نقد و بررسی فیلم Blade Runner 2049 (بلید رانر ۲۰۴۹)

کارگردان : Denis Villeneuve

نویسنده : Hampton Fancher, Michael Green

بازیگران : Harrison Ford, Ryan Gosling, Ana de Armas

خلاصه داستان : ۳۰ سال پس از اتفاقات قسمت اول، یک بلید رانر جدید یک راز مخفی شده را کشف می‌کند که می‌تواند جامعه را به آشوب بکشاند. این اکتشاف، او را وارد سفری برای یافتن ریک دکارد می‌کند، یک بلید رانر سابق که ۳۰ سال است ناپدید شده است و…

www.naghdefarsi.com/images/stories/rooz/12/logo-trans.png

برای ۳۵ سال، این مساله که داستان اصلی فیلم به کجاها ممکن است ختم شود موضوع بحث و جدل طرفداران «بلید رانر» بوده است. کارگردان «ریدلی اسکات» نیز با مشارکت در چندین نسخه بازسازی شده همچون نسخه کارگردان سال ۱۹۹۲ و نسخه نهایی سال ۲۰۰۷ بر این افسانه تاکید کرده است. اگرچه «بلید رانر» در زمان نمایش‌های اولیه‌اش از لحاظ مالی چندان موفق نبود، اما به لطف انقلابی که در زمینه نمایش خانگی روی داد، فیلم مشهور شده و طرفدارانی برای خود پیدا کرد و از زمان ارائه نسخه نهایی صحبت از ساخته دنباله‌ای بر آن آغاز شد. برای سال‌ها این مساله همچون یک سخنرانی بی روح بود تا زمانی که «اسکات» و «هریسون فورد» برای مشارکت در ساخت آن ابراز تمایل کردند و این مساله نیز قوت گرفت. اکنون و بعد از بیش از یک نسل رکود، «ریک دکارد» برگشته است.

Blade Runnerبرخلاف بسیاری از دنباله‌ها، این یکی به بازگرداندن عناصر آشنای فیلم اول اکتفا نکرده و برای موفقیت بر موجی از نوستالژی‌ها تکیه نمی‌کند. «بلید رانر ۲۰۴۹» فیلم اصلی را از راه‌های مختلفی مفتخر می‌کند. –گاه کوچک و گاه بزرگ- اما این فیلم یک بازسازی صرف نیست. این داستانی جدید با ایده‌هایی تازه و هدفی نو است. رشته‌های مختلفی این داستان را به گذشته مرتبط می‌کنند اما با این وجود این فیلم مسیرهای منحصر به فردی را در جهانی که به وضوح مشابه و آشکارا متفاوت است خلق می‌کند. اگر کسی بخواهد که این اثر را با فرانشیز «جنگ ستارگان» مقایسه کند، به نظر می‌رسد که این فیلم بیش‌تر شبیه به «امپراتوری دوباره ضربه می‌زند» است تا «نیرو بر می‌خیزد» که تنها تم‌ها و ایده‌های قبلی را بازسازی کرده است.

Blade Runnerاز آنجایی که کمپین‌های بازاریابی این اثر بیش از هر چیزی تکیه بر برگشت «هریسون فورد» به نقش «ریک دکارد» دارد، بنابراین صحبت از اینکه او دوباره به فیلم برگشته است اسپویل به حساب نمی‌آید. اما اگر بازگشت «دکارد» غافلگیری نیست بسیاری از روایت و الهامات فیلم همان‌گونه که پیش بینی شده بود از کار درنمی‌آید. «دکارد» تا زمانی که دو سوم از فیلمی تقریبا سه ساعته نگذشته است، در صحنه حضور پیدا نمی‌کند. اما حضور او تاثیر بخصوصی در سراسر فیلم دارد. شخصیت اصلی در «بلید رانر ۲۰۴۹»، «بلید رانر» جدیدی است که با نام «کی» یا «جو» (با بازی «رایان گاسلینگ») شناخته می‌شود و وظیفه‌اش بازنشسته کردن مدل‌های باقی مانده از سری قدیمی «اسکین‌جاب» است. به نظر می‌رسد که یک مخترع تازه و پولدار به نام «نیاندرا والاس» (با بازی «جرد لتو») نسل جدیدی از بدل‌ها را ساخته است که تابع هستند و هر آنچه که از مدل‌های سال ۲۰۱۹ شرکت «تایرل» باقی مانده است باید از بین بروند.

