Shoot the Pianist (به پیانیست شلیک کن)


خلاصه داستان:

"چارلز کوهلر" نوازنده پیانو در یک بار است.پیشخدمت بار "لنا" عاشق او است.یکی از برادران او "چیکو" برای فرار از دست دو گنگستر به بار پناه می آورد.اما مشخص می شود که نام واقعی "چارلز" چیز دیگری است و...


تصاویر فیلم:

نقد و بررسی فیلم به قلم دانیال حسینی

دومین فیلم تروفو – به پیانیست شلیک کنید – تفاوت های زیادی با فیلم اولش – چهارصد ضربه – دارد اما اعتقاد به اصول تعریف شده برای موج نویی ها در این فیلم هم مانند باقی آثاری که در دوران اولیه فیلمسازی اش ساخته نمایان است. اصولی که هم در روایت و هم در اجرا و همبستگی نماها خودشان را نشان می دهند. گاهی چندان این شگرد ها را در راستای گویا تر شدن کلیت فیلم نمی بینیم و گویی اصراری هستند بر شکستن و تجربه کردن تکنیک های متفاوت فیلمسازی و روش های تازه در بیان سینمایی ، اما فضای فیلم و مختصات قصه این ویژگی را دارد که می تواند بازیگوشی های تروفو را در خود هضم کرده و به عنوان عنصری پذیرفتنی به نمایش بگذارد. . از همان سکانس اول که برخورد دو غریبه در خیابان به بحثی جدی در مورد عشق و زندگی زناشویی کشیده می شود اما برخورد دو برادر بعد از چهار سال راه چندانی به بحث نمی دهد می فهمیم که باید انتظار نگاهی متفاوت را به انسان ها و روابطشان داشته باشیم. شخصیت اصلی داستان ، چارلی ، ادوارد یا هر نام دیگری که در طول فیلم پیدا می کند ، با نمونه های متعارف قصه های گانگستری همخوانی ندارد و در نمونه های عشقی هم نمی گنجد. با وجود اینکه نریشن های مداومش در طول فیلم از احساساتش در لحظات متعددی پرده بر می دارند اما باز هم انتظار ما برای ورود به درون این شخصیت برآورده نمی شود و جالب این است که تضاد بین میل قلبی و عمل ادوارد ( چارلی ) بیشتر از همه در نریشن ها خودنمایی می کند. در نتیجه فیلمساز این شگرد را گذشته از کارکرد معمولش برای پوشش بخش هایی از روایت که نمایش شان غیر ضروری یا زمان بر است به کار گرفته و تضاد های درونی کاراکتر خود را توسط آن تصویر می کند. .

بخش اول فیلم با ورود برادر ادوارد که به مشکل خورده و از دست چند گانگستر در حال فرار هست شروع می شود اما فیلم بر خلاف انتظارات مخاطب – انتظاراتی که از تماشای چندین باره ی یک نوع خاص روایت شکل می گیرند – حرکت کرده و با گذر از این مانع قصه ای عاشقانه را بین او و خدمتکار رستوران آغاز می کند. پس از آن درست در زمانی که این رابطه در حال کامل شدن است و کاراکتر ها آماده ی ورود به مرحله ای جدید از پیوند احساسی با یکدیگر هستند وارد یک فلش بک تقریبا طولانی می شویم تا گذشته ی چارلی که تا این لحظه ابهامات زیادی داشت نمایش داده شود. در نتیجه فیلم دوباره انتظارات را بر هم زده روایت دیگری را از گذشته پی می گیرد. کاربرد نریشن ، تغییرات پی در پی در مسیر روایت و نقطه گذاری ها و قطع های خلاف انتظار و فلش بک استفاده شده در میانه ی فیلم همه از شگرد هایی هستند که برای تروفو در ابتدای دوران فیلمسازی اش اهمییت زیادی داشتند و کمک می کردند تا راه های تازه تر و آزادانه تری برای روایت خلق شود. . در فلاش بک مشاهده می کنیم که چارلی سال ها قبل معشوقه ای داشته که برای پیشرفت شغلی او دست به تن فروشی زده و پس از آن در حالیکه نمی توانسته با این اتفاق کنار بیاید خودکشی می کند.همین مسئله انگیزه ای می شود تا رفتار چارلی در رابطه ی عاشقانه ی امروزش عکس گذشته و در جهت جبران اشتباهاتش شود ، این بار چارلی برای دختر مورد علاقه اش می جنگد و دستش به خون آلوده می شود اما سرنوشت قابل پیش بینی نیست ، برادری که در ابتدای فیلم مشکلات خودش را وارد زندگی او کرده بود و در این میان چندان خبری ازش نبود در انتها دوباره سر و کله اش پیدا می شود. چارلی یکبار دیگر عشق زندگی خود را در جنگی که ربطی به او نداشته از دست می دهد ، و یک بار دیگر با پیانوی خود تنها می ماند.

