Never Let Me Go (هرگز نگذار بروم)

 

ژانر: درام

کارگردان: مارک رومانک

نویسندگان: الکس گارلند، کازو ایشیگورو

بازیگران: کایرا نایتلی، کری مولیگان، اندرو گارفیلد، شارلوت رامپلینگ، سالی هاوکینز، ناتالی ریچارد و…

مدت زمان: ۱۰۴ دقیقه

خلاصه داستان فیلم: «هرگز نگذار بروم» یک داستان عاشقانه تند و تیز است که از یک رمان پر فروش با همین نام، نوشته کازو ایشیگورو اقتباس شده است. کتی، تامی و روث در زمان و دنیایی زندگی می کنند که برای ما آشنا به نظر می آید، اما آنها اصلاً شبیه هیچ چیزی که ما می شناسیم نیستند. آنها دوران کودکی خود را در هایلشام، یک مدرسه شبانه روزی به ظاهر آرام می گذرانند. وقتی آنها پناهگاهی به نام مدرسه را ترک می کنند، حقیقت وحشتناک سرنوشت خود را به آنها نشان می دهد. آنها باید با احساسات عمیقی چون عشق، حسادت و خیانت که دوستی شان را تهدید می کند، مقابله کنند.

نقد فیلم توسط راجر ایبرت

من به خواست خود، برای نسل بعدی ام قسمتهایی از اعضای بدنم را که می توانند جان اشخاص دیگری را نجات دهند، به جا می گذارم. این «قانون طلایی» نام دارد. اگر حقیقت این کلمات را درک کنید، قبول خواهید کرد که زندگی در «هرگز نگذار بروم» نقش یک «اهدا کننده» را دارد. به این دلیل که گذشته از همه چیز، این همان هدفی است که شما به خاطرش به دنیا آمده اید؛ اینکه یک اهداکننده باشید. در فیلم، جامعه ای وجود دارد که قسمت اعظم آن را کودکانی تشکیل می دهند که در آزمایشگاهی به وجود آمده اند تا نقش «اهداکننده» را داشته باشند. آنها به معنای واقعی هیچ پدر و مادری ندارند. حتی مطمئن نیستم که آنها خودشان هم بتوانند پدر و مادر شوند. آنها به وجود آمده اند تا قلب، کلیه، کبد و دیگر اعضای مفیدی را پرورش دهند و بعد بدبختانه، بعد از اینکه خیلی از آن اعضا را از بدنشان جدا کردند، بمیرند.
وقتی رمان کازو ایشیگورو را خواندم هدف «اهداکنندگان» تا اواسط کتاب مبهم باقی مانده بود. در فیلم این هدف برایمان واضح است اما نه در مورد مشخص کودکان. آنها در محدوده یک دنیای بسته زندگی می کنند که سیستم ارزشگذاری اش بر پایه اینکه آنها تا چه حد و با چه میزان موفقیتی توانسته اند خود را وقف کنند، به آنها افتخار می بخشد. آنها این را می پذیرند. این همه چیزی است که در طول زندگی شان فهمیده اند. یکی از خطرناکترین مفاهیم جامعه انسانی این است که کودکان به آنچه که به آنها گفته شده اعتقاد داشته باشند. آنهایی که می توانند خارج از این سیستم رشد کنند بزرگسال می شوند؛ مقامی که اغلب به کمک پدر و مادرشان به دست نیاورده اند.
ما با ۳ کودک «اهداکننده» روبرو می شویم؛ یک بار وقتی کم سن و سال هستند و یک بار هم وقتی بزرگترند. آنها کتی، تامی و روث هستند که نقش آنها در دهه سوم زندگیشان توسط کری مولیگان، اندرو گارفیلد و کایرا نایتلی بازی می شود. آنها در هایلشام، یک مدرسه شبانه روزی در حال ترقی برای اهداکنندگان، پرورش پیدا می کنند. مترقی به معنای آزمایشگاهی برای اثبات این فرضیه که این نوزادان داخل لوله های آزمایشگاهی، انسان واقعی هستند. البته که آنها انسان هستند، ما این طور فکر می کنیم. اما این باعث نمی شود تا جامعه بزرگتر هم قانع بشود تا اینگونه فکر کند. اگر شما در شرف تصرف قلب کسی هستید، آیا تمایل ندارید که ماهیت منبع را مشخص و مجسم کنید؟ باید این کار را بکنید. اگر شما قلب مرا بگیرید، اصلاً دلم نمی خواهد برای من ناراحت و افسرده شوید. این قلب، دیگر متعلق به شماست. شما باید هزینه ها را بپردازید.
