Donnie Brasco (دنی براسکو)


خلاصه داستان:

در سال 1978 اف بی ای مبارزه زیر زمینی علیه تشکیلات تبهکاران حرفه ای آغاز می کند. در این میان "دانی براسکو" ماموریت می یابد تا با نزدیک شدن به "بنجامین لفتی" که برای مافیا کار میکند اطلاعاتی بدست آورد. این فیلم براساس یک داستان واقعی ساخته گردیده است...


تصاویر فیلم:

نقد و بررسی فیلم به قلم Todd McCarthy (تاد مککارتی)

نشریه Variety

نمره 7 از 10

حضور «آل پاچینو» در یک فیلم مافیایی همانقدر خوب به نظر می‌رسد که کره‌ی بادام زمینی با ژله خوب جلوه می‌کند. «مایک نیول»، کارگردان آثار کمدی محبوب انگلیسی همچون «آوریل محسورکننده» و«چهار ازدواج و یک خاکسپاری»، یک عنصر دیگر فیلم است. وقتی شما به کارگردانی برای به تصویر کشیدن آثار جنایی که در نیویورک رقم می‌خورند فکر می‌کنید، با نام‌هایی چون «برایان دی پالما»، «فرانسیس فرود کاپولا»، و «مارتین اسکورسیزی» بر خواهید خورد. ناگهان، در هر صورت، نیول بدون هیچ تجربه‌ی قبلی از راه می‌رسد، فیلمی می‌سازد که هم شبیه فیلم‌های کارگردانان باهوش این ژانر است، هم به آن‌ها بی شباهت است. «دانی براسکو» بر طبق داستان واقعی “جو پیستونی” («جانی دپ») مامور اف بی آی است، کسی که به صورت مخفیانه به یکی از گروه‌های مافیفایی دهه‌ی 70 نیویورک نفوذ می‌کند. جو، که خودش را “دانی براسکو” می‌نامد، آنقدر نقش خود را خوب بازی می‌کند که بالاترین درجات آن گروه می‌رسد، و در کنار مرشدش “لفتی” («آل پاچینو»)، در دل رئیس‌شان “سانی بلک” («ماکیل مدسن») جا باز می‌کنند. اما، هرچه او زمان بیشتری را با اعضای گروه می‌‌گذراند، بیشتر شبیه به آن‌ها می‌شود. و، بعد از مدتی، جو دیگر نمی‌تواند تشخیص دهد که به کدام جبهه وفادار است: به همسرش («آنی هک»)، خانواده‌اش، و دولت، یا به افرادی که او را به تشکیلات، کلوب اختصاصی و زندگی‌شان راه داده‌اند. شاید تحسین برانگیزترین کاری که نیول با «دانی براسکو» انجام داده، گرفتن یک بازی فوق‌العاده و استثنائی از «آل پاچینو» بوده است، بازیگری که همه‌ی ما او را به خاطر تلاش‌هایی که برای نقش‌هایش می‌کند ستایش می‌کنیم. لفتی مردی خسته از زندگی است که سابقه‌ی بیست و شش قتل را دارد اما دیگر تمایلی به ادامه‌ دادن آن ندارد. “سی ساله، که دارم جون می‌کنم… واسه‌ی چی؟” او وقتی که قرار است در گروه ترفیع رتبه بگیرد این را می‌گوید. آرزوی او این است که یک قایق بخرد و با آن از شهرنشینی دور شود، اما او پول کافی یا قدرت ریسک کافی برای تحقق این آرزو را ندارد. پاچینو لفتی را تبدیل به یک شخصیت تراژیک و غم‌انگیز می‌کند، کسی که ما او را درک می‌کنیم و برایش تاسف می‌خوریم، حتی اگر برایش دلسوزی نکنیم. اینجا کمتر اثری از “مایکل کورلئونه” وجود دارد، لفتی فردی شکاک است و می‌داند که بالاخره همه‌چیز چطور تمام می‌شود.

