بهترین کارگردانی بهترین بازیگران عمرم بهترین پرونده ای که تا حالا افشا شده بهترین تیم بهترین افشاگری و بهترین اسکار عمرم البته بعد ازسال ۲۰۱۴ بدون شک spotlight

sasan-li
Guest
Member
sasan-li

فیلم خوبی بود و به نظرم دوستانی که ازش بد میگن به خاطر اینه که سعی داشت واقعیتر باشه و بیشتر چهره های نگران و در تلاش داستان رو نشون بده.۲حالت میتونست باشه یا باید سینمایی ترش میکردن که در این حالت از واقعیت دور میشد یا انقدر بعضی سکانسا و صحبتارو کش میدادن که خسته کننده میشد.در نتیجه فیلم خوشساخت بود و بهترین حالت حد وسطش بود. جاهایی کارگردان هنرشو به رخ میکشید و بازیگرا عالی بودن همه ی اینها باعث میشد فیلم زیبا باشه به نظرم فیلم خیلی خوبی بود اینکه به دلایلی اسکار گرفت کسی منکرش نیست(ای… ادامه »

Ara_yoe11
Guest
Member
Ara_yoe11

در ادامه باید بگم…birdman که پارسال اسکار بهترین فیلم رو گرفت با اینکه فیلم خیلی خوبی نبود ولی حداقل یه سری ویژگی های جدید و خوب داشت مثه فیلمبرداری فوق العادش …ولی افشاگر فاقد جذابیت خاصی (به جز خط اصلی داستان) بود

Ara_yoe11
Guest
Member
Ara_yoe11

کاری به این بحث هایی که پیش اومده ندارم ولی انصافا شایسته ی جایزه اسکار نبود. فیلم خوبی بود. همین…شاید فقط به خاطر موضوع اسکار پسندش ,جایزه بهترین فیلم رو گرفت. فیلمی بود که مخاطب رو تا آخر,پای خودش نگه میداشت و مفهوم سعی و تلاش رو به خوبی به تصویر کشیده بود ولی آیا بقیه ی فیلم های امسال این ویژگی ها رو نداشتن؟
به نظر من ((revenant )) و ((room)) ازین فیلم بهترن یا حداقل در یه سطح ان…

نگینننننننننن
Guest
Member
نگینننننننننن

خیلی فیلم چرتی بود

خوش نام
Guest
Member
خوش نام

ali.m:تقدس سرمنشا دیکتاتوری است و این فیلم به جنگ مهمترین نهاد مسیحیت(کلیسا و کشیش ها)رفته و در نشان دادن رابطه ی قدرت و فساد ناشی از آن حتی در ساختارهای مذهبی ادیان و لایه های عمیق تقدس،قدرت و فساد ناشی از آن،اگر بهترین فیلم تاریخ سینما نباشد قطعآ یکی از آثار برتر است.طی یادداشتهای آخر فیلم متوجه میشیم که اسقف اعظم پس از رسوایی رسانه ای استعفا داده اما بخاطر خدمات شایانش؟؟به مقامی بالاتر در رم(نزدیکی مقر پاپ در واتیکان)منصوب میشه؟؟و متاسفانه در تمام جهان حتی کشورهای اسلامی از جمله خودمان هم سیاست تشویق به جای مجازات بیشتر اعمال میشود… ادامه »

ali.m
Member
Member
ali.m

*** یعنی حکومت شاهنشاهی قبلی کشور عزیزمون که خوشبختانه بساطش در بهمن ۱۳۵۷ برچیده شد.لطفآ درست سانسور کنید.

يك ايراني
Guest
Member
يك ايراني

این فیلم درس بزرگی به ما ایرانی ها میده که میگه دین رو با سیاست قاطی نکنین که بیچارتون میکنه.ولی کو گوش شنوا؟؟؟؟؟؟؟؟؟ما باید یه حکومت مردم سالار سکولار درست کنیم وگرنه ایران با این وضعیت الان نابود میشه.

