Room (اتاق)


خلاصه داستان:

بعد از اين که جک پنج ساله و مادرش از محيط بستهای که جک کل عمرش را در آن گذرانده میگريزند، پسرک دست به مکاشفه هيجان انگيز دنيای بيرون میزند.


تصاویر فیلم:

نقد و بررسی فیلم به قلم James Berardinelli (جیمز براردینِلی)

نمره 8.8 از 10

هشدار: احتمال افشای داستان

زن نوزده سالهای (بری لارسون) ربوده میشود، عليرغم ميلش در جایی نگهداری میشود و مدام مورد تجاوز قرار میگيرد. بعد از دو سال اسارت، پسری به دنيا میآورد. پدر پسرک (شون بريجز) به او اجازه میدهد که بچه را نگه دارد و بزرگش کند. وقتی که جک (جيکوب ترمبلی) پنج ساله میشود، زن متوجه می شود که رشد او میتواند اين موقعيت را تغيير دهد. بنابراين با کمک پسرش نقشه فرار میکشد. بنابر نقشه او بايد کنار بايستد تا ربايندهاش پسرش، را در حالی که مرده و در يک قالي پيچيده شده، بيرون ببرد. بعد از آزادی پسرک ميتواند اطلاعات کافی در اختيار پليس بگذارد تا مادرش را نجات دهد. در آخر آنها به هم میرسند، يکديگر را به آغوش میگيرند و آزاد میشوند….

بيشتر فيلمها ممکن است در اين نقطه با چنين پايان خوش و خوش بينانهای دست به خودکشی بزنند. اما «اتاق»(Room) ، برگرفته از نمايشنامهای از اِما دوناف بر اساس رمانی از خود او، حتی از اين هم کمتر است. برای اينکه گرچه فيلم تا حدی درباره تجربه زندگی در شرايط فوق است، اما بيشتر درباره اتفاقاتی است که بعد از آن رخ میدهند: پذيرفته شدن در جامعه بعد از ربوده شدن، بازگشت به شرايط نرمالی که در آن جنبه های مشترک زندگی به نظر عجيب و گاهی بديمن میآيند.

اتاق (مانند کتاب) از زبان جک بيان میشود. او پسر باهوش و کنجکاوی است اما جهان بينیاش توسط شرايطی شکل گرفته است که در آن رشد کرده است. مادرش تمام تلاشش را کرده است تا از او در برابر بيرحمی شرايط با شکل دادن به زندگی پسرک در «اتاق» به عنوان اتفاقی طبيعی محافظت کند. او جایی غير از داخل يک کلبه ييلاقی با پنجرهای روی سقفش جای ديگری را نمیشناسد. پسر باور دارد که همه چيز آن سوی ديوارها فضای خارجی هستند، اين که «نيک پير» (پدرش) با جادو میآيد و هر چيزی که در تلويزيون میبيند واقعی نيست.

همان طور که بعداً معلوم میشود جک بهتر از مادرش میتواند با «آزادی» کنار بيايد. مادر از خاطرات گذشته مغموم و از ترديدها خسته است. اما اينها را میبينيم، منتها از نگاه جک. در نيمه اول فيلم، مادر شخصيت اصلی درام است. با اين حال، در دنيای بيرون، هر چه جک بيشتر مستقل میشود، نقش مادر در زندگیاش کمرنگتر میشود. او به يک نقش مکمل تبديل میشود. سخت بودن بيش از حد شرايط بيانگر حقيقتی است که حتی در خانوادههای معمولی نيز رخ میدهد: گذشتن از کنار مسائل برای والدين هميشه سختتر است تا برای کودکان. نمیخواهم بگويم که رابطه جک با مادرش نزديک نيست يا اين که او مادرش را دوست ندارد، بلکه موضوع اين است که جک به اندازه مادر روی اين رابطه خفه کننده حساب نکرده است. او میتواند فراموش کند، هر چند با دشواری؛ اما مادر نمی تواند. اين ديناميک فريبندهای است و کارگردان لنی آبراهامسون آن را با مهارت زيادی عرضه میکند.

