The Outlaw Josey Wales (جوسی ولز یاغی)

نقد و بررسی فیلم

۲۰۱۸ | وسترن | ۱۳۵ دقیقه | R

کارگردان : Clint Eastwood

نویسنده : Philip Kaufman 

بازیگران : Clint EastwoodSondra LockeChief Dan George

خلاصه داستان : گروهی یاغی به خانه کشاورزی حمله می کنند و خانواده اش را می کشند. کشاورز به به ارتش ملحق میشود تا بتواند انتقام خود را از یاغیانی که در قامت دشمن فعالیت می کند بگیرد. بعد از سالها میان طرفیت از سوی ارتش صلح برقرار می شود اما کشاورز (جوسی ولز) زیر بار صلح نمی رود.

www.naghdefarsi.com/images/stories/rooz/12/logo-trans.png

 

یان نیتن | Empire (امتیاز ۸۰ از ۱۰۰)

یک فیلم وسترن عالی از «کلینت» که اتمسفری ملایم دارد و پیچش‌های داستانی آن نیز جذاب است.

Time out London | (امتیاز ۸۰ از ۱۰۰)

پس از گذشت زمانی از فیلم که در آن «ایستوود» کارگردانی قاطعی ندارد، او بالاخره می‌تواند که توانایی بالای خود در ایفای نقش یک ستاره‌ی نقش اصلی به عنوان مردی مرموز به سبک وسترن‌های ایتالیایی با جزئیاتی بسیار بالا را به نمایش بگذارد.

TV Guide Magazine | (امتیاز ۸۰ از ۱۰۰)

یک حماسه‌ که به صورت آگاهانه‌ای امیدوارانه است و به طور بسیار عمیقی ریشه در تاریخ آمریکا دارد. این فیلم به خاطر فیلم‌برداریِ شگفت‌انگیزِ «سرتیس»، موسیقی خوب «فیلدینگ» و هم‌چنین مجموعه‌ای از بازیگران بسیار خوبی که سردسته‌ی آن‌ها هم «چیف دن جورج» است توانسته که قدرت خود را افزایش دهد.

کریس کابین | Slant Magazine (امتیاز ۷۵ از ۱۰۰)

بقایای جنگ در فیلم وسترن تاثیرگذار «کلینت ایستوود» بسیار مخرب و دردآور اند.

 

دیو کر | Chicago Reader  (امتیاز ۷۰ از ۱۰۰)

اگرچه که بخش پایانی فیلم کمی تکراری و گیج‌کننده می‌شود اما «ایستوود» می‌تواند که داستانِ اقتباسی فیلم را با مهارت روایت کند و تصاویر او نیز بسیار با کیفیت هستند. شخصیت اصلی داستان هم نوعی از آسیب‌پذیری دارد که بسیار با نمونه‌ شخصیت‌های قبلی «ایستوود» متفاوت است. در کل، با فیلمی بسیار قابل احترام طرف هستیم.

Time | (امتیاز ۷۰ از ۱۰۰)

این شیوه‌ی کارگردانی از سوی «کلینت ایستوود» ما را وادار می‌کند که به بلوغ او و یا دوران پسا وسترن-اسپاگتی سازی او که نمادی حقیقی از عقلانیت اوست باور کنیم. صدای آرام، وقاری که در حرکاتش است و همچنین خلق و خوی مردانه در مقابل حس کنجکاوری‌ای که اعمال خشن او در ما برمی‌انگیزد راه بسیار خوبی برای دریافت حس همذات‌پنداری است.

Variety | (امتیاز ۷۰ از ۱۰۰)

فیلم‌نامه‌ی اثر(بر اساس کتابی به نام «سفر به تگزاس» اثر فارست کارتر) یکی دیگر از آن نمایش‌های خشونت است که گاه و بیگاه شاهد قتل‌عام در آن هستیم.

The New York Times | امتیاز ۵۰ از ۱۰۰

فیلم متاسفانه تمامی حرف‌هایی را که قصد زدنشان را دارد، نصفه و نیمه بیان می‌کند. به نظر می‌رسد که به نوعی، قصدی مبنی بر قرار دادن فردی گرایی رمانتیک جنوبی‌ها در برابر توسعه‌طلبی شمالی‌ها وجود داشته است. هر کدام از افراد اتحادیه‌های کارگری بسیار شرور و نامناسب است در حالی که «ولز» انسان بسیار شخیص ای است. چیزی بسیار بدبینانه درباره‌ی نگاه بدوی او  وجود دارد که گویی نه تنها یک پیش‌زمینه‌ی تاریخی دارد بلکه در تاریخ خود ما نیز اتفاق افتاده است. اگر فیلمی ادعای تاریخی بودن می‌کند، باید حداقل سعی کند عدالت را در مورد آن رعایت کند.

«جوسی ولز یاغی»(The Outlaw Josey Wales) ساخته‌ی «کلینت ایستوود» یک فیلم وسترن عجیب و غریب اما در عین حال شجاعانه است که دو خط داستانی رایج این ژانر را که تشابه زیادی با یکدیگر ندارند را در یک اثر مستقل به تصویر کشیده است. از یک سو، فیلم درباره‌ی یک انسان تنها است، مردی که حرف‌ کم می‌زند و در واقع مرد عمل است. او پشت به تمدن می‌کند و به سوی اقوام محلی و سرخپوستان آمریکای شمالی رهسپار می‌شود. از سوی دیگر، این فیلم درباره‌ی گروهی از مردم است که به سوی غرب راهی هستند و جایی در میانه‌ی راه یکدیگر را می‌بینند و به همین منظور سرنوشتشان به همدیگر گرو می‌خورد. چیزی که در ادامه‌ی فیلم رقم می‌خورد به نوعی در تضاد با قوائد ژانر وسترن است، گویی که «جرمیا جانسون» به «دلیجان»(Stagecoach) راه می‌یافت؛ «ایستوود»، همان مرد تنهای داستان ما رهبر و پدر معنوی این گروه می‌شود.

