Fantastic Beasts: The Crimes of Grindelwald (هیولاهای شگفت‌انگیز؛ جرائم گریندوالد)

۲۰۱۸ | فانتزی,خانوادگی, ماجراجویی | ۱۳۴ دقیقه | درجه نمایشی PG-13

 

کارگردان :David Yates

نویسنده : J.K. RowlingJ.K. Rowling 

بازیگران : Eddie RedmayneKatherine WaterstonDan Fogler

خلاصه داستان :داستان فیلم ، پس از اتفاقات قسمت اول جریان دارد که در پایان آن مشاهده کردیم که گلرت گریندل‌والد با کمک نیوت اسکمندر دستگیر شد. با این حال ، گریندل‌والد موفق شده از زندان فرار کند و در حال جذب طرفداران بیشتری برای خود است. داملبدور در تلاش است تا برنامه‌ها و نقشه‌های گریندل‌والد را خنثی کند و در این راه کمک نیوت اسکمندر ، شاگرد سابقش در مدرسه هاگوارتز را قبول می‌کند. اما این ماموریت ساده‌ای نخواهد بود و آنها از خطراتی که این ماموریت دارد ، آگاه هستند و…

 

www.naghdefarsi.com/images/stories/rooz/12/logo-trans.png

 

جیمز موترام – Total Film (امتیاز ۱۰ از ۱۰)

دنیای «رولینگ» بزرگ‌تر و پیچیده‌تر شد اما «ییتس» به عنوان کارگردان نیز هیچ‌وقت فراموش نمی‌کند که تاثیر خاص خود را بر روی اثر بگذارد.

 

فینولا هالیگان – Screen International (امتیاز ۹ از ۱۰)

ما شاهد یک جادوی واقعی در این اثر هستیم، هیچ چیزی درباره‌ی احساسات و جایی که آن‌ها ما را می‌برند مصنوعی نیست.

 

دیوید گریفین – IGN (امتیاز ۸ از ۱۰)
«موجودات شگفت‌انگیز؛ جرائم گریندوالد» یک اثر قوی دیگه در حماسه‌ی جادوگرانه‌ی «جی.کی.رولینگ» است. «رولینگ» توانسته به نسبت فیلم اول، با ارائه‌ی چهره‌ی قوی‌تری از شخصیت‌ها کلیت اثر را بهبود ببخشد و آن را درگیرکننده تر بکند اگرچه باز هم شخصیت‌ها چندان وقت کافی ندارند. هر دو شخصیت اصلی یعنی «جانی دپ» و «ادی ردمین» در نقش‌های خود شگفت‌انگیز هستند.

 

کرین جیمز – The Hollywood Reporter (امتیاز ۸ از ۱۰)
دنباله‌ی فیلم قبلی توانسته تا جلوه‌های ویژه‌ی بعضا بهتری داشته باشد، همچنین لحنی تاریک‌تر و جنگی سخت‌تر بین خوب و بد. بهتر از همه اینکه شخصیت‌هایش در روابطی درگیر می‌شوند که از زیبا تا مرگبار تفاوت دارند.

 

آلونسو دورالده – TheWrap (امتیاز ۷٫۸ از ۱۰)
«موجودات شگفت‌انگیز؛ جرائم گریندوالد» به حدی داستان داشت که بتواند یک مینی سریال چهارساعته را کامل پوشش بدهد اما در عین حال نیز چیزی که ما با آن مواجه شده ایم جذاب و درگیرکننده است. این حس که این دنیای جادویی به واقع «شگفت‌انگیز» است بالاخره به این سری بازگشته است.

 

تاشا رابیسنون – The Verge (امتیاز ۷٫۶ از ۱۰)
برای کسانی که طرفدار پر و پا قرص این سری هستند و عملاً هدف ساخت اثر نیز سرگرم‌کردن آن هاست، حدود ۶ ساعت محتوای دیگری که سری «موجودات شگفت‌انگیز» خواهد داشت یعنی هیولاها، جنگ‌ها و جادوهای بیشتر و همین کافی است. بقیه افراد اما ممکن است فکر کنند که جزئیاتی که در این اثر دیده ایم برای یک فیلمنامه‌ی خوب و یک شخصیت اصلی موجه، مناسب نیستند.