بازی ها مسير زيادی را طی میکنند تا کاری کنند که «اتاق» جواب بدهد. از اينها گذشته فيلم بيشتر درباره شخصيتها است و فقط در وهله دوم درباره داستان است. بری لارسون که به زودی نامزد اسکار میشود بازی قویتری از بازيگر جوانی که لحظات درخشانی در پيش دارد ارائه میدهد. او نقش جوی را نه به صورت زنی که جوری عمل میکند که برای بسياری از ما ممکن است غيرممکن به نظر برسد، بلکه به عنوان «مامان»- يعنی تصوير پسرش از او- ايفا میکند. اين کار محيلانهای است- اجازه دهيم که بيننده کاراکتری را ببيند و بشناسد وقتی که جنبههای مختلف شرايط او توسط آنچه جک میبيند مبهم هستند. به عنوان يک پسر پنج ساله، جيکوب ترمبلی تصويری فارغ از تظاهر و مصنوعی بودن، که اغلب در بازی بچهها ديده می شود، ارائه میدهد.

روانشناسی که در «اتاق» ديده میشود پيچيده است- چيزی شبيه به اعضای فرقههای ضاله رها شده و زندانیهایی که مدت طولانی در زندان بودهاند. آبراهامسون اين را گاهی به صورت آشکار و گاهی نيز به صورتی ظريف نمايش میدهد. تاثير کلی فيلم زياد است. با اين حال، عليرغم تأثير مخرب اين اتفاق بر جوی، میبينيم که او به عنوان قهرمانی ترسيم میشود که از خودگذشتگیها و عزم راسخش نه تنها از پسرش در طول اين تجربه غم انگيز محافظت میکند، بلکه از گذار پسرک از ايمنی «اتاق» به «دنيای واقعی» ترسناک حمايت میکند. «اتاق» صادق و چالش انگيز است اما از آنچه از فيلمی با چنين داستان ترسناکی انتظار میرود خوش بين تر است.

اختصاصی نقد فارسی

مترجم: محمدرضا سیلاوی

 

کپی برداری و نقل این مطلب به هر شکل (از جمله برای همه نشریه‌ها، وبلاگ‌ها و سایت های اینترنتی) بدون ذکر دقیق کلمات “منبع: سایت نقد فارسی” ممنوع است و شامل پیگرد قضایی می شود.

 

 

نقد و بررسی فیلم به قلم دانیال حسینی

نمره 7.8 از 10

“اتاق” برای مخاطبی که از قبل راجع به آن تحقیق نکرده سرشار از ابهام شروع می شود. تاکید بر فضای محدود اتاق در همان دیالوگ های ابتدایی گنجانده شده است ، زمانیکه جک از خواب بیدار شده و به وسایلی که در اتاق است سلام می کند. تعدادشان چندان زیاد نیست. وسایل ضروری و حداقلی برای زندگی ، و این شکل رابطه ی کودک با آنها از یک همنشینی طولانی بینشان خبر می دهد. گویی تنهایی ، بین جک و اشیاء پیرامونش رابطه ای دوستانه ایجاد کرده است. تاکید فیلم بر این نکته در سکانس اخر کامل می شود. زمانیکه جک برای خروج کامل از بحرانی که درگیرش بود ، باید به اتاق بازگشته و از همان وسایل خداحافظی کند. بدین ترتیب نشانه گذاری های فیلمساز ، مختصات رشد جک و عبور او از این مرحله را تصویر می کنند. لنی آبراهامسون در طراحی جزییات نمایشی این موقعیت دقت ویژه ای را به کار گرفته است. جوی ( مادر) در شروع فیلم وضعیت خودش را شرح نمی دهد و مخاطب در این بی اطلاعی با جک شریک است. جزییات موقعیتی که این دو درگیرش هستند با حرف های کودکانه ی جک در ذهن ما شکل می گیرد. این که دنیا چیزی جز همین اتاق نیست و بیرون از اتاق فضای بیکران واقع شده. اینکه دریچه ی کوچک روی سقفِ اتاقک ، فضا را نشان می دهد و تصاویر تلویزیون چیزی جز جادو نیست. بدین ترتیب مخاطب که تصویر منطقی روشنی از این وضعیت ندارد ، از لحاظ عاطفی با توصیف جک همراه می شود و در ادامه ی مسیر و رو در رویی جک با واقعیت ، به درک بهتری از مسیری که او طی کرده می رسد. جک به تازگی پنج ساله شده ، شاید بدین دلیل است که جوی احساس می کند دیگر وقت آن رسیده تا واقعیت را با او در میان بگذارد. وقتی جوی شروع به حرف زدن می کند مخاطب به سرعت موقعیت را درک می کند ولی جک فقط گرفتار سردرگمی می شود. از این نقطه است که ما با تکیه بر همراهی اولیه با جک ، نظاره گر مسیر دشوار پیش روی او برای درک واقعیت می شویم و تا پایان نگران و کنجکاو ، تغییرات او را دنبال می کنیم.