در ابتدای فیلم ما با شخصیت «جوسی ولز»، آن هم درست پس از جنگ داخلی آمریکا آشنا می‌شویم. او اهل جنوب است، بسیار دلشکسته از جنایت‌هایی که دیده و تمایلی به تسلیم شدن هم ندارد. وقتی که نیروهای شمالی با خونسردی تعدادی از همرزمان او را می‌کشند، او یانکی‌ها را قتل‌عام کرده و تبدیل به یک فراری می‌شود. تا بدین جای داستان، ما با کلیت ماجرا آشنایی داریم چرا که «ایستوود» همان نقشی را بازی می‌کند که در دیگر داستان‌های وسترن مرتبط با پول بازی کرده است. او زیاد صحبت نمی‌کند و صورت خود را در سایه‌ها نگه می‌دارد و به صورت عجیب و غریبی آسیب‌پذیر نیست. او قانونی دارد که ما خود باید آن را درک کنیم چرا که او به هیچ‌وجه تمایلی به افشاکردنش ندارد.

اما سپس این شخصیت در ادامه‌ی راه خود با دیگر فراری‌ها و یاغی‌ها هم در دنیای پس از جنگ غربی برخورد دارد. اولین آن‌ها یک سرخپوست پیر با بازی «چیف دن جورج» است. بازی او به حدی خوب است که حداقل باید نامزد یک اسکار می‌شد اما متاسفانه دست کم گرفته می‌شود. در جایی از فیلم او به «جوسی» می‌گوید که:«خود من هیچ‌وقت تسلیم نشدم، اما آن‌ها اسبم را گیر انداختند و او تسلیم شد».

«جورج» اینجا هم همان تاثیر شگفت‌انگیزی که در فیلم «هری و تونتو»(Harry and Tonto) داشت را دارد، او در زندان چیزهایی را در ازای دادن داروی محلی سرخپوست ها به دیگران می‌فروشد. او بامزه و در عین حال باوقار است. او در ادامه‌ی داستان با «ایستوود» یاغی همراه می‌شود و رابطه‌ی آن‌ها یادآور تمامی رابطه‌هایی بسیار خوبی است که در دهه‌ی ۱۹۴۰ دیده بودیم؛ شخصیت‌های پیری که معمولاً توسط «گری هیس» و «سیمون برنت» بازی می‌شدند. اما «چیف دن جورج» موفق شده تا عمق و تجلی‌ای به این شخصیت ببخشد که تماشاگران به خوبی با آن ارتباط برقرار می‌کنند. او مشکلات شخصی خود را دارد( به عنوان یک سرخ‌پوست او همیشه تحقیر شده است، اینکه او به حدی پیر شده است که دیگر نمی‌تواند افراد را دزدکی تعقیب کند) اما او انسانیتی در خود دارد که در درخشش مداوم است. او در همان حدی انسان برونگرایی است که «جوسی ولز» انسان درون‌گرایی است؛ ترکیب این دو بسیار خوب است.

علی‌رغم توانایی «ایستوود» در از بین بردن شش، هشت و یا ده آدم بد قبل از اینکه بتوانند از چنگال او فرار کنند(درست همانند فیلم‌های قبلی او)، جایزه‌بگیران متعدد و خستگی‌ناپذیری همچنان به دنبال «ایستوود» هستند. ایستوود همچنان در حال حرکت به سوی غرب است و در این مسیر یک دختر سرخ‌پوست جوان و سپس باقی‌مانده‌ی یک خانواده اهل کانزاس که در مسیرشان به سوی ا‌ل‌دورادو تقریبا از صحنه محو شده بودند را هم با خود همراه می‌کند. روابط در این گروه به خوبی مشخص و واضح هستند. دیالوگ زیادی رد و بدل نمی‌شود اما همه به خوبی یکدیگر را درک می‌کنند.

«ایستوود» به حدی بازیگر اکشن محور و کم حرفی است که به سادگی می‌شود در نظر نگرفت که او بسیاری از فیلم‌های خودش، بسیاری از فیلم‌های عالی و هوشمندانه‌ی خودش را می‌سازد. در این اثر، به همراه فیلم‌برداری زیبای «بروس سرتیس»، او توانسته که یک حس وسترن عالی را بسازد.

مترجم: امید بصیری

4
دیدگاه بگذارید

Please Login to comment
1 Comment threads
3 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
3 Comment authors
Recent comment authors
  Subscribe  
Notify of
Member
Member

با عرض سلام و ادب در گذشته سایت شما به این صورت بود که در قسمت نقد فیلم خارجی هر فیلمی که میخواستی نقدشو بخونی تو اول همون پیج جایی واسه سرچینگ فیلم خارجی دلخواه بود اما الان این امکان وجود نداره چطور میشه به نقد فیلم دلخواه دست پیدا کرد ضمن اینکه خیلی از فیلما رو از قسمت سرچ اصلی سایت پیدا نمیکنه

Member
Member
behnoush hajivalianghazvini

سلام این فیلم نیست
Natural Born Killers