تروفو با ترسیم انگیزه ی شخصیت اصلی اَش در فلش بک میانه ی فیلم با روشی تازه تر ، همان منطق علت و معلولی کلاسیک را در طرح انگیزه های چارلی به کار می گیرد اما زندگی تابع علت و معلول نیست و تنها ماندن چارلی در پایان یک بار دیگر خلاف عادت معمول عمل کرده و معادلات را بر هم می زند. . شگرد هایی که تروفو به کار گرفته است باعث شده با فیلم جذابی طرف باشیم و نگاه فیلمساز به مسائلی چون تقدیر و سرنوشت هم در این نوع چیدمان روایت ، به راحتی جای خودش را پیدا کرده و بدون بیرون زدن از فیلم ، به عضوی از جهان آن تبدیل می شوند. به پیانیست شلیک کنید یکی از نمونه ای ترین فیلم های موج نو است زیرا همان مولفه های اساسی سینما را که برای ارتباط همه جانبه مخاطب و اثر لازم است در طرح و ساختاری جذاب و متفاوت به نمایش می گذارد و پیشنهاد های تازه ای برای داستان گویی متکی به قابلیت های مخصوص به سینما مطرح می کند.

اختصاصی نقد فارسی

کپی برداری و نقل این مطلب به هر شکل (از جمله برای همه نشریه‌ها، وبلاگ‌ها و سایت های اینترنتی) بدون ذکر دقیق کلمات “منبع: سایت نقد فارسی” ممنوع است و شامل پیگرد قضایی می شود.

نقد و بررسی فیلم به قلم علیرضا ایرانشاهی

به پیانیست شلیک کن اثری ناب از سینمای موج نو فرانسه است. اثری که تقریبا تمام مولفه های موج نو را می توان در آن یافت. فیلم با تعقیب و گریزی و در یک فضاسازی کاملا تیره، آغاز می شود. مردی در حال فرار است و دو نفر در تعقیب او هستند. مخاطب به یکباره وارد فیلم می شود و مدام در ذهنش منتظر است اتفاقی بیافتد یا حداقل دلیل این تعقیب و گریز را بداند. در میان این تعقیب و گریز مرد روی زمین می افتد و فردی او را بلند میکند و در کمال تعجب این دو مرد شروع میکنند به قدم زدن و تعریف کردن در مورد ازدواج و مسائل مربوط به آن و انگار هیچ اتفاقی نیافتاده و تعقیبی در کار نبوده است. پس از جدایی این دو، دوباره مرد شروع به دویدن می کند و وارد کافه ای می شود. در آنجا با مردی ناشناس که نوازنده پیانوست صحبت میکند، و بعد متوجه می شویم که این نوازنده ی پیانو برادرش است که اسمش چارلیست. او به چارلی میگوید به دردسر افتاده و گویا گنگستر ها قصد نارو زدن به او را داشته اند اما او آنها را قال گذاشته است، به همین دلیل آنها در تعقیب او هستند. در ادامه آن دو گنگستر در تعقیب مرد وارد کافه می شوند و چارلی به برادرش کمک میکند تا از آنجا خارج شود. سپس چارلی با یکی از همکارانش به نام لنا از کافه خارج می شوند. در اینجا متوجه حس چارلی نسبت به لنا می شویم. او آشفته است، در ذهنش مدام مسائل را دوره میکند، حرکات خود و لنا را ارزیابی میکند و نمیداند باید چه بکند.

