Glass (شیشه)


خلاصه داستان:

مامور امنیتی ، دیوید دان سعی دارد تا با استفاده از قدرت‌های فراطبیعی‌اش ، کوین وندل کرامب را که دارای بیست و چهار شخصیت مختلف است ، ردیابی کند و…


تصاویر فیلم:

خلاصه نظر منتقدان:
مت میتوم – Total Film (امتیاز 6 از 10)

«شیامالان» سه‌گانه‌ی مرموزانه‌ی خودش را با فیلمی تمام می‌کند که ستایش‌کردنش آسان‌تر از دوست‌داشتنش است. «مک‌آووی» همچنان عالی است اما «گلس» با توجه به فیلم‌های «شکست‌ناپذیر» و «شکاف» در حد انتظارات ظاهر نمی‌شود.

جان دیفور – The Hollywood Reporter (امتیاز 6 از 10)

«گلس» به عنوان فیلم پایان‌دهنده‌ی یک سه‌گانه، فیلم ترکیبی از همه چیز است؛ نشانه‌های روایی استانداردی که راضی‌کننده‌ بودند را دارد در حالی که به سختی تلاش می‌کند( و موفق نمی‌شود) تا بینندگان را با توجه به چیزهایی که شیامالان قبلا نشان داده بود راضی کند آن هم در زمانی که «کامیک‌بوک‌ها» در اوج هستند.

رودریگو پرز – The Playlist (امتیاز 5.8 از 10)

در نهایت می‌توان گفت که «گلس» مفاهیم مهمی دارد اما اجرای آن چندان جالب نیست. شیامالان در ارائه‌ی موارد عادی خوب عمل کرده است اما پرده‌ی سم اثر بسیار شکننده است و تاثیری روی بینندگان ندارد.

اون گلیبرمن – Variety (امتیاز 5 از 10)

خوب است که ببینیم «شیامالان» به فرم خوبش برگشته است. اما «گلس» صرفا ما را جذب می‌کند اما چیزی برای ارائه ندارد. فیلم بیش از حد شلوغ است.

فیونولا هالیگان – Screen International (امتیاز 5 از 10)

علی‌رغم بازی بسیار خوب «مک‌آووی»، فیلم چیز خاصی جز این مفهوم ندارد که:«چه میشد اگر مردم عادی واقعا ابرقهرمان می‌بودند؟».

دیوید الریچ – Indiewire (امتیاز 4.2 ا 10)

مشکل «گلس» این نیست که سازنده‌ش در هر قسمت فیلم خود را می‌بیند، مشکل این است که روایت بیش‌ازحد ارجاع‌دهنده‌ی فیلم بیشتر از حدی که شیامالان داستانش را تعریف می‌کند پیچیده است.

مانیکا کاستیلو – TheWrap (امتیاز 4 از 10)

اگر بازی‌های خوب بازیگران را کنار بگذاریم، «گلس» ترکیبی از لحظات خسته‌کننده و دیالوگ‌های خام و بی‌معنی است.

آلیسا ویلکینسون – Vox (امتیاز 4 از 10)

فیلم به شدت علاقه دارد که به سبک کامیک بوک‌های امروز عمل کند اما دقیقا همان مشکلات آن‌ها را دارد. غافلگیری بزرگ جایی است که به نظر می‌رسد شیامالان از ساخته‌های خود اصلا درس نگرفته است.

مایک رایان – Uproxx (امتیاز 4 از 10)

«گلس» فیلمی جذاب و شگفت‌آور است. حال که این را گفتم بگذارید اعلام کنم که من از این فیلم لذت نبردم و پس از 19 سال صبر کردن آن را یکی از بزرگ‌ترین سرخوردگی‌هایم اعلام می‌کنم.

مت سینگر – ScreenCrush (امتیاز 3 از 10)

با توجه به رضایت بصری و روحی‌ای که فیلم‌های کنونی سینمای هالیوود برای بینندگان دارند، «گلس» چیز خاصی برای ارائه ندارد.