چنانکه گفته شد ابعاد نمایشی موقعیتی که فیلم ایجاد کرده با دقت پرداخته شده اند اما هر موقعیتی ابعاد منطقی هم دارد که در این مورد فیلم چندان موفق عمل نکرده است. هفت سال از زمان دزدیده شدن جوی گذشته و او همه ی این هفت سال را در این اتاق سپری کرده است. نه خودش و نه حتی جک هیچوقت پایشان را از این اتاق بیرون نگذاشته اند. این که چرا اکنون پس از هفت سال جوی تصمیم گرفته واقعیت را با پسرش در میان گذاشته و برای فرار اقدام کند ، ظاهرا دلیلی جز پنج سالگی جک ندارد که کافی نیست. اما مشکل اصلی در منطق فرار آنها و نحوه ی زیستشان در طول هفت سال خودنمایی می کند. جوی ، پسرش را در همین اتاق به دنیا آورده ، هیچگاه ضرورتی برای بیرون رفتن آنها از اتاق ایجاد نشده. ضرورتی که به شکل نمایشی توسط این دو اجرا می شود تا بتوانند از اتاق فرار کنند ، می توانست به سادگی در این پنج سال ، واقعن رخ دهد. در لحظه ی فرار می بینیم که فاصله ی در اتاقک و محیط آزاد بیرون کمتر از یک متر است و مرد متجاوز هر شب از این مسیر رفت و آمد می کند ، اما در طول هفت سال جوی نتوانسته از این مانع نه چندان پیچیده عبور کند. خودش می گوید یکبار تلاش کرده تا با بیهوش کردن مرد خودش را نجات دهد اما موفق نشده ، خب چرا دست از تلاش برداشته؟ مشخص نیست. می شود اینگونه ایراد ها را ادامه داد اما ایراد اصلی اینجاست که فیلمساز یک موقعیت خیلی سخت با بار دراماتیک بالا را انتخاب کرده ، پتانسیل های دراماتیک آن را به کار می گیرد اما سختی هایش را کنار می گذارد.

اتاق فیلم مهمی ست چون در میانه راه ، خودش را از این موقعیت جدا می کند. به عبارتی در همان نقطه ای که آثار کم ارزش مشابه با یک پایان خوش یا حتی تلخ تمام سختی های بعدی را از مسیر درام حذف می کنند ، اینجا فیلم نیمه ی دوم روایت خود را آغاز می کند و مشکلات این مادر و پسر را پس از رهایی از بحران اولیه ، تصویر می کند. جوی باید با این مسئله رو به رو شود که در نبودش ، زندگی ادامه داشته. دوستانش مسیر پیشرفتشان را ادامه داده اند ، پدر و مادرش جدا شده و مادرش با مرد دیگری ازدواج کرده است. تصویر همه ی آنچه در این هفت سال از دست داده است ، اکنون و پس از آزادی پیش چشمش نقش می بندد. اما فیلم در این بخش تنها به نمایش مشکلات این دو نفر برای درک شرایط جدید کفایت نمی کند و با ضربه هایی کم رنگ اما تاثیر گذار ، ابعادی از بحران را که کمتر مورد توجه بوده اند برجسته می سازد. برای مثال واکنش پدر جوی به این که جک در اصل فرزند همان متجاوز است روی نکته ای دست می گذارد که همه سعی می کنند راجع به آن سکوت کنند. و یا سوال مهم خبرنگار از جوی که چرا همان اول و پس از تولد جک ، از مرد متجاوز نخواسته تا او را از کلبه خارج کند؟ حساسیت این پرسش اینجا شکل می گیرد که مستقل از واکنش مرد به این درخواست ، جوی هیچوقت این پرسش را مطرح نکرده است. او برای زنده ماندن و ادامه دادن به جک نیاز داشته و پنج سال زندگی جک در آن شرایط ، صرفا هزینه ای بوده که باید برای ایجاد انگیزه در جوی صرف می شده است.

