اسم من دولمایته (My Name Is Dolemite)


خلاصه داستان:

این فیلم به داستان زندگی رودی ری مور، کمدین آمریکایی، می‌پردازد. رودی ری مور با استندآپ کمدی‌های خود و فیلمی که در ژانر سینمای تجارتی سیاهان ساخت، شناخته می‌شد.


تصاویر فیلم:  

خلاصه نظر منتقدان:

The playlist  ( امتیاز ۸.۳ از ۱۰ )

برای اولین بار در مدت‌های طولانی « مورفی » را در نقش مردی میبینیم که مشخصا پدر معنوی او در دنیای کمدی محسوب می‌شود و لذت او از بازی کردن همچین نقشی واضح و مبرهن است. این همان چیزی است که باعث شده بود آثار ابتدایی او مثل « پلیس بورلی هیلز » ( Beverly Hills Cop ) تا این اندازه جذاب بشوند.

سارا کورچاک – Consequence of Sound ( امتیاز ۸.۳ از ۱۰ )

« اسم من دولمایته » در ستایش خالق خلاق کمدی‌های سیاه یعنی « رودی ری مور » است.

اون گلیبرمن – Variety ( امتیاز ۸ از ۱۰ )

این فیلم یک اثر درخشان است. شاید لازم باشد تا برای یافتن اجرایی چنین درخشان و پرانرژی از ادی مورفی به دهه ۸۰ بازگردید.

بری هرتز – The Globe and the Mail ( امتیاز ۷.۵ از ۱۰ )

حضور « ادی مورفی » برای موفقیت‌آمیز بودن این فیلم کاملا واجب بوده است، کسی که مشخصا بهترین نقش‌آفرینی خودش پس از مدت‌های طولانی را تجربه کرده است.

تیم گریرسون – Screen International ( امتیاز ۷ از ۱۰ )

این فیلم یک اثر لذت‌بخش است که شخصیت کمدی محبوب ما را در یکی از بهترین نقش‌هایش قرار داده است.

IGN ( امتیاز ۷ از ۱۰ )

علی‌‌رغم وجود محتوای بزرگ‌سالانه در این اثر اما کلیت آن یک داستان غیرقابل انتظار تاثیرگذار است و برای هر کسی که در هر زمانی رویای بزرگی در سر داشته است دردآور خواهد بود. مهم‌تر از همه اما « دولمایت » ادای احترامی از ته قلب به یک مولف خلاق است که زندگی خود را صرف خنداندن افراد و شادی آن‌ها کرد.

دیوید الریچ – Indiewire ( امتیاز ۶.۷ از  ۱۰ )

« اسم من دولمایته » شاید به اندازه‌ی هیچ‌کدام از آثاری که بهشان ارجاع می‌دهد بامزه نباشد اما نیت صادقانه و خالصانه‌ای که در پشت ساخت آن بوده است باعث شده تا دیدن آن لذت‌بخش بشود. و فیلم هم به حد کافی ریتم مناسبی دارد تا شما در نهایت با آن همراه بشوید.

جان دیفور – The Hollywood Reporter ( امتیاز ۶ از ۱۰ )

عجیب است که فیلم « اسم من دولمایته » تا این حد اثر سنتی‌ای در سبک زندگی‌نامه‌محور محسوب می‌شود، اثری که مشخصا لحظات خنده‌دار و طنز مختص خودش را دارد و داستان‌های شگفت‌انگیزی را هم درباره‌ی متحمل شدن موادری بسیار عجیب روایت می‌کند.

کی. آستین کالینز – Vanity Fair ( امتیاز ۶ از ۱۰ )

این اثر گاها شبیه به فیلمی از « تریسی جوردن » به نظر می‌رسد و البته این چیز خیلی خوبی هم نیست. البته این مسئله باعث نشده است که « دولمایت » فیلمی بامزه و خنده‌دار نباشد و به « مورفی » اجازه‌ی انجام کارهایی که دوست داشته است را ندهد.

ایتان وستبی – The Film Stage ( امتیاز ۵.۸ از ۱۰ )

فیلم « دولمایت اسم منه » نتوانسته تا از ساختار زندگی‌نامه‌محور و ارزش‌های ساخت بالایش استفاده‌ی کامل بکند.

