«یک زن شگفت‌انگیز» (A Fantastic Woman)

۲ فوریه ۲۰۱۸ | درام | ۱۰۴ دقیقه | R

{mainvote}

کارگردان : Sebastián Lelio

نویسندگان : Sebastián Lelio, Gonzalo Maza

بازیگران : Daniela Vega, Francisco Reyes, Luis Gnecco

خلاصه داستان : مارینا یک پیشخدمت است که شب‌ها به عنوان یک خواننده‌ی کلوب شبانه کار می‌کند و بابت مرگ دوست‌پسرش که از او بزرگتر بود، ناراحت است.

www.naghdefarsi.com/images/stories/rooz/12/logo-trans.png

گزیده نظرات منتقدین

⓿⓿❶ عملکردِ دشوار، رَسا و بسیار خوب «وِگا» بسیار بیشتر تقدیرهای سیاسی ای که از این فیلم می‌شود ارزش دارد. بازی چند لایه، احساسی و طبیعی او که توسط حساسیت‌های خاص کارگردان به خوبی هدایت شده است. کارگردان تمام تمرکز را بر روی «ماریا» می‌گذارد بدون اینکه او را مجبور به کاری بکند.

Guy Lodge Variety

❶❾ عملکرد فوق العاده، روان و زیبای «وِگا» به حدی دقیق است که باعث می‌شود ما به این نکته پی ببریم که در پشت این ظاهر، او شخصیتی بسیار قوی در برابر دنیای بی رحم ساخته است. او به هیچ وجه پر رمز و راز نیست و به خوبی خود را می‌شناسد.

Jessica Kiang The Playlist

⓿❾ تمرکز بر روی «وِگا»، یک بازیگر تراجنسیتی (که به نظر اولین نمونه در شیلی است)، به «یک زن شگفت انگیز»(A Fantastic Woman) این امکان را می دهد که داستانی متفاوت، غنی و پر محتوا تر را تعریف کند و به ما اجازه می‌دهد که تا عملکرد فوق‌العاده شخصیت اصلی را نظاره‌گر باشیم بدون اینکه مدام به تغییر او فکر کنیم.

Sam Adams Slate

❽❽ عنوان «یک زن شگفت انگیز»(A Fantastic Woman) که با عناصر فانتزی مانند، سکانس‌های شبه رویا و همچنین تصاویر دیوانه‌وار پر شده است، داستان «دانیلا وِگا» یک بازیگر تراجنسیتی است و عملکرد او چنان در فیلم ریشه دوانده است که باعث حیرت ما می‌شود.

Sheila O'Malley RogerEbert.com

 

❺❼ عملکرد «وِگا» به عنوان «مارینا» خارق‌العاده است و او بازی قاطع و محکمی از خود به نمایش گذاشته است که به شدت به زن بودن خود متکی است. عملکرد او همراه با خشمی متمرکز و آرامشی عجیب است که در کل بسیار عالی از کار درآمده است.

Roger Moore Movie Nation

⓿❺ «یک زن شگفت انگیز»(A Fantastic Woman) به هنگام تلاش برای تبلیغ غرور و تحمل رنج و سختی‌ها دارای اهمال است و به هنگامی که می‌خواهد ایجاز داشته باشد بسیار تصنعی می‌شود. فیلم «سباستین لِلیو» زیبا ولی پوچ است، نوعی از ملودراما که به ما یادآوری می‌کند شاید لازم باشد از ساختن این گونه فیلم ها دست بکشیم.

Christopher Gray Slant Magazine

منتقد: آن هورنادی | واشنگتن پست – امتیاز ۷٫۵ از ۱۰

«مارینا» گم شده است. او در کوچه‌های سانتیاگو در شیلی در حالی پرسه می‌زند که غرق در ناامیدی و غم است. او هنوز از غم از دست دادن مشعوق خود، «اورلاندو»، که به دست همسر سابق «اورلاندو» کشته شده است خلاص نشده است، شک و شبهه‌های فرزندش، نگرانی‌های صادقانه ولی بی اثر برادرش و همچنین بی اعتمادی و تحقیر افرادی که با او برخورد دارند اما نمی‌دانند که چه کمکی می توانند بکنند، همگی بر رنج های می‌افزایند. «من نمی‌دانم که به چیزی نگاه می‌کنم» این جمله را یکی از شخصیت‌ها در برخورد با وی به او می‌گوید.«تو در یک خیال واهی هستی.»

