Shakespeare in Love (شکسپیرِ عاشق)


خلاصه داستان:

در اواخر قرن ۱۶ در لندن نمایشنامه‌نویس فقیر و جوانی به نام "ویلیام شکسپیر" مشغول کار بر روی آخرین نوشته‌اش «رومئو و ژولیت» می‌باشد. "ویلیام" برای انتخاب هنرپیشه نقش "رومئو" یک هنرپیشه جدید و بااستعداد که پسر جوانی به نام "توماس" است را انتخاب می‌کند. او پ


تصاویر فیلم:

خلاصه نظر منتقدان:
راجر ایبرت – Chicago Sun-times (امتیاز ۱۰ از ۱۰)
هوشمندی، انرژی و شیرینی دوستداشتنی و غیرمنتظره‌ی این فیلم باعث شد تا در تمام لحظات با آن همراه باشم.
 
 
استنلی کافمن – The New Republic (امتیاز ۱۰ از ۱۰)
هر چقدر که شما بیشتر درباره‌ی فیلم «شکسپیر عاشق» بدانید، بیشتر از آن لذت خواهید برد.
 
 
اون گلیبرمن – Entertainment Weekly (امتیاز ۱۰ از ۱۰)
غنی‌ترین و راضی‌کننده‌ترین فیلم رمانتیک امسال. فیلم به راستی درباره‌ی دو عشق بزرگ در یک زمان است – عشق به زندگی و عشق به هنر- و اینکه شکسپیر چگونه این دو را متفاوت با هر که قبل‌تر از او بوده با یکدیگر ترکیب کرده است.
 
 
Variety (امتیاز ۹ از ۱۰)
بازی‌ها عالی است، کارگردانی عمیق است و همه چیز به خوبی با یکدیگر ترکیب شده است.
 
 
لیسا آلسپکتور – Chicago Reader (امتیاز ۹ از ۱۰)
ساده است که شک را کنار گذاشته و صرفا داستان خلاقانه‌ی تاریخی را در آغوش بگیریم، داستانی که رابطه‌ی هوشمندانه‌ی درون آن باعث شده تا بسیار درگیرکننده و رومانتیک باشد.
 
 
Mr. Showbiz (امتیاز ۹ از ۱۰)
نتیجه‌ی تلاش‌های سازندگان این اثر فیلمی هوشمندانه، دقیق و رومانتیک است.
 
 
مایک کلارک – USA Today (امتیاز ۸.۸ از ۱۰)
فیلمی جذاب و هوشمندانه.
Dallas Observer (امتیاز ۸ از ۱۰)
این فیلم‌سازان شخصیتی تاریخی را تبدیل به یک قهرمان رومانتیک پر شور کرده اند. شکسپیر خودش این کار را یکی دو بار انجام داده بود.
 
 
دیوید استریت – Christian Science Monitor (امتیاز ۵ از ۱۰)
این فیلم رومانتیک گروه بازیگری با استعدادی دارد و انرژی خوبی هم پشت ساخت آن بوده است اما اجزای مختلف آن در نهایت هماهنگی چندانی ندارند.
 
 
ایمی توبین – Village Voice (امتیاز ۴ از ۱۰)
خیلی زود متوجه می‌شوید که فیلم چقدر احمقانه است.

نقد و بررسی فیلم به قلم James Berardinelli (جیمز براردینِلی)

