نقد و بررسی فیلم The Godfather (پدرخوانده)

بررسی جایگاه سیاسی فیلم

۶- بررسی جایگاه سیاسی فیلم “پدر خوانده”: کلکسیون اسطوره ها
نویسنده:  سعید مستغاثی

 

وقتی در انتهای مراسم اسکار سال ۲۰۰۴ ، آلبرت اس رودی از تهیه کنندگان فیلم “محبوب میلیون دلاری” به روی صحنه رفت تا اسکار بهترین فیلم ۲۰۰۴ را دریافت کند ، گفت که یکبار دیگر هم در ۳۲ سال پیش روی این صحنه آمده بوده تا اسکار بهترین فیلم را برای فیلم “پدر خوانده” دریافت نماید.

سال قبلش هم وقتی برای اهدای اسکار بهترین فیلمنامه به فیلم “گمشده در ترجمه” که آن را سوفیا کاپولا نوشته و کارگردانی کرده بود ، پدرش فرانسیس فورد کاپولا بر روی سن رفت تا جایزه را به دخترش هدیه دهد ، هنگامی که فرانسیس کاپولا پس از سالها وارد صحنه اسکار می شد ، این موسیقی معروف فیلم “پدر خوانده” ساخته نینو روتا بود که توسط ارکستر بیل کانتی نواخته می شد و کاپولا را همراهی می کرد. بیلی کریستال ، مجری مراسم وقتی مدت ساخت فیلم “گمشده در ترجمه” که گویا سی و چند روز بوده ، بیان می کرد ، به شوخی به سوفیا کاپولا گفت که این تقریبا برابر همان مدتی بوده که پدرتان هر بار صرف می کرد تا مارلون براندو را برای جلوی دوربین رفتن قانع نماید !

بارها و بارها این تداعی ها و یادآوری ها نه تنها در مراسم اسکار و گلدن گلوب و امثال آن صورت گرفت تا ذهن ها بازهم متوجه یکی از به یادماندنی ترین آثار تاریخ سینما کند ، بلکه در تمام مواردی که در دوره های مختلف منتقدان و فیلمسازان در نظر خواهی های ده ساله مجله سایت اند ساوند یا دیگر نظر سنجی ها ، آن را به عنوان یکی از برترین آثار سینمایی تمام دوران برمی گزیدند و یا به عناوین مختلف از عوامل و هنرمندان آن تجلیل و تقدیر می شد ، نام “پدر خوانده” بر ذهن ها نقش می بست ، چرا که هر یک از عوامل فیلم به نوعی یادآور “پدر خوانده” بودند و در اظهارنظرهای گوناگون ، تجربه کار در این فیلم را بهترین تجربه همه عمرشان می دانستند.

http://www.naghdefarsi.com/images/stories/rooz/naghd/250/2-The-Godfather/14-The-Godfather.jpgیک تریلوژی منحصر به فرد در سینما که راز ماندگاری اش محدود به یک فرد یا شخص اعم از مولف یا تکنیسین ویا تهیه کننده نیست . اگر همه یا لااقل قسمت اعظم شاهکاری همچون “همشهری کین” متعلق به اورسن ولز است یا بار اصلی محبوبیت فیلم هایی مثل “برباد رفته” و “کازابلانکا” را هنرپیشگان و ستاره هایش همچون کلارک گیبل و همفری بوگارت بردوش می کشند و یا دروکردن اسکارهای سالهای ۱۹۷۵ و ۱۹۸۳ و ۱۹۹۶ توسط فیلم های “پرواز برفراز آشیانه فاخته” ، “آمادئوس” و “بیمار انگلیسی” را ناشی از حضور تهیه کننده هوشمندی به نام “سال زنتز” می دانند، اما “پدرخوانده” جاودانگی و بی بدیلیش را مدیون اکثریت ا عوامل هنری و فنی خود است .