در سکانسهای بعد به هویت اصلی چارلی پی میبریم. او در گذشته نوازنده ای بزرگ بوده و نام اصلی او ادوار است. داستان، مسیر پیشرفت ادوارد از نوازنده ای معمولی تا وقتی او به شهرت می رسد را بازگو میکند. زندگی او در ابتدا خوب و معقول به نظر می رسد اما بعد از مشهور شدن دیگر شاهد آن ادوارد همیشگی نیستیم. او به نظر مشوش و آشفته می آید و مدام با همسرش مشاجره میکند. در ادامه اتفاقی ناگوار برای او می افتد و به علت این اتفاقات او ترجیح میدهد که به صورت گمنام و در یک کافه کوچک، فعالیتش را ادامه دهد. پس از دوره کردن زندگی ادوارد به زمان حال برمیگردیم و شاهد اتفاقاتی هستیم که بین شخصیت های مختلف داستان می افتد. همانطور که گفتم به پیانیست شلیک کن اثریست که اکثر مولفه های موج نو را داراست. اتفاق افتادن اکثر سکانس ها در خیابان و فضای باز و همینطور کافه، بی هدف بودن برخی شخصیت ها و مکالمات در برخی از سکانسها، دوربین نسبتا پرتحرک که معمولا ساکن نیست و مدام در حرکت است و شخصیت ها را دنبال میکند و مهم تر از همه دور از انتظار بودن فیلم و غیر قابل پیش بینی بودن آن است. در ابتدا به نظر می رسد با فیلمی گنگستری روبرو باشیم اما بعد متوجه می شویم که اینطور نیست و داستان گنگسترها، داستان فرعی فیلم است و یا در ابتدا خیال میکنیم که شخصیت اصلی فیلم برادر چارلیست اما باز هم اشتباه میکنیم. در طول فیلم شاهد چند داستان مختلف هستیم که فیلم را پیش می برند، داستان عشقی چارلی و لنا که به نوعی داستان اصلی فیلم محصوب می شود، داستان زندگی قبلی چارلی و روند تغییر شخصیت او و داستان برادر چارلی و گنگستر ها که کاملا زندگی چارلی را تحت تاثیر خودش قرار می دهد.

به پیانیست شلیک کن، فیلم بسیار مهمیست زیرا یک نمونه تمام عیار سینمای موج نو فرانسه است. فیلمی که قصد دارد خود را از کلیشه های مرسوم در فیلمسازی استودیویی دور کند چه در سبک فیلمسازی و چه در موضوع. انتهای فیلم هم در نوع خود جالب است، تعقیب و گریز، اتفاقی تلخ و دوباره ادامه زندگی. اتفاقاتی هم که در فیلم رخ میدهد و دیالوگهای بین شخصیت ها، بسیار جالب است به عنوان مثال دیالوگ ابتدایی برادر چارلی با مردی که اورا از روی زمین بلند میکند، و یا دیالوگ بین گنگسترها و چارلی در ماشین، اینجا هم شاهد اتفاقی از جنس فیمسازی موج نو هستیم چون وقتی چارلی و لنا از دست این دو گنگستر فرار میکنند، انگار که هیچ اتفاقی نیفتاده و دست در دست هم به قدم زدن در خیابان مشغول میشوند. و دیالوگ بین رئیس کافه و چارلی پس از دعوا، وقتی هر دو بیحال بر روی زمین افتاده اند و چارلی میگوید من تسلیمم، اما رئیس قبول نمیکند و می گوید حتما یک نفر باید پیروز قطعی شود، و یا سکانسهای تعقیب و گریز انتهایی فیلم که به طور کل با فیلم های دیگر فرقی اساسی دارد و بیشتر به بازی شبیه است. به پیانیست شلیک کن، اثری مطرح و قابل ستایش است. فیلمی که قصد دارد مرزها و حدود ها را بشکند و کلیشه ها را از بین ببرد. نمیدوانم این فیلم و یا به طور کل سینمای موج نو فرانسه چقدر در پیشبرد اهدافی که داشتند موفق بوده اند اما چیزی که مهم است تلاش و پیگیری ای است که این سینما گران جوان برای رسیدن به اهداف خود کردند.

