A Clockwork Orange (پرتقال کوکی)


خلاصه داستان:

الکس جوانی هنجارشکن و ضد اجتماعی است که رهبری گروهی از جوانان مانند خود را بر عهده دارد او انواع جنایات را مرتکب می شود و به خاطر یک مورد قتل دستگیر می شود. به زندان (مرکزی برای درمان خلافکاران) فرستاده می شود تا در آنجا تحت روش های مدرن درمان شود.


تصاویر فیلم:

نقد و بررسی فیلم به قلم

اصولا راجر ایبرت در مورد برخی فیلم‌های خاص سینما نظری متفاوت با جمع دارد که از جمله آنها می‌توان به مخمل آبی، پرتقال کوکی، طعم گیلاس، مظنونین همیشگی و … اشاره کرد. از جمله آن فیلم‌ها اثر معروف استنلی کوبریک به اسم «پرتقال کوکی» است که راجر ایبرت آن را «آشفته بازاری» بیش نمی‌داند. قطعا نوشته او نظری‌ست شخصی و نباید صرفا با خواندن یک نقد منفی، ارزش فیلم زیر سوال برود اما راجر ایبرت هم دلایل خاص خود را در توجیه این مدعایش دارد که شما را به خواندن آن دعوت می‌کنم.

راجر ایبرت:

«پرتقال کوکی»ی استنلی کوبریک آشفته‌ بازاری‌ست مسلکی، پارانویایی خیالپردازانه جناح راستی همانند هشدارهایی که «اورول» می‌نوشت‌. فیلم تظاهر به ضدیت با دوران خفقان پلیسی و کنترل اجباری اذهان مردم می‌کند اما، تمام آنچیزی که انجام می‌دهد، تقدیس کردن قباحت قهرمان داستان، الکس است.

دقیق نمی‌دانم که چطور نفرت و انزجارم را از الکس (که کوبرک عاشق سینه چاک اوست) بیان کنم. الکس از آن دسته اشخاص ترسناکی است که همه ما در طول زندگی چند باری با آنها برخورد کرده‌ایم. این برخورد‌ها معمولا در دوران بچگی اتفاق افتاده و الکس هم از آن دسته‌ آدم‌هایی بوده که از آشکار ساختن لذات مشمئز‌کننده‌اش، هیچ ابایی نداشته. از آن دست بچه‌هایی که بالهای مگس‌ها را از هم جدا می‌کردند و یا مورچه‌ها را با ولع می‌خوردند صرفا به این خاطر که کاری‌ست بسیار منزجر کننده و یا الکس بچه‌ای بوده که بیشتر از دیگران درباره سـ.کس و مسائل جنـ.سی اطلاعات داشته و بخصوص جنبه زشت این کار را.

الکس در «پرتقال کوکی» بزرگ شده و به یک متجاوز‌گر سادیست تبدیل شده است. شاید با گفتن تنها واژه «متجاوزگر سادیست» نتوان کل شخصیت او را توصیف کرد و بیشتر عبارتی کلیشه‌ای به چشم می‌آید. اما کوبریک بغیر از عشق و علاقه‌ی الکس نسبت به بتهوون، چیزی دیگری از این شخص به ما ارائه نمی‌دهد. هیچ وقت شرح داده نمی‌شود که چرا او عاشق بتهوون است اما تصور من این است که عشق الکس به بتهوون همان و استفاده کوبریک از موسیقی‌های کلاسیک در فیلم‌هایش صرفا برای دادن بعدی جذاب و در عین حال بی‌ارزش و بن‌بست به آن، همان.

الکس ضدقهرمانی از طبقه کارگر است که معمولا در فیلم‌های تلخ بریتانیایی ِ اوایل دهه ۶۰ نمایش داده می‌شد. هیچ کوششی برای روشن ساختن ضمیر نهفته در وجود او و اجتماعی که او را از خود رانده است، نشده است. در واقع چیزی قابل توجهی برای اینکه بگوییم او از اجتماع رانده شده است، وجود ندارد. هم الکس و هم اجتماعی که در آن زندگی می‌کند، انتزاع‌هایی از هنر مدرن هستند. «پرتقال کوکی» نه تصویری از دنیای آینده در ذهن کوبریک بلکه دکوری مد روز است. اگر ما هم با کوبریک هم عقیده باشیم و بگوییم که بله خشونت الکس به این خاطر است که “اجتماع چاره‌آی دیگر برای او نذاشته است”، این فقط بهانه تراشی است.

الکس خشن است چون خشونت لازمه این کاراکتر است تا کوشش کوبریک برای سرگرم ساختن ما توسط فیلم، به ثمر نشیند. شخصیت متجاوز و سادیست او نه توسط جامعه، نه توسط والدین، نه بخاطر خفقان پلیسی، نه بخاطر بودن در مرکز توجه و نه بخاطر عقاید فاشیستی، بلکه توسط تهیه‌کننده، کارگردان و نویسنده این فیلم، یعنی استنلی کوبریک شکل گرفته است. بعضی‌اوقات کارگردانان مقدس جلوه می‌کنند و سخن‌هایی درباره مخلوقاتشان از نمای سوم شخص بر زبان می‌رانند. طوری که اگر شاید احتمالا اجتماع فردی مثل الکس را خلق کرده بود. اما این کار، کارگردانی آنها را به سمت نوشتار اتوماتیک سینمایی سوق می‌دهد. به نظرم کوبرک بسیار فروتن و سربه زیر است، در عوض، الکس جبران کرده است.

من با آگاهی کامل می‌گویم که «پرتقال کوکی» اقتباسی تقریبا وفادارانه از رمانی نوشته «آنتونی برگز» است. حالا من کاری به برگز ندارم. کوبریک با استفاده از امکانات سمعی بصری، دیدگاه کتاب را برای منحرف کردن اذهان ما به سمت الکس و اعمال او، تغییر داده است.

آشکارترین تمهید کوبریک در فیلمبرداری، استفاده او از لنز‌هایی با زاویه دید بیش از حد معمول است. (wide angle). و بر روی اهدافی متمرکز شده است که خود به اندازه کافی به دوربین نزدیک هستند. این لنزها طوری هستند که اطراف تصویر را کج نشان می‌دهند. اشیاء موجود در مرکز تصویر معمولی به نظر می‌رسند اما آنهایی که در گوشه تصویر هستند، نورمال نیستد و بطور عجیب و غریبی باریک و کشیده به نظر می‌آیند. کوبریک تقریبا در تمام طول فیلم، وقتی که وقایع را از دید الکس نظاره گر است، از این نوع لنزها استفاده می‌کند. این کار دید ما و الکس را نسبت به دنیا یکی می‌کند. دنیا به مثابه خانه‌ای ویرانه پر از آدم‌های عجیب که دنبال الکس هستند.