قرار نیست فیلم این اشارات را به شکل پررنگ دنبال کند و به دنبال تحلیل موضوع از زاویه آنها باشد. آنچه که  در مسیر داستان دنبال می شود فاصله گرفتن از تصورات نادرست و کلیشه در رابطه با چنین موقعیت هایی است. اتاق آنقدر جسارت دارد که اگر شده در چند جمله و یک سکانس ، جاری بودن خون مرد متجاوز در رگ های جک را یادآوری کند. هر چند این نکته همه را ، حتی مخاطبین را خوش نیاید. آنقدر به صداقت خودش اطمینان دارد تا از مطرح کردن فرضیه ی خودخواهی مادر ترسی نداشته باشد. وجهه ی انسانی شخصیت ها در فیلم مورد تاکید است نه آسمانی کردنشان به واسطه ی نقش های مادر و فرزندی. در نتیجه کمبود ها و نقاط سیاه چنین بحرانی پنهان نمی شود و در پایان وقتی جوی و جک برای فراموش کردن همه ی اتفاقات ، دوباره به محل جنایت – اتاق – بر می گردند و با این خاطره ی تلخ خود رو به رو می شوند ، همان راهی را در پیش می گیرند که در ساختار فیلم دیده می شود. “اتاق” اثر موفقی است چون با بحران در همه ی ابعادش رو به رو می شود.

 

اختصاصی نقد فارسی

 

 

کپی برداری و نقل این مطلب به هر شکل (از جمله برای همه نشریه‌ها، وبلاگ‌ها و سایت های اینترنتی) بدون ذکر دقیق کلمات “منبع: سایت نقد فارسی” ممنوع است و شامل پیگرد قضایی می شود.

 

 


ممکن است شما دوست داشته باشید

88
دیدگاه بگذارید

Please Login to comment
88 Comment threads
0 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
49 Comment authors
مجید محمدی7saeedsurenaعباسعلی معنوی Recent comment authors
  Subscribe  
Notify of
7saeedsurena
Guest
Member
7saeedsurena

.

محمدددددد:نیمه دوم فیلم بسیار بی مایه بود. دوست دارم اونایی که منفی می دن بیان بگن از نیمه دوم چی فهمیدن.

فیلم خوبی بود. نیمه دومش هم اتفاقا خیلی مهمه. نشون دادن اینکه دنیای بزرگترو روشنتر همیشه اون چیزی نیست که ما می پنداریم از نقاط قوت و زیبایی های فیلم بود دوست عزیز

عباس
Guest
Member
عباس

محمدددددد:نیمه دوم فیلم بسیار بی مایه بود. دوست دارم اونایی که منفی می دن بیان بگن از نیمه دوم چی فهمیدن.

خخخ بابا تو خیلی خنگی

محمدددددد
Guest
Member
محمدددددد

نیمه دوم فیلم بسیار بی مایه بود. دوست دارم اونایی که منفی می دن بیان بگن از نیمه دوم چی فهمیدن.

maryaaam
Guest
Member
maryaaam

به نظرم یکی دیگه از نقاط قوت فیلم, فیلم برداری ماهرانش بود
اون اتاق واقعا تنگ و کوچیک بود اما دوربین با نگاه جک پیش میرفت و اونو وسیع تر به نظر میرسوند و وقتی هم که از اتاق خارج شد با زوم کردن روی سوژه ها اونا رو بسیار بزرگ و خونه مادر جوی رو بینهایت وسیع به تصویر میکشوند

maryaaam
Guest
Member
maryaaam

Syn_gh18:فیلم خیلی خوبی بود. بعضی صحنه هاش واقعا اشک آدم رو درمیاورد مثل صحنه ای که پسر بچه از پشت وانت ,برای اولین بار درخت ها و محیط بیرون رو میبینه یا صحنه ای که پلیسا مادره رو پیدا میکنن…اما تنها نقطه ضعف فیلم; یک ساعت ابتدای فیلم عالی بود و آدم رو درگیر خودش میکرد اما بعد از پیداشدن مادره توسط پلیس,فیلم کم کم جذابیت و کشش خودش رو از دست میداد . تا اینکه دیگه اواخر فیلم خسته کننده میشد. البته فیلم میخواست بیشتر ماجراهای شخصیت اصلی رو بعد از اون اتفاق تعریف کنه و میخواست بگه که… ادامه »

محسن...
Guest
Member
محسن...