 

Time Out – (امتیاز ۶ از ۱۰)
دومین قسمت در مجموعه‌ی فرعی هری پاتر پیچش‌های داستانی و مناظر بصری شگفت‌انگیز خلق می‌کند اما داستان آن بیش از اندازه زیاد است که بتواند روایت بشود. این موجودات شگفت‌انگیز بیش از حد سنگین اند.

 

پیتر بردشا – Variety (امتیاز ۵ از ۱۰)
اکثر بخش‌های لذت‌بخش دنیای «هری پاتر»( لحن سیاه و سفید، بازیگرانی که برای نقش‌هایشان بیش از حد خوب هستند، طراحی لباس‌های شگفت‌انگیز و در نهایت موسیقی دلگرم‌کننده‌ی «جیمز هاوارد») در این فیلم نیز حضور دارد اما جادوی واقعی یافت نمی‌شود.

 

رابی کالین – The Telegraph (امتیاز ۴ از ۱۰)
تنها یک چیز درباره‌ی ساخت فیلمی درباره‌ی دنیای «هری پاتر» اهمیت دارد و آن هم این است که بیننده باور کند این دنیا واقعی است اما «موجودات شگفت‌انگیز جرائم گریندوالد» از این مسئله طفره می‌رود.

بزرگ‌ترین دلیلی که برای ناامیدی از دنباله‌ی «جانوران شگفت‌انگیز و محل زندگی آن‌ها»(Fantastic Beasts and where to find them) وجود دارد، این نکته است که فیلم را در میانه‌ی یک داستان بسیار بسیار بزرگ‌تر قرار داده اند. اگر با این دید به اثر نگاه کنیم، آن را می‌توان یک قدم بزرگ از یک مقدمه به سوی یک روایت محکم‌تر دانست. فیلم هویت مستقل خود را ندارد چرا که داستان زیادی برای تعریف کردن در اختیارش نیست. برخلاف نمونه‌ی قبلی خود یک داستان خودساخته و جدید را در یک بستر بزرگ‌تر روایت می‌کرد، «هیولاهای شگفت‌انگیز؛ جرائم گریندوالد»(Fantastic Beasts Crimes of Grindelwald) صرفا درباره‌ی گسترش این دنیا و آماده کردن بینندگان برای قسمت‌های بعدی است( بر طبق چیزهایی که من خوانده‌ام، نویسنده این اثر یعنی جی.کی.رولینگ و کارگردان آقای «دیوید ییتس» در نظر دارند تا ۳ دنباله‌ی دیگر نیز بر این مجموعه بسازند). اگر فرض کنیم که این پنجگانه به صورت رضایت‌بخشی پایان بیابد، آن‌گاه می‌توان دید که «جرائم گریندوالد» به عنوان یک بخش از این آثار جایگاه بهتری خواهد داشت تا به عنوان یک فیلم مستقل هالیوودی با بودجه‌ای بسیار بزرگ.

علی‌رغم اینکه فیلم در بخش داستان چیز چندان زیادی برای گفتن ندارد، اما «جرائم گریندوالد» لحظات لذت‌بخش زیادی دارد و ارتباط بین این دنیا و دنیای هری‌پاتر را تنگ‌تر و قابل ملاحظه‌تر می‌کند. واضح‌ترین نمونه‌ی آن را می‌توان به معرفی یک نمونه‌ی بسیار جوان‌تر از «آلبوس دامبلدور» در میانه‌ی دهه ۱۹۲۰ دانست. ایفای این نقش بر عهده‌ی «جود لا» بوده است آن هم پس از اینکه در ابتدا «ریچارد هریس» آن را بر عهده داشت و پس از مرگ او نیز «مایکل گمبون». همچنین برای لحظاتی می‌توانیم هاگوارتز را مجددا ببینیم، مکانی که مشخصا در سال ۱۹۲۵ تفاوت چندانی با ۷۵ سال بعدش ندارد.