البته کوبریک الکس را در مرکز در مرکز برداشت به ما نشان می‌دهد و یا از لنزهای استاندارد برای نشان دادن او استفاده می‌کند. پس با این تمهید ِ کوبریک، در طول فیلم الکس به عنوان یک آدم کاملا معمولی و نورمال به ما نشان داده می‌شود.

کوبریک تدابیر شسته رفته دیگری هم دارد که از الکس یک قهرمان بسازد و نه یک مفلوک. او دوست دارد الکس را از بالا بنگرد و با این کار به الکس اجازه داده است که ما را از پایین، با چشمانی تنگ ببیند. کوبریک به برداشت‌هایی اینچنینی علاقه دارد همانطوری که در فیلم «۲۰۰۱ یک ادیسه فضایی» از آن استفاده کرد و در هر دو فیلم کوبریک توجه بیش‌ از حدی به درخشش چشم‌ها دارد. با این کار او به کاراکتر ترسی زیرپوستی و نگاهی مسیح‌گونه می‌دهد.

کوبریک تمام ارجاعات موجود در آخر «پرتقال کوکی» را به صحنه مشهور اتاق خواب (یا حمام) در پایان فیلم «۲۰۰۱ یک ادیسه فضایی» ربط داده است. طنین چک‌چک آب وقتی که الکس مشغول به استحمام است، غیر مستقیم به ما جلوه‌های صوتی ِ «۲۰۰۱ یک ادیسه فضایی» را یادآوری می‌کند و سپس پشت میزی می‌نشیند و گیلاسی شراب سر می‌کشد. این صحنه همانطوری فیلمبرداری شده است که کوبریک در «۲۰۰۱…» که‌یر دوللا را پشت میز شام نشان داده بود. و حتی برداشتی از پشت سر وجود دارد که الکس را نشان می‌دهد درحالی که جرعه‌ای شراب را در دهانش مزه مزه می‌کند.

قصد کوبریک از انجام این کارها در این فیلم چیست؟ آیا او واقعا از ما می‌خواهد که با “الکس”ی که یک جامعه‌ستیز به تمام معنا با زندگی‌ای تحقیرآمیز است، احساس همدردی کنیم؟ در دنیایی که جامعه گناهکار است، یک مرد خوب هم باید خارج از چارچوب قانون زندگی کند، اما این آن چیزی نیست که کوبریک می‌خواهد بگوید. او عملا به نظر می‌رسد که مطلبی ساده‌تر و البته ترسناک‌تر را برای ما باز گو می‌کند: اینکه در دنیا جایی که جامعه گناهکار است، یک شهروند عادی هم می‌تواند گناهکار باشد.

خب فلسفه بافی بس است. محتملا این بحث ما درباره «پرتقال کوکی» به درازا خواهد انجامد. بحثی طولانی و بی هدف. نمی‌دانم. اما اکثر منتقدان «پرتقال کوکی» را بسیار بیشتر از آنچیزی که است، بزرگ کرده‌اند و بسیاری از مردم را هم بنا بر حس کنجکاوی‌ای که نسبت به این فیلم پیدا می‌کنند، به تماشای آن خواهند نشست. بسیار بد.

 

ترجمه: فرید عباسی

منبع: آدم برفی ها

نقد و بررسی فیلم به قلم

«پرتقال کوکی» که از آن به‌عنوان بهترین فیلم روانشناسانه تاریخ سینمای جهان یاد می‌شود، در فهرست ده فیلم ممنوع شده تاریخ سینما نیز جای دارد و در کشورهای ایرلند، سنگاپور، مالزی، اسپانیا و کره به مدت دو دهه ممنوع شد. کوبریک آن را به پیشنهاد پلیس و به خاطر تهدیدهایی که به‌خاطر تقلید برخی از جوانان از کارهای شخصیت اول فیلم (آلکس) بر علیه او و خانواده‌اش انجام شده بود در انگلستان به نمایش در نیاورد و این موضوع را همسرش بعد از مرگ او فاش کرد و این فیلم پس از مرگ کارگردان در آنجا اکران عمومی شد.

این فیلم به دلیل تصویر سازی بی پرده از خشونت و صراحت در بیان آلودگی های آشکار و نهان جامعه ای خشونت گرا، انتقادهای شدیدی را به ویژه در آمریکا به همراه داشت.

در جایی خواندم که در هنگام تالیف کتاب توسط بورخس، همسر وی مورد ضرب و شتم چهار خلافکار آمریکایی قرار گرفت که این صحنه را ما در جایی از این فیلم به وضوح میبینیم، نکته ای هم در مورد اسم پرتغال که به معنی مرد است این را میرساند که محوریت داستان به روی مرد است و همچنین نقش موثری که وی میتواند داشته باشد باشد البته در کنار زن. داستانی که واقعیت را به شکلی جلوه میدهد که بیننده خود را درگیر در ماجراهای اتفاق افتاده میبیند.

این فیلم دیگر اوج بدبینی كوبریك به انسان بود، انسانی که با خشونت افسار گسیخته اش، خود تهدیدی است برای نسل بشر. اگر در فیلم 2001: یک ادیسه فضایی، انسان توانسته یک کامپیوتر هوشمند و سخنگو خلق کند و یا به عبارتی می بینیم که ماشین، انسان می شود. در پرتقال کوکی شاهد هستیم که انسان به راحتی در اثر شستشوی مغزی به ماشین بدل می شود.

پرتقال کوکی نیز دربرگیرنده همان مفهومی بود که اغلب آثار کوبریک در خود دارند، انسان برای بقایش ناگزیر است، انسانیت خود را پاس دارد.

مالکوم مک دوال درپرتقال کوکی یکی ازناب ترین آثار استنلی کوبریک نقش (آلکس دولاج) سردسته گروهی از اوبا ش جوان را برعهده دارد.

خشونت ناشی از ناآگاهی (آلکس) ضد قهرمان یک طرف قضیه است- و کیفر خواست فیلم ازظرفیت جامعه در به وجود آوردن چنین خشونتی وسپس راه چاره برای برخورد ورویارویی با آن طرف دیگر قضیه. اما آنچه که فیلم رابه اثری مخرب تبدیل میکند- اشارات خونسردانه وسنگدلانه وحوادث وچیزهایی است که بیننده همواره ازآن لذت برده است. مثل ترانه(آوازدرباران).