بیشتر به درد قشر مرفه و بیدرد آمریکایی میخوره تا ماها که هشتمون گرو نهمونه 😐

ali.m
Member
Member
ali.m

با سلام مجدد،در ادامه کامنت قبلی باید این موارد رو هم به نقد شخصی من اضافه کرد که امیدوارم مفید واقع بشود.۱)این شاهکار به بهترین شکل ممکن بحث دنیای مجازی و حقیقی رو نشون داده و در نیمه اول دید جک به دنیا فقط همون چیزهایی که رسانه(تلویزیون)برایش ساخته است و اصولآ همه میدونند که فقط با رسانهی قوی میشه به جنگ تمدن و فرهنگ رفت و کم کم اونرو تضعیف و نهایتآ نابود کرد.۲)حکومت کردن بر انسانهای باسواد(سواد واقعی و نه فقط مدرک صرف)خیلی خیلی دشواره ولی یک راه بسیار ساده داره و باید افراد بیسواد رو بالادست(مسئول)باسوادان گذاشت… ادامه »

vahab
Member
Member
vahab

iRRi:فیلم قشنگی بود ولی بنظر من بعد از اینکه تونستن فرار کنن دیگه فیلم محتوای خاصی نداشت و دیگه تقریبا هیچ داستانی برای ادامه فیلم وجود نداشت …

اتفاقا تمام محتوای فیلم نیمه دومش بود

حسین قاسمی
Member
Member
حسین قاسمی

فیلمو تازه دیدم، خیلی خیلی خوب بود ب خصوص بازی بری لارسن. درسته چندتا باگ داستانی داشت ولی روی کلیت داستان بی تاثیر بود

Babak qqq
Member
Member
Babak qqq

فیلم خیلی قشنگی هست.
این فیلم رو می تونید به صورت دوبله فارسی و بدون سانسور و آنلاین در سایت ایران فیلم پلاس تماشا و یا دانلود کنید

[url]http://www.iranfilmplus.com/2016/08/2015-room-otagh-download.html[/url]

جواد الهی
Member
Member
جواد الهی

سلام.در کل فیلم بدی نبود فقط چیزی که میتونم بگم کارگردانی بدی داشته و داستان خیلی عالی بود اما خوب باید کارگردانی هم خوب باشه وگرنه به چشم نمیاد,فیلم چندان جذابی نبود ولی [b]واقعا این فیلم میتونست فوق العاده بهتر از این ساخته بشه ![/b] درضمن بهترین فیلمی که در این چند سال اخیر دیدم فیلم[b] "بین ستاره ای"[/b] بود

ali.m
Member
Member
ali.m

تشکر آقا سید،اتاق فیلمی است که با دیدن دوباره یا سه باره بیشتر به ظرافتهای داستان و مباحث روانشناسی و جامعه شناسی عمیق اون پی خواهید برد چون استرس تماشای بار اول و لزوم دنباله داستان رو ندارید و میدونید آخر فیلم چه میشه پس با دقت بیشتری میشه به جوانب دیگه ی فیلم دقت کرد.خود من میخام در اولین فرصت ممکن که حسش باشه،برای بار دوم اونرو ببینم.کامنت جنابعالی درباره فیلم هشت نفرت انگیز رو هم دیدم و کاملآ با شما موافقم چون حداقل نمره ی فیلم باید بین ۸ الی ۸/۵ باشه.در سالی که گذشت شخصا بهترین فیلمهای… ادامه »

سید ابوالفضل سجادی
Member
Member
سید ابوالفضل سجادی

ali.m:اتاق اگر بهترین فیلم سال ۲۰۱۵ نباشه،قطعآ یکی از ۳ فیلم برتر سال است.قبل از هرچیزی بگویم که در نقد کامل این فیلم،امکان ندارد که بتوان بخشهایی از داستان رو لو نداد پس توصیه میکنم اول فیلم رو دیده و بعدآ به نقدهای دوستان و این حقیر نگاه کنید.بری لارسن با هنرنمایی خیره کننده خود قطعآ مجسمه اسکار را هفته آینده در دست خواهد گرفت و بازی ارایه کرده در حد چارلایز ترون(هیولا)یا ناتالی پورتمن(قوی سیاه)و ایکاش جاکوب ترمبلی خردسال و نابغه هم به حقش میرسید و حداقل کاندید اسکار میشد،ترمبلی بحدی درخشیده است که گویی واقعآ این نقش را… ادامه »

سید ابوالفضل سجادی
Member
Member
سید ابوالفضل سجادی

احساس میکنم نصف فیلم اضافی بود :/

جواد الهی
Member
Member
جواد الهی

hossein007:یه بچه چقدر میتونه بازیگر باشه! بازی جیکوب ترمبلی ستودنی بود. مثل یه بازیگر کهنه کار بازی کرد.فیلم خاصی بود وتاثیرگذار.طوری که بعد از تماشا آدم دوست داره بهش فکر کنه. دیالوگ خوبی هم رد و بدل شد. مثل:
-من مامان خوبی نیستم
+اما مامان هستی…