معلمان در هایلشام دقیقاً طبق سنت «جان دوی» روشنفکر نیستند، اما مدرسه آخرین جایی است که هنوز کودکان را تشویق می کند. جامعه این «اهداکنندگان» را برای هدفی می خواهد و اصلاً دوست ندارد تا منابع و وسایل رسیدن به این هدف را به هیچ دلیل دیگری هدر بدهد.
کارگردان، مارک رومانک، آگاهانه از ایشیگورو در مخفی کردن هرگونه معنایی در حصار یک داستان انسانی پیروی می کند. فیلم در مورد کتی، تامی و روث و دنیای آنهاست و نمی توان آن را تمثیلی درست از سال ۱۹۸۴ دانست. فیلم شما را با این سوال روبرو می کند که چطور با علم به اینکه یک انسان به حساب نمی آیید و تنها یک منبع مصرف کننده هستید، به زندگی ادامه می دهید؟ بیشتر کارگران مزدبگیر فروشگاه ها باید گاهی اوقات در این سوال تعمق کنند.
«هرگز نگذار بروم» یک اشتباه جدی را در سوق دادن ملودرام به سمت یک نمایش علمی ـ تخیلی مرتکب شده است. این فیلمی در مورد یکدلی است. در مورد اینکه روث چگونه پی به عشق بین کتی و تامی به عنوان دو جوان می برد و خودخواهانه این روند را مختل می کند. در مورد اینکه چطور حالا که شاید خیلی هم دیر باشد او می خواهد گذشته را جبران کند. در مورد شایعه ای قدیمی در هایلشام که اگر دو «اهداکننده» عمیقاً عاشق شوند، ممکن است مجبور به دریافت یک تعلیق کوتاه مدت شوند. اما اگر استادانشان بتوانند باور کنند که آنها می توانند عاشق شوند، آنها به این باور می رسند که انسان هستند. برای اینکه موجودی با روح شناخته شوی دو ابزار نیار است: آزادی اراده و قابلیت عشق ورزیدن. «اهداکنندگان» واجد هر دو شرط هستند. فیلمی بسیار تفکر برانگیز و ظریف است. فیلم خوبی است از یک رمان استادانه. «باقی مانده های روز» هم فیلمی بود که از رمانی نوشته ایشیگورو الهام گرفته شده بود و خیلی به این یکی شبیه بود. اتفاقی که در حال رخ دادن است را باید با تفکر از دل فیلم بیرون کشید. فیلم کلمه به کلمه همه چیز را به طور صریح بیان نمی کند و از ما می خواهد که با بصیرت به آن نگاه کنیم. حتی اتفاقات، خودشان تابع تفاسیر مختلف هستند. احتمالاً کاراکترها نمی دانند که چه چیزی را در مورد خودشان آشکار می کنند. آنها قطعاً تمامی حقیقت را در مورد وجود خود نمی دانند ،اما ما می دانیم زیرا که ما انسانهایی آزاد هستیم.


مترجم : شبنم سید مجیدی

منبع: شیکاگو سان تایمز

42
دیدگاه بگذارید

Please Login to comment
42 Comment threads
0 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
37 Comment authors
نیما...!!!!!!!!jankerسهند Recent comment authors
  Subscribe  
Notify of
میکاییل
Guest
Member
میکاییل

به نظر من این فیلم بسیار پر محتوا بوده و باید دید وسیعی بهش داشت. و تلنگری به ما و جامعه,اتفاقات امروزی که در جهان میوفته و ما ازش خبر نداریم,کنترل سطح دید افکار ما در فضای محدود توسط دست های پشت پرده تا جایی که اعتقاد قلبی و ذاتی انسانیت رو از دست بدن,کاری که همین الان توسط رسانه ها,حکومت های مختلف,اشخاص و مذاهب مختلف داره در جهان اتفاق میوفته, چ توسط صهیونیسم,عقاید فراماسونری شیطان پرستی که منشاء تمام بدختی های جهان کارهایی که میشه تا انسان از وجود خدایی خودش دور بشه مفهوم عشق و هدف از زندگی… ادامه »

!!!!!!!!
Guest
Member
!!!!!!!!