ali.m
Member
Member
ali.m

تقدس سرمنشا دیکتاتوری است و این فیلم به جنگ مهمترین نهاد مسیحیت(کلیسا و کشیش ها)رفته و در نشان دادن رابطه ی قدرت و فساد ناشی از آن حتی در ساختارهای مذهبی ادیان و لایه های عمیق تقدس،قدرت و فساد ناشی از آن،اگر بهترین فیلم تاریخ سینما نباشد قطعآ یکی از آثار برتر است.طی یادداشتهای آخر فیلم متوجه میشیم که اسقف اعظم پس از رسوایی رسانه ای استعفا داده اما بخاطر خدمات شایانش؟؟به مقامی بالاتر در رم(نزدیکی مقر پاپ در واتیکان)منصوب میشه؟؟و متاسفانه در تمام جهان حتی کشورهای اسلامی از جمله خودمان هم سیاست تشویق به جای مجازات بیشتر اعمال میشود… ادامه »

امین کورلئونه
Guest
Member
امین کورلئونه

کلا درسی که من از این فیلم گرفتم این بود که میشه هر کاری رو انجام داد. ولی با درایت و صبر و حوصله
اگه کمی عجولانه کار میکردن شاید به یکصدم از هدفشون هم نمیرسیدن.

mrmovies
Member
Member
mrmovies

با این همه ستاره و بازیگر خوب تونست اسکار رو از چنگ revenant در بیاره هر چند revenant
گلدن گلوب رو درو کرد بهترین بازیگر مرد و بهترین کارگردان و بهترین درام

امیر حسین پاکزاد1
Guest
Member
امیر حسین پاکزاد1

maaahdiiii: Rezaa:قدرت و نفوذ مبلغان مذهبی [در هر دینی ] در سیستم جکومتی هر کشوری [ حتی بعد از رنسانس] غیر قابل انکار هست . به خصوص و به ویژه اگه کشور مدنظر سکولار نباشه. اگر امثال گروه اسپاتلایت نباشند این افراد دست به هر کاری می زنند و صدای هیچکسی درنمیاد. متاسفانه تعصب چشم ما رو کور کرده ! همین الان تعصب باعث شده که ما کل فیلم رو بیخیال شیم و فقط به سردبیر "یهودی" گیر بدیم!! و همین نشونه رو عنوان کنیم که فیلم جهت دار به سمت یهودی ها ساخته شده و توسط لابی یهودی ها… ادامه »

مهدی شفیعی
Member
Member
مهدی شفیعی

Rezaa:قدرت و نفوذ مبلغان مذهبی [در هر دینی ] در سیستم جکومتی هر کشوری [ حتی بعد از رنسانس] غیر قابل انکار هست . به خصوص و به ویژه اگه کشور مدنظر سکولار نباشه. اگر امثال گروه اسپاتلایت نباشند این افراد دست به هر کاری می زنند و صدای هیچکسی درنمیاد. متاسفانه تعصب چشم ما رو کور کرده ! همین الان تعصب باعث شده که ما کل فیلم رو بیخیال شیم و فقط به سردبیر "یهودی" گیر بدیم!! و همین نشونه رو عنوان کنیم که فیلم جهت دار به سمت یهودی ها ساخته شده و توسط لابی یهودی ها اسکار… ادامه »

krbhfbv
Guest
Member
krbhfbv

ای کاش انقدر که به این فیلم بها دادن کمی هم به فیلم پیغام رسان را بکش توجه میشد

امیر
Member
Member
امیر

به نظرم اتاق از این بهتر بود اما اسکار همیشه فیلم هایی رو انتخاب میکنه که در یه اتفاقی در گذشته افتاده و در زمان حال داره مورد بررسی قرار میگیره در مجموع فیلم خوبی بود

ابوذر
Guest
Member
ابوذر

امید omid:دوستان عزیز جناب خوش نام و روزگار دوستان کاری که شما انجام میدید اسمش سفسطه است. هیچ جوابی به من ندادید و فقط دارید توهین میکنید. جناب خوش نام هرجا من از مذهب به کار بردم منظورم همون دین بوده. همه روحانیون ادیان مختلف هم همیشه مثل شما وقتی به بنبست میرسند کار شما رو انجام میدهند. و جملاتی مثل تو سواد نداری یا سطح سوادت پایینه یا به کلمه ای یا جمله ای خاص گیر میدهند و کلا بحث رو به حاشیه می رونن. به هر حال من سطح سواادم همین قدر شما بیا و سطح ما رو… ادامه »

امید omid
Guest
Member
امید omid

از خدمت آقا مهدی معذرت میخوام ولی باید این لینکو در جواب maaashti میذاشتم.
مقاله نسبتا کامل و بلندی هست با حوصله بخوانید و جواب این منابعی که شما گذاشتید رو داده.
https://goo.gl/SQlxM4
در ضمن جناب maaashti این طرز حرف زدن شما نشانه شخصیت شماست. براتون متاسفم.