بازی بازیگر ها خوب بود ولی به دلیل کارگردانی بد خیلی به چشم نمیامدوبازی نقش جک خوب بود

جواد الهی
Member
Member
جواد الهی

سلام.همین الان فیلمو دیدم و به نظر من فیلم خوبی نبود.کارگردانی ضعیف و به نظر من هم میتوانست فیلم قوی تری از این داستان ساخته میشد.فیلم جذابی نبود.ربطی به امتیاز و جایزه اسکار و انواع جایزه های رنگارنگ دیگه نداره.بیشتر بستگی به نظر بیننده می باشد.من فکر می کردم خیلی فیلم مهیجی قراره باشه که ببینم اما اصلا اینطور نبود.فیلم هایی که دوربین همش تکان تکان بخوره فیلم های خوبی معمولا نیستن و فقط کارگران می خواد یه چیزی همینجوری سره هم بکنه و فیلم های این دور و زمانه و نسل جدید متاسفانه اینطوری شده اکثرا.

Sepehr Akhoundi
Member
Member
Sepehr Akhoundi

به نظر من تنها نکته ای که باید روش تمرکز کرد بازی بری لارسون بود. غیر از اون فیلم فراتر از یک فیلم عادی نبود.
بعضی از داستان های فیلم بدون اینکه به سرانجام مشخصی برسه محو میشد (مشخص ترینش خودکشی شخصیت اصلی بود). این رو هم باید در نظر داشته باشیم که خیلی از منولوگ های جک "حالتِ" کلیشه ای داشت (منظورم تحلیل و تفسیر اتفاقات محیط از زبان و ذهن یک بچه اس). نمیخوام بگم فیلم فاجعه بود ولی در سطح تعریفایی نبود که ازش خوندم.

Rezaaa
Guest
Member
Rezaaa

من اول فیلم فکر کردم جک دارای اختلالات جنسیتیه و اونجایی از فبلم که جوی از نیک پیر تقاضای ویتامین میکنه میگه اگه تغذیم خوب بود اینجوری نمیشد!!! ولی گویا اشتباه حدس زدم…

رحیم اخلاصی
Guest
Member
رحیم اخلاصی

یه نکته که دیدم کسی بهش اشاره نکرده اینه که این داستان بر اساس یه اتفاق واقعی ساخته شده و نکته در اینه که داستان واقعی به مراتب ترسناکتر از این فیلم داستان زندگی الیزابت فریتزل که در ۱۸ سالگی توسط پدرش دزدیده شد و در زیر زمین خانه خودش ۲۴ سال زندانی بود و از پدرش صاحب ۷ فرزند شد.

ادوارد نورتون
Guest
Member
ادوارد نورتون

فیلم فوق العاده زیبا بود و بنظر من بازی Brie Larson در این فیلم از این بهتر نمیشد

محمد1980
Guest
Member
محمد1980

عرض سلام..اول راجع به بازیه دو بازیگر اصلی فیلم یعنی جک و مادرش باید بگم که فوق العاده بود مخصوصا جک که واقعا دس خوش داشت. فیلم در کل فیلم خوبی بود از نکات مثبتش که دوستان گفتن که بگذریم یه سری نکات در فیلم بود که زیاد خوب کار نشده بود: ۱- اینکه اتاقی که شخصیت های فیلم زندانی شده بودند طوری نبود که بیننده انتظارشو داشت. ۲-سکانسی که جک از وانت میپره بیرون و درخواست کمک میکنه.آدم ربا اونو ول میکنه و میره درصورتی که میتونست به زور بچه رو ببره یا حداقل با درگیری با اون عابر… ادامه »

hossein007
Guest
Member
hossein007

یه بچه چقدر میتونه بازیگر باشه! بازی جیکوب ترمبلی ستودنی بود. مثل یه بازیگر کهنه کار بازی کرد.فیلم خاصی بود وتاثیرگذار.طوری که بعد از تماشا آدم دوست داره بهش فکر کنه. دیالوگ خوبی هم رد و بدل شد. مثل:
-من مامان خوبی نیستم
+اما مامان هستی…