چرا فرار نکردن؟ خیلی ساده است، وقتی از بچگی یکسری مزخرفات در مغز آدم فرو بکنن! مقل همین چیزایی که به اسم دین و فرهنگ کردند تو پاچه ما ! علاوه بر اینکه ازش فرار نمی کنیم! با فراغ بال در راهش جون میدیم! تازه فکر می کنیم کار ارزشمندی انجام دادیم و بقول همین فیلم "اهدا کننده ی موفقی" بودیم!! سرتون رو یک کمی بچرخونین بابا ! یارو بمب می بنده به خودش میره منفجر میشه به عشق نسیه بهشت!!!!!!!!!!!!!! ما هم از اینکارا زیاد می کنیم، چون مخمون نمیکشه!! متعصبیم…طاقت شنیدن اینجور حرفها رو نداریم و اصلن نمی… ادامه »

janker
Guest
Member
janker

این فیلم یک توهین برای دنیای داستان به حساب میاد..حسی که آدم از خواندن این کتاب میگیره که نویسنده به زیبایی این داستان رو نوشته در قیاس بافیلمی که ساخته شد که همواره نشون میده گاهی حتی بهترین کارگردانم نمیتونه حس درونی یه رمان رو به تصویر بکشه.همینطور که در فیلم The Great Gatsby شاهد بودیم..

سهند
Guest
Member
سهند

الان دارم میبینم ولی چون زبان اصلیه هیچی نمیفهمم

Far$had
Guest
Member
Far$had

نکته ای که توی فیلم شاید شما رو بیشتر از همه اذیت میکنه اینه که این بچه ها اقدامی برای فرار از هدفی که براشون تعریف شده نمیکنند ، بنظرم اصلی ترین هدف از نوشتن این رمان و ساخت فیلم ، تلنگری به بینندگان بوده تا به حقیقت زندگی فکر کنن و بیندیشند تا چه حد زندانی و روان در راهی هستند که در انتخابش سهمی نداشته و برای رهایی از آن تلاشی نمیکنند.

arman zafari
Member
Member
arman zafari

بسیار زیباست این فیلم.

سرخیل
Guest
Member
سرخیل

در مورد گشتن دنبال اصل و این حرفا به نظرم این بچه ها بچه های آزمایشگاهی نبودن چون فیلمش هم مال دهه چهل یا پنجاه بود به نظرم این بچه ها بچه های بی پدر و مادر (حروم زاده) بودن و علت اینکه کتی تو مجله پ و رن دنبال اصلش بود هم همین بود در مورد فرار کردن هم همون اول فیلم و بچگیهاشون که دختره گفت پشت حصارها چه خبره پس بچه ها رو ترسونده بودن اما در بزرگسالی این واقعیت و باور که ما باید زندگیمون بدیم تا زندگی کس دیگه ای درست بشه چنان تو ذهن… ادامه »

aref solaty
Member
Member
aref solaty

بعد از her این اولین فیلمی بود که به نظرم ارزش فکرکردن بهشو داره.
فیلنامه که از رواون کتاب بوده عالیه ولی به نظرم بازی بازیگرا ضعیفه

عمو فرید
Guest
Member
عمو فرید

labachak:دوستان من با این همه غم و اندوه توی ی فیلم موافق نیستم، این فیلم باعث میشه ک کسانی ک از عضو اهدایی دارن استفاده میکنن واسه ادامه ی زندگیشون حس بدی پیدا کنن. در ضمن اینا نمیتونستن فرار کنن، اگر دقت کرده باشید دستبندایی داشتن ک ب واسطه ی اون دستبندها کنترل میشدن، نشون دادن اون دستبندها توی چند سکانس از فیلم نشون دهنده ی این بود که راه فرار ندارن… این برداشته منه به عنوان یک پرستار که از نزدیک شاهد عواقب پیوند اعضاء هستم … بخش اعظم تبلیغات احمقانه ای که در رسانه های ما درباره ارزش… ادامه »

عمو فرید
Guest
Member
عمو فرید

حامد:بعد از دیدن این فیلم من چند ساعتی بهش فکر کردم و به مخم حسابی فشار آوردم که بفهمم این فیلم مفهوم و منظورش چیه و هدف کارگردان از ساخت این فیلم چه بوده است ولی به هیج جا نرسیدم. اینکه این بچه ها از کجا اومدن و قراره چیکار بکنن و اینکه در کدام قانون این جور کارا قابل انجامه من رو به حیرت واداشت.