نوول و رمان پرکشش و جذاب ماریو پوزو درباب شکل گیری مافیای ایتالیایی در نیویورک و چالش های قدرتی درون و برون آن یک دهه قبل از اینکه سرجئو لئونه “روزی روزگاری در آمریکا” را بسازد ، کارگردانی آوانگارد و غیر کلاسیک فرانسیس فورد کاپولا که از نسل جدید و آغازگر دوران نوین هالیوود در دهه ۷۰ بود ، موسیقی به یاد ماندنی نینو روتا که ایتالیایی محض است و یادآور رئالیسم ترحم ناپذیر و خشن فدریکو فللینی ( آنچنان در یادها هست که بسیار حتی بدون دیدن فیلم آن را تکرار می کنند) ، فیلمبرداری درخشان و سایه روشن گوردون ویلیس که در زمان خود کمتر کسی آن را درک کرد( حتی می گویند که رییس کمپانی پارامونت وقتی اولین راش های فیلم را دید ، به تصور اینکه لابراتوار قصوری انجام داده دستور داد که فیلم را مجددا ظاهر کنند ولی کاپولا به او گفت عمدا با فضای تاریک و روشن فیلمبرداری کرده است) ولی بعدا مورد الهام و تقلید بسیاری از فیلمسازان و فیلمبرداران قرار گرفت ، تدوینی که تنها در فصل پایانی فیلم با برش های موازی مابین صحنه غسل تعمید نوزاد و قتل های زنجیره ای رقبای دون کورلئونه شاهکاری از هنر مونتاژ است و بازیگرانی که اگرچه بعدا هریک خود شمایلی از بازیگری قرن بیستم شدند (مثل ال پاچینو و رابرت دونیرو) اما هنوز برجسته ترین ایفای نقششان در “پدر خوانده” به نظر می رسد و مارلون براندو که نقش دون ویتو کورلئونه به واقع نقطه اوج بازیگریش بود و پس از آن حتی در “آخرین تانگو در پاریس” دیگر به چنین پرفرمانسی دست نیافت.

در واقع آنچه که “پدر خوانده” را “پدر خوانده” کرد ، مجموعه ای از همه این عوامل و عناصر بود . در واقع پازلی از این هنرمندان و هنرشان مجموعه ای ماندگار در تاریخ سینما خلق کرد که دقیق و درست در کنار هم چیده شده بودند و اینک به نظر می آید در غیاب هر یک از این عناصر و عوامل ، چنین اثر ماندگاری خلق نمی شد.

“پدر خوانده” در شرایطی ساخته شد که هالیوود وارد دوران تازه ای شده بود و پوست انداخته بود ، سیستم استودیویی کهنه مضمحل شده و سیستم جدیدی حاکم شده بود که می خواست مابین کارگردان سالاری و تئوری مولف اروپایی با صنعت سینمای هالیوود مصالحه ای بوجود بیاورد ، غول های قدیمی کنار می رفتند و فیلمسازان جدیدی پا به عرصه می گذاشتند که تحت تاثیر کارگردانان برجسته دهه ۵۰ و ۶۰ اروپا قرار داشتند (اگر موج نو سینمای فرانسه و جنبش جوانان خشمگین انگلیس ملهم از فیلمسازان مهم دهه ۴۰ و ۵۰ آمریکا مانند جان فورد و هاوارد هاکس و آلفرد هیچکاک و اورسن ولز بودند ، این سینماگران تازه به میدان آمده و جوان هالیوود آمال سینمایی خود را در امثال فرانسوا تروفو و اینگمار برگمان و میکل آنجلو آنتونیونی و لوییس بونوئل و ژان رنوار و امثال آن می دیدند )، فیلمسازانی مانند استیون اسپیلبرگ و براین دی پالما و مارتین اسکورسیزی و جرج لوکاس و فرانسیس فورد کاپولا به تدریج در آن سالها قدم به میدان گذاردند و کم کم به غول های تازه هالیوود بدل گشتند.

هالیوود اوایل دهه ۷۰ دیگر دیوید سلزنیک و لوییس ب مه یر و سیسیل ب دومیل را فراموش کرده بود ، دوران طلایی وسترن و موزیکال سپری شده بود و آخرین فیلم های فورد و هاکس یعنی “هفت زن” و “ریولوبو” دیگر نشانی از اسطوره های وسترن نداشت ، آکادمی علوم و هنرهای سینمایی آمریکا هم که به قولی ویترینی برای یکسال سینمای هالیوود به حساب می آمد دیگر از فیلم های سانتی مانتالی همچون : “بانوی زیبای من” (جرج کیوکر) و “آوای موسیقی” (رابرت وایز) و “الیور” (الیور رید) و … خسته شده بود و حتی وینسنت مینه لی خوش قریحه با فیلم “ژی ژی” به پایان راه موزیکال هایش رسیده بود. دیگر خبری از ستاره های افسانه ای هالیوود مثل مریلین مونرو و سوزان هیوارد و الیزابت تیلور و گریگوری پک و گری کوپر و برت لنکستر و کرک داگلاس و ….نبود. حالا دیگر فیلم های معترضانه و تلخ و سیاهی مانند :”کابوی نیمه شب” جان شله زینگر و “ارتباط فرانسوی” ویلیام فرید کین ( آنهم در حالی که فیلم موزیکال و پرخرجی مثل “ویلن زن روی بام” نورمن جویسن رقیب آن بود) جوایز اسکار بهترین فیلم را می گرفتند و چهره های جدیدی به میدان می آمدند همچون “ال پاچینو” و “جک نیکلسن” و “باب دنیرو” و… که هریک چند سال بعد به سوپر استارهای جدید هالیوود بدل شدند ، منتها نه سوپر استارهایی که مانند “کلارک گیبل” و “گری کوپر” و “کری گرانت” در هیچ فیلمی ترکیب چهره و موها و میزانسن آنکادر لباس هایشان به هم نخورد و هیچگاه در نقش منفی قرار نگیرند. حالا دیگر فیلم های ضد سیستم و شخصیت های ضد قهرمان جایزه می گرفتند و محبوب می شدند و رمانس ها دیگر خریداری نداشتند.