آریو برزن
Guest
Member
آریو برزن

نقد و بررسی فیلم (Room ) اطاق به کارگردانی Lenny abrahamson : این فیلم که نامزدی اسکار برای بازیگر ( زن ) به همراه داشت از معدود فیلمهایست که نظرم را جلب کرد . از همان نخستین ثانیه های فیلم به یک حدس و گمانی می رسیم که بیشتر اتفاقات فیلم در این اطاق کوچک به وقوع می پیوندد و در نهایت با آزادشدن این دو کارکتر که توام با خشونت است فیلم به اتمام می رسد . اما همه ی این حدث و گمانها نهایتا تا نصفه های فیلم به سر انجام می رسد . و ما به مرحله… ادامه »

ساسان
Guest
Member
ساسان

ای کاش صحنه های تجاوز رو کامل نشون می داد مزه اش رفت 🙁 🙁

Syn_gh18
Guest
Member
Syn_gh18

به نظر من فیلم خیلی خوبی بود. بعضی صحنه هاش واقعا اشک آدم رو درمیاورد مثل صحنه ای که پسر بچه از پشت وانت ,برای اولین بار درخت ها و محیط بیرون رو میبینه یا صحنه ای که پلیسا مادره رو پیدا میکنن…اما تنها نقطه ضعف فیلم; یک ساعت ابتدای فیلم عالی بود و آدم رو درگیر خودش میکرد اما بعد از پیداشدن مادره توسط پلیس,فیلم کم کم جذابیت و کشش خودش رو از دست میداد . تا اینکه دیگه اواخر فیلم خسته کننده میشد. البته فیلم میخواست بیشتر ماجراهای شخصیت اصلی رو بعد از اون اتفاق تعریف کنه و… ادامه »

امیر حسین ابراهیمی
Member
Member
امیر حسین ابراهیمی

به نظر من فیلم Room یکی از فیلم های موفق ۲۰۱۵ بود و موفقیتش رو هم مدیون بازی های دیدنی بری لارسون و جیکوب ترمبلی هست.بازی جیکوب ترمبلی بسیار زیبا و تاثیرگذار بود.

سارا1987
Guest
Member
سارا1987

فیلمایی که تا مدتها ذهنمو درگیر میکنن دوست دارم..این یکیشون بود.

سارا1987
Guest
Member
سارا1987

فیلمایی که تا مدتها ذهنمو درگیر میکنن دوست دارم..این یکیشون بود

ندا ایزدی
Guest
Member
ندا ایزدی

فیلم عالی بود و تنها ایرادش این بود که فرار از یه کلبه ی چوبی که بغل خیابونه اونقدر سخت نیست اگه فیلم کنت مونت کریستو رو ببنید می بینید که امید زندگی با آدم چی کار می کنه اینکه این زن حتی با وجود تجاوز تلاشی برای بیرون رفتن نمی کنه ضعیف ترین نکته ی فیلم هست.میتونست زمین و تو این هفت سال بکنه یا دیوارو سوراخ کنه یا نورگیر و….

moh3nnn
Guest
Member
moh3nnn

دوستانی که میگن چرا سعی نکرد توی این هفت سال فرار کنه معلومه با ترس تا حالا مواجه نشدن.وقتی بترسی از یه چیزی دیگه تمومه.وقتی از مادر میپرسن که فکر میکردی خونه رو ببینی جواب میده امیدوار بودم.یعنی توی فکرش این بوده یا میمیره یا یه روز برمیگرده.و نیک پیر هم از کشتنش ترسی نداشته.یجا میبینیم که میخواست مادر رو بکشه.واسه همین فرار کردن شاید از نظر فیزیکی راحت باشه ولی توی فکرش یه ترسی وجود داشت که نمیزاشت فرار کنه.مثل سریال گیم اف ترونز.تیون رو بعد از اینکه میترسونن تبدیل میشه به برده.با اینکه کلی فرصت برای کشتن کسی… ادامه »

علیرضا میمند
Guest
Member
علیرضا میمند

با درود،به نظر من مفهوم فیلم بسیار فراتر از داستان اتاق و بیرون اتاق است،اتاق گرفتاری انسان در چارچوب ذهن است و بیرون اتاق آنسوی ذهن است.رهایی از اتاق همان آگاهی است.کودک با رهایی به خوبی بیرون را درک میکند اما مادر چون هنوز درگیر ذهن است به سختی از چارچوب ذهن رهایی میابد.

حدیث
Guest
Member
حدیث

Ali_Tou:فیلم واسه پر کردن وقت و ۲ ساعت میخکوب شدن پای تلویزیون عالیه.
فیلمنامه کاملا متفاوت و هیجان انگیزی داره و بازی تحسین برانگیز هر دو بازیگر اصلی فیلم از نکات مثبت این فیلمه.

