Life of Pi (زندگی پای) / فیلم آنگ لی و یکی از مدعیان اسکار


خلاصه داستان:

خانواده ای به خاطر شرایط نامناسب مالی مجبور به فروش باغ وحش خود می شوند. در پی این معامله، این خانواده به همراه حیوانات باغ وحش خود، سوار یک کشتی به مقصد کانادا می شوند٬ اما در راه٬ کشتی غرق شده و از این خانواده تنها پسری زنده می ماند که روی قایقی به همرا


تصاویر فیلم:

نقد و بررسی فیلم به قلم Richard Curtis (ریچارد کورتیس)

نمره 10 از 10

یک پسر هندی و یک ببر بنگالی: فیلم، داستانی شبیه به داستانی که یک قرن قبل برای کودکان نوشته شد، دارد. داستانی از رودیارد کیپلینگ در مورد موگلی و شر خان در کتاب جنگل و همچنین داستانی دیگر از هلن بانرمن با نام داستان سامبوی سیاه کوچولو که متاسفانه نژاد پرستانه بود. این داستان هم شبیه همان هاست. با این تفاوت که در این یکی باید پسر را پای بنامید و ببر بنگال را ریچارد پارکر. و آن ها را در یک قایق نجات در آب های آزاد اقیانوس آرام به دام بیندازید. پسر را در موقعیت مبارزه با یک حیوان وحشی قرار دهید که بر سر تلاش برای بقا و به دست آوردن قلمرویی برای خود مبارزه می کند. با این خلاصه ای که گفتم احتمالا ماهیت داستان زندگی پای، نوشته یان مارتل را که در سال 2002 برنده جایزه بهترین نویسنده مرد شد، فهمیده اید. شکی نیست که این فیلم، افسانه ای عالی است که پر شده است از ناامیدی ها و قهرمان بازی ها. اما کارگردانی که فیلمی می سازد در مورد یک انسان و حیوانی وحشی، گرفتار چه چیزی شده است؟ حماقت یا نبوغ؟

 

آنگ لی، کارگردان تایوانی الاصل در زندگی پای که دو ماه قبل در فستیوال فیلم نیویورک در میان تشویق تماشاگران به نمایش در آمد، داستانی عجیب و جدید را ساخته و شاهکاری دیدنی را در ورای ظهور احساسات به نمایش گذاشته است. از اولین تصویری که نشان داده می شود که در آن یک خرس کوچک در حال بغل کردن درختی است و یک مرغ مگس خوار هم بالای آن در پرواز است و به نظر می رسد که داخل سینما به پرواز درآمده، فیلم می فهماند که در پی مبهوت کردن مخاطب با استفاده از تکنیک هایی در سینمای سه بعدی است که قبلاً دیده نشده اند. زندگی پای نوآوری هایی را در سیستم سه بعدی که با آواتار جیمز کامرون آمد، به وجود آورده است و با پیشرفت دادن تکنولوژی دادن حرکات انسانی به انیمیشن که در خیزش سیاره میمون ها دیده بودیم، دنیایی شگفت انگیز و تماشایی را به وجود آورده است. تماشاگران، گروهی از ماهی های پرنده را می بینند که به قایق حمله می کنند یا ببر را می بینند که با کفتار بدذات درگیر می شود و چشم هایشان را می بندند و با خود فکر می کنند که امکان ندارد این اتفاق ها واقعی باشد و بعد چشم هایشان را باز می کنند و در نهایت ناباوری درمیابند که این اتفاقات واقعاً در حال رخ دادن است.

کارگردانی مثل رابرت زمه کیس باید به این داستان نوجوانانه در مورد پای (با بازی سوراج شارما) علاقه مند شده باشد. پای تنها انسانی است که بعد از غرق شدن کشتی و از بین رفتن تمام خانواده اش، جان سالم به در می برد و در اقیانوس پهناور به همراه یک موجود وحشی که می تواند در یک چشم بر هم زدن او را بکشد، سرگردان شده است. زمه کیس از تکنیک دادن حرکات انسانی به انیمیشن در فیلم های کودکانه خود استفاده کرده است. مثل قطار سریع السیر قطبی و در درام مربوط به عصر تاریکی یعنی بیوولف و در فیلم آخر خود رانده شده، تام هنکس را در یک جزیره صحرایی متروک رها کرده بود.