جانی دپ هم با اینکه در سطح پاچینو نیست، اما با تسلط و تبحر خاصی نقش شخصیت اصلی را ایفا می‌کند، مردی که از زندگی سابق‌اش کم کم دور می‌شود و زندگی تبهکارانه‌اش وسوسه‌اش می‌کند. دپ به ما این فرصت را می‌دهد تا کشمکش‌های درونی او را ببینیم، و دوستی او با لفتی که بیشتر و بیشتر شده و تبدیل به یک دوستی واقعی می‌شود و همسر و بچه‌های او که صرفاً برای خالی نبودن عریضه در فیلم گنجانده نشده‌اند. در ابتدای «دانی براسکو»، جو تلاش می‌کند تا به این زندگی وابسته نشود، اما در انتها، جدا شدن از آن برایش سخت است. اگر جایی هست که شخصیت جو کامل و بی نقص به نظر نمی‌آید، این مشکل فیلمنامه است که نتوانسته آن طور که باید و شاید عمل کند، نه نقش‌آفرینی دپ. اگرچه «دانی براسکو» خیلی هم از جنایت و خشونت دور نیست (و نیول هم از به تصویر کشیدن این ویژگی‌ها ابایی ندارد، اگرچه او خیلی بیشتر از افرادی همچون «اسکورسیزی» در به تصویر کشیدن آن‌ها مراعات کرده است)، اما همچون بسیاری از فیلم‌های گنگستری بهتر از خود، واقعاً در مورد خانواده و روابط است. لفتی و جو رابطه‌ای پدر و پسر گونه پیدا می‌کنند که عملاً از تمامی روابط دیگر در زندگی‌شان مهم‌تر می‌شود. همانطور که لفتی جایی می‌گوید این گروه گنگستری خانواده‌ی من است، حتی نزدیک‌تر از خانواده‌ی واقعی من.” به این خاطر که «دانی براسکو بیشتر روی شخصیت‌ها و روابط‌شان تمرکز کرده برای تماشاگران گیرا تر و جالب تر است. با اینکه فیلم میزان زیادی از کلیشه‌های موجود در آثار جنایی و البته تعدادی از شخصیت‌های جانبی را در خود جای داده، اما باز هم این عوامل باعث نمی‌شوند که مخاطب از فیلم لذت نبرد. حقیقت شاید خیلی عجیب‌تر از آن چیزی باشد که در قصه‌ها می‌خوانیم، اما خیلی از فیلم‌هایی که عنوان “بر اساس داستانی واقعی” دارند به اندازه‌ی «دانی براسکو» خوش ساخت و جذاب نیستند. فیلم تمامی آن نکات ریزی که برای باورپذیر بودن نیاز دارد را در خود جای داده، همچون درس جالب لفتی به شاگردش در مورد لباس پوشیدن، رفتار کردن و صحبت کردن در جمع خلاف‌کارها برای اینکه میان آن‌ها احترام کسب کند. «دانی براسکو» ما را به همان دنیایی می‌برد که بسیاری دیگر از فیلم‌ها می‌برند، اما این سفر واقعی تر به نظر می‌آید و زرق و برق‌اش کمتر است. نتیجه هم یک فیلم خوب است که تجربه‌اش رضایت بخش خواهد بود.

اختصاصی نقد فارسی

مترجم: دانیال دهقانی

منتقد: جیمز براردینلی – امتیاز ۷.۵ از ۱۰ (۳ از ۴)

کپی برداری و نقل این مطلب به هر شکل (از جمله برای همه نشریه‌ها، وبلاگ‌ها و سایت های اینترنتی) بدون ذکر دقیق کلمات “منبع: سایت نقد فارسی” ممنوع است و شامل پیگرد قضایی می شود.

 

 


22
دیدگاه بگذارید

Please Login to comment
22 Comment threads
0 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
7 Comment authors
فیلم دوستمحمدجواد هفتانیhossein hosseinalı aqaَAl Pacino Recent comment authors
  Subscribe  
Notify of
trackback
Member

… [Trackback]

[…] Find More on to that Topic: naghdefarsi.com/title/donnie-brasco/ […]

trackback
Member

… [Trackback]

[…] Information to that Topic: naghdefarsi.com/title/donnie-brasco/ […]

trackback
Member

… [Trackback]

[…] Find More on that Topic: naghdefarsi.com/title/donnie-brasco/ […]

trackback
Member

… [Trackback]

[…] Find More here to that Topic: naghdefarsi.com/title/donnie-brasco/ […]

trackback
Member

… [Trackback]

[…] Here you will find 41673 additional Information to that Topic: naghdefarsi.com/title/donnie-brasco/ […]

trackback
Member

… [Trackback]

[…] Information to that Topic: naghdefarsi.com/title/donnie-brasco/ […]

trackback
Member

… [Trackback]

[…] Find More on that Topic: naghdefarsi.com/title/donnie-brasco/ […]

trackback
Member

… [Trackback]