Blade Runnerاین مساله که ما برای بازگشت «دکارد» به فیلم لحظه‌شماری نمی‌کنیم برای داستان‌گویی فیلم یک اعتبار به حساب می‌آید. ما سرگرم دنبال کردن داستان «کی» هستیم جایی که یک کار روتین، او را به درون حفره خرگوشی متعلق به یکی از محافظت‌شده‌ترین و مدفون‌شده‌ترین رازهای رژیم کنونی می‌کشاند. زمانی که رئیس «کی»، «ستوان جوشی» (با بازی «رابین رایت») از قضیه مطلع می‌شود زنگ خطر را به صدا درآورده و مدعی می‌شود که این مساله ممکن است همه چیز را نابود سازد. همان‌گونه که ماموریت به ظاهر ساده «دکارد» در «بلید رانر» او را به درون هزارتویی تاریک و عمیق کشانید در این جا نیز کار «کی» به چیزی بیش از ماموریت ساده پیدا کردن و از بین بردن تبدیل می‌شود.

Blade Runner«کی» یک تک‌سوار است اما تنها نیست. او با دوست دختری دوست داشتنی و فداکار زندگی می‌کند. «جوی» (با بازی «آنا دی آرماس») زوج کاملی برای شخصی به لجاجت و خجولی «کی» است. علاقه او به «جوی» به وضوح در صحنه‌های ابتدایی آن‌ها دیده می‌شود. آنچه که در ابتدا به نظر می‌رسد کمی بیشتر از یک تلاش برای متعادل کردن و بسط شخصیت وی در طول جریان روایت باشد. «بلید رانر ۲۰۴۹» بر پایه دو تم اساسی بنا شده است که هر دو آن‌ها برای طرفداران فیلم‌های علمی تخیلی آشنا خواهد بود. یکی معنای هویت را به چالش می‌کشد. دیگری که نسبی است بر روی معنای کلی زندگی، انسانیت و روح تمرکز می‌کند. البته دومی در قلب «بلید رانر» جای داشت اما «بلید رانر ۲۰۴۹» از رویکردی متفاوت برای پاسخ به آن استفاده می‌کند.

از آنجایی که «ریدلی اسکات» به دلیل درگیری در ساخت پروژه «بیگانه: میثاق» برای کارگردانی این فیلم در دسترس نبود، «دنی ویلنو» جایگزین او می‌شود. کارنامه درخشان «ویلنیو» شامل فیلم‌هایی همچون «زندانیان»، «سیکاریو» و فیلم علمی تخیلی برجسته سال گذشته‌اش «ورود» حاکی از این مساله بود که در نبود «اسکات» کارگردانی فیلم به دست شخص درستی سپرده شده است. به عنوان یک طرفدار متعهد «بلید رانر»، «ویلنیو» رنج زیادی برای جلو بردن داستان با حفظ تعادل ما بین عناصر گذشته و نو متحمل می‌شود. یکی از جنبه‌های موفقیت‌آمیز این رویکرد او زمانی است که او پاسخ معمای بزرگ و حل‌نشده‌ای که درون «بلید رانر» نهفته است را افشا می‌کند.

«بلید رانر ۲۰۴۹» نه یک فیلم اکشن علمی تخیلی و نه یک فیلم درباره ماموریت‌های فضایی است. از نظر رویکرد، DNA فیلم «ورود» در بسیاری از لحظات فیلم قابل مشاهده است. کارگردان می‌خواهد که تماشاگران درحالی که تجربه می‌کنند، تفکر نیز بکنند. او برای رازآلودگی و ابهام ارزش قائل است. پایان‌بندی نیز به کمال و به‌درستی و درنهایت رضایت بخش است. همانند «بلید رانر» در اینجا نیز صحنه‌های اکشن، سکانس‌های نبرد، تیراندازی و جنگ با سفینه‌های فضایی وجود دارد. یک شرور هم هست. «لوو چشم آهنی» (با بازی «سیلویا هوک») که به عنوان معشوقه «والاس» در فیلم حضور دارد. با این حال این‌ها همگی عناصر ثانویه هستند که برای طعم دادن به جریان اصلی همچون ادویه‌ای به آن اضافه شده‌اند. روایت همچون یک داستان سنتی معمایی بنا شده است.