http://www.naghdefarsi.com/images/stories/rooz/naghd/250/2-The-Godfather/17-The-Godfather.jpg“پدر خوانده” در چنین شرایطی ساخته و اکران می شود ،” ماریو پوزو” که داستان های جعلی برای نشریات فکاهی می نوشت ، نوول “پدر خوانده” را براساس زندگی و پیشینه خانواده های ایتالیایی الاصل نیویورک می نویسد و از طریق یکی از دوستانش به کمپانی پارامونت ارائه می دهد ، آنها حقوق نوول را می خرند و به پوزو پیشنهاد می دهند تا فیلمنامه را هم خودش بنویسد . قصد پارامونت از ساخت “پدر خوانده” یک فیلم گنگستری کم هزینه بود که داستانش دوره ای از سالهای دهه ۴۰ و ۵۰ را در برمی گرفت . به همین دلیل به عنوان کارگردان ، فرانسیس فورد کاپولا را انتخاب می کنند . فیلمساز جوانی که در کنار راجر کورمن تجربه اندوخته و فیلمنامه هایی همچون “آیا پاریس می سوزد؟” و “انعکاس در چشم طلایی” را نوشته و چند فیلم نه چندان معروف هم از جمله “حالا تو پسر بزرگی هستی” (۱۹۶۷) و “مردم باران” (۱۹۶۹) را هم ساخته بود.

اما گویا ماریو پوزو اصلا قبل از فروختن حقوق نوولش به پارامونت ، آن را برای مارلون براندو فرستاده و خواسته بود که در نقش دون کورلئونه بازی کند که براندو هم بعد از چند تست شخصی از خودش موافقت کرده بود ، اما پارامونت به هیچوجه موافق بازی مارلون براندو نبود ، چراکه خاطره تلخ ادابازی ها و خرابکاری هایش سر ساخت فیلم “شورش در کشتی بونتی” را به خاطر داشت که باعث ضرر هنگفتی بر کمپانی شده بود.

خیلی ها برای نقش دون کورلئونه کاندیدا بودند ، از “فرانک سیناترا” گرفته (که برای سومین بار بعد از فیلم های “در بارانداز” و “جوانان و عروسک ها” جایش را به براندو می داد) تا “لارنس اولیویه” و “ارنست بورگناین” و “ادوارد جی رابینسن” . اما بالاخره رابرت ایونس مدیر تولید کمپانی راضی می شود که با براندو قرار ببندند. با جلو رفتن پیش تولید مشخص می شود که قضیه از یک فیلم کم هزینه خیلی فراتر است. پیشنهاد کاپولا درباره “کارمین کارادی” برای نقش “سانی” از طرف رابرت ایونس رد می شود و به جای آن “جیمز کان” جایگزین می شود و به جای همه پیشنهادهای پارامونت مبنی بر بازیگر نقش “مایکل کورلئونه” از “وارن بیتی” و “آلن دلن” گرفته تا “برت رینولدز” و “رابرت ردفورد” و “جک نیکلسن” و “داستین هافمن” و تا حتی “جرج سی اسکات” و “اورسن ولز” ، کاپولا کاندیدای خودش ، بازیگر برادوی برنده جایزه تونی یعنی “ال پاچینو” را به کرسی می نشاند .

اختلافات به جایی می رسد که مدیریت اصلی کمپانی تصمیم به تعویض خود کارگردان یعنی فرانسیس فورد کاپولا می گیرد و می خواهد “الیا کازان” را جانشین کند ، غافل از اینکه مارلون براندو از زمان اعترافات کازان در کمیته فعالیت های ضد آمریکایی سناتور مکارتی با وی مشکل دارد ،بنابراین براندو تهدید می کند که اگر کاپولا برود او نیز خواهد رفت.

ساخت فیلم آغاز می شود و جرج لوکاس بدون هیچگونه اسم و عنوانی به دوستش کاپولا کمک می کند ، از جمله مونتاژ سکانس مهم مذاکرات و کشته شدن “سولوزو” و “مک کلاسکی” توسط مایکل در رستوران را انجام می دهد تا کاپولا هم فیلمنامه نخستین فیلم بلند مستقلش یعنی “دیوارنوشته های آمریکایی ” را بنویسد.