مالکوم مک دوال(آلکس) بتهوون و کلاهش را دوست دارد. اما در حقیقت فقط خشونت است که میتواند او را راضی کند. الکس این هولیگان فرهیخته – که از رمان آنتونی برجس آمده همه کاری از قتل وتجاوز و خونریزی تا کشتن حیوانات کوچک خانوادگی را انجام می دهد. می دانیم که اوازهرگونه اخلاق گریزان است – اما باز نمیخواهیم اورفتار مصنوعی و مودبانه داشته باشد. شاید به دلیل بازی بی نقص مک دوال باشد که اورا با گستاخی و عصیانگری هایش دوست داریم- و البته درمخمصه بودنش هم دیدنی از کار در آمده است

فیلم استنلی کوبریک با فیلم برداری وسواس آمیز و تمهیدات طویل خود برای بسیاری یک مولف نمونه و چیره بر کار به شمار می رود. «استنلی کوبریک» که چهار دهه از عمر سینمایی‌اش را در انگلستان سپری کرد، به دقیق بودن بیش از حد و نمایش همه جزئیات در فیلم‌هایش شهرت دارد. وی در فیلم‌سازی مقررات و محدودیت‌های خاص خود را که متمایز از هالیوود بود، اعمال می کرد.

 

منبع: بی خوابی

نقد و بررسی فیلم به قلم

در پرتقال کوکی (1971) کوبریک با این مشکل روبه‌رو است که تماشاگر را متقاعد کند آنچه در فیلم می‌بیند آینده نزدیک است. راه‌حل هنری‌اش این است که به مکان فیلم ظاهر و حس و حال مکان‌های زندگی روزانه‌مان را می‌دهد، در عین حال که به آن نوعی جلوه غیرعادی می‌بخشد. یکی از صحنه‌های تکان دهنده‌تر پرتقال کوکی صحنه قتل یک زن به دست الکس با اثر هنری ساخت خودش– یك مجسمه اروتیك– است، مجسمه‌ای را که از فرط وضوح معنای ظاهری‌اش نمی‌توان نمادین پنداشت. هنر پاپ مستتر در پرتقال کوکی سبک ضدنمادین دارد. در دنیای این فیلم، دیگر وهم و خیال از واقعیت، و هنر از زندگی متمایز نیست. در پرتقال کوکی تماشاگر می‌تواند هم بر ویژگی‌های سطح توصیفی فیلم و هم بر ساختار‌های تفسیری وقوف یابد. یک تفسیر، از میان تفسیرهای متعدد، بر اساس فکر روان پالایی است یعنی آزاد شدن ضمیر نیمه هوشیار: تماشاگر خود را با الکس یکی می‌پندارد: شخصیت او در سرتاسر فیلم به نسبت چهره‌های کلیشه‌ای اطرافش به نحو دلچسب‌تری پرورده می‌شود. از نظر بیننده گفت‌و‌گوهای جلب‌نظرکننده‌اش، ظریفه‌گویی‌اش، روایتگری روانش، جراتش، در مقام مقایسه با ویژگی‌های زندانیان فاشیست، آزادیخواهی که در شخصیت‌پردازی غلو شده، والدین تهی مغزش، همدستانش (که بعدا پلیس می‌شوند) و غیره، به سود او تمام می‌شود. در این فرآیند همسان پنداری، تماشاگر از سرکوب شدن الکس می‌رنجد.

از تجربه دیدن همین فیلم به این اعتقاد میرسیم که آینده با خود دنیایی می آورد که متفاوت مینماید. اما این هم هست که اگر فضا و مکان فیلم بیش از حد بر خلاف مکان زندگی عادی مان باشد، تماشاگر قلمرو فیلم را خواب و خیال می پندارد. کوبریک برای نمایش ظاهر غیر عادی و نیز کیفیت متقاعد کننده فضای آینده از عدسی های زاویه باز استفاده میکند. مکان فیلم تا اندازه یی وضوح دارد اما هیچ نشانی از آنگونه وضوح ژرفی که در همشهری کین هست، اینجا نمیبینیم.

حاصل کار این است که که همه چیز خیلی واقعی به نظر می رسد،هرچندکه فضای بسته فیلم ظاهری جعبه مانند با دیوارهای شیب دار دارد، که کیفیتی غیر واقعی به محیط های گوناگون فیلم می بخشد. به همین سبب بیننده مکان و فضای فیلم را،هم واقعی و هم غریب می پندارد و این امر به ایجاد حس آینده نزدیک کمک میکند.

عملکردهای دنیای پرتقال کوکی از سه منبع مایه میگیرد : 1) قابلیت های هنری یی که در سرشت عدسی های زاویه باز است. 2) تمایل تماشاگر برای واقعی انگاشتن صحنه هایی که با استفاده از عدسی های عادی با وضوح کامل گرفته شده (چون این گونه صحنه ها برای تماشاگر بیش از همه آشناست)، 3) این عرف رایج که مکانهایی ظاهرا مشابه مکان های زمان حاضر نمیتواند حوادث زمان آینده را در خود بگنجاند. هیچ یک از این نکات بر پایه اعتقاد هایی نیست که خود فیلم آفریده باشد، بلکه کیفیت دنیای پرتقال کوکی از اعتقاد های متعارفی آب می خورد که بر خیلی از فیلم های دیگر هم حاکم است.

پرتقال کوکی اثر استنلی کوبریک را میتوان به چندین شیوه پرمعنا بر حسب همین خصیصه ضد نمادینی که مورد نظر سونتاگ است فهم کرد. شخصیت اصلی، الکس، با احساس هایش دمساز است. خشونت او نتیجه نوعی اختلال عصبی زیر بنایی ی او نیست. او دست به خشونت می زند چون خوشش می آید، چون با آن تفریح می کند، چون خشونت آدم را به هیجان می آورد و به زندگی طراوت بیشتری می بخشد.

یکی از صحنه های تکان دهنده تر پرتقال کوکی صحنه قتل یک زن به دست الکس با اثر هنری ساخت خودش – مجسمه بزرگی از عضو جنسی مردانه – است، مجسمه یی را که از فرط وضوح معنای ظاهری اش نمیتوان نمادین پنداشت. هنر پاپ متمکن در پرتقال کوکی سبک ضد نمادین دارد. در دنیای این فیلم، دیگر وهم و خیال از واقعیت، وهنر از زندگی متمایز نیست.

ضرباهنگ کند فیلم کوبریک، که مفسران بسیاری سخت به آن خرده گرفته اند، به ما فرصت می دهد تا تمامی هنر پاپ را در محیط های گوناگون فیلم ببینیم.

