Beauty and the Beast (دیو و دلبر)

کارگردان : Bill Condon

نویسندگان : Stephen Chbosky, Evan Spiliotopoulos

بازیگران : Emma Watson, Dan Stevens, Luke Evans

خلاصه داستان : یک زن جادوگر یک شاهزادهٔ جوان را نفرین و او را تبدیل به یک دیو زشت می‌کند و به وی یک آینهٔ جادویی که او را از حوادث مطلع می‌کند و یک گل رز می‌دهد که تا بیست‌ویکمین سال تولدش شکوفه می‌دهد. حال او باید …

 

www.naghdefarsi.com/images/stories/rooz/12/logo-trans.png

 

 

منتقد: کریس نشاواتی | اینترتینمنت ویکلی – امتیاز ۶٫۷ از ۱۰

 

 

پرنسس‌های دیزنی، دیگر منفعل و ناتوان وابسته به شاهزاده‌های جذاب، همانند انیمیشن‌های نخست این کمپانی نیستند! در واقع پس از پری دریایی کوچولو و دیو و دلبر تغییرات چشمگیری در سیاست دیزنی حاصل شد. آن‌ها دیگر دوشیزگانِ کارتونیِ گرفتار در چنگال غم نبودند. حتی بل کتاب می‌خواند!

 

Beauty and the Beastشاید امروزه کنار آمدن با مفهومی چون پرنسس دیزنی کمی سخت باشد؛ آن هم پس از هشتاد سال که برای اولین بار سفیدبرفی با هفت کوتوله آشنا شد و با بوسه‌ی یک شاهزاده نجات پیدا کرد. فیلم‌های انیمیشنی در نخستین سال‌های خود (از سیندرلا گرفته تا زیبای خفته) فوق‌العاده دلربا و دلنشین بودند، اگرچه ممکن است امروزه انگ نمایش ناتوانی و منفعلی شخصیت‌های زن مرکزی را به آنان بزنند. پیام انیمیشن‌های مذکور غالبا این بود که خوشبختی زن جوان در زندگی فقط و فقط به حضور شاهزاده‌ای جذاب وابسته است. اما پس از پری دریایی کوچولو محصول ۱۹۸۹ و دیو و دلبر اثر ۱۹۹۱، پرنسس‌های دیزنی وارد موج جدیدی شدند. «آریل» و «بل» (دو کاراکتر محوری در دو فیلم مذکور) شاید همانند «گلوریا استینم» و «جرمن گریر» (دو تن از فعالان فمینیسم) ندای فمینیستی و دفاع از حقوق و استقلال زنان سر ندهند، اما قهرمانان جدید کمپانی عمو والت(دیزنی) مستقل‌تر از پیشینیان خود بودند. آن‌ها دیگر دوشیزگانِ کارتونیِ گرفتار در چنگال غم نبودند. حتی بل کتاب می‌خواند! تغییراتی که در این قلمرو جادویی در حال رخ دادن بود.

 

«بیل کاندن» کارگردان «دیو و دلبر» با ژانر موزیکال بیگانه نیست محصول جدید دیزنی، بامزه است، شاداب و بانشاط است و برخی از ترانه‌های آن بارها و بارها در ذهن تکرار می‌شوند، ولی من هنوز نمی‌توانم علت وجود آن را درک کنم!

 

طی چندسال اخیر، کمپانی به شیوه‌ی زیرکانه‌ای سراغ انیمیشن‌های کلاسیک خود رفته و به نوبت آن‌ها را وارد دنیای واقعی می‌کند. به این دلیل از لفظ زیرکانه استفاده کردم، چون این محصولات سینمایی به بدی و نچسبی که شاید شما انتظار داشته باشید نیست. کتاب جنگل، اژدهای پیت و سیندرلا از این دست بودند که تجربه‌ی لذت‌بخشی برای مخاطب رقم زدند و آمیزه‌ای از نوستالژی و نکات جدید را برای ما به ارمغان آوردند. این محصولات جدید گرچه در حالت کلی به نیاکان خود وفادارند، ولی تقلید صرف نبوده و نکات تازه‌ای دارند. سیندرلا اثر «کنت برانا» از «کیت بلانشت» شریر، طراحی لباس فانتزی «سندی پاول» و از قدرت داستانی بالقوه‌ی خود، بهره برد تا رنگ و بویی تازه به این افسانه‌ی قدیمی ببخشد. اثر لایواکشن جدید دیزنی هم می‌توانست این خصوصیات را حتی بیشتر داشته باشد.