اما لی با شیوه ای آرام تر است و به لجاجت و سرسختی یک تازه کار رفتار می کند. وقتی به او بگویی که ساختن فلان پروژه غیر ممکن است بیشتر او را به آن علاقه مند می کنی. او به دانشگاه ایلینویز آمد و اولین فیلمش را در شهر نیویورک ساخت و با ساختن فیلم «حس و حساسیت» نوشته جین آستن، خودش را در یک فرهنگ بیگانه دیگر رها کرد. او حماسه هنرهای رزمی یعنی فیلم ببر غران، اژدهای پنهان را بازسازی کرد و با ساختن رومانسی در مورد یک گاوچران همجنس باز با نام کوهستان بروکبک یک اسکار به دست آورد.

حالا او فیلمی را ساخته است در مورد نوجوانی که همزمان هم نوح پیغمبر، هم رابینسون کروزوئه و هم زیگفرید است و با تمام مسائل زندگی در دریا مواجه می شود و به همه این ها یک اورانگوتان، یک کفتار و یک میلیون میمون را هم اضافه کنید به علاوه این که دشمن قسم خورده و تنها همراهش هم یک ببر بالغ است و همه این ها باعث به وجود آمدن موقعیتی می شود که از لحاظ داشتن سختی و مشکلات منحصر به فرد است. یک دهه قبل ساخته شدن فیلمی مثل زندگی پای غیر قابل تصور بود. مگر این که لی می توانست یک ببر به شدت آرام را به خدمت بگیرد و یک تعداد بی نهایت از بازیگرانی که شبیه پای باشند را در اختیار داشته باشد تا هر بار ببر به هر کدام پنجه زد یا بلعیدشان، یک نفر دیگر را جایگزین کنند! اما حالا به لطف پیشرفت های تکنولوژی و آمدن نسل جدید هنرمندان و تدوینگران و وصله زن ها، ساختن این فیلم امکان پذیر شده است.

زندگی پای با فیلمنامه ای نوشته دیوید مگی، همه اش هیجانی و توفانی نیست. المان های مختص آنگ لی را دارد. کشمکش هایی که در یک خانواده با محبت وجود دارد که در فیلم «حس و حساسیت» آن ها را نشان داده بود، در این جا هم در ارتباطات پای جوان (که از سن ۱۲ سالگی توسط آیوش تاندون بازی می شود) با پدرش (عادل حسین) که در شهر هندی پوندیشری، صاحب یک باغ وحش است و مادرش (نماد تابوهای هندی) نشان داده می شود. داستان های عشقی گزنده که قبلاً در فیلم های دیگر لی مثل طوفان یخ، کوهستان بروکبک و شهوت؛احتیاط نشان داده شده بود، در اینجا آرام تر و با تامل بیشتر در دوستی بین پای جوان و یک دختر (با بازی شراوانتی ساینات) که در کلاس رقص با هم آشنا می شوند، خود را بروز داده است.

وقتی پدر پای مجبور به فروش باغ وحش پوندیشری می شود، خانواده و حیواناتش را سوار یک کشتی باری به مقصد کانادا می کند. طوفان کشتی را غرق می کند و والدین پای را می کشد و حیوانات هم ناپدید می شوند (یک سکانس فوق العاده دیگر) و باعث می شود پای سفری در اقیانوس آرام را آغاز کند که هفت ماه به طول می انجامد. سفری که یادآور کوچ خود آنگ لی است که او را از تایوان به آمریکا آورد بعد هم به انگلستان و بلخره او را به سرزمین مادری اش بازگرداند. جایی که در آن یک مخزن عظیم آب ساخت تا صحنه های مربوط به دریا را فیلمبرداری کند. این ماجراجویی پای در کنار قدرت تصمیم گیری اش، روح او را هم به آزمایش می گذارد و او را به گذر از سه مذهب وادار می کند و در آخر او را به اوج روشنگری می رساند همه این ها را پای در بزرگسالی (با بازی عرفان خان) برای یک نویسنده کانادایی تعریف می کند. صحنه های مربوط به دوران امروز با وجود این که خان، داستان را با اندوه و وقار تعریف می کند، اما تنها نقطه نازیبای فیلم است.