در پرتقال کوکی تماشاگر می تواند هم بر ویژگی های سطح توصیفی فیلم و هم بر ساختار های تفسیری وقوف یابد. یک تفسیر، از میان تفسیرهای متعدد، بر اساس فکر روان پالایی است – یعنی آزاد شدن ضمیر نیمه هشیار : تماشاگر خود را با الکس یکی می پندارد : شخصیت او در سرتاسر فیلم به نسبت چهره های کلیشه ای اطرافش به نحو دلچسب تری پرورده می شود. از نظر بیننده گفت و گوهای جلب نظر کننده اش، ظریفه گویی اش، روایتگری روانش، جراتش،درمقام مقایسه با ویژگیهای زندانیان فاشیست، آزادیخواهی که در شخصی پردازی غلو شده، والدین تهی مغزش،همدستانش (که بعدا پلیس می شوند)، وغیره،به سود او تمام می شود. در این فرایند همسان پنداری، تماشاگر از سرکوب شدن الکس می رنجد.

در جریان فعالیت ضمیر نیمه هشیار، آدمها و موقعیت ها به طرزی افراطی پرورده می شود، و صورت های کلیشه یی و ساده شده یی از عامل تعارض، که در پرتقال کوکی میبینیم، از همین امر نشات می یابد. تصرف هایی که در شکل محیط صورت می گیرد و اوهامی در قالب حرکت کند شده و تند شده و کیفیت کابوس گونه صحنه های مربوط به (درمان لودویکو) (با طنین ضمیر نیمه هوشیار در آنها) در خدمت خلق فضایی است که این پالایش در آنجا پذیرفتنی بنماید.

پرتقال کوکی حاوی ساختارهای روایی ی اساطیری نیز هست. ماجرای الکس را گونه یی سفر اودیسه وار می خوانند که با بازگشت به خانه یی موسوم به HOME کامل می شود. جشن و سروری که به دنبال شفای الکس با درمان لودویکو می آید ( و این درمان تمایلاتی را که در جهت خشونت بوده فرو مینشاند) تایید مجددی است بر انسانیتش از طریق نشان دادن این فکر اساطیری که خشونت و منازعه جزء لاینکف موقعیت آدمی است.

 

منبع: امشاسپندان

نقد و بررسی فیلم به قلم

گروهی از مردان جوان که می توان آنها را جزو دارو دسته های بزهکار قرار داد، با همکاری یکدیگر مرتکب جرایمی می شوند. این افراد به لحاظ اجتماعی ناسازگار هستند.شخصیت اصلی داستان الکساندر دیلارج شخصیتی بیمار از نظر اجتماعی و روانی دارد و از آزار و اذیت دیگران از جمله ضرب و شتم انسان ها، تجاوز های جنسی سرقت و… لذت می برد.

از نظر اجتماعی الکساندر شخصیتی بیمار گونه دارد. اگر بخواهیم او را از نظر نظریه های زیست شناختی بررسی کنیم، برخلاف نمونه های این نظریه این شخص نه دارای استیل قوی است و نه عضلانی است، با این حال بسیار پرخاشجو است. پس این نظریه در مورد نوع بدنش و بزهکار بودنش رد می شود. از نظر تبیین های روان شناختی به نظر می رسد که او دچار شخضیتی روان رنجور است زیرا رفتار های او عزلتجو ( مانند خود داری از مدرسه رفتن) و بی عاطفه است. به نظر می رسد او از آن نوع روان رنجور ها است که برای نفس خشونت دست به خشونت می زند و از آن لذت می برد و به صورت اجتناب نا پذیری دست به جرم می زند. اگر بخواهیم هم از نظر روان شناختی و هم زیست شناختی، کجروی الکس نشانه ی کاستی در شخصیت اوست نه اجتماع، با این حال به نظر می رسد که جرم خارج از کنترل اوست و در ذهن و جسم او ریشه دارد. این را می توان از صحنه هایی که الکس در خیالات خود دارد ( هنگام خواندن کتاب انجیل و یا حتی صحنه ی آخر فیلم ) نتیجه گرفت. او همه چیز را به صورت نا هنجار می پندارد. چون در فیلم صحبتی از کودکی و آرزو ها و خواسته های او نشده است نمی توان رفتار های او را با نظریه ی کارکردگرا تطبیق داد. با این حال با توجه به نظریه ی ریچارد کلووارد و لوید ای می توان این حدس را زد که این دسته ازپسران چون به اهداف خود نمی رسند بزهکار می شوند.

با توجه به این که پسران معمولا از سنین پایین جزو دارو دسته ی بزهکاران می شوند زیرا چنین فرهنگ هایی به آنها احساس مردانگی می دهد و هیجان رفاقت هم با آن همراه است. در مورد الکس هم می توان همین حدس را زد که چون خشونت و پرخاشگری را جنبه ای از هویت مردانه قلمداد می شود، او و دارو دسته اش از این راه برای نشان دادن هویت مردانه ی خود استفاده می کنند(نوع لباس پوشیدن و حتی اهمیت رابطه جنسی برای او این را تایید می کند.). در این فیلم به خوبی جنایت علیه زنان نشان داده شده است. برای الکس که جزو دسته ی مردان متجاوز و مهاجم تلقی می شود زنان قربانی جرم اند که آزار و اذیت جنسی در رتبه ی اول قرار دارد.سن الکس که بین 18-21 سال است که اوج دوران خلاف کاری محسوب می شود. خشونت در این دوران به بحران دوران کودکی بر می گردد، اما چون در فیلم نشانه این از کودکی الکس نیست نمی توان در این مورد قضاوت کرد.

زمانی که او را برای آزمایش درمان انتخاب می کنند،می توان پی برد که الکس نوعی بیمار است وذهن و روان بیمار گونه ای دارد. او با نوع درمان از ارتکاب جرم نا توان می شود.پس از بهبود زمانی که به خانواده مراجعت می کند نمونه ی بارزی از برچسب زنی مشاهده می شود و همه او را به چشم قاتل می بینند. حتی خانواده ی او به صورت واضحی از او می هراسند و از آزاد شدن او خوشحال نیستند، دوستان قدیم او نیزاو را مورد آزار و اذیت قرار می دهند و به طور اتفاقی با کسانی که قبلا مورد آزار قرار داده برخورد می کند. در آخر داستان از او به عنوان وسیله ی سیاسی استفاده می کنند.

نکته ی جالبی که در آخر داستان مطرح می شود این است که تا این که او از انجام دادن جرم نا توان است اما آن درمان، تاثیری بر اصلاح روان او نداشته است و الکس باز هم در ذهن خود تمایل به آزار و اذیت دیگران دارد.

 

منبع: جامعه نگاشت

نقد و بررسی فیلم به قلم

فضایی سفید و سرد با پیکره های عریان انسانی که تنها نمود انسانی اش را تمی توان به وضوح دید…مکانی که تنها شیر سرو می کند!

همین توضیحات برای دیدن فیلمی متفاوت که برچسب کوبریک را می کشد،کافی است…کوبریک فیلم را از روی رمانی به همین نام در سال 1971 ساخته است.