خبر اینکه فیلم درباره مافیای ایتالیایی ها در نیویورک است ، خیلی زود پخش می شود و مافیای اصلی را نگران می کند. نمایندگان آنها با مسئولان کمپانی پارامونت و ماریو پوزو و خود کاپولا دیدار می کنند و از آنها می خواهند که در فیلم نامی از “مافیا” نیاید و از همین رو در طول فیلم هیچ کلمه ای درباره مافیا ادا نمی شود. آنها همچنین نماینده ای سر فیلمبیرداری فیلم قرار می دهند و چند تن را نیز در نقش های مختلف فیلم به تهیه کننده و کارگردان تحمیل می کنند. کمپانی ناچار از پذیرفتن است ، چون نفوذ مافیا در جامعه آمریکا به حدی بوده و هست که به راحتی ، هر پروژه ای را در هر مرحله ای از ساخت می توانستند متوقف نمایند.

مارلون براندو در این باره در کتاب “آوازهایی که مادرم به من آموخت” می گوید : “…وقتی که فیلم در حال ساخته شدن بود ، یعنی در اوایل دهه ۷۰ ، صحبت راجع به مافیا ممنوع بود. یعنی درباره آمریکا و خیلی چیزهای دیگر هم نمی توانستیم حرف بزنیم . راستی مابین گنگسترهای فیلم با آنهایی که مثلا در عملیات نظامی فونیکس آدم های زیادی را در ویتنام قتل عام کردند ، چه فرقی هست؟ مافیا هم یک شرکت تجارتی و بازرگانی بوده و هست ولی اگر درست نگاه کنیم ، می بینیم که با این شرکت های چند ملیتی که سلاح شیمیایی کشنده درست می کنند ، تفاوتی ندارد . اگر مافیا در خیابانها آدم ها را می کشت ، “سی آی ای” هم مردم را در کشورهای مختلف شکنجه کرد و به قتل رساند و با قاچاق مواد مخدر از طریق “مثلث زرین” بسیاری را در سرزمین های مختلف به این گرد مرگ دچار کرد ، آنچه که دون کورلئونه حاضر به انجامش نبود. من که تفاوت چندانی بین قتل گنگسترهایی مثل جو گالو و کشتن برادران دیم در ویتنام نمی بینم. جز اینکه دولت ما همیشه با نیرنگ و فریب کارهایش را به انجام می رساند…”

http://www.naghdefarsi.com/images/stories/rooz/naghd/250/2-The-Godfather/18-The-Godfather.jpgوقتی “پدر خوانده” به نمایش در می آید ، خیلی ها غافلگیر می شوند. باب تازه ای در تلفیق صنعت و هنر سینما در هالیوود باز می شود. فیلم درباره آل کاپونی است که عملیات گنگستری اش به خاطر حفظ خانواده ای بزرگ است در جامعه ای غریب که برای آنها یعنی مهاجرین ایتالیایی و بچه هایشان به شدت تهدید کننده به نظر می رسد. او حاضر نیست به خاطر حفظ این خانواده به هر عمل خلافی دست بزند و به خاطر حفظ اخلاقیات که از قاچاق مواد مخدر پرهیز می نماید، مورد غضب رقبایش قرار می گیرد و به اتهام اینکه قدیمی فکر می کند ، ترور می شود. دون کورلئونه نماد سلطان کوچکی است که قلمروی کوچکی یعنی خانواده و همه وابستگان و فامیلش را سرپرستی و اداره می نماید ، برایشان کار پیدا می کند ، زن می گیرد ، از حقوقشان دفاع می کند و آنها نیز همه مشکلاتشان را نزد او می گویند و اطمینان دارند دون کورلئونه مشکل گشای آنهاست. فیلم با چنین صحنه ای باز می شود. در اتاقی نیمه تاریک یکی از اعضای فامیل از اینکه دخترش دیگر به سنت های فامیلی اعتنایی ندارد ، نزد دون ویتو عارض است . دوربین با آرامی مقتصدانه ای دون کورلئونه را به تدریج در کادر خود قرار می دهد. فیلم سرشار از صحنه های حیرت انگیز است که قصه به شدت جذاب و پرکشش ماریو پوزو را همراهی میکند. کاپولا هنگام ساخت فیلم تغییرات بسیاری در فیلمنامه می دهد و از همین رو نام وی نیز به عنوان یکی از نویسندگان فیلمنامه درج شده است.

ساختار سینمایی اثر و سبک بصری کاپولا بخشی از کلیت فیلمنامه را تشکیل می دهد که بدون آن اساسا ، “پدر خوانده” چیز دیگری می شد. تنش ها و به هم ریختگی جامعه ای که به ظاهر آرام است و متین و با قاعده به خوبی با شوک هایی که جا به جا در میانه فضای آرام صحنه ها و حرکات نرم دوربین جاری می شود القا شده و بر تصاویر تاریک و روشن فیلم که نوعی حس تهدید کنندگی را دائما می پراکند ، جای می گیرد. به خاطر بیاورید فصلی که کارگردان مورد غضب دون ویتو با کله اسب محبوبش در ویلای آرام و ساکتش مواجه می گردد یا وقتی دون کورلئونه در حال خرید میوه به سادگی ترور می شود و یا صحنه سوراخ سوراخ شدن سانی پس از یک تعقیب خیلی ساده و معمولی .

