نقد و بررسی فصل ۸ بازی تاج و تخت

۲۰۱۹ | دارم, ماجراجویی,اکشن | ۷۹ دقیقه | درجه نمایشی TV-MA

 

کارگردان :David BenioffD.B. Weiss

بازیگران :Emilia ClarkePeter DinklageKit Harington

خلاصه داستان :هفت خاندان اشرافی برای حاکمیت بر سرزمین افسانه ای «وستروس» در حال ستیز با یکدیگرند. خاندان «استارک»، «لنیستر» و «باراثیون» برجسته ترین آنها هستند. داستان از جایی شروع می شود که «رابرت باراثیون» پادشاه وستروس، از دوست قدیمی اش، «ادارد» ارباب خاندان استارک، تقاضا می کند که بعنوان مشاور پادشاه، برترین سمت دربار، به او خدمت کند. این در حالی است که مشاور قبلی به طرز مرموزی به قتل رسیده است، با این حال ادارد تقاضای پادشاه را می پذیرد و به سرزمین شاهی راهی می شود. خانواده ملکه، یعنی لنیستر ها در حال توطئه برای بدست آوردن قدرت هستند. از سوی دیگر، بازمانده های خاندان پادشاه قبلی وستروس، «تارگرین ها» نیز نقشه ی پس گرفتن تاج و تخت را در سر می پرورانند، و تمام این ماجراها موجب در گرفتن نبردی عظیم میان آن‌ها خواهد شد…

 

 
 

فصل پایانی سریال محبوب «بازی تاج و تخت»(Game of Thrones)‌ بالاخره منتشر شد. نزدیک به ۲ سال از پخش فصل هفتم این سریال و در کل بیشتر از ۹ سال از شروع این سریال می‌گذرد. ۹ سال زمان زیادی برای سپری کردن در کنار یک اثر هنری و برای مدت‌های طولانی درباره‌ی آن حرف‌زدن است. انتظارات از فصل آخر سریال بسیار بالاست. در حدی که برخی‌ها حتی خواب شب را بر خود حرام می‌کنند تا بتوانند سریال را در اولین فرصت و البته تا قبل از اینکه دوستان عزیز و بامزه(!) آن را اسپویل ‌کنند ببینند. در این سری یادداشت، هر هفته به‌ بررسی هر اپیزود سریال، چه به صورت مجزا و چه در راستای حرکت کلی آن می‌پردازیم. در ادامه با نقد فارسی و یادداشتی بر‌ فصل آخر بازی تاج و تخت «بازی تاج و تخت» همراه باشید.

از این لینک می‌توانید یادداشت‌های اختصاصی سایت و همچنین پادکست‌ها درباره‌ی قسمت جدید بازی تاج و تخت و در کل فصل ۸ را ببینید.

بالاخره به انتهای راه رسیدیم. ۸ فصل با تمام بالا و پایین‌هایش به پایان رسید. هر چه بود و گذشت، یکی از بزرگ‌ترین پدیده‌های سرگرمی دنیا پس از ۸ سال انتظار به انتهای مسیر خود رسید و دیگر انتظارهای ۱ ساله (و البته در مورد فصل آخر نزدیک به ۲ سال) در کار نخواهد بود. معمولا پس از به پایان رسیدن این‌گونه سریال‌ها که حتی بخش مهمی از روزمرگی‌های آدم‌ها را نیز به خود مشغول می‌کنند، نوعی حس خلا در فرد ایجاد می‌شود. آن احساس انتظاری که دیگر نیست و اینکه قرار نیست صبحی دیگر از خواب بلند شویم و اپیزود جدید سریال محبوب‌مان را ببینیم بسیار دردناک و ناراحت‌کننده است. به شخصه به یاد دارم که به هنگام تماشای چند اپیزود پایانی سریال «برکینگ بد»(Breaking Bad) این حس خلا کاملا بر من غالب شده بود به حدی که نمی‌توانستم آن لحظات آخر را تماشا کنم چرا که می‌دانستم اگر ببینمشان دیگر چیزی پس از آن نخواهد بود. سریال به پایان می‌رسید و من دیگر نمی‌توانستم چیز جدیدی را در آن دنیا تجربه کنم. اما «برکینگ بد» پایان‌بندی بی‌نظیری داشت؛ دو فصل آخر آن سریال بالاترین کیفیت ممکن در مدیوم سریال که تا به امروز دیده بودیم را به ما نشان دادند. و به همین دلیل خداحافظی با آن سریال علی‌رغم دردناک بودن تا حدی رضایت‌بخش هم بود چون که می‌دانستیم قرار نیست افت بکند و در اوج به پایان می‌رسد. اما این مسئله درباره‌ی بازی تاج و تخت اصلا صادق نیست…