لی برای آمادگی برای ساختن چالش های ترسناک این فیلم که هیچ ستاره ای در آن بازی نمی کند و بودجه اش بالغ بر ۷۰ میلیون دلار بوده است، یک پیش نمایش ۷۰ دقیقه ای از قسمت میانی فیلم را که در قایق نجات می گذرد را ساخت (برای دیدن این ۷۰ دقیقه اضافه در نسخه دی وی دی زندگی پای بی صبرانه انتظار می کشم) بعد یک تیم مسحور کننده دیجیتالی را آورد تا ببر را به صورت زنده در قایق بگذارند. وقتی در یک نشست مطبوعاتی از شارما در مورد ماه ها زندگی با یک ببر پرسیدند، در جواب گفت: «زندگی روی قایق واقعا غریبانه و تنها بود. هیچ ببری در کار نبود.» با این وجود، هنوز هم این موجود وحشی یعنی ببر، خیلی زنده، قابل لمس و باشکوه به نظر می رسد. به همان اندازه که نقاشی هنری روسو با عنوان ببری در طوفان استوایی زنده بود که البته عنوان این نقاشی برای این فیلم هم نامی مناسب است.

تفاوت نقاشی با زندگی پای در این است که در این یکی فک بیننده باز می ماند! لی اقیانوس آرام را طوری نشان می دهد که مثل یک آینه مواج است که آسمان با چنان وضوحی در آن انعکاس می یابد که به نظر می رسد پای در یک لحظه هم زیر آب است هم بالای ابرها. در مواقعی از فیلم، لی توهمات پسر را که ناشی از سوءتغذیه است نشان می دهد. مثلاً در قسمتی که زیر آب است، چهره دوست دخترش را در یک ماهی می بیند. فیلمبرداری کلودیا میراندا (فیلمبردار مورد عجیب بنجامین باتن) و شفافیت لنز دوربینش به اندازه شفافیت رویایی طب دار و بی واسطه است. به جای جاذبه تصویری دو معشوق از دو گونه مختلف که در آواتار نشان داده شد، در این فیلم، رویا یا کابوس در منطقه ای دوردست که آن را زمین می نامیم اتفاق می افتد. ما در این فیلم اتفاقات الهی و ترسناکی را می بینیم که با سیر گذار روح مشکل دار پای آشکار نمی شوند و در مواقعی از دریچه چشمان ببر به آن ها می نگریم.

مقایسه زندگی پای با آواتار به این معنا نیست که فیلم لی می تواند در فروش با فیلم جیمز کامرون رقابت کند. اما پای یک جهش بزرگ به سمت جلو و بالا است که می تواند پیشرفتی در مدیوم سینما باشد. واقع گرایی به ندرت در این فیلم همراه با سحر و جادو بود و هرگز در هیچ فیلمی این چنین واقعی نبوده است.

اختصاصی نقد فارسی

مترجم: شبنم سیدمجیدی

 

کپی برداری و نقل تمام یا قسمتی از این مطلب به هر شکل (از جمله برای همه نشریه ها، وبلاگ ها و سایت های اینترنتی) بدون ذکر دقیق کلمات “منبع: سایت نقد فارسی”ممنوع است و شامل پیگیرد قضایی می شود.

 


95
دیدگاه بگذارید

Please Login to comment
95 Comment threads
0 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
63 Comment authors
ادیسیوسm2حجتواحیدیکتاناچیتی Recent comment authors
  Subscribe  
Notify of
trackback
Member

… [Trackback]

[…] Info to that Topic: naghdefarsi.com/title/life-of-pi/ […]

trackback
Member

… [Trackback]

[…] Here you will find 18541 additional Information to that Topic: naghdefarsi.com/title/life-of-pi/ […]

trackback
Member

… [Trackback]

[…] Information on that Topic: naghdefarsi.com/title/life-of-pi/ […]

trackback
Member

… [Trackback]

[…] Information on that Topic: naghdefarsi.com/title/life-of-pi/ […]

trackback
Member

… [Trackback]

[…] Info on that Topic: naghdefarsi.com/title/life-of-pi/ […]

trackback
Member

… [Trackback]

[…] Info to that Topic: naghdefarsi.com/title/life-of-pi/ […]

trackback
Member

… [Trackback]

[…] Find More on that Topic: naghdefarsi.com/title/life-of-pi/ […]

Member
Member
Reza Mohammadi

خوبه که برداشت های مختلفی کردید ولی به نظرم فیلمساز میخواست اینو منتقل کنه که کلا دین هرچقدر هم افراد بهش ایمان داشته باشن توی هاله ای از ابهام قرار داره و تا کسی نمیره نمیفهمه اعتقاداتش درست بوده یا نه. دقیقا همون چیزی که اشاره میکنه میگه هیچکی نمیتونه ثابت کنه کدوم داستان درسته ولی بازم مردم داستانی که توش خدا باشه رو دوست دارن. برای همینه که این همه اسطوره و افسانه خدایان بین قدما رایج بوده. حتی اون شرکت چینی هم آخرش داستان اولی رو تو گزارش نوشتن علیرغم اینکه اصرار کردن یه داستان دیگه بشنون.