اصلا آرامش دون کورلئونه با ایفای نقش پرحس و حال مارلون براندو و همچنین کاراکتر مایکل و بازی درخشان ال پاچینو ، خود به تنهایی همه آنچه است که که “پدر خوانده” در هر ۳ قسمتش قصد بیان دارد. از همین روست که کاراکتر مایکل خصوصا در قسمت اول ، سرشار از رمز و راز و سکوت و معنا ست. چه کسی می تواند تصور کند که آن افسر بازگشته از جنگ که برخلاف قواعد خانواده دوست دختری آمریکایی دارد و می خواهد با او ازدواج کند و بارها و بارها از سوی برادر بزرگترش ، سانی با عنوان “بچه” خطاب می شود (که گویا عرضه کاری ندارد) ، ناگهان پس از ترور پدر و مرگ دلخراش برادر ، با هوشمندی یکی از رقبای اصلی و حامی آمریکایی اش در پلیس نیویورک را بدون باقی گذاردن ردی به قتل برساند و سپس برای حفظ فامیلی که پدرش برای حفظ آن زحمت فراوانی کشیده بود ، تمامی رقبای دون کورلئونه را در یک زمان از دم تیغ بگذراند و چه تمثیل تاثیر گذار و گویایی است آن مونتاژ موازی صحنه های مختلف قتل رقبا و مراسم غسل تعمید فرزند یکی از اعضای فامیل در کلیسا که زیر پوسته آرام و متین پدر خواندگی و سلطانی را بارز می سازد. آنچه که در قسمت های دوم و سوم کمتر از مایکل شاهدیم.
نویسنده:  سعید مستغاثی
منبع: مستغاثی دات کام

—-

 

ممکن است شما دوست داشته باشید

158
دیدگاه بگذارید

Please Login to comment
157 Comment threads
1 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
104 Comment authors
behnam_norozzadeh1spaceodyssey7saeedsurena Recent comment authors
  Subscribe  
Notify of
علي.خ
Guest
Member
علي.خ

نميدونم چرا ولي اونقدري كه تعريفش كردن يا بهش دست پيدا نكردم يا نبود همچين چيزي! همش منتظر يه اتفاق بزرگ بودم،يه گوشه اي ، يه سكانسي
فيلمايي كه بهم پيشنهاد ميشه حتي ثانيه اي ازش رو از دست نميدم ولي ارضام نكرد اين فيلم!
قصد مقايسه ندارم ولي بنظر من رتبه ۱ imdb با رتبه ۲ خيلي فاصله داره
The Shawshank Redemption شاهكاره تمام عياره

پرهام
Guest
Member
پرهام

فیلم جالبیه ولی مسیر انحرافی زیاد توش داره!!!!

ایمان
Member
Member

اگه قرار باشه ۱ فیلم رو به عنوان نماد سینما انتخاب کنن بدون شک اون پدر خوانده هست,چه قسمت اول و چه قسمت دوم
از تمام فیلم های دیگه در زمینه کارگردانی-فیلمنامه-…یه سرو گردن بالاتره

شخصیت پردازی این فیلم و نشون دادن روابط خانوادگی و قدرت یه شخص تکرار نشدنیه

بعد از این ۲ شاهکار:روزی روزگاری در امریکا و pulp fiction هستن,البته از نظر من
ا

رضا بيگي
Guest
Member
رضا بيگي

تو عمرم ۵ تا فيلم رو تحسين كردم
اوليش پاپيون بود
دوميش پدرخوانده پارت ۱و۲
سوميش گاو خشمگين
چهارميش تايتانيك
واخريش ماتريكس

peyman a
Member
Member
peyman a

دوستان به اندازه ی کافی تعریف کردن
منم می خوام یه حقیقت واضح رو بگم :
فیلم پدرخوانده هرگز بهتر از فیلم دوازده مرد خشمگین نیست
واقعأ یه حقیقت واضحه

Member
Member

دوازده مرد خشمگین فقط بر اساس احتمال پسره رو تبره میکنن اون حقه کارگردانه آخر فیلم که بعد از باریدن باران همه کثیفی هاشسته شده و این دوازده مرده بهترین تصمیم و بهترین کارو انجام دادن درحالی ندادن فقط براساس احتمالات ری دادن

