Crawl (خزیدن)


خلاصه داستان:

یک زن جوان در حین اینکه سعی می کند تا پدرش را در طول یک گرباد رده 5 نجات دهد، خود را در داخل خانه ای پیدا می کند که در شرف غرق شدن است و باید برای نجات خودش با تمساح ها نیز مبارزه کند…


تصاویر فیلم:

خلاصه نظر منتقدان:
IGN (امتیاز ۷.۷ از ۱۰)

«خزیدن» فیلم جذاب و البته آشنایی درباره‌ی تقابل بین انسان‌ و موجودات هیولایی است، فیلمی که می‌تواند از محیطی که درش قرار دارد و ترس افراد از خورده‌شدن خارج بشود.

Consequence of Sound (امتیاز ۶.۷ از ۱۰)
این دقیقا همان نوع فیلمی است که انتظار داریم در گیشه‌ی تابستانی ببینیم: یک ماجراجویی خطرناک و در تمام لحظات سرگرم‌کننده که نفس شما را بند خواهد آورد.

راجر مور – Movie Nation (امتیاز ۶.۳ از ۱۰)
ارزش سرگرمی در ژانری تا این حس سرراست به این است که هر بخش از آن تا چه اندازه می‌تواند سرگرم‌کننده باشد. و خب در این فیلم با حجم زیادی از آن مواجهیم.

تومریس لافلی – RogerEbert.com (امتیاز ۶.۳ از ۱۰)
«خزیدن» داستانی درباره‌ی خزنده‌ها و موجودات زیر آب دارد. فیلم قطعا نمی‌تواند به حد و اندازه‌های «آرواره‌ها» (چه فیلمی می‌تواند؟) یا حتی «کم‌عمق‌ها» برسد اما تصویری که از فاجعه‌ی ساحل غربی فلوریدا در نتیجه‌ی یک طوفان درجه‌ی ۵ نشان می‌دهد در نوع خود جالب است.

جان دیفور – The Hollywood Reporter (امتیاز ۶ از ۱۰)
با قبول کردن معیار محتمل بودن خود فیلم، افرادی که به دنیا هیجان هستند باید از سرعت روی دادن اتفاقات ترسناک، ترس‌ها و فرارهای احتمالی رضایت داشته باشند.

دیوید فیر – Rolling Stone (امتیاز ۶ از ۱۰)
خود فیلم هم درست مثل متجاوزانی که در میانه‌ی اثر در حال نابود کردن اند، کار را درست به انتها می‌رساند البته درست از آن زمانی که اجازه می‌دهد غریزه‌های ابتدایی و خشونت‌بارترش به میان بیایند.

نوئل موری – Los Angeles Times (امتیاز ۵ از ۱۰)
فیلم «خزیدن» پر از صحنه‌های اکشن است، با جلوه‌های ویژه‌ای کم‌نظیر و تصاویری حیرت‌انگیز از نابودی و هرج و مرج. اما فیلمی شبیه به این نیازمند روایتی منسجم‌تر و کنترل منطقی‌تری بر روی اتفاقات است تا چیزی که فیلم‌سازان توانسته اند به تصویر بکشند.

جنت کاتاسولیس – The New York Times (امتیاز ۵ از ۱۰)
یک فیلم پاپ‌کورنی که به حد کافی اثرگذار است.

مایکل نوردین – The Wrap (امتیاز ۴.۸ از ۱۰)
سادگی ابتدایی داستان اثر شاید بتواند بیشتر از اینکه نکته‌ی منفی‌ای برای آن محسوب شود، به کمک فیلم بیاید. در یک تابستان شلوغ سینمایی که با بازسازی بی‌مورد بسیاری از فیلم‌های سینمایی روبه‌رو هستیم، فیلم «خزیدن» را در بدترین حالت می‌توان اثری هیجان‌انگیز دانست.

اون گلیبرمن – Variety (امتیاز ۴ از ۱۰)
«خزیدن» ادابازی چندانی درنمی‌آورد و البته عمیق هم نیست. «آواره‌ها»ی اثر درون یک خانه‌ی قدیمی تاریک فرو رفته اند.


