Official Secrets (رازهای حکومتی)


خلاصه داستان:

داستان فیلم برگرفته از یک ماجرای واقعی است و درباره یک افشاگر بریتانیایی به نام کاترین گان (با بازی Keira Knightley) است که اطلاعاتی را در مورد یک عملیات جاسوسی غیرقانونی برای مطبوعات افشا کرد. این عملیات جاسوسی که توسط آژانس امنیت ملی آمریکا (NSA) ...


تصاویر فیلم:

خلاصه نظر منتقدان:
Screen International (امتیاز ۸ از ۱۰)

کارگردان این فیلم یعنی آقای «گوین هود» سعی کرده است تا پیامدهای یک اتفاق بزرگ را روایت کند و مجموعه‌ی بازیگران او در این اثر هم کمک شایانی در این راه به وی کرده اند.

کنث توران – Los Angeles Times (امتیاز ۸ از ۱۰)
فیلم «رازهای حکومتی» نوعی از حرفه‌ای گری خاص با مقداری ریسک‌پذیری است. فیلم رویکردی پلیسی به اثر دارد اما نه بر روی بازجو بلکه بر روی فرد بازجویی‌شونده تمرکز می‌کند و هزینه‌ای که او در راه دفاع از خود باید بدهد.

دیوید رونی – The Hollywood Reporter (امتیاز ۷ از ۱۰)
کارگردان، آقای «هود» و نویسندگان دیگر این اثر یعنی «سارا و گرگوری برنستین» توانسته اند تا فیلمی سرراست، روزنامه‌نگارانه و با سبکی مشابه آثار قدیمی بسازند که وظیفه‌ی خود را به خوبی انجام می‌دهد.

چاک بوون – Slant Magazine (امتیاز ۶.۳ از ۱۰)
کارگردان توانسته تا تعلیق را از مدارک و شواد ماجرایی مرموز به بیرون بکشد.

راجر مور – Movie Nation (امتیاز ۶.۳ از ۱۰)
فیلم «رازهای حکومتی» علی‌رغم اینکه داستان چندان واقعی‌ای هم نیست و علی‌رغم مشکلات دراماتیکش، همچنان تاثیرگذاری بالایی دارد.

بنجامین لی – The Guardian (امتیاز ۶ از ۱۰)
فیلم «رازهای حکومتی» بازگویی داستانی درباره‌ی شجاعت است و وسیله‌ای برای آگاه‌سازی مردم درباره‌ی هویت «کاترین گان» و کاری که او کرده، است. فیلم تاثیرگذار است و قصد و نیات خوبی دارد. البته بخش زیادی از اعتبار اثر را باید به «کرا نایتلی» بدهیم.

امی نیکولسن – Variety (امتیاز ۶ از ۱۰)
دلیل سختی کشیدن‌های «گان» این است که همه چیز را فدای گفتن حقیقت کرد اما جنگ در هر صورت اتفاق افتاد. در نهایت داستان شخصی او نه تراژیک بود و نه خیلی مهم که معنای این جمله این است که فیلمی با محوریت شخصیت او در نهایت چیز چندان دندان‌گیری نخواهد بود.

دن مکا – The Film Stage (امتیاز ۵ از ۱۰)
داستان فیلم «رازهای حکومتی» چیزی است که ارزش گفته شدن را دارد اما شاید بهتر باشد که کتابی درباره‌ی آن بخوانیم.

رابرت آبل – TheWrap (امتیاز ۵ از ۱۰)
فیلم «رازهای حکومتی» اثری تا حدی عجولانه است که هیچ‌وقت از سطح یک فیلم معمولی بالاتر نمی‌رود.


نقد و بررسی فیلم به قلم James Berardinelli (جیمز براردینِلی)

نشریه Reelviews

نمره 7.5 از 10

فیلم «رازهای حکومتی» (Official Secrets) رسوایی‌ای را بررسی می‌کند که پوشش خبری گسترده‌ای در رسانه‌های آمریکا به هنگام روی دادنش در حدود ۱۵ سال پیش در بر گرفت. اگر فیلم کمی از ساختار نحیف و بخش بخش خود آسیب دیده است اما به خوبی توانسته تا این نکته را نشان بدهد که صدای یک شهروند عادی در یک جامعه‌ی دموکراتیک به حدی که برخی‌ها ممکن است تصور بکنند بلند نیست و تلاش‌های بسیار زیادی باید برای احقاق حق خود بکند. با مجموعه بازیگرانی که اکثر آنان را بازیگران انگلیسی تشکل داده اند (کیرا نایتلی، متیو گود، مت اسمیت، رالف فاینس و ریس ایفانس)، «رازهای حکومتی» اتفاق سال ۲۰۰۳ را از سه جنبه‌ی مختلف بررسی می‌کند: فرد گزارش‌دهنده‌ی تخلف و فساد (کرا نایتلی در نقش کاترین گان)، روزنامه‌نگارانی که این داستان را چاپ کردند (مارتین برایت با بازی مت اسمیت، پیتر بیمونت با بازی متیو گود و اد وولیامی با بازی ریس ایفانس) و در نهایت وکیلی که از شخصیت زن داستان دفاع کرد (بن امرسون با بازی رالف فاینس).