حسين
Guest
Member
حسين

خلاصه بگم اين فيلم نميگم بهترين اما بدون شك جز يكي از بهترين فيلم هاي تاريخ سينماست…( چون هنر به ذات سليقه اي است و اگر اينطور نبود ذوق هاي مختلف افراد هم هنر هاي مختلف رو نمي آفريد) فيلمي كامل از هر نظر كه مسائل مختلف زندگي رو نشون ميده و آموزنده هم هست… امااون چه كه بيشتر باعث شد من از اين فيلم بسيار لذت ببرم مفهوم بازي قدرت و صندلي قدرت بود كه با هنرمندي كامل نمايش داده شد و فكر كنم مفهوم اصلي فيلم هم همين بود و اينكه چقدر قدرت ميتونه انسان ها رو عوض… ادامه »

vاreza
Guest
Member
vاreza

من فکر میکنم فیلم برترینه ولی تو ژانره خودش ، واقعا عامه پسند نیست و یه چیزی دیگه که این فیلم رو برتر کرده شهرت فیلم هست .خیلی مسخرست مقایسه این فیلم با فیلم های دیگه ولی من برای چند بار دیدن یک فیلم فیلمای Goodfellas یا snatch رو ترجیح میدم

امیرمدیر
Guest
Member
امیرمدیر

چند دقیقه است که دارم فکر میکنم چطور فیلمو توصیف کنم.بهترین جمله ای که تونستم بنویسم اینه: در وصف نمی گنجد.
فیلمی بهتر از پدرخوانده ساخته نخواهدشد.
با ساخت پدرخوانده ۱و۲ سینما تمام شد.

محمدرضا.
Guest
Member
محمدرضا.

مشغول خوندن ديدگاه ها بودم بعضي واقعا جالب بود !! اصن يه حرفاي خنده داري ميزدن 😐 و در آخر نظر جمعي از برترين منتقدان سينما رو بگم كه :

((هيچ فيلمي در تاريخ بهتر از پدرخوانده ١نخواهد بود))

آنها ميگويند 🙁 بخاطر مشكلاتي كه بعضي ممكن است برايمان پيش آورند نميتوانيم هر ساله اين شاهكار را برترين بخوانيم.)

سميرا ربيعي
Guest
Member
سميرا ربيعي

بدون شك پدرخوانده از بهترينهاست!
ارزش هنريه اين فيلم خيلي بالاتر از اونيه كه به نظر ميرسه!
نحوه ي فيلم برداري و صدا گذاريش نسبت زمان ساخت اين فيلم فوق العادست!
فيلمنامشم كه ديگه جاي حرفي باقي نميذاره!يه فيلمنامه ي بي نظير كه انعطاف بسيار زيادي داره و پر شده از جمله هاي كوتاه با معني عميق!

Milad Mili
Member
Member
Milad Mili

dr.mahsa:خیلی از این فیلم تعریف شده اما در این حد هم نیست شاید زمان خودش فیلم خوبی بوده ولی الان خیلی فیلمای بهتر از این هست که شاهکارند
فیلمهایی که خیلی از god father بهترند و من اسم شاهکار سینمایی روشون میگذارم :

shutter island
schinders list
pianist
the lives of others
shawshang redemption

این فیلم هایی که شما نوشتید هم واقعا عالی هستن
اما شما درک نکردید موضوع و ژانر و خیلی تفاوت های دیگه ای دارن باهم؟
اصلا گنگستری و خوش گذرونی کارلئون ها کجا و جنگ جهانی و بدبختیهاش کجا؟
دیگه مقایسه ش با شاوشنک خیلی کار بچگانه ای هستش!
هر کدوم ازین فیلمها در نوع خودشون بهترینن

FARAPAR
Guest
Member
FARAPAR

بدون شک یکی از بهترینهاست ♥
بخصوص بازی درونیه آل پاچینو که یکی از بهترین بازی هاشه از نظر من .. دکوپاژ نماها هم در عین سادگی عالیه و موسیقی اش هم خیلی به انتقال حس فیلم کمک کرده .. من که خیلی از دیدنش لذت بردم و یاد گرفتم . هم از لحاظ تکنیکی سینما و هم از درون مایه اش

M-E-O
Guest
Member
M-E-O

سلام خدمت دوستان. من خودم آرشیو دارم. از هر فیلم و کارگردانی تعریف نمیکنم. کارگردان این فیلم خودش نابغه ایه که حد و اندازه نداره و به طور کامل هم مافیا رو میشناسه هم به گفته خودش در بچگی در محله ای که تحت نظر گروهی بوده زندگی میکرده. نسخه ۲ و ۱ وبه خصوص ۱ کاملا بی نقصه و نسخه ۳ هم با اختلاف کمی از اونا یه درجه پایین تره. در کل فیلم عالی و فلسفی و حتی عاشقونست برای اونایی که میفهمن!!!!