نقد و بررسی فیلم به قلم James Berardinelli (جیمز براردینِلی)

نشریه ReelViews

نمره 6.3 از 10

فیلم «خزیدن» را می‌توان یک فیلم هیولایی سبک قدیمی و رده‌ی دوم دانست که با تکنولوژی سال ۲۰۱۹ ساخته است. خلاصه‌ش می‌شود حجم زیادی از خون و سکانس‌های Jump-Scareای که با حمله‌ی موجوداتی نه چندان خوش‌قیافه که دیگر شبیه به اسباب‌بازی یا لاستیک ماشین نیستند ترکیب شده است.

فیلم «آرواره‌ها» (Jaws) کوسه‌ی داستان را در اکثریت لحظاتش مخفی نگه داشت چرا که «استیون اسپیلبرگ» پول ساخت چیزی را نداشت که بینندگان بتوانند در طولانی‌‌مدت آن را قبول کنند. کارگردان این فیلم یعنی آقای «الکساندر آجا» هم از بودجه‌ی خیلی زیادی برخوردار نبوده است اما به هر حال توانسته که نه تنها چندین تمساح واقع‌نما (با استفاده از وسایل شبیه‌ساز متحرک و جلوه‌های ویژه) بسازد بلکه طوفانی رده‌ی ۵ را نیز به خوبی به تصویر بکشد. فیلم چیزی که ازش انتظار می‌رود را به بینندگان تحویل می‌دهد و خیلی بعید است که کسی از دیدن «خزیدن» پشیمان بشود، حتی اگر فیلم نتواند به سطح خیلی بالایی که توانش را ندارد هم برسد.

داستان خیلی ساده و بدون جزئیات خاص فیلم با تمرکزی بر روی اقتصادی بودن اجرا شده است. فیلم را همان «آرواره‌ها» در فضایی مخصوص خزیدن بدانید که یک سری تمساح غول‌پیکر جای کوسه‌ها را گرفته اند.

با وجود طوفان وحشتناکی که ایالت «سانشاین استیت» را در حال درنوردیدن است، «هیلی کلر» (کایا سکودلاریو) به دنبال پدرش «دیو» (بری پپر) می‌گردد که گم شده است. به نظر می‌رسد که «دیو» به پیام اضطراری تخلیه‌ی منطقه توجهی نکرده است. «هیلی» پدرش را در زیرزمین خانه‌ش پیدا می‌کند، خانه‌ای که خیلی زود قرار است به زیر آب برود اما مسئله این است که او تنها نیست. چند تمساح در این مدت مهمان پدرش بوده اند و یکی از آن‌ها نیز شانه‌ی او را زخمی کرده و یکی از پاهایش را شکسته است. «هیلی» خیلی زود متوجه می‌شود که خودش نیز در موقعیت خطرناک مشابهی گیر افتاده است و سعی می‌کند که راه نجاتی برای خودش و پدرش بیابد، آن‌ هم در حالی که تمساح‌ها در کنار در خروجی هستند و آب نیز به سرعت در حالا بالا آمدن و بیشتر شدن است.

بی‌شک فیلم «خزیدن» جایگاه و ارزش بهتری پیدا می‌کرد اگر که بازی موش و گربه‌ی بین «هیلی» و تمساح‌ها کمی خلاقانه‌تر می‌بود. لحظاتی هستند که تعلیق در آن‌ها به اوج خود می‌رسد و صدالبته Jump-Scareهایی که مو را به تن شما سیخ خواهند کرد. شهرت آقای «آجا» (از آثار دیگر او می‌توان به «تنش بالا» (High Tension) و «دشت‌ها چشم دارند» (Hills Have Eyes اشاره کرد) باعث می‌شود تا پیش‌فرض‌های شما کمی دچار تغییر هم بشوند؛ کسانی که با آثار او آشنایی داشته باشند می‌دانند که «آجا» هیچ ترسی از کشتن شخصیت‌ها ندارد و به هیچ وجه نیز دنبال پایان‌های شاد نیست. ما خیلی زود متوجه می‌شویم که اصلا بعید نیست در پایان داستان تنها کسانی که زنده می‌مانند، تمساح‌ها باشند.