شاید نیاز به یادآوری مجدد نباشد که از نظر بنده ۴ فصل اول این سریال به معنای واقعی کلمه شاهکار بوده است. سریال از همان ابتدا قوی شروع شد و هر چه به پیش رفت استحکام روایت و شخصیت‌هایش رو به فزونی گذاشت و بعد از فصل ۴ میشد این امید را داشت که باز هم بهتر شود و یکی از بهترین تجارب سینمایی ما در دنیای تلوزیون را رقم بزند. اما خب ترس و حتی شاید کابوسی که درباره‌ی افت کردن سریال وجود داشت به واقعیت پیوست و از آن پس هر لحظه شاهد سقوط بیشتر بازی تاج و تخت به منجلاب عامه‌پسند شدن و دوری از ریشه‌ها و استانداردهایی بودیم که خود سریال آن‌ها را تعریف کرده بود. سریالی که اساس آن بر پایه‌ی سیاست و ذات پلید آن و همچنین روابط عمیق شخصیت‌ها با دنیای اطراف و دیگر کاراکترها بنا شده بود ناگهان به اثری اکشن، سریع، سطحی و در یک کلمه «هالیوودی» تبدیل شد. فاجعه‌ی کامل؛ سریالی تا آن حد عمیق و قوی در سطح آثار مبتذل و دسته‌چندم هالیوودی و سریال‌های آمریکایی پایین آمد و هر چقدر هم که طرفداران به آن اعتراض کردند به نظر سازندگان گوش‌های خود را کامل بسته بودند که صداها را نشنوند. فصل آخر واقعا تیر خلاص بر پیکره‌ی سریال بود. یعنی کسانی که حتی ذره‌ای هم امید داشتند که شاید بازی تاج و تخت بتواند به روزهای خوب خودش برگردد، نه تنها از امید خود پشیمان شدند بلکه آرزو می‌کردند کاش سریال حداقل به اندازه‌ی فصول قبلی بد باشد نه اینکه حتی فاجعه‌تر از آن‌ها بشود.

فصل ۸ و اگر دقیق‌تر بگوییم «فصل پایانی» قرار بود که محلی برای جمع‌شدن و پایان یافتن داستان شخصیت‌ها باشد. داستان‌ها شخصیت‌ها هم پایان یافت اما به بدترین شکل ممکن! شخصیت‌هایی که در طول چند فصل ابتدایی شکل‌گیری‌شان را شاهد بودیم و شخصیت‌هایشان را شناخته بودیم نوبت به نوبت جلوی چشممان نابود شدند. از همان اپیزود ابتدایی فصل ۸ و صحنه‌ی اژدهاسواری «جان و دنریس» میشد حدس زد که قرار نیست چیز دندان‌گیری در این فصل شاهد باشیم اما حتی بدبین‌ترین طرفدار هم فکر نمی‌کرد که سریال اینگونه پایان بیابد. وقتی به فصول ابتدایی‌تر و ارتباط بین شخصیت‌ها (صرفا رابطه‌ی بین خاندان استارک متشکل از راب، لیدی کیتلین، سانسا را با خاندان لنیستر متشکل از سرسی، جیمی، تیریون و جافری در نظر بگیرید) را بررسی می‌کنیم و در عین حال هم نیم‌نگاهی به فصل ۸ می‌اندازیم چیزی جز فاجعه نمی‌بینیم. صرفا یک نمونه را بیان می‌کنم؛ به رابطه‌ی زیبا و انسانی بین «برین و جیمی» نگاه کنید که چندین فصل صرف بالغ شدن و پرورش یافتن آن شده بود اما در فصل پایانی در عرض کمتر از چند دقیقه کاملا نابود شد. «جیمی» که ظاهرا تغییر کرده بود ناگهان در عرض چند دقیقه رابطه‌ی خود با «برین» را نابود کرد و دوباره همان انسان هوس‌باز سابق شد که برای خواهرش هر کاری می‌کرد. تمامی این موارد دست به دست هم داده اند تا آن «خلا» ای که در ابتدای یادداشت به آن اشاره کردم خیلی سنگین‌تر حس بشود. چون پس از پایان خوب سریال ما با شخصیت‌های آن که در گوشه‌ای از ذهنمان سکنی گزینه اند به زندگی ادامه می‌دهیم اما حالا بازی تاج و تخت تمام دستاوردهای خود را نابود کرده است و دیگر چیزی باقی نگذاشته است. برای همین است که تقریبا تمام طرفداران از پایان سریال ناراضی و سرخورده اند.