این فیلم به موضوعاتی چون اراده آزاد، معنای خشونت نظریه گردشی تاریخ می پردازد و زندگی الکس را که دارای ابعادی از جبرگرایی و اراده آزاد است به تصویر می کشد.

طبق گفته كوبریك ایده مركزی فیلم پرسش درباره اراده آزاد ست. اگر از قدرت انتخاب بین خوب و بد محروم شویم، آیا انسانیت خود را از دست خواهیم داد؟ آیا تبدیل به یك پرتقال كوكی می‌شویم؟ در این فیلم‌نامه با نمایش دادن زندگی الكس كه نماینده ناخودآگاه انسان در وضعیت طبیعی‌اش است به این سوالات جواب داده می‌شود. الكس بعد از این كه درمان لودیكو به او داده می‌شود، متمدن می‌شود و بیماری بعد از آن نیز ممكن است به عنوان روان‌رنجوری حاصل از جامعه دیده شود.

پرتغال کوکی نامی است که در نگاه نخست مخاطب عام را جذب می کند اما در پرداخت شاید نتواند انتظارشان را برآورده سازد…مقصودم این نیست که فیلم برای طبقه ای خاص ساخته شده است اما این فیلم حوصله ای را می طلبد که کسانی که با سینمای کوبریک آشنا هستند تا پایان آن را همراهی خواهند کرد!شاید روند نسبتا کند فیلم مخاطبان خاصی را جدا می کند.

برجسته شدن اجزای صورت در هر یک از اعضای گروه الکس با بازی مالکو مک دول…لباسهایی یک شکل…صحنه های وحشیانه ی تجاوز…باتومهای چوبی ای که بی رحمانه می زنند و خشونتهای آمیخته به سکسی که نشانه های قرن بیستم است،شاخصه هاییست که با جسارت تمام بر پرده ی سیاه سینمای کوبریک می درخشد…دو عنوان مهم که در فیلم های او به تنهایی یا توامان تاول زده اند:تلفیق آن علاوه بر پرتغال کوکی در فیلم آخر او چشمان باز بسته نیز مشهود است و خشونت را به وضوح می توان در غلاف تمام فلزی دید.

دو دنیای مجزا…نیمه ی نخست این دنیاست شاید_جایی که همه چیز لذت بخش و هوس برانگیز می نماید_و نیمه ی دوم به تعبیری دنیاییست که در انتظار ماست_جایی که تمام لذتها ناخوشایند می نماید_دنیایی که سمفونی دل انگیز بتهوون نیز برای گوشهای مشتاق زجر آور است واین استعاره ی کوبریک است برای تفهیم اصلیتی که می جویدش.

تقابل انسان با همه ی آنچه انجام داده است وپشیمانی که با ضعفش نمود می یابد تمام آن چیزیست که پرتغال کوکی بی رحمانه به رخ مخاطب می کشد.

ضربه ی تکان دهنده ی این فیلم در مجازات ناخواسته ی الکس در نیمه ی دوم فیلم هر بیننده ی متفکری را می لرزاند…لحظه ای مکث…..و اندیشیدن به تمام آنچه کرده ایم…شاید کتک خوردن رییس به دست دستیاران قدیمی اش راحت ترین شیوه ی بیانی ست که روند داستان برگزیده است.

فیلم در پایان با تمام زبان ممکن می گوید بازگشت انسان به ابتدا و معصومیت کودکانه اش با هیچ کابل و جادویی امکان پذیر نیست…معنویت خود خواسته شاید همان عرفانی است که بزرگان به دنبال آن بوده اند و فیلم کوبریک با پایانی درخشان صادقانه بیانش می کند.

جدای از بحث درونی فیلم…طراحی صحنه ی فوق العاده و تصویری که کوبریک از صحنه های کتاب ساخته است کاملا برجسته می نماید…اتاق الکس با دکور ساده و تصویر بزرگ بتهوون…ویلای زن و مرد با اصالت بورژوایی اش…کافه ی عجیب و توهم زاییش…تابلوها و مجسمه های نمادین خانه ی زن تنها…فضای سرد و زمخت زندان با لباسهای تک رنگ بی روح…اتاق آزمایشهای پزشکان با سیمها و کابلهایی گاه وحشت برانگیز…نشان از خلاقیت و هوش پنهان کوبریک دارد.

علاوه بر آن گریم های غلو شده ی مادر الکس و حتی خود او در کنار دوستانش کاملا قابل پذیرش است.

پرتغال کوکی به معنای واقعی پرتغالی است که برای پوست کندنش تنها چیزی که به کار نمی آید چاقو ست.

 

منبع: لنز خاکستری


ممکن است شما دوست داشته باشید

97
دیدگاه بگذارید

Please Login to comment
97 Comment threads
0 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
71 Comment authors
Hashembehnam1بهنام Recent comment authors
  Subscribe  
Notify of
asadi
Guest
Member
asadi

فیلم در مورد یک جوان بزهکار و افسار گسیخته بود که نه ما دلیل این بزهکاری را می دانیم و نه خود جوان , فیلم هم در این زمینه هیچ کمکی به ما نمی کند . فیلم بیشتر روش درمانی مورد استفاده سیاستمداران را نقد می کند(که امروزه نیز بسیاری از این روشهای درمانی خطرناک در خیلی از زندانها مورد آزمایش قرار می گیرد ) و بیشتر طرفداری از آزادی در انتخاب می کند تا اینکه حق انتخاب (که بزرگترین نشانه آدم بودن است )بین خوب و بد را از یک نفر گرفت , که این قضیه را از زبان… ادامه »

علی حسینی
Member
Member
علی حسینی

V23:من به هیچ وجه نتونستم با فیلم ارتباط بر قرار کنم. گرچه فیلم پر مفهومی بود اما زیاد عامه پسند نبود. بهتره بگم این فیلم اختصاصا برای اهل هنر و اهل روشن فکران جامعه ساخته شده بود، نه برای عامه ی مردم. سلام دوست عزیز فیلم اول ساختار مشخص و معین داشته باشه. مخاطب باید بتونه از ساختار به محتوا یا همون مفهومی که گفتید برسه ..این هنره کارگردانه.وگرنه با این تفاسیر فیلم های ایرانی که خیلی "پر مفهوم تر" یا درست تر بگیم "محتوازده تر"هستن… فیلم برای سرگرمیه و محتوا از پس سرگرمی می آد.اگه با فیلم ارتباط برقرار… ادامه »

V23
Guest
Member
V23

من به هیچ وجه نتونستم با فیلم ارتباط بر قرار کنم. گرچه فیلم پر مفهومی بود اما زیاد عامه پسند نبود.

بهتره بگم این فیلم اختصاصا برای اهل هنر و اهل روشن فکران جامعه ساخته شده بود، نه برای عامه ی مردم.