داستان فیلم در آستانه‌ی جنگ عراق در سال ۲۰۰۳ شروع می‌شود جایی که هم ایالات متحده آمریکا و هم بریتانیای کبیر در حال قدرت‌نمایی برای کشورهای دیگر دنیا بوده اند. «کاترین گان» که به عنوان یک مترجم برای ارگان GCHQ( مقر ارتباطات دولتی، یک سازمان جاسوسی) کار می‌کند، به سختی توسط موضوعی تحت آزار قرار گرفته است؛ یک یادداشت غیررسمی در دپارتمان تعاملی که درخواست کمک از او در ماموریت غیرقانونی در جهت جمع‌آوری اطلاعات چندین دیپلمات بریتانیایی مختلف دارد تا آن‌ها را در جهت دستیابی به رویکردی ضد عراق در مجمع امنیتی تحریک بکند. به خاطر وجدانش و همچنین فهمیدن این نکته که دریافت این پیام به معنی تخطی از قانون فرمان رازهای حکومتی خواهد بود، «کاترین» آن را کپی کرده و به یک دوست ضدجنگ خود تحویل می‌دهد.

دو هفته بعد، آن یادداشت غیررسمی در روزنامه‌ی The Observer چاپ می‌شود جایی که به دست روزنامه‌نگاری به نام «مارتین برایت» افتاده بود. پس از مشاوره با دو همکارش یعنی «پیتر بیومونت» و «اد وولیامی»، «برایت» هر کاری که در توانش است را انجام می‌دهد تا از اصالت یادداشت مطمئن شود. داستانی که او چاپ می‌کند در ابتدا حیرت همگان را برمی‌انگیزد اما دولت ایالات متحده خیلی سریع اصالت آن را زیر سوال می‌برد. این مسئله هم باعث نمی‌شود که افراد در قدرت در دولت بریتانیا «کاترین» را تحت تعقیب قرار ندهند. او اعتراف می‌کند تا همکارانش زیر فشار نباشند و به همین خاطر به صورت رسمی بازداشت می‌شود. دولت که قصد دارد او را تحت فشار حداکثری بگذارد، تا چندین ما بعد به او نمی‌گوید که با چگونه اتهامی مواجه است و اینکه آیا مجازاتی در پی خواهد داشت یا نه. علاوه بر آن، دولت همسر کرد او یعنی «یاسر» (آدام باکری) را نیز تهدید به دیپورت شدن می‌کند. «کاترین» با متوجه شدن این موضوع که در چه مخصمه‌ای گیر افتاده است، با وکیل سرشناس یعنی «بن امرسون» تماس می‌گیرد.

از منظر سینمایی، شخصیت‌های برملاکننده‌ی حقیقت همیشه افرادی بوده اند که با آن‌ها همذات‌پنداری کرده ایم علی‌الخصوص در مواردی شبیه به این که عوامل انگیزشی آن‌ها کاملا وطن‌پرستانه نیز هست (بر خلاف برای مثال افرادی مثل ادوارد اسنودن یا جولیان آسانژ که ویژگی‌های شخصیتی نارسیستیک‌گونه و خودپرستانه‌ی آن‌ها اجازه‌ی همذات‌پنداری زیادی با شخصیت‌شان را نمی‌داد). تنها انگیزه‌ی «کاترین» وجدان او است، او هر چه دارد را به امید کوچک متوقف‌کردن یک جنگ بزرگ در ریسک می‌گذارد. در نهایت تلاش‌های او بی‌نتیجه‌اند اما او خود و همسرش را در ریسک بزرگی قرار می‌دهد. کشمکش او که ابتدا در ابعاد جهانی بزرگ می شود، در نهایت خیلی شخصی و کوچک می‌شود. با فهمیدن تمامی اتفاقاتی که در ۱۵ سال گذشته بر سر او آمده است ما متوجه می‌شویم که نیروهایی که بر علیه او جنگیده اند کاملا بدسگال و کینه‌توز بوده اند.

کارگردان این فیلم یعنی آقای گوین هود که یک بار با ساخت فیلم «ولوورین» (Wolverine) به خلق آثار پرخرج روی آورده بود، باز به ساخت فیلم‌های کوچک‌تر که ابتدا هم او را مشهور کرده بودند روی آورده است. فیلم «رازهای حکومتی» اولین پروژه‌ی او پس از فیلم بسیار درخشان «چشمی در آسمان» (Eye in the Sky) در سال ۲۰۱۵ است. جنبه‌های چندوجهی این داستان گاها باعث می‌شوند فکر کنیم که با اثری ناهماهنگ و ناموزون طرف هستیم و وجود برخی از جنبه‌های «هیجان و تریلر» اثر (مثل یک مسابقه‌ی رانندگی تا فرودگاه به هنگام ترافیک یا قلدرهایی که همیشه در تعقیب کاترین اند) نیز واجب نیست. فیلم همچنین با داشتن تعداد زیادی شخصیت که هر کدام جنبه‌ای مختلف از داستان را روایت می‌کنند کمی به بیراه می‌رود و برخی از خرده‌پیرنگ‌های آن کامل نمی‌شوند. شاید بشود ادعا کرد که خبرنگاران این اثر شایستگی کافی برای داشتن فیلمی مخصوص خود را دارند.

تا به این تاریخ فیلم «نفوذی» (The Insider) احتمالا بهترین و پیچیده‌تری داستان «فرد برملاکننده‌ی حقیقت» را ارائه می‌دهد و اگرچه موضوع فیلم «رازهای حکومتی» با آن اثر تفاوت دارد اما تاثیری مشابه بر روی مخاطبان خواهد داشت. تاثیراتی از فیلم «اسپاتلایت» (Spotlight) را هم می‌توان در این اثر دید اما با مقایسه‌ای دقیق می‌توان محدودیت‌های این اثر را کاملا متوجه شد. اگرچه این فیلم شاید رویکردی آزادانه به حوادث تاریخی داشته باشد اما تاثیرگذاری آن چه به عنوان یک اثر دراماتیک و چه داستانی هشداردهنده بارز و مشخص است.

مترجم: امید بصیری


دیدگاه بگذارید

Please Login to comment
  Subscribe  
Notify of