 


نقد و بررسی فیلم به قلم James Berardinelli (جیمز براردینِلی)

نشریه reelviews

نمره 7.5 از 10

« اسم من دولمایته » ( Dolemite is My Name ) نه تنها یک فیلم زندگی‌نامه‌ای درباره‌ی کمدین، بازیگر و موزیسین مشهور به نام « رودی ری مور » است، بلکه ولنتاینی از یکی شخصیت‌های شورشگر دهه ۷۰ ای برای « ادی مورفی » محسوب می‌شود. برای مدت‌های طولانی است که « ادی مورفی » قصد دارد فیلمی درباره‌ی « مور » بسازد اما هیچ‌کس علاقه‌ی چندانی به سرمایه‌گذاری در این فیلم نداشته است. سپس اما نت‌فلیکس از راه رسید که علاقه‌ی خیلی زیادی به همکاری با این بازیگر داشت و به او فرصتی داد تا به هر گونه که دوست دارد این اثر را بسازد. کار بر روی فیلم‌نامه‌ای بسیار دقیق و با جزئیات نوشته‌ی « اسکات الکساندر » و « لری کاراسزسکی » ( کسانی که قبل‌ترها بر روی پروژه‌هایی مثل « اد وود » ( Ed Wood ) و « مردم در برابر لری فلینت » ( People Vs. Larry Flynt ) کار کرده بودند ) شروع شد. کارگردان اثر یعنی آقای « کریگ بروور » توانسته تا نه تنها لس آنجلس دهه ۷۰ را بازسازی کند، بلکه شرایطی که به ساخت فیلم « دولمایت » ( Dolemite ) در سال ۱۹۷۵ منجر شد را نیز خلق بکند.

بازی در نقش « مور » برای « مورفی » این فرصت را فراهم کرده است تا به گذشته بازگردد. در طی بیش از دو دهه‌ی گذشته، این ستاره‌ی سابق سینما تصویر مهربان‌تر و متین‌تری با حضور در فیلم‌های خانوادگی محور از خود نشان داده است. حالا او وارد ۶۰ سالگی شده است و به نظر می‌رسد که وارد ورطه‌ی فیلم‌های درجه‌ی سنی R شده است. « اسم من دولمایته » به او این فرصت را می‌دهد تا بار دیگر در نقش شخصیت‌های یاغی و شورشگری که قبلا بازی می‌کرد حضور پیدا کند.

تنها طرفداران Blaxplotation اند که احتمالا « مور » را به خاطر داشته باشند، فردی که بین سال‌های ۱۹۷۵ تا ۱۹۸۲ شش فیلم مختلف ساخت و سپس از صحنه محو شد ( او بار دیگر در دهه ۹۰ حضور پرشوری داشت و تا زمان مرگش در سال ۲۰۰۸ نیز همچنان فعالیت بالایی می‌کرد ).  « اسم من دولمایته » داستان این را تعریف می‌کند که « مور » چگونه مجددا خودش را به عنوان شخصیت اصلی و مرکزی خلق کرد و پس از چندین آلبوم کمدی موفق، توانست تا خودش بودجه‌ی فیلمی را جمع‌آوری بکند که در نهایت تبدیل به یک اثر کلاسیک و کالت در فرهنگ سینمایی شده است. اگرچه که فیلم داستان سنتی‌ای درباره‌ی ثروتمند شدن یک فقیر نیست اما همچین عنصری در « اسم من دولمایته » یافت می‌شود؛ داستانی که به گونه‌ای طراحی شده است تا احساس خوبی در حین بازگویی بخش مهمی از زندگی « مور » در ما ایجاد بکند.

کمدی یک مسئله‌ی سوبژه و شخصی است و بستگی به دید و برداشت هر فرد دارد. کسی را نمی‌توان پیدا کرد که با این جمله مخالف باشد. برخی عاشق « مونتی پیتون » ( Monty Python ) اند. برخی دیگر هم از آن متنفر اند ( یا درکش نمی‌کنند ). همین مسئله درباره‌ی « مور » هم صادق است. فیلم به صورت خاص بر روی این مسئله تاکید می‌کند که چگونه نژادها، کلاس‌های جوامع و حتی قومیت‌ها ممکن است به انواع مختلف کمدی واکنش‌های متفاوتی نشان بدهند. در یکی از صحنه‌ها « مور » و دوستانش به دید فیلم سال ۱۹۷۴ « بیل وایلدر » یعنی « صفحه‌ی اصلی » ( The Front Page ) می‌روند ( با بازی والتر متیو و جک لمون ). در حالی که آن‌ها هیچ‌ لبخندی هم به صورت ندارند اما جمعیت اکثرا سفیدپوست اطرافشان در حال گاز گرفتن زمین از خنده اند. آن‌ها دلیل این مسئله را نمی‌فهمند ( « این فیلم بامزه نیست، کونگ فو ندارد، این‌ها چیزی نیست که مردم بخواهند ببینند ). اما در حالی که شاید جنبه‌های کمدی اثر به کیفیت آن‌ها نرسد، آن‌ها درس بسیار مهم و ارزشمندی را کسب درباره‌ی قدرت مدیوم سینما کسب می‌کنند. به صورت دیگه‌ای اگر بخواهیم بگوییم به این معنی است که « وایلدر » ساخت « دولمایت » را الهام‌بخشی کرده است ( مطمئن نیستم که خود او چه نظری درباره‌ی این مسئله می‌توانسته داشته باشد).