امیرکوبریک
Guest
Member

جای تاسفه که بعضی ها از این فیلم مدرن خوششون نیومد
کوبریکی که۷۰سال عمرکردوقت۱۳فیلم ساخت ۱۳فیلمی که درنیم قرن(۵۰سال)ساخت این یعنی چی یعنی این کارگردان نمیخواسته کارنامه ی هنری پرباری داشته باشه یعنی الکی نمیخواسته فیلم بسازه هرکدوم از فیلم های این استاد جای بحث داره مثلا توeyes wide shut میخواست فقط خیانتوسکسوبیان کنه یا توfull metal jackrtمیخواست فقط جنگ ویتنامونشون بده یامیخواست توهمین فیلم وقت یه جوون معتادبه سکسوخشونتو نشون بده یامیخواست بگه اینیکه دولت درست کرده بیماره نه خودالکس

نیما هوشمند
Guest
Member
نیما هوشمند

پسری تبهکار دارای سادیسم جنسی، یکبار دختری را از تجاوز نجات می دهد ، همان شب به زنی نویسنده تجاوز می کند ، پسری که عاشق مار و بتهوون است. الکس پسری شرور و سلطه طلب به زندان می افتد ، ریتم داستان در زندان عوض می شود . الکس با ظاهرنمایی سعی در نجات خودش از دیگر زندانیان و رهایی می کند. درمان او را یک آدم خوب شرطی می کند و ذات الکس عوض نمی شود.می خواهد کارهای بد بکند اما حالت تهوع به او دست می دهد. یکی از پیام های فیلم که دوستان اشاره نکردند اینست… ادامه »

امير
Guest
Member
امير

edward.c:دوباره سلام یه نکته ای به ذهنم اومد گفتم بد نیست شما هم بدونید یه پسر عمو دارم ۴ ساله رفته دانشگاه تا قبل اون اصلا تو خط فیلم و اینا نبود ولی جو دانشگاه و اینجور جاها اونو هم عشق فیلم کرد ولی بازم چون درس می خوند کاری نداشت این فیلمی که میبینه اسکاریه یا جزء ۲۵۰ فیلم برتره یه بار که با هم فیلم می دیدیم من جریان همین سایت imdb رو براش گفتم و بعد از سایت بازدید کردیم من ۲۵۰ فیلم برترو که بهش نشون دادم کمی تا قسمتی شاخ درآورد جدایی نادر از سیمین… ادامه »

mi
Guest
Member
mi

نظر شخصی من اگر بتونیم فیلم روبه دو قسمت تقسیم کنیم قسمتی که الکس دستگیر میشه ویا مورد درمان قرار میگیره تا اخر که وارد جامعه میشه ودوباره مورد ازار واذیت قرارمیگیره از بحث اجتماعی گرفته تا سیاسی وحتی بحث زور وقدرت همه حتی کسانی که از فیلم خوششون نیومده موافقن وهمذات پنداری ایجاد میشه ولی در قسمت دیگر ان حتی زمانی که اودر زندان است ما میل به خشونت وتجاوز رابه صورت امیال و ارزو های معصومانه میبینیم تا جایی که در سراسر فیلم کارگردان میخواهد که بیننده الکس را درک کند ولی این ناهنجاری ها و خشونت ها… ادامه »

bagheri
Guest
Member

روژان:قضیه راجب امثال این فیلم و محبوبیتشون فوق العاده ساده است خصوصا توی جامعه ی ما که اکثر افراد تشنه ی روابط جنسی و مسائل افراطی هستن. حقیقتا این فیلم یه مزخرف به تمام معناست که از هیچ لحاظی نمیشه ازش تعریف کرد. اگه طرفدار آدمای مشکل دار و افراط گرایی یا پوچی های ناشی از زدن خوشی زیر دل هستید از دیدن این فیلم خیلی لذت خواهید برد چون کارکتر الکس یه پسر بچه ی بی نهایت بی عرضه، ***، بچه ننه و عقده ایه. با دوستاش میچرخن و به ملت تجاوز میکنن و خوشن. کارگردان تمام مدت سعی… ادامه »

علی حسینی
Member
Member
علی حسینی

دوباره سلام یه نکته ای به ذهنم اومد گفتم بد نیست شما هم بدونید یه پسر عمو دارم ۴ ساله رفته دانشگاه تا قبل اون اصلا تو خط فیلم و اینا نبود ولی جو دانشگاه و اینجور جاها اونو هم عشق فیلم کرد ولی بازم چون درس می خوند کاری نداشت این فیلمی که میبینه اسکاریه یا جزء ۲۵۰ فیلم برتره یه بار که با هم فیلم می دیدیم من جریان همین سایت imdb رو براش گفتم و بعد از سایت بازدید کردیم من ۲۵۰ فیلم برترو که بهش نشون دادم کمی تا قسمتی شاخ درآورد جدایی نادر از سیمین… ادامه »

sb
Guest
Member
sb

کلا فیلمهای کوبریک خیلی خاصن. معمولا هم هر کی میبینه یا خیلی خوشش میاد یا اصلا خوشش نمیاد. در مورد خودم باید بگم با بعضی فیلماش مخصوصا full metal jacket خیلی حال کردم که بنظرم بهترین فیلم در ژانر جنگ در کل تاریخ سینماست و خصوصا نیم ساعت اولش رو خیلی دوست دارم و بیش از ۱۰ بار دیدمش. اما با پرتقال کوکی اصلا نتونستم رابطه برقرار کنم. با وجود اینکه سر حوصله فیلم رو دیدم و نقداشو خوندم ولی بازم از دیدنش لذتی نبردم. البته بازم نمیتونم ادعا کنم که فیلم بدیه چون بهرحال هر فیلمی طرفداران و منتقدین… ادامه »

Bernardo
Guest
Member
Bernardo

ScarFace: داش سعید:به کسایی که کنجکاون که ببینن این فیلمو میگم که وقت من حروم شد ولی شما وقتتونو حروم نکنید. واقعا کلافه میکنه آدمو خیلی جالبه.سایت imdb بهش ۸٫۵ داده و به فیلم راننده تاکسی هم همین نمره رو داده.خودتون قضاوت کنید. عزیز از فیلم خوشت نیومده به فیلم گیر نده چون اگه فیلم خوبی نبود مطمئن باش اینقد فیلم بزرگی نمیشد. نمیدونم بعضی از آدما چرا این شکلین که تا از فیلم خوششون نمیاد سریع میان از فیلم بی هیچ دلیلی انتقاد میکنن. نظرات شخصی تون یک سری حقیقت یا یک چیز حتما درست نیست. آخه چه شکلی… ادامه »