در هر صورت سریال تمام شد، قرار نیست که قسمت جدیدی برای آن عرضه شود و تمام آن ۱ میلیون امضایی که برای بازسازی فصل ۸ جمع شده است هم قرار نیست کاری بکند. به شخصه از لحظه‌ی پایان یافتن قسمت ششم سعی کرده ام که فصول اخیر را فراموش بکنم و صرفا با همان زیبایی‌های چند فصل ابتدایی سرگرم باشم. توصیه‌ی اکیدم به شما هم همین است؛ فراموش کنید این فاجعه‌ی چند فصل اخیر را.

نویسنده‌ی یادداشت: امید بصیری

اختصاصی نقدفارسی


ممکن است شما دوست داشته باشید

7
دیدگاه بگذارید

Please Login to comment
4 Comment threads
3 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
5 Comment authors
vahabOmid Basiri4m1nیاشار منطقی Recent comment authors
  Subscribe  
Notify of
vahab
Member
Member
vahab

خیلی نقد مغرضانه ای بود واقعا بی انصافیه که این سریال عظیم با این همه شخصیت پردازی و این همه داستان های قوی رو با اثرهای “دست چندم هالیوودی ” مقایسه کنیم بهتر بود به جای این همه کلی گویی به نقد منطقی می پرداختید. قرار نیست هر سریالی اون طوری که مردم عامه دوست دارند به پایان برسد قرار نیست همه چی خوب و خوش تمام شود و هپی اندینگ داشته باشیم به تعداد بینندگان این سریال ایده برای داستانهای این سریال وجود داره و با بهتره نظرشخصی و مغرضانه خودمون رو به عنوان نقد به خورد مردم ندهیم.… ادامه »

4m1n
Member
Member
4m1n

به نظرتون چرا فصل آخر به این سبک تمام شد؟

Omid Basiri
Admin
Member

مشخصا ضعف در نویسندگی اصلی‌ترین دلیلش بود. و خب روند سقوط سریال از فصل ۵ شروع شده بود این فصل به بدترین شکل ممکن تموم شد. واقعا بدترین از این نمیشد که باشه.

Member
Member
hooman norouzi

به خاطر دارم که این سریال عظیم با سکانسی از مردگان و وایت واکرها آغاز شد و طی فصول مختلفش، قدرت و هیبت ارتش مردگان و نایت کینگ رو به همه مخاطبین القا کرد به طوری که حتی فکر کردن به اون هیبت، وحشت رو بر اذهان ما مسلط میکرد. اما، نمیدونم پایانی این چنین میسور بر همه ی آن عظمت به مذاق کسی خوش آمده است یا نه! موضوع دیگری که به شدت برای شخص بنده ناخوشایند بود، زوال کاراکتر جان اسنو طی چند فصل اخیر بود. لحظه لحظه منتظر شکوفایی این کاراکتر دوست داشتنی بودیم که حرکتی کند… ادامه »

Omid Basiri
Admin
Member

خیلی دید درستی دارید دوست عزیز. باهاتون موافقم. مخصوصا راجع به اپیزود آخر که فاجعه‌ی مطلق بود.

یاشار منطقی
Member
Member
یاشار منطقی

مقایسه سریال بریکینگ بد که حداکثر دو شخصیت اصلی داشت با گیم او ترونز با اینهمه شخصیت و داستان بنظرم مقایسه خوبی نیست. من قبول دارم پایان سریال خوب طراحی نشده بود و خواسته بودن یجورایی تموم کنند ولی پایان هر کدوم از شخصیتها بدون در نظر گرفتن اینکه چطور به این پایان رسیدن جالب و خوب بود.کسی سرانجام شاه شد که کل تاریخ وستروس می دونه و اشتباه شاههای قبل نمیکنه یجورایی یه حالت ایده ال نشون دادن. سریال بریکینگ بد پایان بهتری داشت ولی باید قبول کنیم که میزان طرفدارهای دو سریال خیلی زیاده.

Omid Basiri
Admin
Member

ممنون از نظرتون دوست عزیز. البته اصلا قصد مقایسه‌ی سریال‌ها رو نداشتم، فقط حسی که از پایانشون داشتم مد نظرم بود. ممکن بود هر سریال دیگه‌ای و هم مثال بزنم.
البته پایان‌بندی سریال به شدت ماست‌مالی شده بود. پادشاه شدن برن به شدت غیرمنطقی و غیرعقلانی بود.