این یک داستان سورئالیستی جهت به تصویر کشیدن برخی مفاهیم انتزاعی بود که فکر میکنم در نقد فیلم به اختصار بیان شده باشد.

grtl
Guest
Member
grtl

واقعا به نظره من فیلم مسخره ای بود!!!! خیلی تعریفشو شنیده بودم اما حالا که این فیلم رو دیدم از وقتی که برای دیدن فیلم گذاشتم پشیمون شدم!! چقدر غیر واقعی بود! چقدر بازیگرا بی احساس بازی کردن! اصلا اصل داستان بی معنی بود و تا آخر هم اتفاق جالب و خاصی نیوفتاد. کاملا قابل پیش بینی بود!
من که توصیه میکنم اصلا وقتتون رو برای دیدن این فیلم هدر ندید!!!

saeedfsa90
Guest
Member
saeedfsa90

برداشت من از این فیلم اینه که:
اگه ما چیزی رو تو دنیا از اعماق وجود دوست داشته باشیم،میتونیم اون رو یک حقیقت بدونیم و برای رسیدن بهش تلاش کنیم،حالا اگه حقیقتی نباشه زندگی بی فایدست

saeedfsa90
Guest
Member
saeedfsa90

سلام دوستان
یه سوال داشتم
چرا با اینکه تامی میدونست عاشق واقعی کثی هست هیچ کاری انجام نداد؟؟

حامد
Guest
Member
حامد

بعد از دیدن این فیلم من چند ساعتی بهش فکر کردم و به مخم حسابی فشار آوردم که بفهمم این فیلم مفهوم و منظورش چیه و هدف کارگردان از ساخت این فیلم چه بوده است ولی به هیج جا نرسیدم. اینکه این بچه ها از کجا اومدن و قراره چیکار بکنن و اینکه در کدام قانون این جور کارا قابل انجامه من رو به حیرت واداشت.

labachak
Guest
Member
labachak

دوستان من با این همه غم و اندوه توی ی فیلم موافق نیستم، این فیلم باعث میشه ک کسانی ک از عضو اهدایی دارن استفاده میکنن واسه ادامه ی زندگیشون حس بدی پیدا کنن.
در ضمن اینا نمیتونستن فرار کنن، اگر دقت کرده باشید دستبندایی داشتن ک ب واسطه ی اون دستبندها کنترل میشدن، نشون دادن اون دستبندها توی چند سکانس از فیلم نشون دهنده ی این بود که راه فرار ندارن… این برداشته منه

مملی
Guest
Member
مملی

من تو کف بازی اون دختر بچه که نقش بچگی های کتی رو اجرا میکنه موندم… چقدر با احساس و حرفه ای بازی کرده…
جمله ای از این فیلم که خیلی حال کردم: چقدر خوش شانس بودم که در کنارش بودم

مونا
Guest
Member
مونا

راه های دیگه ای هم برای رسوندن پیامهای اخلاقی فیلم توسط نویسنده بود!! طبق نقد شما و نقد دوستان اگر من هم بخام نظری بدم باید بگم فیلم خوبی نبود،اصلا متقاعد کننده نبود،نه منطقی بود نه خیالیه کامل! فقط چیزی در کل فیلم جریان داشت که میدونستی نباید باور کنی! و کلا دلیلشو نمیشد فهمید! ولی اگر برداشت های سما و خودمو اشتباه بدونم دوست دارم فک کنم فیلم ب چیزی اشاره میکرد که ما سر در نیاوردیم!! این همه بازی با داستان و اندوه تو فیلم برا جریانی کاملا غیرواقعی اصلا عقلانی نبود.