SALLY12DAY
Guest
Member
SALLY12DAY

کسانی که این فیلم رو مسخره میکنن کلا متوجه نشدن پدرخوانده بالاتر از یک فیلم و فسلفه هست درک مضمون این فیلم برای هر کسی قابل فهم نیست کسانی که فیلم هایی مثل گود فلاس ،پدرخوانده دنی براسکوو……. رو دیدین میفهمن کوزاوسترا چیه این فیلم باعث شد من به دنبال تحلیل سیستم های مافیایی و منحنی تری های اون برم دروغ نگم من این فیلم بالای ۷۰ بار دیدم تمام دیالوگاشو حفضم تما بازی های پدرخوانده فیلم هاش وال پیپراش موسیقی های متنشو جمع اوری کردم خودمم روی موسیقی متن اصلی یه اهنگ لایت زیبا گفتم یه عده متوجه نیستند… ادامه »

vahid32
Guest
Member
vahid32

dr.mahsa:خیلی از این فیلم تعریف شده اما در این حد هم نیست شاید زمان خودش فیلم خوبی بوده ولی الان خیلی فیلمای بهتر از این هست که شاهکارند
فیلمهایی که خیلی از god father بهترند و من اسم شاهکار سینمایی روشون میگذارم :

shutter island
schinders list
pianist
the lives of others
shawshang redemption

خانم دکتر! از اونجایی که شما زن هستید میتونم درکتون کنم. چون این فیلم بیشتر روی پاشنه ی مرد ها می چرخه و زنان بیشتر نقش کالای مصرفی رو دارن (در این فیلم) 😉

رهام اعتمادی
Member
Member
رهام اعتمادی

بهترین فیلم تاریخ سینما فقت پاپیون

سامان
Guest
Member
سامان

سلام
دوست عزیزکه فیلم راتعریف کرده ای،ماخودمان این فیلم رادیده ایم)خودمن ۳ بارکل مجموعه را دیده ام)وبه دنبال تحلیل فیلمیم نه تغریف فیلم.

مهران
Guest
Member
مهران

سلام صحبت من با اونایی که این فیلم هایی رو که جزو بهترین فیلم ها انتخاب شدن رو مسخره میکنند این نظر شخصی منه و شایدم اشتباه باشه ولی به نظر من همون طور که سلیقه هر شخص با هر شخص فرق میکنه سلیغه دو تا ملت که هم زبان هم نیستند و فرهنگشون با هم فرق میکنه هممثل هم نیست شاید فیلم هایی هستند که تو کشور های غربی طرفدار زیادی داشته باشن ولی از نظر ایرانی ها جذابیتی نداشته باشن البته همش این طوری نیست مثلا همین فیلم پدرخوانده و تایتانیک و اواتار رو من عاشقشونم ولی بعضی… ادامه »

aras mahamadi
Member
Member
aras mahamadi

هر کس از این فیلم خوشش نیومده از سینما و فیلم هیچی نمیدونه

lمحمد عرفان
Member
Member
lمحمد عرفان

واقعا بهتر از این هم فیلم پیدا میشه؟

dr.mahsa
Guest
Member
dr.mahsa

خیلی از این فیلم تعریف شده اما در این حد هم نیست شاید زمان خودش فیلم خوبی بوده ولی الان خیلی فیلمای بهتر از این هست که شاهکارند
فیلمهایی که خیلی از god father بهترند و من اسم شاهکار سینمایی روشون میگذارم :

shutter island
schinders list
pianist
the lives of others
shawshang redemption

محمد هاشمی
Guest
Member
محمد هاشمی

مشخصا از همون فیلم با مافیا و تو در توی قدرت اون متوجه می شیم جایی کا دون کرلوئنه می گه "" پیشنهادی می دم که نتونه رد کنه "" پدرخوانده بدون شک تا کنون بی نظیر و بی بدیل بوده ، این فیلم بیشتر از اینکه در حول و هوش مسائل مافیا رویکردی را از خود نشان دهد بیشتر به مسئله قدرت ، تکبر ، اصلالت و انسانیت صحبت می کند در پدرخوانده ۱ قدرت رو از همان ابتدای فیلم و در پدرخوانده دو تکبر ، قدرت رو در سکانس کشتن برادر مایکل می بینیم

saber
Guest
Member
saber

هرکی ندیده حتما ببینه

isin
Guest
Member
isin

فوق العادست بي نزيره

سعید اکبری
Guest
Member
سعید اکبری

ebigoli:نه میشه گفت بهترین فیلم های تاریخه و نه میشه گفت جذابه. این فیلم فقط به خاطر عناصر اسطوره ای و نمادین معروف و محبوب شد همین.