هامون74
Guest
Member
هامون74

ادیسیوس:

لیلا:فیلم شاهکار بود.عاشقش شدم.اولین فیلمی که بعد از سالها برای بار دوم و همون روز دیدمش.به نظرم این فیلم شایسته ی اسکار بهترین فیلم بود.خیلی وقت بود که خودم و باورهام رو گم کرده بودم باعث شد به یاد بیارم گذشته و اعتقاداتم رو.به نظرم خدا در درون ماست و دین بهانه ایست برای باور خدا.نیرو و قدرت خدا و نیروی برتر در وجود ماست فقط باید یاد بگیریم چطوری این نیرو رو فعال کنیم.

داداش مطمئنی استاروارز ندیدی ؟
May the force be with you

هامون :
دقیقا منم همچین تجربه ای رو با این فیلم داشتم

ادیسیوس
Guest
Member
ادیسیوس

خطاب به دوست عزیزی که فرمودن پیامهای فیلم چیه تا اونجایی که من می دونم هنر سینما و دیگر هنرها برای رساندنِ صریحِ پیام نیست ( هر چند سینما یک رسانه بسیار قوی و تاثیرگذار محسوب میشه ) چرا که برای این کار ما روزنامه و اخبار و فلان را داریم بلکه بیشتر برای قرار دادن مخاطب در اون شرایط به خصوص هست. من فکر می کنم داستان این فیلم که به زیبایی هر چه تمامتر پرداخت شده و به تصویر کشیده شده، بیشتر بر پایه اگزیستانسیالیسم هست. من خیلی از فیلم خوشم اومد. تکلیفش با بیننده مشخصه و نمیخواد… ادامه »

m2
Guest
Member
m2

پیام هایی که از این فیلم درسافت کردید رو ممنون میشم بگین

حجت
Guest
Member
حجت

حجت:سلام دوستان ببخشید دوستانی که نظر داده بودند و نقد کرده بودند خیلی جالب بود ولی منم به نکته ای رو اضافه کنم به نظره من داستان جذاب پای از موقعی شروع میشه که کشتی داره غرق میشه … اگه یکم به قبلش برگردیم میبینیم که بابای پای داره قرص ارامبخش تو موزمیزاره که به اورانگوتان بده و به پسرش میگه که دوس نداره وقتی حیوونا دریا زده میشن کثیف کاریشونو تمیز کنه(وهمونجا خوده پای هم در حاله خوردن موز هستش) به نظر من اینجا پای از اون ارامبخشا میخوره که دچار دریا زدگی نشه .. چون موقعی که برای… ادامه »

حجت
Guest
Member
حجت

سلام دوستان ببخشید دوستانی که نظر داده بودند و نقد کرده بودند خیلی جالب بود ولی منم به نکته ای رو اضافه کنم به نظره من داستان جذاب پای از موقعی شروع میشه که کشتی داره غرق میشه … اگه یکم به قبلش برگردیم میبینیم که بابای پای داره قرص ارامبخش تو موزمیزاره که به اورانگوتان بده و به پسرش میگه که دوس نداره وقتی حیوونا دریا زده میشن کثیف کاریشونو تمیز کنه(وهمونجا خوده پای هم در حاله خوردن موز هستش) به نظر من اینجا پای از اون ارامبخشا میخوره که دچار دریا زدگی نشه .. چون موقعی که برای… ادامه »

واحیدیکتاناچیتی
Guest
Member

سلام و عرض ادب !
ساینظرات رو خوندم
به نظر من ، برای نقد یک چنین فیلمی ، اول باید عوامل فیلم از نویسنده ی اصلی داستان و ویرایشگر و بازنویس فیلمنامه و تهیه کننده و کارگردان و حتی بازیگران فیلم رو خوب شناخت و در مورد عقاید ایشون هم دانست و بعد میشه نقد بهتری داشت!
vahed.danesh@yahoo.com

احمدرضا الف.ر
Guest
Member
احمدرضا الف.ر

دوستان نتیجه ی نهایی من این هست : هردو داستان دروغ هستند (یکی زندگی با ببر و دیگری داستانی با گناهان بزرگ)