hasan gh
Member
Member
hasan gh

بعضی فیلم ها ادم رو سوپرایز می کنن.این جز اون دسته فیلم هاست.فیلم نامه نسبتا عجیب و فضا سازی زیبا و قابل باور نقطه عطف فیلم بود ولی نمیشه توی یک فیلم ۲ ساعته تمام ابعاد انسانی کارکتر ها رو خوب نشون داد.به نظرم اگر به صورت سریال چند قسمتی ساخته میشه می تونست تاثیر گذاری بیشتری به مراتب داشته باشه

sana
Guest
Member
sana

من فکر میکنم که ادم ها و تمام موجودات عالم این غریزه بقا به قدری درونشون قوی هست که به شدت برای رسیدن به هدف ادامه زندیگیشون میجنگن.فرق نداره که چجوری بزرگ شده باشن یا کی هستن حتی ادم های که میرن جنگ اگه امید به زندگی و برگشت و ادامه زندگی نداشتن و افتخارات بعد از جنگ که نصیبشون میشه هرگز نمیرفتن.فیلم عجیبی بود راه های دیگه ای هم برای بیان عقاید کارگردان بود.

shahram
Guest
Member
shahram

asasan didane film vase in nnis ke begim khub bud ya bad mohem ine ke havades dar lahezati ke bayad be did kargardan etefagh mioftad oftad va chizi ke hame pishbini kardim etefagh naioftad magar

نیما هوشمند
Guest
Member

فیلم بسیار تاثیرگذاری بود….بازیگرها فوق العاده بودند…فیلم در مورد چند چیز بود:

«کوتاهی زندگی انسان ها» و «اهمیت لحظه ها»

« فاصله طبقاتی جامعه »

«بهره کشی و استثمار انسان ها»

سیاوش
Guest
Member
سیاوش

من یه چیز رو نفهمیدم اخر کتی تما اعضاش رو هدیه داد و مرد!!؟

سیاوش
Guest
Member
سیاوش

یک نظر بود خیلی منو دیدم رو به فیلم باز کرد…اون پستی که نوشته نشون میده چقدر اعتقادی که یک نفر باور کرده می تونه خطر ناک باشه!!! انقدر این کار رو افتخار می دونستند که حتی ب فرار هم فکر نمی کردن! مثل ماها که می گیم دکتر می شیم مهندس می شیم اونکه دکتر شده بالاتره تهش همه می میریم… وقتی از گذشته خودم یاد می کنم می بینم من شانس اینو داشتم که ۲۰ روز با کسی که یه عمر عاشق بودم دوست باشم. جمله ای که کتی مشابهش رو تو فیلم گفت…حدااقل این شانس رو داشتم… ادامه »

غلام رضا
Guest
Member
غلام رضا

من واقعا منظور کارگردانو از ساخت این فیلم متوجه نشدم !!!
چیرو میخواست ثابت کنه ؟؟ اینکه میشه بشر رو اونجوری تربیت کرد که به اهدافه خودشون برسن؟
من احساس میکنم تو فیلم میخواست متذکر بشه مقدار عمر ادم مهم نیست..
مهم اینه که واسه هدفه خودش زندگی کنه یا هدفی که براش ساختن!

مینا
Guest
Member
مینا

فیلم خوبی بود ولی همیشه ادم راه فرار داره اونم به سمت قلبش ولی اونا حتی باور نداشتن که قلب دارن شما چی فکر می کنید؟

شادی آفرین
Guest
Member

فلسفه ای که پشت این فیلمه اصلا به فرار کردن اونها مربوط نمی شه ، چه که اگر مربوط می شد گنجاندنش در داستان کاری نداشت ، یک فرار ناموفق … تمام فلسفه این فیلم بر می گرده به جملات پایانی ی فیلم اونجا که کتی با خودش می گه : "با خودم می گم ، اگه اینجا حقیقتی داشت ، من به اندازه ی کافی اینجا منتظر می موندم." …. " همه مون آخرش تموم می شیم " و " شاید هیچ کدوم از ما واقعا نمی تونیم درک کنیم ، راه درست زندگی کردن چیه ، یا احساس… ادامه »