Blade Runnerدو چیز که تماشاگران معمولی عموما از «بلید رانر» به یاد دارند. ظاهر فیلم و موسیقی آن است. تصویری که این فیلم از لس‌آنجلس سال ۲۰۱۹ ارائه می‌داد تلفیقی بود از آینده‌نگری و رواج دوباره مدهای قدیمی. در «بلید رانر ۲۰۴۹» «ویلنیو» طراحی اصلی فیلم «اسکات» را حفظ کرده و آن را با استفاده از جلوه‌های ویژه امروزی گسترش داده است. بنابراین لس‌آنجلس ۲۰۴۹ به طرز قابل توجهی همان شهر قبلی است با این تفاوت که همه چیز در آن بزرگ‌تر و روشن‌تر شده است. برای مثال در صحنه‌ای از فیلم، «آنا دی آرماس» بوسیله تابلو نئونی بزرگ (و برهنه) خود را «کی» می‌رساند. طراحی صدای فیلم بلند و خیره‌کننده است. آهنگساز «هانس زیمر» بدون آنکه به طور مستقیم از کارهای «ونجلیس» کپی کند، ادای دینی به او انجام می‌دهد. همان‌گونه که موسیقی «ونجلس» (با استفاده از سازهای برقی) به «بلید رانر» حالتی ماورای این جهان می‌دهد، موسیقی الکترونیک «هانس زیمر» (با همکاری «بنجامین والفیش») نیز همان حس و حال را در فیلم حفظ می‌کند..

«هریسون فورد» با تکرار نقش‌های بزرگ خود همچون «هان سولو»، «ریک دکارد» و احتمالا «ایندیانا جونز» دوباره به قله دوران کاری خود بازگشته است. در «بلید رانر»، «دکارد» به یک جامعه گریز تبدیل شده بود و آخرین چیزی که او می‌خواست تعقیب «روی بتی» و همتایانش بود. در اینجا، «فورد» نقش شخصیتی را ایفا می‌کند که به مراتب خشن‌تر، تلخ‌تر و تک‌روتر است. این حضور دوباره یکی از بهترین بازی‌های این بازیگر را در طول دوران کاری‌اش رقم می‌زند. نقش‌های او اغلب با جذابیت و کاریزما همراه است اما در اینجا او باید عمیقا بکوشد تا به روح «دکارد» دست یابد.

Blade Runnerستاره فیلم یا حداقل کسی که بیش‌ترین حضور را بر پرده دارد «رایان گاسلینگ» است. با «بلید رانر ۲۰۴۹» او توانایی خود برای ایفای نقش در هر ژانری را دوباره اثبات می‌کند. او در کارنامه کاری‌اش نقش‌های متفاوتی همچون «دفترچه»، «لارس و دختر واقعی» (که اشتراکات عجیبی با «بلید رانر ۲۰۴۹» دارد)، «راندن» و «لالا لند» را دارد. «کی» شاید چالش برانگیزترین نقش وی تا الآن باشد –لایه‌های زیادی در این شخصیت وجود دارد- و «گاسلینگ» با ظرافت، تمامی این اختلافات جزئی را به تصویر می‌کشد.

اجراهای مکمل شامل بازی‌های «رابین رایت»، «جرد لتو»، «سیلویا هوک»، «آنا دی آرماس» و «دیو باتیستا» می‌شود. «دی آرماس» و «مکنزی دیویس» صحنه مشترکی در این فیلم دارند که یادآور جنبه‌ای از فیلم سال ۲۰۱۳ «اسپایک جونز»، «او» است. و اشاره‌ای به «بلید رانر» اصلی، جایی که «جیمز الموس» آخرین اوریگامی خود را تکمیل می‌کند.