اختصاصی نقد فارسی

کپی برداری و نقل این مطلب به هر شکل (از جمله برای همه نشریه‌ها، وبلاگ‌ها و سایت های اینترنتی) بدون ذکر دقیق کلمات “منبع: سایت نقد فارسی” ممنوع است و شامل پیگرد قضایی می شود.

 


18
دیدگاه بگذارید

Please Login to comment
18 Comment threads
0 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
0 Comment authors
Recent comment authors
  Subscribe  
Notify of
trackback
Member

… [Trackback]

[…] Find More on that Topic: naghdefarsi.com/title/shoot-the-pianist/ […]

trackback
Member

… [Trackback]

[…] Find More on that Topic: naghdefarsi.com/title/shoot-the-pianist/ […]

trackback
Member

… [Trackback]

[…] Read More on that Topic: naghdefarsi.com/title/shoot-the-pianist/ […]

trackback
Member

… [Trackback]

[…] Read More Information here to that Topic: naghdefarsi.com/title/shoot-the-pianist/ […]

trackback
Member

… [Trackback]

[…] Information on that Topic: naghdefarsi.com/title/shoot-the-pianist/ […]

trackback
Member

… [Trackback]

[…] Find More on that Topic: naghdefarsi.com/title/shoot-the-pianist/ […]

trackback
Member

… [Trackback]

[…] Read More Information here to that Topic: naghdefarsi.com/title/shoot-the-pianist/ […]

trackback
Member

… [Trackback]

[…] Information to that Topic: naghdefarsi.com/title/shoot-the-pianist/ […]

trackback
Member

… [Trackback]

[…] Read More on that Topic: naghdefarsi.com/title/shoot-the-pianist/ […]

trackback
Member

… [Trackback]

[…] Find More Info here on that Topic: naghdefarsi.com/title/shoot-the-pianist/ […]

trackback
Member

… [Trackback]

[…] Information to that Topic: naghdefarsi.com/title/shoot-the-pianist/ […]

trackback
Member

… [Trackback]

[…] Information on that Topic: naghdefarsi.com/title/shoot-the-pianist/ […]

trackback
Member

… [Trackback]

[…] Find More to that Topic: naghdefarsi.com/title/shoot-the-pianist/ […]

trackback
Member

… [Trackback]

[…] There you can find 57567 more Info to that Topic: naghdefarsi.com/title/shoot-the-pianist/ […]

trackback
Member

… [Trackback]

[…] Info on that Topic: naghdefarsi.com/title/shoot-the-pianist/ […]

trackback
Member

… [Trackback]

[…] Find More on that Topic: naghdefarsi.com/title/shoot-the-pianist/ […]

trackback
Member

… [Trackback]

[…] Find More here to that Topic: naghdefarsi.com/title/shoot-the-pianist/ […]

محمد اعرابی
Guest
Member
محمد اعرابی

در چند مقاله اخیری که در سایت منتشر شد، تقریبا به موج نو فرانسه اهمیت خاصی داده شده و بیشتر هم آثار فرانسوا تروفو رو نقد کردید، امیدوارم این روند ادامه داشته باشه ولی به عنوان یک کاربر به نظرم بهتره قبل از انتشار این چنین نقد های پشت سر هم از یک سبک خاص ابتدا یک مقاله جامع درباره سبک "خاص" و مولفه هاش منتشر کنید تا خواننده ها با سردرگمی روبرو نشن.