Once Were Warriors (روزگاری جنگجویانی بودند)

۱۹۹۴ | جنایی, دارم | ۱۲۲ دقیقه | درجه نمایشی R

 

کارگردان :Lee Tamahori

نویسنده :Riwia BrownAlan Duff

بازیگران :Rena OwenTemuera MorrisonMamaengaroa Kerr-Bell

خلاصه داستان :داستان این فیلم در مورد موجودی به نام آلیتا می‌باشد که از دوران ناامیدی سر بر آورده است. داستان فیلم در قرن ۲۶ و سیصد سال بعد از یک فروپاشی اجتماعی بزرگ اتفاق می‌افتد که توسط یک سرگرد جنگی شروع شده‌ است. در دوره‌ای که پیشرفت تکنولوژی بسیار بالا است ، آلیتا توسط دکتری مرموز به نام دکتر ایدو که در حال جمع آوری قطعات یک سایبورگ است ، پیدا می‌شود و…

 
 

www.naghdefarsi.com/images/stories/rooz/12/logo-trans.png

 

روزگاری جنگجویانی بودند» ،محصولی از نیوزیلند، بر روی موضوع حساس و کماکان متناسب با روز خشونت خانگی تمرکز کرده است. هر چند «روزگاری جنگجویانی بودند» صرفا یک فیلم دیگر درباره خشونت خانگی با پس زمینه پیچیده فرهنگی و نگاهی سرد و خشن به این سرطان اجتماعی نیست؛ «روزگاری جنگجویانی بودند» به مرتبه ای دست می یابد که به حدی برابر دردناک و نیرومند است.

با وجود اینکه پس زمینه های بسیاری وجود دارد که فقط یک نیوزیلندی (یا دانش آموخته ای درباره تاریخ آن کشور) می تواند درک کند، اما زمینه های انتقادی فیلم جهان شمول می باشند. علیرغم اینکه عناصر بسیاری از مفاهیم ضمنی فیلم ممکن است که برای بینندگان غیر بومی مجهول بمانند اما مسئله اصلی -حلقه بی رحم خشونت و عدم پذیرش درون یک خوانواده- به شیوه ای مطرح می شود که به هیچگونه آگاهی خاصی [پیش زمینه] نیاز ندارد.

مفید ،و نه ضروری، خواهد بود اگر کمی درباره اجتماع و فرهنگ قبلیه مائوری بدانیم (افراد قبیله مائوری از نژاد جنگجوی قبیله پلینزی بوده اند که حدود هزار سال پیش در نیوزیلند ساکن شده اند -یا اگر درست بگوییم آن را فتح کرده اند-.) برابری ،حداقل به گونه ای که در این فیلم نشان داده شده است، از اجزای جا افتاده سبک زندگی مائوری نیست؛ در حالی که الکلیسم و بیکاری هست. زنان زیادی هستند که باید کار کنند در حالی که مرد -محافظ ۱- تمام روز را در میخانه محلی به مستی می گذارد. ضرب و شتم همسر، در حالی که ناخوشایند است، یک رفتار قابل قبول است؛ به خصوص اگر زن بی پروایی کند و در پاسخ شوهرش سخن بگوید.

وقایع فیلم در یک منطقه شهری شده۲ در جنوب اوکلند رخ می دهند؛ جایی که بث و جیک هیکه (رنا اون و بازیگر تلویزیون نیوزیلند تامئورا موریسون) به همراه ۴ تن از ۵ فرزندشان زندگی می کنند. پنجمین فرزند ،نیگ (جولیان آهارانگا)، به قصد پیوستن به یک گروه گنگستر محلی از خانه بیرون زده است. در اولین نگاه به نظر می رسد که بث و جیک ازدواج خوب و پایداری دارند. آنها از یکدیگر شکوه می کنند ، که همه اش بسیار آرام به نظر می رسد، لحظاتی از عاطفه و محبت خالص آنها وجود دارد. اما هنگامی که جیک مست است (که به دفعات اتفاق می افتد) ،به راحتی عصبانی می شود، و وقتی یکی از زخم زبان های بث زیادی او را می آزارد نظاره کردن عواقب خونبار و خشونت آمیزی که در پیش است دشوار است. فیلم های بسیاری تصاویری از ضرب و شتم همسر را نمایش داده اند؛ اما تعداد آنهایی که آن را به گونه ای ترسیم کرده اند که مشاهده اش دشوار باشد کم است.

مشکلات جیک و بث یک اثر دومینووار بر فرزندانشان دارد. بوگی (تاورانگا امیل) دستگیر می شود و هنگامی که هیچکدام از والدینش در دادگاه حاضر نمی شوند، او به گذراندن دوره بازپروری در کانون تربیت اجتماعی محکوم می شود. گریس (مامائنگارو کر-بل) ،دختر سیزده ساله هیکه ها، به همان اندازه ای که برای کنار آمدن با تمایلات جنسی اش مشکل دارد، با هرج و مرج بی رحمانه ای که در خانه اش جاریست نیز در کشمکش است.

بازیگری در سراسر «روزگاری جنگجویانی بودند» به طور یکسانی قوی است؛ که مشتمل بر بازیگران اصلی و فرعی می شود که نقش آفرینی هایشان در بازه ای میان باور پذیر و شوک آور سیر می کند. موسیقی متن ،ساخته مورای مک نب، مهیج است و سنخیت مناسبی با فیلمبرداری اشباع شده از رنگ های خاکستری و کسل کننده استورات دری بورگ دارد. دردهای بزرگ مورد تاکید قرار می گیرند و هر کس در یکی از آنها یا دیگری به دام افتاده است خواه موقعیتش، خواه شخصیتش. تنها لحظه آرامش -صحنه آغازین که یک نمایش روستایی را به تصویر می کشد- مشخص می شود که یک توهم است: بیلبوردی در میانه یک شهر خاکستری.

با لنگر انداختن [داستان] «روزگاری جنگجویانی بودند» در [میانه] غوغای یک خوانواده مائوری، کارگردان فیلم ،لی تاماهوری، از موقعیتی نهایتی بهره را میبرد [که] نه تنها برای موشکافی کردن نیروهایی که به خشونت خانگی منتج می شوند [مفید است] بلکه برای تمرکز بر روی تعارضی که میان سنت های مائوری و ارزش های مدرن وجود دارد [نیز به کار می آید.] بندهایی که بر سر راه زنان و مردان قرار دارد تنها مفاهیمی نیستند که به منظور اندیشیدن مطرح شده اند. «روزگاری جنگجویانی بودند» [برای مخاطب] ،تا درجاتی، در سه سطح موثر واقع می شود : از منظر جسمانی، از منظر هیجانی و احساسی و از منظر عفلانی؛ و آمیختگی این سه سطح است که فیلم را به اثری خاطره انگیز بدل میکند.

اختصاصی نقد فارسی

مترجم: امیرحسین اسلامی نژاد

۱ نویسنده در توضیح مرد “Protector” را به کار برده است که علامت “” گویا حاکی از آن است که مرد ها بااین عنوان در اینگونه جوامع خطاب می شوند و اجتماع نقش محافظ را به آن ها نسبت می دهد

۲ مناطقی که ظواهری شهری پیدا کرده اند. چیزی ما بین شهر و روستا، در متن اصلی کلمه urbanized به کار رفته است


دیدگاه بگذارید

Please Login to comment
  Subscribe  
Notify of