این جملات می‌تواند مکالمه معمولی بین هر دو زنی باشد که یکی از آن‌ها درگیر عدم حضور فیزیکی و احساسی و میراث به جای مانده از همسر از دست رفته خود است. اما «ماریا» یک انسان تراجنسیتی است که این مسئله باعث می‌شود هر کسی که در اطراف اوست مجبور باشد در رفتار خود احتیاط کند که گاه و بی‌گاه منجر به خشونت و ترس می‌شود. نقش «ماریا» که توسط خواننده و بازیگر شیلیایی یعنی «دانیلا وِگا» ایفا شده است- که خود در زندگی واقعی هم تراجنسیتی است، «مارینا» شبیه به رازی سر به مهر در «یک زن شگفت انگیز»(A Fantastic Woman) تصویر شده است که برای یک اسکار در بخش بهترین فیلم خارجی زبان در مراسم امسال نامزد شده است. او همچون آینه ای ظاهر شده است که باعث می‌شود افراد عمیق‌ترین و وحشتناک ترین ترس‌های خود را در آن ببینند.

«مارینا» تمایل زیادی به پوشیدن دامن‌های کوتاه و کفش‌های پاشنه بلند دارد، او شخصیتی است که اگر به دست کارگردانی مثل «پدرو آلمادور» می‌افتاد احتمالاً شاهد اثر ملودرامی با تنش‌های ذهنی بسیار بالا می‌بودیم. اما «سباستین لِلیو»- که چند سال پیش فیلم زیبای زن محور «گلوریا» را ساخت، داستان «ماریا» را با ظرافت و هوشمندی هدایت می‌کند به طوری که اکثر لحظات فیلم در سکوت به سر می‌برد، گرچه بعضاً این سکوت از حد می‌گذرد. موقعیت گیج کننده ای که «ماریا» در آن گیر افتاده است ممکن است که بی‌حس و تالم‌ناپذیر به نظر برسد تا زمانی می‌رسد که بیننده متوجه می‌شود او چقدر در بیان احساساتش و صادق بودن ترسو است و از بیان آن‌ها واهمه دارد. در «یک زن شگفت انگیز»(A Fantastic Woman) ما شاهد زنی هستیم که تضعیف شده است- که زمانی در مرکز زندگی و عشق همسرش قرار داشت و حالا با دردسرهای مرگ او رو به رو شده است- به طوری که در نقطه‌ای از فیلم عملاً مورد هجمه‌ی دیگران به دلیل ترس‌های غیر منطقی و همچنین نفرت قرار می‌گیرد.

لحظاتی در فیلم وجود دارد که «وِگا»(که به عنوان اولین نقش‌آفرینی عملکرد بسیار خوبی داشته است)، گویی دچار نوعی تردید درباره شخصیت «مارینا» می‌شود؛ او به صورتی بسیار عجیب و غریب و البته پیش بینی شده راه می‌رود که گویا خواست «لِلیو» بوده است. لحظاتی که «یک زن شگفت انگیز»(A Fantastic Woman) به اوج خود می‌رسد با رئالیسم جادویی شگفت انگیزی مواجه می شویم؛ مثل لحظه ای که «مارینا» ناگهان خود را در میان صحنه ی رقصی می‌بیند که او رهبر آن است.

معنای تمثیل‌وار این سکانس‌ها مثل همان سکانسی در ماشین است که «مارینا» به «آریثا فرنکلین» شهیر و آهنگ معروف او یعنی «زن طبیعی» گوش می‌دهد. اما آن‌ها زندگی را به رویه ای که به نظر بی‌جان می‌رسید تزریق می‌کنند و نشان می‌دهند که بازیگری مثل «وِگا» تا چه حد می‌تواند معنی دار و رسا باشد. بهترین لحظات فیلم هم جایی است که او شروع به آواز خواندن می‌کند که زیبایی‌های معنایی متن و برتری آن را به خوبی نشان می‌دهد(«وِگا» به عنوان یک خواننده اپرا تمرین دیده است). پس از آن است که متوجه می‌شویم «مارینا» واقعا معنیِ اسم فیلم یعنی «یک زن شگفت انگیز»(A Fantastic Woman)  را به خوبی در خود دارد. «یک زن شگفت انگیز»(A Fantastic Woman)  به ما یادآوری می‌کند که هر کدام از ما صرفا یک نیستیم و چندین شخص هستیم.

نکته: فیلم دارای الفاظ سنگین، لحظات برهنگ*ی و خشن است. نسخه اسپانیایی آن ۱۰۴ دقیقه است.

اختصاصی نقدفارسی

مترجم: امید بصیری

کپی برداری و نقل این مطلب به هر شکل (از جمله برای همه نشریه‌ها، وبلاگ‌ها و سایت های اینترنتی) بدون ذکر دقیق کلمات “منبع: سایت نقد فارسی” ممنوع است و شامل پیگرد قضایی می شود.

 

دیدگاه بگذارید

Please Login to comment
  Subscribe  
Notify of