نشریه Reelviews

نمره 7.5 از 10

در سال ۱۹۹۸ دو فیلم درباره‌ی زباله‌های فضایی در مسیر برخورد با زمین، دو فیلم انیمیشنی درباره‌ی حشرات و حالا با دو داستان متفاوت درباره‌ی دوران حکومت ملکه الیزابت طرف هستیم. درست است که تفاوت بسیار عظیمی بین لحن تاریک و خیانت‌محور «الیزابت» ( Elizabeth ) و سرگرمی ملایم فیلم «شکسپیر عاشق» ( Shakespeare in Love ) وجود دارد اما این فیلم‌ها نه تنها در یک دوره‌ی زمانی یکسان به سر می‌برند (اواخر قرن ۱۶) و یک شخصیت مشترک ( شخصیت سلطنتی ) هم دارند اما بازیگران یکسانی هم در هر دوی آن‌ها حضور دارد. «جوزف فاینس» که یکی از بازی‌های متوسط فیلم «الیزابت» را ارائه داده بود حضور نسبتا موفق‌تری در این اثر دارد و «جفری راش» مالک «تئاتر رز» است.
از دیگر بازیگران حاضر در این این اثر می‌توان به دو بازیگر آمریکایی یعنی «گوئنت پالترو» با حضور درخشان خود و «بن افلک» مغرور دانست. «پالترو» که اخیرا یک بار دیگر هم لهجه‌ی بریتانیایی را با بازی در فیلم «درهای ریل‌دار» ( Sliding Doors ) امتحان کرده بود در بین این دو بازی بهتری از خود نشان داده است. او کاریزما و جذابیت لازم را برای این دارد که ما را قانع کند که شخصیتش «وایولا» می‌توانسته الهام‌بخش «شکسپیر» برای نوشتن «رومئو و جولیت» باشد. از سوی دیگر اما «بن افلک» چندان در نقش قرن ۱۶ای خود چندان راحت به نظر نمی‌رسد و لهجه‌ی او به سادگی بد است. «کالین فرث»، انگلیسی جذابی که اخیرا نقش اصلی مینی سریال «غرور و تعصب» ( Pride and Prejudice ) را بازی کرده بود، نقش «لرد وسکس» را در این اثر بر عهده دارد، فردی اشرافی که در بین عشق ویلیام شکسپیر و وایولا قرار دارد.
«تام ویلکینسون» نقش کوچکی دارد و «جودی دنچ» نیز چند بار در نقش ملکه الیزابت ظاهر می‌شود. خیلی‌ها او را به خاطر نقشش در فیلم «خانم براون» ( Mrs. Brown ) به یاد می‌آورند، جایی که نقش او در نقش یک فرمانده‌ی دیگر یعنی «ملکه ویکتوریا» برایش نامزدی اسکار به همراه داشت.
استعدادهای پشت دوربین دست کمی از استعدادهای جلوی دوربین ندارند. «ادوارد زیک»، کارگردان فیلم‌های تحسین‌شده‌ای مثل « افتخار » ( Courage ) و یا « شجاعت در زیر آتش » ( Courage Under Fire  ) یکی از پنج تهیه‌کننده‌ی این اثر است (در کنار همکار ۳۰ و چند ساله‌ش، مارشال هرسکوویتز). « تام استوپارد » نویسندگی این اثر را در کنار کمک‌هایی از سوی « مارک نورمن » بر عهده داشت است.
در نگاه اول فیلم به نظر چیزی بیشتر از یک کمدی رمانتیک مختص یک دوره‌ی زمانی خاص به نظر می‌رسد. شخصیت اصلی یعنی «ویلیام شکسپیر» نویسنده‌ای در سال ۱۵۹۳ است که دچار کشمکش‌های زیادی در نوشتنش است. در حال حاضر او مشکل بزرگی با آخرین نمایش‌نامه‌ش، یک کمدی به نام «رومئو و دختر اتلِ دزد» دارد. مشکل او این است که نیاز دارد تا یک الهه‌ی موسیقی یونانی الهام‌بخشش بشود. او وجود این الهه‌ی موسیقی را در «وایولا» که دختر یک مرد ثروتمند است پیدا می‌کند. «وایولا» یکی از معدود افراد علاقمند به تئاتری است که «شکسپیر» را به «کریستوفر مارلو» ترجیح می‌دهد و به «ویلیام» هم علاقه دارد اما از قضا با «لرد وسکس» سنگدل که او را به خاطر ثروتش می‌خواهد نامزد است. «وایولا» برای تحقق رویای دور و دراز حضور یعنی حضور در صحنه‌ی تئاتر، لباس یک مرد را به تن می‌کند و برای نقش رومئو آزمون می‌دهد و قبول هم می‌شود. با الهام‌بخشی وایولا، «ویل» شروع به نوشتن یک نمایشنامه‌ی عالی می‌کند و اسم آن را به «رومئو و ژولیت» تغییر می‌دهد. او در عین تلاش زیادی هم می‌کند تا بتواند راهی برای کارا شدن این داستان رومانتیک غیرممکن بیابد.
 
در حالی که «شکسپیر عاشق» بخش زیادی از خنده‌های جانانه و از ته دل را ارائه می‌کند – که حجم آن نیز بالاست – اما بیشتر خنده‌های آن در زیر بخش خنده‌های «هوشمندانه» قرار می‌گیرند. برای مثال در حالی که صحنه‌ای که «شکسپیر» تحت یک نوع بدوی از روان‌شناسی قرار می‌گیرد بامزه است اما قرار نیست کسی را از خنده پهن زمین بکند. رابطه‌ی رومانتیک بین «ویلیام» و «وایولا» یکی از بهترین روابط دهه محسوب نمی‌شود (حتی شاید بهترین سال هم نباشد) اما اتمسفر رابطه‌ی بین این دو بازیگر به حدی خوب است که بتواند باعث موفقیت این رابطه بشود. برای تحسین‌کنندگان شکسپیر اما چیز بیشتری وجود دارد که بخواهند شکرگذارشان باشند. جنبه‌های مختلفی از نمایشنامه از عناصر نمایشنامه‌های خود شاعر الهام گرفته شده اند؛ هویت‌های اشتباه گرفته شونده، زن‌هایی در جامه‌ی مردان، اشباح، شاعرانگی و بخش بزرگی از دیالوگ‌های خود «رومئو و ژولیت».
 
فیلم «رومئو و ژولیت» نزدیک به ۱۰ دقیقه بیش از حد طولانی است اما در طول اکثر لحظات این دو ساعت فیلم، فیلمنامه به خوبی توانسته است تا کمدی، رومنس و درام سبک را با یکدیگر ترکیب کند. یکی از خوبی‌های دیگر اثر هم این است که برخلاف اکثر دیگر داستان‌های کمدی رومانتیک، پایان بندی فیلم طعی و مسلم نیست. علاوه بر آن، برای کسانی که به خود نمایشنامه‌ی رومئو و ژولیت علاقه دارند هم فرصت مناسبی است تا ببینند بازی «گوئنیت پالترو» در هر دو نقش اصلی تا چه اندازه خوب است. «شکسپیر عاشق» یک فیلم عالی نیست اما بهانه‌ی خوبی است تا یک بعدازظهر را به لذت بردن از آن با ترکیبی از فرهنگ بالا سپری کنیم.
 
مترجم :امید بصیری
 

ممکن است شما دوست داشته باشید

دیدگاه بگذارید

Please Login to comment
  Subscribe  
Notify of