علی حسینی
Member
Member
علی حسینی

سلام بر همگی
به قول مسعود فراستی"فیلم؟ ما که فیلم ندیدیم!"
به نظر حقیر فیلم تکلیفشو با خودش نمیدونه
ایا الکس شخصیتی ناهنجار و سیاه است یا اینکه فیلم سعی دارد حق را به او بدهد؟

امیرحسین اسلامی نژاد
Member
Member
امیرحسین اسلامی نژاد

شاهکار مطلق
چیزی برای گفتن نیست جز همون قاب اول از چشمان الکس که گویای همه چیزه
شاهکار ازلی وابدی استاد بزرگ و یکی از بهترنی های تاریخ از نظر من
به نظرم فیلم حتی بدون خوندن نقدهاش هم خیلی گویاست .البته نظر دوستان هم محترمه

negin
Guest
Member
negin

برای من عجیبه چطور نتونستید مطلب فیلم رو بگیرید…اونم مطالبی به این وضوح .. با کسایی هستم که عقیده دارن وقتشونو تلف کردن البته نظرشون قابل احترام است

حمید
Guest
Member
حمید

AHAM:داداش،آدم فیلم رو میبینه که لذت ببره نه اینکه بعد از دیدن فیلم بیاد هزارتا نقد بخونه تا بفهمه فیلم چی میگه کلا تمام آثار استنلی کوبریک بیش از حد بزرگ شدن در حالی که اصلا هیچکدومشون جالب و لذتبخش نیستند و هر کس هم ار فیلمهای کوبریک یه برداشت جداگانه میکنه که این نشون دهنده ی اینه که خود کارگردان هم نمیدونه چی ساخته و هیچکس دیگه هم نمیتونه درست بفهمه این رو از ضد و نقیض بودن نقدهای فیلمهای کوبریک میشه فهمید کوبریک فیلمهاشو از قصد اینطور مجهول و چندپهلو میساخت تا یه سری افراد بیان الکی برای… ادامه »

AHAM
Guest
Member
AHAM

داداش،آدم فیلم رو میبینه که لذت ببره نه اینکه بعد از دیدن فیلم بیاد هزارتا نقد بخونه تا بفهمه فیلم چی میگه کلا تمام آثار استنلی کوبریک بیش از حد بزرگ شدن در حالی که اصلا هیچکدومشون جالب و لذتبخش نیستند و هر کس هم ار فیلمهای کوبریک یه برداشت جداگانه میکنه که این نشون دهنده ی اینه که خود کارگردان هم نمیدونه چی ساخته و هیچکس دیگه هم نمیتونه درست بفهمه این رو از ضد و نقیض بودن نقدهای فیلمهای کوبریک میشه فهمید کوبریک فیلمهاشو از قصد اینطور مجهول و چندپهلو میساخت تا یه سری افراد بیان الکی برای… ادامه »

AHAM
Guest
Member
AHAM

Esteghlal:اونقد که تعریف شده قشنگ نیست… تازه IMDB بهش نمره ۸٫۴ داده اما نمیدونم چرا! کسی میدونه کمک کنه! Esteghlal:اونقد که تعریف شده قشنگ نیست… تازه IMDB بهش نمره ۸٫۴ داده اما نمیدونم چرا! کسی میدونه کمک کنه! ببین عزیزم اولا کوبریک فیلمهاش مخاطب خاصه مثلا اگه یه پیر مرد فیلمو ببینه با اون پیر مرد فلج که الکس اذیتش کرد شاید شاید همزاد پنداری کنه که این اون,اون چیزی نیست که کوبریک میخواد حالا من درست شما رو نمیشناسم شاید یه پیر مرد باشی; ) شایدم اصن دختر باشی که فیلم از پسرا یه هیولا برات ساخته:) اما آدم… ادامه »

AHAM
Guest
Member
AHAM

وقتی الکس از خشونت متنفر میشه تمام افراد دوره شده در فیلم که از الکس مورد ازار و اذیت قرار گرفتند خوشحالند و از تعریف های کوبریک از منفور بودن الکس میشه گفت تمام دنیا خوشحالند به جز خود الکس و بیننده واین یعنی همزاد پنداری وهنر سینما واین کافیه که یهرفیلم شاهکار باشه
ممنون کوبریک.

Abe
Member
Member
Abe

خیلی فیلم عالی بود. یکی از بهترین های کوبریک بود. این اولین فیلم سورئالیسمی بود که تونسته بود با هیجان و صحنه های جذاب بیننده رو ارضا کنه و کاری کنه که بیننده از دیدن این فیلم احساس لذت کنه. فیلم های دیگه ای مثل فیلمهای فلینی و برگمان خیلی خشک هستند و بیننده رو اذیت میکنه. اما این فیلم واقعا استثنایی بود. یه شاهکار

Farshid Ghanbari
Member
Member
Farshid Ghanbari

از بهترین فیلمهای تاریخ سینماست.
از معدود فیلمهایی که از خشونت علیه خشونت استفاده کرده.
کوبریک نابغه بود. اینو فیلمهاش میگن نه تفاسیر منتقدان

دوستان اگر تونستید رمان پرتقال کوکی هم بخونید متوجه میشید که یه نابغه چطوری از اون رمان این فیلم رو درآورده.

Majid-d
Guest
Member
Majid-d

خیلی فیلم سنگینیه!!هیچی درموردش نمیشه گفت…یاد فیلم های دیوید لینچ افتادم!! 😮 😥

Hesam
Guest
Member
Hesam

فیلم خوبی بود.
اما نه مثل همه خوب های دیگه ای که از کوبریک دیده بودم.
درسته بعضی جاها واقعااز فیلم زده میشدم ولی باز با یه صحنه مشتاق به دیدنش میشدم.
از هر منظری نگاه کنی این فیلم یه حرفی واسه گفتن داشته اما قشنگترینش اون قسمتیه که نشون میده اگه از انسان تمایلات و خواسته هاش رو بگیری و سرکوب کنی تبدیل به ربات میشه که از همه واقعا بیشتر فابل تامل تره.
بازی الکس عالی بود. انقدر خوب بازی کرده بود که در عین منفور بودنش باز قهرمان داستان لقب میگیره.

soheil h
Member
Member
soheil h

ملیکا:یکی بگه ببینم آخر آخرش الکس دوباره بر میگرده به اون تمایلات خشنش؟ یا خوب شده؟

آشکارا بر می گرده به تمایلات درونی قبلیش .. که البته از زاویه ی دید خود کاراکتر به معنی خوب شدن دوبارشه!