SnZ
Guest
Member
SnZ

نه میشه گفت فیلم خوبی بود نه بد
منم نفهمیدم که چرا فرار نمیکردن؟چرا حتما باید اهدای عضو رو انجام میدادن؟
خب خیلی راحت بود که این کارو کنن

فری
Guest
Member
فری

سلام فیلم خوبی بود
یک فیلم ضد ارزش به تمام معنا

me
Guest
Member
me

بدترین فیلمی بود که دیدم
همش یاس و ناامیدی
شعور همه چیو داشتند الا فرار کردن رو
حالم بهم خورد
احساس بدی دارم…

Babak222
Guest
Member
Babak222

نقدش فوق العاده بود
اینکه اعتقاد چقدر خطرناک است

sara
Member
Member
sara

quote] Abed:فیلم زیبایی بود! در مورد فرارشون یکی اینکه این نوع مچبند به آسانی باز نمیشه و دوم اینکه اینا درون جامعه جایی ندارند چون خود جامعه قبول کرده بود که اینا برای اهدای عضو به طبقه بالاتر بزرگ بشوند و سوم اینکه اینا از بچگی غیر از مدرسه جایی نداشتن پس موطنی ندارند و هیجا راحت نیستند مگر در درون جامعه! حرف شما درسته ولی کسی که روح داره همیشه دنبال اینه که خودش رو از خطر نجات بده و اصلا حتی اگر یه زندان کوچک برای ادمی درست کنند اقدام به فرار میکنه نظیرش فرار از زندان هم… ادامه »

Abed
Guest
Member
Abed

فیلم زیبایی بود!
در مورد فرارشون یکی اینکه این نوع مچبند به آسانی باز نمیشه و دوم اینکه اینا درون جامعه جایی ندارند چون خود جامعه قبول کرده بود که اینا برای اهدای عضو به طبقه بالاتر بزرگ بشوند و سوم اینکه اینا از بچگی غیر از مدرسه جایی نداشتن پس موطنی ندارند و هیجا راحت نیستند مگر در درون جامعه!

sara
Member
Member
sara

فیلم زیبایی بود ولی ۲ تا سوال برام پیش اومد یکی این که اگه بچه ها ساخته نشده بودند پس چرا دنبال اصلشون بودند اصلا دقیقا منظورشون از اصل چی بود؟و دومی اینکه چرا اصلا تمایل به فرار نداشتند؟فکر کنم قضیه بهشون تلقین شده بود….

abbas
Guest
Member

به نظر من نویسنده در جاهایی از فیلم خیلی سریع خواست تکه ای بلند از نوشته اش را حذف کند و خیلی هم ناشیانه این کار را انجام داد و ان همان قسمتی بود که روث به کتی و تامی می گوید من اشتباه کردم .
البته من اینجا حق را به نویسنده می دهم چون اگر می خواست به طرز دیگری روث این حرف را به اثبات برساند قصه ی فیلم طولانی و از دست نویسنده به قول معروف در میرفت
ولی فیلم قابل تحسینی بود که نیاز به تفکر بیشتری دارد.

صبا
Guest
Member
صبا

شما چطور این فیلم دانلود کردید؟من نتوستم!

lunaticboy
Guest
Member
lunaticboy

عالی بود واقعا فیلم زیبایی بود خیلی پر مفهوم و جذاب
نگرش تازه به زندگی
واقعادنیاییه واسه خودش!
فقط من یه چیزو نفهمیدم هیچ کدوم از اینا سعی در فرار نداشتن اسون بود بخدا!البته اینم بگم که رو مخشون کار کرده بودن ولی هر چی باشه انسان بودن و اراده داشتن و احساس

سارا
Guest
Member
سارا

عالی بود فقط همین!×!!!!!!!!!!!!!

هانيه
Guest
Member
هانيه

فیلم رو دیدم.جالب بودو تاثیرگذار

حمید
Guest
Member
حمید

بازی بازیگران جدا تاحسین برانگیز بود.

پارسا
Guest
Member
پارسا

به نظرم فیلم بسیار خوبی بود.ولی در قسمت هایی ممکن بود قالب داستان ذهن بیننده رو به سمت چیزی سوق بده که هدف نویسنده نیست . ضمن اینکه اجزای داستان درست جایگزاری نشده بود.در کل تاثیر گذار بود.