نقد و بررسی فیلم به قلم James Berardinelli (جیمز براردینِلی)

نمره 6.3 از 10

بهترین بخش فیلم سال 2017 آقای «ام.نایت شیامالان» یعنی «شکاف»(Split) – شاید تنها چیزی که در فیلم به درستی انجام شده بود – دقیقا در آخر آن اتفاق افتاد. «بروس ویلیس» با حضور کوتاه و شوکه‌کننده‌ی خود که شخصیت «دیوید دان» از فیلم «شکست‌ناپذیر»(Unbreakable) را به این دنیا آورد باعث شد جهان مشترکی بین این فیلم‌ها ساخته شود که آقای «شیامالان» علاقه‌ی زیادی به کند و کاو در آن داشت. متاسفانه فاصله‌ی زیادی بین هیجان‌زده کردن بینندگان با یک حضور کوتاه و ساختن داستانی پیرامون آن حضور کوتاه وجود دارد. «گلس»(Glass) که سومین فیلم در این سری است که عملا تبدیل به یک سه‌گانه شده است، فیلمی با ایده‌های نصفه و نیمه است که تبدیل به آشی نامیزان شده است.  «گلس»، طولانی، بیش از حد دیالوگ‌دار و پر از ارجاعات فرامتنی است به مواردی که در فیلم حضور ندارند و سطح انرژی‌ آن به طرز عجیبی پایین است و فیلم هیچ‌وقت ترکیب کاملی نمی‌شود.

باید به آقای «شیامالان» به این خاطر که سعی نکرده یک فیلم کامیک بوکی بسازد اعتبار دارد اما توانایی‌های او به اندازه‌ی جاه‌طلبی‌هایش نیستند. او برای اینکه بتواند مضامین مختلفی را درباره‌ی تفاوت‌های بین دنیای فانتزی و واقعیت در فیلمی که ذاتاً ابرقهرمانانه است نشان بدهد، شخصیت‌هایی را به فیلم اضافه کرده که یا سطحی یا خسته‌کننده و یا هر دوی این‌ها هستند. تاثیر متقابل شخصیت‌های این 3 بازیگر اصلی – «هیولا»ـیِ جیمز مک آووی، «دان» با بازی بروس ویلیس و همچنان «آقای گلس» با بازی ساموئل ال. جکسون – به طرز ناامید‌کننده‌ای سرسری است. مک‌آووی و ویلیس بعضا بر یکدیگر غالب می‌شوند اما جز آن دیگر خبر دیگری است. «دان» و «آقای گلس» ارتباط زیادی ندارند و اگرچه «گلس» مدتی را با «هیولا» سپری می‌کند اما هیچ چیز معناداری بین این دو شکل نمی‌گیرد.

رویدادهای «گلس» در زمانی نامشخص پس از پایان یافتن «شکاف» شروع می‌شود. «کوین کامب» که انسانی با چندین شخصیت مختلف است و در حال حاضر شخصیت «هیولا» بر او غالب شده، باز هم شروع به دزدیدن و گروگان گرفتن دختران جوان کرده است. محافظ امنیتی یعنی «دیوید دان» که با پسرش یعنی «جوزف»( اسپنسر تریت کلارک) کار می‌کند تبدیل به بتمن در شهر فیلادلفیا شده است؛ اغتشاشگری در سایه که در خیابان‌ها پرسه می‌زند و عدالت را علی‌رغم نبود پروسه‌ی دادرسی عادلانه اجرا می‌کند.او در جست و جوی کرامب است و وقتی او را پیدا می‌کند، تنش‌هایی بین آن دو شکل می‌گیرد که در پایانش هر دوی آن‌ها به دست پلیس می‌افتند. هر دوی آن‌ها  به یک تیمارستان با بالاترین سطح حفاظتی منتقل شده است تا در کنار یک زندانی خاص سوم یعنی «الیجا پرایس» یا همان «آقای گلس» قرار بگیرند. دکتر «الی استپل»( سارا پالسون) که روانشناسی متخصص در امور «توهمات ابرقهرمانی» است وظیفه‌ی درمان کردن این 3 نفر را بر عهده گرفته است. هدف او این است که بیمارانش را قانع کند که بین دنیای واقعی و کامیک بوک ها تفاوت است و هیچ‌کس در «دنیای واقعی» قدرت فوق‌العاده‌ای ندارد. البته که او این 3 مرد را دست کم می‌گیرد و در حالی که او مشغول سخنرانی‌های خود است، «گلس» با «هیولا» همدست شده تا «دان» را مجبور به انجام کاری بکنند.

یکی از مشکلات «گلس» شخصیت «سارا پالسون» است. دکتر «استپل» علی‌رغم اینکه شخصیت بسیار مهمی را در فیلم بازی می‌کند اما نه جذاب است و نه شور و شوق خاصی برای نقشش دارد. او مبتلا به بیماری بیش از حد صحبت کردن است و دوست دارد درباره‌ی فلسفه‌ی اعتقادی خود درباره‌ی آنچه مرز بین واقعیت و فانتزی است زبان‌بازی بکند. فیلم همچنان 3 شخصیت دیگر از فیلم‌های قبلی را نیز به این اثر بازگردانده است؛ جوزف، مادر «الیجا»(کارلاین وودوارد) و یکی از قربانیان دختر «کرامب» یعنی «کیسی کوک»(آنا تیلور جوی) که به نظر به این اثر تعلقی ندارد. شیامالان به نظر علامتی بالای سر شخصیت‌ها با این مضمون قراره داده است که:«صبور باشید، بالاخره اتفاق مهمی خواهد افتاد».