به طور کلی دنباله‌ها ظرفیت اعجاب‌آوری برای ناامیدکننده بودن دارند. فشار بسیاری بر روی دوش فیلم‌ساز برای ساختن فیلمی در حد و یا بالاتر از نسخه اصل و دوست داشتنی اولیه وجود دارد. در مورد فیلمی مثل این که پایه‌های شهرت فیلم طی دهه‌ها بنا شده است، انتظارات تا سطح تقریبا غیرممکنی افزایش می‌یابد. با «بلید رانر ۲۰۴۹»، «دنی ویلنو» به آن سطح غیرممکن از توقعات می‌رسد، با ساختن فیلمی که جلب توجه می‌کند، تخیل را به حرکت وا‌می‌دارد و ذهن را درگیر می‌کند. در عصری که متعلق به سرخوشی‌های آنی و نمایش‌‌های تهی‌مغز است آیا فیلمی علمی تخیلی با بودجه کلان می‌تواند چنین ادعایی بکند؟

اختصاصی نقد فارسی

مترجم: محمد کیومرثی

ممکن است شما دوست داشته باشید

9
دیدگاه بگذارید

Please Login to comment
9 Comment threads
0 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
3 Comment authors
payman hosseyniColdplayعلیرضا بیاتیمهدی1213dr-reza Recent comment authors
  Subscribe  
Notify of
payman hosseyni
Member
Member
payman hosseyni

مدتها بود تعریف و تمجید فیلم بلید رانر سال ۱۹۸۲ رو شنیده بودم و می دونستم ساخته ریدلی اسکات هست ، کارگردانی که با ساخت فیلم تفکر بر انگیز پرومتئوس دل من رو برده بود اما هیچوقت فرصت دست نداد ببینم تا اینکه خبر اومد فیلم بلید رانر ۲۰۴۹ راکران می شه به تصور اینکه این فیلم احتمالا بازسازی همون فیلم هست و به جای وقت گذاشتن روی نسخه قدیمی نسخه جدید رو ببینم، فیلم ۲۰۱۷ رو دیدم که گیج شدم چون ارجاعاتی به گذشته داشت و در حین دیدنش متوجه شدم که فیلم دنباله فیلم قبلی هست نه صرفا… ادامه »

Coldplay
Guest
Member
Coldplay

فوق العاده بود، در تمام طول فیلم اون حس سرد بودن بهت منتقل میشد و کلی فیلم با فضای تاریک ساختخ شده ولی این بهترین هست بین همشون، آدم عاشق این حس سرد و ناامیدی و تاریکی میشه،به نظر من این بهترین فیلم سال بود.
و در نهایت میخوام بگم که رایان گاسلینگ نگاهت ده تا جایزه اسکار داره،
هر فیلمی که از رایان میبینم بیشتر به فوق‌العاده بودن ایم مرد پی میبرم،، رایان جز خاص ترین بازیگرای تاریخ هالیوود هست…

علیرضا بیاتی
Guest
Member
علیرضا بیاتی

دنی ویلنو در مصاحبه‌ای گفته به اینگمار برگمان و استیون اسپیلبرگ علاقه دارد و تحت تاثیر این دو کارگردان مطرح تاریخ سینما است. از نظر من فرم، فیلمبرداری و ریتم آرام را از برگمان و جنبه سرگرمی و داستانگویی را از اسپیلبرگ آموخته و نوعی وقار به فیلم‌های پر هزینه هالیوودی تحمیل کرده که مورد پسند منتقدان و بینندگان جدی‌تر واقع شده.گفته شده که فیلم بلید رانر اولین فیلم پست مدرن تاریخ سینما است. ترکیبی از علمی تخیلی و نوآر همراه با چند فرهنگی و چند زبانی که البته در لس آنجلس واقعی هم می‌توان مشخصه آخر را به وضوح… ادامه »