ولی راستش در مقایسه با بقیه درام هایی که دیدم چیزی توش برای یاد گرفتن پیدا نکردم. از نظر سینمایی عالی ولی از نظر مفهومی لااقل برای من تهی بود.

بازی جک فوق العاده بود و بنظرم برای نامزدی اسکار و نقش اول فیلم بودن شایسته تر از بری لارسن بود.

باهاتون موافقم فقط اینکه از نظر من این فیلم درعین سادگی پیچیده بود.بار محتواییش هم فوق العاده سنگین بود.

Saeb.mp
Guest
Member
Saeb.mp

سیاوش:من قبل از اینکه این فیلمو ببینم انتظارم از فیلم خیلی زیاد بود اول از نکات مثبت بگم که کارگردانی و بازی ائن پسر بچه بود که به نظرم فوق العاده بازی کرده بود اما از نکات منفی این فیلم یه سری نکات مبهم در فیلم بود اول اینکه معلوم نشد اون خونه ای که اون خانم توش حبس بود مال کی بوده آیا اون مرد دستگیر شد یا نشد !!! چرا پدربزرگ جک با مادر جک اختلاف داشت و اینکه چرا از مادربزرگش جدا شده بود .کلا"ما تو فیلم ندیدیم که از مادر جک بازجویی بشه.همچنین بازی بری لارسون… ادامه »

hafez alavi
Member
Member
hafez alavi

تخمی بود

مسعود455653
Guest
Member
مسعود455653

من تا اواسط فیلم فکر میکردم جک دختره !!

iRRi
Guest
Member
iRRi

فیلم قشنگی بود ولی بنظر من بعد از اینکه تونستن فرار کنن دیگه فیلم محتوای خاصی نداشت و دیگه تقریبا هیچ داستانی برای ادامه فیلم وجود نداشت …

Skyboy
Guest
Member
Skyboy

سلام
فیلم خوبی بود
به شخصه نمرم به براردینلی نزدیک تره تا آقای حسینی!
همون طور که اشاره شد فیلم باگ داستانی کم نداره و یکیش که فکر کنم بهش اشاره نشد نمای آخر فیلمه. جایی که در نمای لانگ شات متوجه میشیم که اون اتاقک جای پرتی نبوده و اطرافش خونه های زیادی وجود داشت و جوی می تونست با ایجاد سر و صدا به نوعی درخواست کمک کنه
اما روانشناسی فیلم بسیار زیبا کار شده بود و یاکوب عزیز که حقش نامزدی اسکار بود به نظرم چون با اون سنش فوق العاده طبیعی بازی کرد. البته که لارسن هم بازیش عالی بود

Member
Member
مهدی

از دیدنش لذت نبردم جالب نبود همین که چرا از اتاق فرار نکردن?! خیلی سطحی بود.فقط جک خیلی خوب بازی کرده… یه چیزیم هست که خیلی گیجم کرده بود و نمیدونم…. جک شبیه دختراست !قیافش که خب بچست هم به دختر میخورد هم به پسر ولی با اون مو به دختر میخوره. تا اونجایی که موهاشو کوتاه میکنه هی میگن he ولی میدیدم جک دختره (-:کلی درگیر شده بودم. گفتم حتما مثلdogtooth بهش گفتن که تو پسری…(آموزش اشتباه و اینا…) چون اتاق هم مثل خونه هست توی دندان نیش. فقط من فکرکردم جک دختره یا شما هم همین فکرو کردید?!… ادامه »

امیرمحمد نادری
Member
Member
امیرمحمد نادری

نقد فیلم Room

سپهر حاجي پور
Member
Member
سپهر حاجي پور

Samuez3131:فیلم نامه بسیار سطحی و فیلم بسیار بی منطق بود.پر از باگ بود فیلم.بری لارسن هم یه جورایی تقش اصلی نبود 😐 .اخه کدوم مادری بچشو که تا حالا محیط بیرونو ندیده اینجوری میفرسته بیرونو میگه از وانت خودتو بنداز پایین؟؟؟

دوست عزیز فیلم بود دیگه،نمیدونم چرا همه انتظار دارن که فیلما یا از رو واقعیت ساخته شده باشن یا حتماً باورپذیر باشن.حتی در خیلی از مواقع همین غیرقابل باور بودن هستش که سینمارو جالب میکنه.واقعیت هارو که ما هر روز داریم میبینیم.مخاطب دوست داره تا یه چیز متفاوت رو ببینه.البته با احترام به نظر شما،بنده فقط نظر خودمو گفتم.