عناصر ابرقهرمانیِ «گلس» اگرچه توسط کسی ساخته شده اند که دنیای کامیک بوک‌ها را درک می‌کند (اگرچه شاید نه به خوبی «کوین اسمیت») اما شما را چندان حیرت‌زده نمی‌کنند. سکانس‌های اکشن اثر چندان خوب پی‌ریزی و اجرا نشده اند و آن انرژی‌ای که در فرنچایزهای بزرگ تر است را کم دارند. با توجه به اینکه این اثر فیلمی ساخته‌ی «ام. نایت شیامالان» است اما سطح پیچش‌های داستانی آن به هیچ‌وجه در حد فیلمی مثل «حس ششم»( Sixth Sense) نیستند. بعضی قسمت‌های اثر بسیار هوشمندانه هستند اما کلیت داستان بسیار سرراست است. پس از پایان فیلم شما با تمام وجود از تماشای آن راضی نخواهید بود.

وقتی که من نقد منفی خود بر «شکاف» را دو سال پیش نوشتم، یکی از معدود چیزهایی که درباره‌ی فیلم ستایش کردم عملکرد «جیمز مک‌آوی» بود. درباره‌ی بازی او گفته بودم که:« او صحنه‌ی اصلی اثر را متعلق به با به تصویر کشیدن بیش از یک دوجین شخصیت متعلق به خود کرده است. او با چنان انرژی‌ای این اثر را بازی کرده است که باعث شده تا «شکاف» قابل تماشا بشود.» به هر روی، «مک‌آووی» این دفعه شگفت‌انگیزتر است و تعداد شخصیت‌هایی که نقش‌شان را ایفا کرده است بیشتر نیز شده اند. او با خودش بهتر از دیگر ستاره‌های همکارش ارتباط برقرار می‌کند و موفق شده تا کار غیرممکن دزدیدن نقطه‌ی توجه اثر از «ساموئل ال. جکسون» جذاب را انجام دهد. بروس ویلیس در نقش «دان» بسیار خسته و بریده ایفای نقش کرده است، شخصیتی که شبیه به «جان مک‌کلین» در «جان سخت»(Die Hard) و کمی هم «هیو جکمن» در «لوگان»(Logan) است.

به شخصه برای من «شکست‌ناپذیر» در جایگاه بالاتری قرار می‌گیرد چرا که ژانر ابرقهرمانی آن زمان را با پیچش بهتری مواجه کرد. «شکاف» یک شکست در فیلم‌های ترسناک بود. «گلس» چیزی میان این دو است؛ یک اقدام شفاف از «شیامالان» تا لحظه را تصاحب کند و شخصیت‌های محبوب را به اثر بازگرداند اما از نبود یک داستان خوب رنج می‌برد. فیلم قابل‌تماشا است اما چندان جذاب است؛ «گلس» یک پایان نسبتا خوب و کوچک به داستان این شخصیت‌ها در این دنیا می‌دهد.

مترجم :امید بصیری


ممکن است شما دوست داشته باشید

2
دیدگاه بگذارید

Please Login to comment
2 Comment threads
0 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
2 Comment authors
payman hosseyni Recent comment authors
  Subscribe  
Notify of
payman hosseyni
Member
Member
payman hosseyni

۲، یک سوم از ۳، ۱، ۳ گاهی نمی دونم چرا لجبازی می کنم و خودم رو عذاب میدم؟!، این ترتیب دیدن سه گانه شیامالان هست، اولین بار فیلم دوم رو دیدم بعد با وجود اینکه در پایان قسمت دوم به فیلم اول اشاره کرد و بعد از اینکه متوجه شدم فیلم سوم رو که میخوام ببینم در ادامه دوم و اول هست باز با پافشاری روی دیدن فیلم سوم بدون دیدن فیلم اول، تا یک سوم هم پیش رفتم اما دیدم نه نمیشه، بیخیال شدم رفتم سراغ فیلم اول بعد دوباره اومدم سراغ فیلم سوم از اول شروع به… ادامه »

Member
Member
hasan sobhi

وای چقدر خسته کننده و کشدار بود عجیبه فروش بالا داشته..از نصفه زدم دور تند دیدم و باز خسته کننده بود