مهدی1213
Guest
Member
مهدی1213

[b]مسئولین سایت ممنون از زحمات تون
ولی خداییش یه منتقد دیگه رو انتخاب کنید برا انتشار نقد
این واقعا فقط خلاصه داستانو تعریف میکنه اینکه نشد نقد
قبلا برا هر فیلم چندین نقد منتشر میکردین
الان یه دونه اونم فقط براردینلی
یا یه نفر دیگه رو اضافه کنید یا جایگزین این بکنید لطفا[/b]

reza maleki
Member
Member
reza maleki

[quote name=”پیمان”]فیلم رو دوبله دیدم، دوبله خوبی بود و جاهایی که متناسب با فرهنگ خودمون دوبله شده و از اصطلاحات و تیکه های زبان خودمون استفاده کرده از اتفاقات درون فیلم خنده دارتر بود، خود فیلم بیشتر واسه بچه هاست و سهم بزرگسالان در اون ناچیزه، هرچند خواسته تلنگری به بزرگسالان بزنه با مطرح کردن این موضوع که نگهداری از حیوانات خانگی و سگ های فانتزی و ژیگول زیمبولو که توسط شرکت هایی دستکاری ژنتیکی و تولید انبوه میشن فراگیر شده و باعث کم توجهی بخشی از نسل امروزی به تشکیل خانواده و بچه دار شدن شده، البته این صرفا… ادامه »

Mhdi
Guest
Member
Mhdi

[quote name=”پیمان”]فیلم رو دوبله دیدم، دوبله خوبی بود و جاهایی که متناسب با فرهنگ خودمون دوبله شده و از اصطلاحات و تیکه های زبان خودمون استفاده کرده از اتفاقات درون فیلم خنده دارتر بود، خود فیلم بیشتر واسه بچه هاست و سهم بزرگسالان در اون ناچیزه، هرچند خواسته تلنگری به بزرگسالان بزنه با مطرح کردن این موضوع که نگهداری از حیوانات خانگی و سگ های فانتزی و ژیگول زیمبولو که توسط شرکت هایی دستکاری ژنتیکی و تولید انبوه میشن فراگیر شده و باعث کم توجهی بخشی از نسل امروزی به تشکیل خانواده و بچه دار شدن شده، البته این صرفا… ادامه »

somebody
Guest
Member
somebody

[quote name=”پیمان”]فیلم رو دوبله دیدم، دوبله خوبی بود و جاهایی که متناسب با فرهنگ خودمون دوبله شده و از اصطلاحات و تیکه های زبان خودمون استفاده کرده از اتفاقات درون فیلم خنده دارتر بود، خود فیلم بیشتر واسه بچه هاست و سهم بزرگسالان در اون ناچیزه، هرچند خواسته تلنگری به بزرگسالان بزنه با مطرح کردن این موضوع که نگهداری از حیوانات خانگی و سگ های فانتزی و ژیگول زیمبولو که توسط شرکت هایی دستکاری ژنتیکی و تولید انبوه میشن فراگیر شده و باعث کم توجهی بخشی از نسل امروزی به تشکیل خانواده و بچه دار شدن شده، البته این صرفا… ادامه »

آتوسا
Guest
Member
آتوسا

خارد لتو چیه 😐 جرد لتو

پیمان
Guest
Member
پیمان

فیلم رو دوبله دیدم، دوبله خوبی بود و جاهایی که متناسب با فرهنگ خودمون دوبله شده و از اصطلاحات و تیکه های زبان خودمون استفاده کرده از اتفاقات درون فیلم خنده دارتر بود، خود فیلم بیشتر واسه بچه هاست و سهم بزرگسالان در اون ناچیزه، هرچند خواسته تلنگری به بزرگسالان بزنه با مطرح کردن این موضوع که نگهداری از حیوانات خانگی و سگ های فانتزی و ژیگول زیمبولو که توسط شرکت هایی دستکاری ژنتیکی و تولید انبوه میشن فراگیر شده و باعث کم توجهی بخشی از نسل امروزی به تشکیل خانواده و بچه دار شدن شده، البته این صرفا هدف… ادامه »