باهات موافقم رفیق

اردشير
Guest
Member
اردشير

فيلم بسيار زيباييست محصول سال ١٩٧٤ و تا الان هنوز مطرح است

لیلا
Guest
Member
لیلا

پدر خوانده ست دیگه چی میشه گفت به سری پدرخوانده جز شاهکارهای سینما.همه ی فیلم یکطرف موزیک هم یکطرف.موزیکش هم عالی.

ava
Guest
Member
ava

کلینت ایستوود:وقتی این فیلم رو با بقیه فیلم ها مقایسه می کنم احساس می کنم بیشتر اون ها از لحاظ داستانی خیلی بچه گانه اند

اصولا همه ما جوری هستیم که وقتی یه فیلمو میبینیم واسه چند روز تو جو اون فیلمیم . اون فیلو اگه اشغالترینم باشه میگیم بهترین فیلمیه که تو عمرم دیدم. 😐

کلینت ایستوود
Guest
Member
کلینت ایستوود

وقتی این فیلم رو با بقیه فیلم ها مقایسه می کنم احساس می کنم بیشتر اون ها از لحاظ داستانی خیلی بچه گانه اند

ناشناس
Guest
Member
ناشناس

تو سبک خودش از بهترینهاست اما بهترین فیلم تاریخ نیست همونطور که کازابلانکا بهترین عاشقانه هست که البته باز هم این بهترین سلیقگیه

صادق پارسانیک
Member
Member
صادق پارسانیک

فیلم خوب زیاد دیدم و انتخاب خیلی سخته که بهترین کدومه ولی این فیلمو نمیشه به سادگی ازش گذشت.من سخت پسندم ولی این فیلمو به دلیل تمام فاکتورهای ارزندش که شامل هنر کارگردانی و بازیگری و …. هست به عنوان بهترین فیلم تاریخ سینما میشناسم.شکی درش نیست با قاطعیت میگم. نیازی به تعریف ازین فیلم نیست همه ما قدرشو میدونیم 😉

Abe
Member
Member
Abe

نه میشه گفت بهترین فیلم های تاریخه و نه میشه گفت جذابه. این فیلم فقط به خاطر عناصر اسطوره ای و نمادین معروف و محبوب شد همین.

حمید
Guest
Member
حمید

سلام
فیلمها از نظر نوع ساختار به دو دسته تبلیغاتی و هنری تقسیم میشن
این فیلم جزء قسم هنریه وازلحاظ فیلم سازی شاهکاره
انقدر جذابه که بیننده وقطی یه کم از فیلم رو میبینه بی اختیار پیگیر ادامه فیلم میشه
واقعا رتبه یک حقشه

Vahid
Member
Member
Vahid

پیشنهادی بهش میدم که نتونه رد کنه ۸)

Sina Rabiee
Guest
Member
Sina Rabiee

واقعا سری پدرخوانده فوق العاده بود
یه فیلم کامل از تمام جهات
به نظر من قسمت سومش به اون چیزی که حقش داشت نرسید

كيان رضايى
Member
Member
كيان رضايى

اين فيلم رو چند ساله رو گوشى موبايلم ريختم و شايد باورتون نشه تعداد دفعات ديدنش از دستم در رفته!
به نظرم سواى كلاس درس بازيگرى،كارگردانى،موسيقى متن،نورپردازى و فيلم بردارى درخشانش به تنهايى جزو چند فيلم كامل تاريخ سينماست و نمونه اى از حركت زندگى
شايد يكى از دلايل انسجام داستان حضور خود ماريو پوزو در نگارش فيلم نامه است.
در يك كلام يك فيلم "كامل"

امین کورلیونه
Guest
Member
امین کورلیونه

سلام این فیلم رو ۳بار ببینید
۱-بار اول برای آشنایی با فیلم و آشنا شدن با محیط فیلم.(زیرا افراد زیادی در فیلم هستند)
۲-بار دوم برای لذت بردن از کار براندو و پاچینو.
۳-بار سوم شما با دقت به دیالوگها ورفتار پدر خوانده توجه کنید(درس گرفتن از رفتارهای پدر خوانده)
در ضمن قسمت۲و۳ این فیلم رو فراموش نکنید.

saeed ako
Member
Member
saeed ako

فیلم خیلی زیباییست وبااینکه خودم دوستش دارم: اما به نظر من صد فیلم برتر فیلمهایی هستند که بعد از دیده شدن به آرشیو نرن وبرعکس : نزدیک دستگاه پخش کننده باقی بمونن! 😆 (این فقط یه نظر شخصیه.جسارت تلقی نشه. چون به شخصه هربار تویه جمعی خواستم براشون یه فیلم بزارم ببینند ورای گیری واسه انتخاب فیلم کردم این فیلم حتی انتخاب صدویکم هم نشد!!! 🙁 😥 😮 😡 ) (اون هم در جمع های مختلف! بازاری-دانشگاهی-خانوادگی-جوان-مسن-زن-مرد-نامرد! 😆 و… 😮 😡 حالا فکر نکنید که من سطحی نگرم ویاتمام اطرافیان من سطحی نگرندو… ولی بنظرم سوای بحثهای هنری وآکادمیک زیبایی… ادامه »

الا
Guest
Member
الا

🙂

محمد اصفهان
Guest
Member
محمد اصفهان

زیباترین فیلمی که تا به حال دیده ام