 

Beauty and the Beastفیلم «دیو و دلبر» با کارگردانی «بیل کاندن» که در زمینه‌ی ژانر موزیکال تجربیات فراوانی دارد (کارگردانی دختران رویایی و نویسندگی فیلم شیکاگو) ، چندان نکته‌ی جدیدی نسبت به انیمیشن محصول سال ۱۹۹۱ ارائه نمی‌کند؛ خصوصا با در نظر گرفتن این مسئله که تبدیل به اولین انیمیشنی شد که برای اسکار بهترین فیلم نامزد می‌شود (این را هم بدانید که در آن روزها فقط پنج اثر در این شاخه نامزد می‌شدند!). محصول جدید دیزنی، بامزه است، شاداب و بانشاط است و برخی از ترانه‌های آن بارها و بارها در ذهن تکرار می‌شوند، ولی من هنوز نمی‌توانم علت وجود آن را درک کنم! و این که چرا حداقل فیلم بهتری از آب درنیامده؟ «اما واتسون» بدون شک یکی از بهترین عناصر موجود در فیلم است که در نقش بل بازی می‌کند؛ دختری زیبا و اهل مطالعه که تخیلات و جاه‌طلبی او فراتر از مکانی چون روستای زادگاه کوچکش در فرانسه است. واتسون با آن چشم‌های نافذ، لبخند آسمانی و کک و مک‌های ناچیز اطراف بینی‌اش، گویی زاده شده تا قهرمانی از دنیای دیزنی باشد. معصومیت و هوش ذاتی او کاملا با کاراکترش همخوانی دارد. به این‌ها زیبا خواندن هم اضافه کنید. خوشبختانه خارج نمی‌خواند و صدایش همانند قطعه‌ی فوق‌العاده‌ی بل در آغاز فیلم، به دل می‌نشیند.

 

«اما واتسون» با آن چشم‌های نافذ، لبخند آسمانی و کک و مک‌های ناچیز اطراف بینی‌اش، گویی زاده شده تا قهرمانی از دنیای دیزنی باشد. معصومیت و هوش ذاتی او کاملا با کاراکترش همخوانی دارد. به این‌ها زیبا خواندن هم اضافه کنید. او بدون شک یکی از بهترین عناصر موجود در فیلم است.

 

Beauty and the Beastشاید لالالند سطح توقعات از ترانه‌ها را بالا برده باشد، اما تعدادی از ترانه‌های این اثر مثل مهمان ما باش، کمی نخ‌نما به نظر می‌رسند. به نحوی که شاید گمان شود پنجاه سال پیش سروده شده‌اند. کاش کاندن کمی حوزه‌ی اختیارات خود را گسترش می‌داد و به این ترانه‌ها جان می‌بخشید. داستان هم همانی‌ست که اطلاع دارید؛ شاهزاده‌ای خوش‌تیپ و جذاب به دلیل قضاوت از روی ظاهر دیگران نفرین و به دیوی کریه تبدیل شده. او باید کسی را عاشق خود کند تا به «دن استیونز» در سریال دانتون ابی تبدیل شود. در عین حال، بل که با پدر بندزن خود (کوین کلاین) زندگی می‌کند، آرزوهای بزرگی در ذهن دارد و نسبت به پیشنهاد «گَستان (لوک ایوانز)» خوش‌تیپ و چانه‌مربعی بی‌اعتناست. «جاش گَد» هم در نقش نوچه‌ی همجنس‌گرای گستان بازی می‌کند (والت چه توضیحی در این مورد دارد؟). کاش این موضوع همان‌طور که فیلم تصور می‌کند بامزه و جالب بود!

 

ای کاش دیزنی همانند دنیای جادوییش، «دیو و دلبر» را کمی جادویی‌تر می‌ساخت. ترانه‌های فیلم خوب و شنیدنی هستند ولی به سطح بالایی از ماندگاری نرسیده‌اند. «دیو و دلبر» جدید زیباست، اما نکته تازه‌ای نسبت به انیمیشن محصول سال ۱۹۹۱ ندارد.

 

Beauty and the Beastسرانجام بل در این قلعه‌ی تسخیرشده، زندانی می‌شود؛ قلعه‌ای که به لطف فناوری دیجیتالی، کاراکترهای دوست‌داشتنی دیزنی همچون ساعتی سخت‎گیر به نام «کاگزوُرث (یان مک‌کلن)» و رفیق گرمابه و گلستان او، شمعدانی به نام «لومیر (ایوان مک‌گرگور)» را بازگردانده. این اشیای به قول خودشان عقل کل، بسیار بهتر و متقاعدکننده‌تر از دیو شاخ‌دار و شیرمانند فیلم از آب درآمده‌اند؛ هیولایی که هنگام رقصیدن یا حتی حرکت کاملا ساختگی به نظر می‌رسد.