[…] Read More on that Topic: naghdefarsi.com/title/donnie-brasco/ […]

trackback
Member

… [Trackback]

[…] Read More on that Topic: naghdefarsi.com/title/donnie-brasco/ […]

trackback
Member

… [Trackback]

[…] Here you can find 25126 additional Information to that Topic: naghdefarsi.com/title/donnie-brasco/ […]

trackback
Member

… [Trackback]

[…] Information to that Topic: naghdefarsi.com/title/donnie-brasco/ […]

trackback
Member

… [Trackback]

[…] Read More on that Topic: naghdefarsi.com/title/donnie-brasco/ […]

trackback
Member

… [Trackback]

[…] Read More here to that Topic: naghdefarsi.com/title/donnie-brasco/ […]

محمدجواد هفتانی
Guest
Member
محمدجواد هفتانی

فیلم خیلی خوبیه به نظرم
یعنی به نظرم اونقدر که باید شناخته شده نیست
شخصیت و بازی آل پاچینو عالیه. یعنی آخرشه
بهترین صحنه ی فیلم به نظرم اونجاییه که آل پاچینو اسلحه رو می ذاره رو شقیقه خودش
البته فیلم اونجور که یادمه یه کم طولانیه. صحنه های برهنگی فیلم هم از متوسط فیلم های خوب بیشتره که متاسفانه واسه خیلیها این موضوع دیگه بی اهمیت شده

فیلم دوست
Guest
Member
فیلم دوست

فیلم خیلی خوبیه به نظرم
یعنی به نظرم اونقدر که باید شناخته شده نیست
شخصیت و بازی آل پاچینو عالیه. یعنی آخرشه
بهترین صحنه ی فیلم به نظرم اونجاییه که آل پاچینو اسلحه رو می ذاره رو شقیقه خودش
البته فیلم اونجور که یادمه یه کم طولانیه. صحنه های برهنگی فیلم هم از متوسط فیلم های خوب بیشتره که متاسفانه واسه خیلیها این موضوع دیگه بی اهمیت شده

فیلم دوست
Guest
Member
فیلم دوست

فیلم خیلی خوبیه به نظرم
یعنی به نظرم اونقدر که باید شناخته شده نیست
شخصیت و بازی آل پاچینو عالیه. یعنی آخرشه
بهترین صحنه ی فیلم به نظرم اونجاییه که آل پاچینو اسلحه رو می ذاره رو شقیقه خودش
البته فیلم اونجور که یادمه یه کم طولانیه. صحنه های برهنگی فیلم هم از متوسط فیلم های خوب بیشتره که متاسفانه واسه خیلیها این موضوع دیگه بی اهمیت شده

hossein hossein
Member
Member
hossein hossein

من بیننده رو نتونست درگیر کنه زیاد

alı aqa
Member
Member
alı aqa

دنی براسکو هم اشتباهه تلفظ صحیحش دانی براسکو هست 😉

َAl Pacino
Guest
Member
َAl Pacino

فقط ال پاچینو اون سکانس اخر که همه تعلقاتش رو گذاشت تو کشو و رفت که کشته بشه…
عاااااااااااالی بود.

Naser Biniyaz
Member
Member
Naser Biniyaz

من دوسش نداشتم خیلی جاها ریتم کند بود و کلا قصه نداشت همه چی درباره رابطه ها بود که برای شخص خودم جذاب نبود

سینا حسینی
Guest
Member
سینا حسینی

یکی از فیلمای معمولی ژانر گانگستری، مقایسش با شاکار متمایز رفقای خوب شوخیه! و حتی چند قدم از دیپارتد اسکورسیزی هم عقبه!
اونم بازسازی دیپارتدم بازسازی اما دیپارتد کجا و این کجا!
تنها به لطف بازی نسبتا درخشان آلچاچینو و بیشتر جایگاه کاریزماتیکش تونسته یه فیلم نسبتا معروف تو ژانر گنگستری بشود ولی نه فیلم مهم و اثرگزاری تو این ژانره و نه جانی دپ به درد سینمای گنگستری میخوره که بعد ها تو دشمن مردم مایکل مان هم خراب کرد!

hossein.m
Guest
Member
hossein.m

ب نظرم از بهترینای ژانر مافیاس،ب نظرم از در حد رفقای خوب اسکورسیزی هست و حتی ب نظر من این جذابتره.آل پاچینو و جانی دپ و کاراکتری ک رییس آل پاچینو بود عاااالی بازی کردن