ملیکا
Guest
Member
ملیکا

یکی بگه ببینم آخر آخرش الکس دوباره بر میگرده به اون تمایلات خشنش؟ یا خوب شده؟

رهگذر
Guest
Member
رهگذر

با نقد راجر ایبرت موافقم خدا نکنه ذهن کسی شرطی بشه اونخت هر اثر رو فقط و فقط به خاطر شهرتی که خالقش به دست آورده عالی میخونه.
به نظر اثر شایسته ای در برابر دیگر آثار کوبریک نبود.

آرین
Guest
Member
آرین

سلام
باید بگم واسم خیلی جالبه که فردی مثل داش سعید
(داش سعید 🙂 ) اینقدر صریح نظر میده راجع به شخصی مثل استنلی کوبریک.
حالا از اینا که بگذریم این نقد نبود یعنی به من چیزی اضافه نکرد.ای کاش به جای اینکه ساعت ها وقت خودمون رو توی نت تلف کنیم چهارتا کتاب بخونیم که اصلا کوبریک کی هست.فلسفه کاراش چیه؟ اما خوب کی حوصله اینکارا رو داره؟؟؟!!!
همین که بنویسیم نقد و زیرش اسممون بیاد دلمون خوشه.
راستی دل خوش سیری چند.
دلتون خوش دوستان

marazjoon
Guest
Member
marazjoon

سلام
فیلم کاملا بحث در مورد شرطی سازی در روانشناسی هست همون شرطی سازی کلاسیک یا کنش گر دقیقا در تمام فیلم به این موضوع پرداخته و مهر تاییدی بر یافنه دانشمند بزرگ روانشناسی پاولف و اسکینر زده است

ابوالقاسم حدابنده
Member
Member
ابوالقاسم حدابنده

خوب نبود
حتی میشه گفت بد بود …

Esteghlal
Guest
Member
Esteghlal

اونقد که تعریف شده قشنگ نیست…

تازه IMDB بهش نمره ۸٫۴ داده اما نمیدونم چرا!

کسی میدونه کمک کنه!

کماندار
Guest
Member
کماندار

واقعا علت اینکه خانوما انقد عاشق قهرمان این فیلم شدن چیه؟؟؟ 😮

مهناز
Guest
Member
مهناز

جناب lord منگل خودتی!!!
حمید جان حالا تو از قهرمان فیلم خوشت نیومده چرا نظر شخصیتو به "ما" تعمیم میدی؟! من که خیلی از این پسره الکس خوشم اومد اصلا هم بنظرم منفور نمیاد و با نظر سوسن جون کاملا موافقم

حمید
Guest
Member
حمید

همیشه توی فیلمها دنبال قهرمان می گردیم ، و چون توی این فیلم قهرمانی که دوست داریم رو پیدا نمی کنیم این فیلم رو بیش از حد آشفته و درهم تعریف می کنیم، از طرفی با شخصی روبه رو هستیم که فوق العاده منفوره ، و از طرفی با جامعه ای که ما هم به عنوان بیننده جزو همون جامعه هستیم تشنه انتقام ، و دولتی که دنبال سریعترین راه ممکن برای حل مشکلش می گرده، آشفتگی شاید بیش از اونی که از فیلم بیاد از ذهن و جامعه ما میاد، کوبریک چهره ای می سازه که نمی تونی ازش… ادامه »

lord
Guest
Member
lord

ScarFace: داش سعید:به کسایی که کنجکاون که ببینن این فیلمو میگم که وقت من حروم شد ولی شما وقتتونو حروم نکنید. واقعا کلافه میکنه آدمو خیلی جالبه.سایت imdb بهش ۸٫۵ داده و به فیلم راننده تاکسی هم همین نمره رو داده.خودتون قضاوت کنید. عزیز از فیلم خوشت نیومده به فیلم گیر نده چون اگه فیلم خوبی نبود مطمئن باش اینقد فیلم بزرگی نمیشد. نمیدونم بعضی از آدما چرا این شکلین که تا از فیلم خوششون نمیاد سریع میان از فیلم بی هیچ دلیلی انتقاد میکنن. نظرات شخصی تون یک سری حقیقت یا یک چیز حتما درست نیست. آخه چه شکلی… ادامه »

ScarFace
Guest
Member
ScarFace

داش سعید:به کسایی که کنجکاون که ببینن این فیلمو میگم که وقت من حروم شد ولی شما وقتتونو حروم نکنید. واقعا کلافه میکنه آدمو خیلی جالبه.سایت imdb بهش ۸٫۵ داده و به فیلم راننده تاکسی هم همین نمره رو داده.خودتون قضاوت کنید. عزیز از فیلم خوشت نیومده به فیلم گیر نده چون اگه فیلم خوبی نبود مطمئن باش اینقد فیلم بزرگی نمیشد. نمیدونم بعضی از آدما چرا این شکلین که تا از فیلم خوششون نمیاد سریع میان از فیلم بی هیچ دلیلی انتقاد میکنن. نظرات شخصی تون یک سری حقیقت یا یک چیز حتما درست نیست. آخه چه شکلی میاین… ادامه »

داش سعید
Guest
Member
داش سعید

به کسایی که کنجکاون که ببینن این فیلمو میگم که وقت من حروم شد ولی شما وقتتونو حروم نکنید.
واقعا کلافه میکنه آدمو
خیلی جالبه.سایت imdb بهش ۸٫۵ داده و به فیلم راننده تاکسی هم همین نمره رو داده.خودتون قضاوت کنید.

شهریار
Guest
Member
شهریار

عاااااالی بود این فیلم

سوسن
Guest
Member
سوسن

من از این فیلم خیلی خوشم اومد،علاوه بر اینکه سرگرم کننده بود، پیامهای ارزنده ای هم داشت، خیلی با مفهوم بود، دست همه عواملش دردنکنه! از هنرپیشه نقش الکس هم خیلی خوشم اومد، هم خیلی خوب بازی کرد، هم خیلی دوست داشتنی بود، حقش بود بهش جایزه میدادن!!!

sacred
Guest
Member
sacred

اول بهتره معنای شاهکارهای سینمایی رو بفهمیم و کارهای برتر بعد نظر بدیم.به علاوه آقای میلاد شما از مرحله پرتی گویا کدوم پیش بینی این نوع کار از اون سال بوده جدید نیست که پیش بینی بخواد و فکر نمی کنم کسی با اوباش هایی مثل الکس و رفتارهای زنندش کنار بیاد.

milad peydavosi
Member
Member
milad peydavosi

be nazare man porteghal koki naghle zendegie hale hameye ma javonast ke kubrick to sale 1973 pish bini karde.age ba negahi jharf be in film negah konim mifahmim ke ma javona bazicheye dolat marda va bozorga hastim.kubrick vaghean kargardane bozorgie.

Akon
Guest
Member
Akon

"یکی" از برترین فیلمهای تاریخ اگه نگیم برترین. البته از نظر من جزء دو سه فیلم برتر تاریخه.