«جی.کی. رولینگ» که همیشه توانایی خاص در ایجاد پیش‌زمینه‌های جذاب برای داستانش داشته است، در این اثر نیز سعی کرده تا بیشتر مدت فیلم را به گسترش سیاست‌های تاریک دوران پس از جنگ اختصاص بدهد. بی‌شک تصادفی نبوده است که شخصیت منفی اصلی اثر، جادوگر تاریک «گریندوالد»(جانی دپ) به گونه‌ای ایفای نقش شده است که شما را به یاد هیتلر بیاندازد؛ بسیار کاریزماتیک و جذاب در مواقع نیاز اما تمامی انگیزه‌هایش نسل‌کشی و قدرت است. هدف او سرراست و مشخص است؛ نه تنها به جادوگران اجازه دهد که از خفا به بیرون بیایند بلکه آن‌ها را حکمران دنیا نیز بکند. ماگل‌ها استفاده‌ی خود را دارند اما در نهایت ابزاری در دستان خون‌های اصیل خواهند بود. او اصرار دارد که نیرویی صلح‌طلب است آن هم با نشان‌دادن اینکه اگر انسان‌ها در قدرت بمانند چه اتفاقی خواهد افتاد؛ جنگ ‌جهانی دوم و بمب اتمی.

اکثر شخصیت‌های اصلی اثر که در فیلم اول حضور داشتند، در این اثر نیز ایفای نقش کرده اند اگرچه نقش‌های آن‌ها پررنگ‌تر شده است. «نوت اسکمندر»(ادی ردمین) همچنان شخصیت اصلی است. او نیمه‌ی ابتدایی اثر را صرف این می‌کند که عشق فیلم اولش یعنی «تینا گلداستین»(کاترین واترسون) را بیابد و به محض تحقق این مهم، به «تینا» کمک کند که هویت واقعی «کردنس بربون»(ازرا میلر) مرموز را کشف کنند. «نوت» به عنوان یک مامور از سوی «دامبلدور» عمل می‌کند و ما چیزهایی درباره‌ی گذشته‌ی او، علی‌الخصوص رابطه‌ش با «لتا لسترنج»(زو کراویتز) و زمانی که در هاگوارتز گذرانده است می‌یابیم. «جیکوب کووالسکی»(دن فاگلر) ماگل‌زاده و دوست‌دختر ذهن‌خوان عجیب و غریبش، «کوئینی»(آلیسون سودول) نیز در این مسیر همراه آن‌ها هستند اگرچه عدم تمایل او برای قبول کردن پیام «گریندوالد» باعث ایجاد تنش در گروه می‌شود. این شخصیت‌ها صرفا نقش سربازان در شطرنج را بر عهده دارند در حالی که مشخصا پادشاهان «دامبلدور» و «گریندوالد» هستند. این دو فرد که زمانی از برادر نیز به یکدیگر نزدیک‌تر بودند، حالا تصمیم گرفته اند که به جنگ یکدیگر بروند.