شاید در نظر من « اسم من دولمایت » است کمدی درجه‌ یکی به لحاظ میزان بامزه بودن نباشد ( اگرچه که لحظات خیلی خوب هم در آن وجود دارد ) اما به صورت کلی می‌توانم بگویم که سرگرم‌کننده بود. چشم‌انداز فیلم از ساخت « دولمایت » دقیقا یادآور فیلم « هنرمند فاجعه » ( The Disaster Artist ) محصول سال ۲۰۱۷ است؛ ساخته‌ای درباره‌ی فیلم « اتاق » ( The Room ) تامی وایزو که درست مثل « دولمایت » تبدیل به یک اثر کالت کلاسیک شده است ( اگرچه مشخصا « مور » بهره هوشی بالاتری از وایزو دارد، کسی که هنوز هم باور دارد یک نابغه است. « مور » هیچ‌وقت خودش را بیشتر از یک شومن مخاطب‌ راضی‌کن نمی‌دید ). درست مثل « هنرمند فاجعه »، سکانس‌های فیلم به طرز خیلی دوست‌داشتنی‌ای بازخلق شده اند. قطعه‌های مختلفی از « دولمایت » اصلی و دنباله‌ی آن یعنی « طوفان انسانی » ( The Human Tornado ) در انتهای فیلم به نمایش درمی‌آیند.

« مورفی » دور خودش را پر از بازیگران دستچین‌شده کرده است. « کیگان مایکل کی » ( که در فیلم « هنرمند فاجعه » هم حضور داشت ) نویسنده‌ی کم‌جان « دولمایت » است، کسی که به اشتباه باور دارد در حال نوشتن یک درام پرتنش درباره‌ی مسائل اجتماعی است. « کودی اسمیت مک‌فی » که در فیلم‌های اخیر از سری « مردان اکس » ( X-Men ) نقش « شب‌گرد » را بازی کرده، دانشجوی جوان سینما در دانشگاه UCLA است. « وسلی اسنایپس » هم در نقش « دورویل مارتین »، کارگردان و ستاره‌ی دیگر فیلم حضور دارد. « مایک اپس » و « داوین جوی راندولف » هم در این اثر به عنوان « جیمی لینچ » و « لیدی رید » حضور دارند. « کریس راک » و « اسنوپ‌داگ » ( که در بازگرداندن مور به دنیا در دهه ۹۰ نقش کلیدی داشت ) هم حضور افتخاری در این اثر داشته اند.

فیلم « اسم من دولمایته » اثر ساده‌ای برای دیدن است و حضورش بر روی نت‌فلیکس هم باعث می‌شود که گستره‌ی وسیعی از مخاطبان به سادگی به آن دسترسی داشته باشند. فیلم یک اثر کاملا واقعی در رده‌ی سنی R است و به همین دلیل برای کسانی که « مورفی » را با صداپیشگی خر « شرک » به یاد داشته باشند کمی شوکه‌آور خواهد بود. اما کسانی که « پلیس بورلی هیلز » ( Beverly Hills Cop ) را به یاد داشته باشند می‌دانند که باید انتظار چه چیزی را داشته باشند. اگر شما از طرفداران و دوست‌داران « دولمایت » هستید، این فیلم فرصت خوبی برای غرق شدن در نوستالژی برایتان فراهم خواهد کرد. اگر نیستید هم باید گفت که این اثر بازسازی خوبی از ژانر و دوره‌ای است که دیگر وجود ندارد. « مور » همیشه شخصیتی بسیار بزرگ بود و « مورفی » هم او را این‌گونه ایفای نقش کرده است. بازی و عملکرد او بسیار شایسته و درخور توجه است، آن هم در نقش شخصیتی که شایستگی ساخته‌شدن فیلمی از زندگیش را داشت. « دولمایت » زنده است!

 

مترجم: امید بصیری


دیدگاه بگذارید

Please Login to comment
  Subscribe  
Notify of