 

تغییرات ایجاد شده در کاراکترهای بل و دیو خیلی سریع رخ می‌دهد؛ دیو از یک گروگان‌گیر سنگدل به یک عشقِ کتاب تبدیل شده و بل هم خیلی زود از قالب یک زندانی مضطرب درآمده و شیفته‌ی گروگان‌گیر خود می‌شود. قطعات موسیقی ساخته شده توسط «آلن منکن» و «هاوارد اشمن» برای انیمیشن، در طول فیلم در کنار قطعاتی که منکن و «تیم رایس» ساخته‌اند به گوش می‌رسد. گرچه ترانه‌های «دیو و دلبر» همچون سایر آثار موزیکال «کاندن»، کارگردان فیلم، خوب و شنیدنی هستند ولی به سطح بالایی از ماندگاری نرسیده‌اند. دیزنی علاوه بر آثار سینمایی و پارک‌های موجود در سراسر دنیا، همواره در حال عرضه‌ی جادو به مخاطب است. ای کاش «دیو و دلبر» جدید کمی جادویی‌تر بود.

اختصاصی نقد فارسی

مترجم: بابک مؤیدزاده

 

کپی برداری و نقل این مطلب به هر شکل (از جمله برای همه نشریه‌ها، وبلاگ‌ها و سایت های اینترنتی) بدون ذکر دقیق کلمات “منبع: سایت نقد فارسی” ممنوع است و شامل پیگرد قضایی می شود.

 

 

ممکن است شما دوست داشته باشید

7
دیدگاه بگذارید

Please Login to comment
7 Comment threads
0 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
1 Comment authors
amir ahmadBeast666bigbangbent ben Recent comment authors
  Subscribe  
Notify of
amir ahmad
Guest
Member
amir ahmad

فیلم خوبی بود ولی خیلی می تونست بهتر بشه
قابلیتش رو داشت.

Beast666
Guest
Member
Beast666

یکسری نکات رو درباره این بازسازی می نویسم (مجبور شدم انیمیشن رو با حالت مقایسه ای نسبت به این بازسازی نگاه کنم!)، در واقع کمپانی های اصلی هالیوود تعدادشون کم هست و انحصرا همشون یک سیاست واحد رو دنبال می کنند (که در واقع دقیقا همون سیاست فرهنگی آمریکا است که توسط اندیشکده های صهیونی-کابالایی تدوین میشه) – کریس نشاواتی منتقد اینترتینمنت ویکلی: پرنسس‌های دیزنی، دیگر منفعل و ناتوان وابسته به شاهزاده‌های جذاب، همانند انیمیشن‌های نخست این کمپانی نیستند! در واقع پس از پری دریایی کوچولو و دیو و دلبر تغییرات چشمگیری در سیاست دیزنی حاصل شد. (میتونم اینو بگم… ادامه »

amir ahmad
Guest
Member
amir ahmad

فیلم خوبی بود ولی خیلی می تونست بهتر بشه
قابلیتش رو داشت.

Beast666
Guest
Member
Beast666

یکسری نکات رو درباره این بازسازی می نویسم (مجبور شدم انیمیشن رو با حالت مقایسه ای نسبت به این بازسازی نگاه کنم!)، در واقع کمپانی های اصلی هالیوود تعدادشون کم هست و انحصرا همشون یک سیاست واحد رو دنبال می کنند (که در واقع دقیقا همون سیاست فرهنگی آمریکا است که توسط اندیشکده های صهیونی-کابالایی تدوین میشه)– کریس نشاواتی منتقد اینترتینمنت ویکلی: پرنسس‌های دیزنی، دیگر منفعل و ناتوان وابسته به شاهزاده‌های جذاب، همانند انیمیشن‌های نخست این کمپانی نیستند! در واقع پس از پری دریایی کوچولو و دیو و دلبر تغییرات چشمگیری در سیاست دیزنی حاصل شد. (میتونم اینو بگم که… ادامه »

bigbang
Guest
Member
bigbang

من فقط به خاطر Emma Watson فیلمو دیدم و فکر نمی کنم دلیل دیگه ای هم واسه دیدنش باشه…

bigbang
Guest
Member
bigbang

من فقط به خاطر Emma Watson فیلمو دیدم و فکر نمی کنم دلیل دیگه ای هم واسه دیدنش باشه…

bent ben
Member
Member
bent ben

از مرز یک میلیارد دلار گذشت