بهترین لحظات در «موجودات شگفت‌انگیز: جرائم گریندوالد» آن لحظاتی هستند که بر محوریت شخصیت‌ها شکل می‌گیرند. برای فیلمی که با مناظر مختلف اشباع شده است- جلوه‌های ویژه‌ی چشمنوازی در مدت زمان ۱۳۵ دقیقه‌ای اثر قرار گرفته اند- تا حدی کنایه‌آمیز است که لحظات کوچک‌تر و صمیمی‌تر تاثیرگذاری بیشتری داشته اند. فیلم به حدی از این مسئله پشیمانی داشته است که کمی حس تنش بین مثلث شکل گرفته بین «نوت»، «لیتا» و برادر او یعنی «تسیئوس»(کالوم ترنر) تزریق کند. صحنه‌هایی که در داخل کیف دستی «نوت» جریان دارند بسیار مفرح هستند اما «موجودات شگفت‌انگیز»ای که در نام اثر قرار دارد برای بیشتر لحظات صرفاً محدود به صحنه‌های جانبی اثر می‌شود. بیشتر سکانس‌های اکشن اثر شامل کلی زرق و برق اما بدون تنش و هیجان خاصی هستند. دزدیدن آن زندانِ کالسکه‌طور پرنده در اوایل اثر بسیار جذاب به نظر می‌رسد اما تعلیق خاصی ندارد. به همین منوال، هیچ حس خاص درگیری و تنشی در انتهای اثر بین دو گروه از رقبا نیز وجود ندارد.

یکی از جنبه‌های مشکل‌دار اثر را می‌توان به معرفی «کریدنس» و «ناگینی»(کلادیا کیم) محبوب او دانست. آن‌ها به صورت نامناسبی در یک موقعیت عجیب و غریب قرار گرفته اند به این خاطر که هدف نقطه‌ی اوج اثر و پایان این نمایش بزرگ به هویت «کریدنس» بستگی دارد. وقت کافی وجود ندارد تا به طور مناسب و تاثیرگذاری شخصیت این افراد پرداخته شوند و در نتیجه، پایان بزرگ اثر صرفا یک کنجکاوری ساده است و نه چیزی بیشتر. انتظار نفس‌نفس زده شدن در پایان اثر را نداشته باشید.

بازیگرانی که از اثر قبلی به این فیلم آمده اند – ردمین، واترسون، دان فاگلر، آلیسون سودول و زو کراویتز به خوبی از پس نقش‌های سابق خود برمی‌آیند. اما این بار کار آن‌ها چندان زیاد نیست و این مسئله علی‌الخصوص برای «ادی ردمین» صحت دارد. اگرچه که مجموعه‌ی «جانوران شگفت‌انگیز» او را در محوریت خود می‌بیند اما در این قسمت او بیشتر به عنوان یک بیننده حضور دارد و اعمال روی داده در طی اثر را مشاهده می‌کند. «جود لا» به محض دیدن به عنوان دامبلدور شناخته خواهد شد، او همان حسی را دارد که در تمام سری «هری پاتر» شاهد آن بودیم. و کسانی هم که نگران بودند «جانی دپ» ممکن است «جانوران شگفت‌انگیز» را خراب کند نیز می‌توانند نفس راحتی بکشند. او در فیلم به خوبی کنترل و محدود شده است. بازی او خوب و به جا است بدون اینکه از حد لازم بیشتر شود؛ اثری از کاپیتان «جک اسپارو» در اینجا دیده نمی‌شود.

نقد فیلم اول را با ستودن جنبه‌های خاص فیلم اول یعنی «جانوران شگفت‌انگیز و محل زندگی آن‌ها» و همچنین زیر سوال بردن توانایی آن فیلم به عنوان یک اثر مستقل به پایان بردم. واکنش من به «جرائم گریندوالد» برعکس آن فیلم است. فیلم در مرتبط کردن بخش‌های مختلف با یکدیگر و همچنین آماده کردن بینندگان برای قسمت‌های بعدی نقش عالی‌ای ایفا می‌کند اما توانایی خود به عنوان یک فیلم مستقل شدیدا زیر سوال است و اینکه چرا یک نفر باید به تماشای این اثر برود. بی‌شک طرفداران «هری پاتر» به تماشای این اثر خواهند نشست و البته کمی هم سرخورده خواهند شد که با همچین فیلمی پس از ۲ سال انتظار مواجه می‌شوند.

مترجم :امید بصیری


ممکن است شما دوست داشته باشید

1
دیدگاه بگذارید

Please Login to comment
1 Comment threads
0 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
1 Comment authors
Recent comment authors
  Subscribe  
Notify of
Member
Member

حیواناتش واقعا زیبا هستند