گرچه فیلم «آرواره‌ها» معیارها را بسیار بالا برده است اما شاید مقایسه‌ی بهتری که بتوان برای این اثر پیدا کرد با فیلم سال ۲۰۱۶ آقای «بلیک لایولی» یعنی «کم‌عمق‌ها» (Shallows) باشد. درست مثل فیلم «خزیدن»، «کم‌عمق‌ها» نیز بر روی مبارزه‌ی یک شخصیت با دشمنی غیرقابل شکست بر سر جانش تمرکز می‌کرد. هیچ‌کدام از این فیلم‌ها سعی نمی‌کردند که نیات و قصد خود را مخفی بکنند. هر دو بسیار خوب درون ژانر خود قرار می‌گیرند. هیچ‌کدام سعی نمی‌کنند که شروع مناسب خود را با تبدیل کردن اثری زیر ۹۰ دقیقه‌ای به فیلمی بلندتر خراب کنند.

علی‌رغم اینکه فیلم «خزیدن» به معیارهایی که ما از یک فیلم هیولایی داریم پاسخ مناسبی می‌دهد اما همچنان گاها دچار نقص‌هایی هم می‌شود. توانایی آقای «آجا» به عنوان کارگردان فیلم‌های ترسناک به او اجازه می‌دهد تا تنش‌های بسیاری را در روایت اثر شکل بدهد اما فیلم هیچ‌ کار شگفت‌انگیز خاصی انجام نمی‌دهد. فیلم‌نامه کاملا طبق یک معیار مشخص است و هیچ‌گونه پیچش داستانی خاصی در آن وجود ندارد. فیلم زمان زیادی را صرف شکل‌دادن آشتی بین پدر و دختر اثر می‌کند به‌گونه‌ای که انگار صرفا قصد پرکردن فیلم را دارد.

و تعداد زیادی پیرهن‌قرمز(اشاره به افرادی که برای کمک به سیل‌زدگان به محل حادثه می‌روند) در فیلم هستند. شاید سوالاتی درباره‌ی احتمال زنده ماندن این پدر و دختر در درازمدت وجود داشته باشد اما نمی‌توان چیز مشابهی را برای دزدان یا آن پلیس خدمت‌گذار گفت. البته درباره‌ی سگ فیلم قضیه فرق دارد، همه‌ی ما می‌دانیم که «فیدو» شانس بسیار بیشتری از دوستان دوپای خود دارد.

بد نیست ذکر کنیم که این اولین تلاش آقای «آجا» در ساخت فیلم‌های هیولایی نیست. در سال ۲۰۱۰ او فیلم «پیرانا» (Piranha) را ساخته بود. در ساخت فیلم «خزیدن» او عناصر کمدی و طنز را فدای حس هیجان اصلی کرده است، رویکردی که در برخی جنبه‌ها رضایت‌بخش بوده و در برخی دیگر ناامید‌کننده است. حقیقت این است که فیلم «پیرانا» بسیار بامزه‌تر از این داستان ترسناک گیرافتاده در زیرزمین بود. اگرچه همچنان باید فیلم را به خاطر ترکیب عناصر فیلم‌های کیفیت پایین با موجوداتی خون‌آلود و نتیجه‌ی مناسب گرفتن از آن تحسین کرد. «خزیدن» برای آن دسته از بینندگانی ساخته شده است که این‌گونه فیلم‌ها را همان‌گونه‌ای می‌بلعند که تمساح‌ها به دنبال طعمه‌ی خود می‌روند.

مترجم :امید بصیری


ممکن است شما دوست داشته باشید

دیدگاه بگذارید

Please Login to comment
  Subscribe  
Notify of