امید omid
Guest
Member
امید omid

maaashti: امید omid: روزگار: امید omid:سخن آخر در مورد مذهب: ممکنه بگید که من فقط نیمه خالی لیوانو میبینم و خوبی های قرآنو نمیگم ولی باید خدمتتون عرض کنم که کتابهای مقدس یا همون آسمانی که به گفته مسلمان ها قرآن کاملترین کتاب مقدس است توسط خدا گفته شده اند و این کتاب ها برای هدایت انسان ها است. حرف من این است که کتابی که توسط قدرت مطلق(از همه لحاظ) ساخته و گفته شده باشد نباید عاری از هیچگونه اشکالی باشد. این کتاب که برای آیندگان هم نوشته شده باشد نباید همه دوره های زندگی و بشریتو در نظر… ادامه »

maaashti
Guest
Member
maaashti

امید omid: روزگار: امید omid:سخن آخر در مورد مذهب: ممکنه بگید که من فقط نیمه خالی لیوانو میبینم و خوبی های قرآنو نمیگم ولی باید خدمتتون عرض کنم که کتابهای مقدس یا همون آسمانی که به گفته مسلمان ها قرآن کاملترین کتاب مقدس است توسط خدا گفته شده اند و این کتاب ها برای هدایت انسان ها است. حرف من این است که کتابی که توسط قدرت مطلق(از همه لحاظ) ساخته و گفته شده باشد نباید عاری از هیچگونه اشکالی باشد. این کتاب که برای آیندگان هم نوشته شده باشد نباید همه دوره های زندگی و بشریتو در نظر میگرفت… ادامه »

Hossein333
Guest
Member
Hossein333

خیلی فیلم چرتی بود
خسته کننده
مضمون زده
از اون فیلم هاییست که حوصلتون نمیکشه تا آخرشو ببینید

خوش نام
Guest
Member
خوش نام

من هم موافقم با Mehdi-Afsharha بله ایشون درست میفرمایند
امیدوارم همین موضوعی که سرش بحث شد تلنگری بشه برای عده ای از افراد که منصفانه راه عقل و استدلال رو در پیش بگیرند و سر به هوا نگند این نیست اون هست این اینجوریه اون اونجوریه
دنبال جواب باشند تلاش کنند مطالعه کنند در ضمن نقد، نقدپذیر هم باشند.
تمام
یاعلی

امید omid
Guest
Member
امید omid

Mehdi-Afsharha:دوستان گرامی.
لطفا با ادب و احترام با هم بحث کنید.
اینکه اینجا کامنت گذاشتن آزاده به معنای اطمینان ما به شماست. وگرنه تمام قوانینی ایران بر رسانه های داخلی، از جمله نقد فارسی بر ما هم قابل اجراست. ممنون میشم اجازه بدید نقد فارسی یه سایت سینمایی باقی بمونه و از بحث های مذهبی که هیچ وقت تمومی ندارن تا حد امکان اجتناب کنید

.
.
تشکر به خاطر شعور و فرهنگ شما.
من این بحث رو شروع کردم و همین جا هم بهش پایان میدم.
اگر کسی هم ناراحت شده معذرت میخوام.

Admin
Member

دوستان گرامی.
لطفا با ادب و احترام با هم بحث کنید.
اینکه اینجا کامنت گذاشتن آزاده به معنای اطمینان ما به شماست. وگرنه تمام قوانینی ایران بر رسانه های داخلی، از جمله نقد فارسی بر ما هم قابل اجراست. ممنون میشم اجازه بدید نقد فارسی یه سایت سینمایی باقی بمونه و از بحث های مذهبی که هیچ وقت تمومی ندارن تا حد امکان اجتناب کنید