The Equalizer 2 ( برابرساز ۲)

نقد و بررسی فیلم

۲۰۱۸ | اکشن. جنایی. درام  | ۱۲۱ دقیقه | درجه نمایشی R

کارگردان : Antoine Fuqua

نویسنده :  Richard WenkMichael Sloan

بازیگران : Denzel WashingtonPedro PascalAshton Sanders

خلاصه داستان :  پنج سال پس از وقایع قسمت اول فیلم، سوفی به حقایقی جالبی درباره مادرش دست پیدا می کند.

www.naghdefarsi.com/images/stories/rooz/12/logo-trans.png

[site_reviews_summary title=”میانگین امتیاز اعضای نقد فارسی” assigned_to=”post_id” hide=”bars,rating,summary”]

[site_reviews_summary title=”میانگین نظرات” labels=”عالی,خوب,متوسط,بد,افتضاح!” assigned_to=”post_id”]


[site_reviews title=”نقد اعضای نقد فارسی” pagination=”ajax” assigned_to=”post_id” id=”jj8k84kj”]


[site_reviews_form assign_to=”post_id” id=”jj8k0t92″ hide=”email,terms”]

 

مارک کندی – The Associated Press (امتیاز ۷٫۵ از ۱۰)

«فوکوآ» کارگردانی منحصربه‌فرد است که باعث شد «واشنگتن» یک اسکار برای «روز تمرین»(Training Day) ببرد. او ترسی ندارد که زمانی را در تاریکی ثابت با «مک‌کال» بگذراند و دوست دارد که بر روی عناصر وابسته به حال شخصیت‌ها که جزئی نیز هستند مثل قطرات باران تمرکز کند. اما او در ساخت صحنه‌های اکشن نیز تبحر دارد. در یکی از صحنه‌ها که «مک‌کال» با یکی از مسافرانش در صندلی عقبیِ ماشین مبارزه می‌کند یک مینی-شاهکار از کارگردانیِ او است.

ویتنی سِیبولد – IGN (امتیاز ۶٫۵ از ۱۰)

روایت داستانِ تکراریِ «برابر ساز ۲» بی‌شک یکی از نقاط ضعف اثر است و خشونت آن نیز بروز زیادی دارد اما «دنزل واشنگتن» و «آنتونی فوکوآ» موفق شده اند تا یک شورشیِ دوست داشتنی و منحصربه‌فرد بسازند که هیجان لذت‌بخشی برای تماشا خلق کرده است و دیدن دوباره‌ی آن خوب است.

سورن اندرسون – The Settle Times (امتیاز ۶٫۳ از ۱۰)

یک کلیشه‌ی بسیار قدیمی وجود دارد که می‌گوید:«فلانی به حدی بازیگر خوبی است که می‌تواند یک دفترچه تلفن را بلند بخواند و آن را جذاب کند». این تقریباً همان کاری است که «دنزل واشنگتن» در «برابرساز ۲» می‌کند.

مایک اسکات – New Orleans Times-Picayune (امتیاز ۶۰ از ۱۰۰)

روایت داستانِ «فوکوآ» در اینجا به اندازه‌ی زمانی که «مک‌کال» مجبور به دست بردن به اسلحه می‌شود، حرفه‌ای و موثر نیست اما به حد کافی خوب است. حرف نهایی؛ او و «برابرساز ۲» قول خود مبنی بر نشان‌دادن یک «دنزل» کله‌خراب که کارهای هیجان‌انگیز می‌کند پایدار هستند.

تاد مک‌کارتی – The Hollywood Reporter (امتیاز ۶ از ۱۰)

حتی با وجود اینکه محرک‌های آدم‌بدهای داستان بسیار بد و خودسرانه هستند اما در عین حال «برابرساز ۲» لذت‌های خاص خود را دارد.

راندال کالبرن – Consequence of Sound (امتیاز ۵٫۸ از ۱۰۰)

کل این فرنچایز در جایگاه پایین‌تری از عملکرد «دنزل واشنگتن» قرار دارد. یک کیفیت فرمول‌واری در این اثر وجود دارد که باعث شده «برابر ساز ۲» کمی تاریخ‌گذشته به نظر برسد.

کریش ناشاواتی – Entertainment Weekly  (امتیاز ۵ از ۱۰)

علی‌رغم لحظات گاه و بیگاه هیجان‌انگیز و مملو از خشونت این اثر، فیلم بیش‌از حد شیفته‌ی عدالت خود است تا اینکه بخواهد درگیرکننده باشد.

دیوید الریچ – Indiewire (امتیاز ۴٫۲ از ۱۰)

خبر خوب این است که طرفداران فیلم «برابرساز» ساخته‌س «آنتون فوکوآ»- فیلمی محصول سال ۲۰۱۴ که براساس سریالی دهه ۸۰ ای ساخته شده است- قرار است با چیزی شبیه به فیلم قبلی مواجه شوند. خبر بد این است که بقیه ما نیز باید منتظر همچین چیزی باشیم.

ای. ای. دوود – The A.V Club (امتیاز ۴٫۲ از۱۰)

«برابرساز ۲» که دوباره «دنزل واشنگتن» را با کارگردان محبوبش یعنی «آنتون فوکوآ» و فیلمنامه‌نویس اثر یعنی «ریچارد ونک» دور یکدیگر جمع کرده است رویکرد ملایم‌تری به نسبت نسخه‌ی اول دارد. این مسئله را یک حرکت فرعی برای این فرنچایز در نظر بگیرید.

چارلز برامسکو – The Guardian (امتیاز ۴ از ۱۰)

«برابرساز» اقدام کردن بر اساس یک اصل اخلاقی اشتباه را تصویر می‌کند. پاک کردن خیابان‌ها به عنوان پوششی برای همان خشونت قابل انتظار.

دنباله‌ی «آنتون فوکوآ» بر «برابرساز»(The Equalizer) دقیقا با نسخه‌ای که او ۴ سال پیش با «رابرت مک‌کال»(دنزل واشنگتن) معرفی کرده بود هماهنگ است. او با ساخت «برابرساز»، سریال تلوزیونی دهه ۸۰ را برای پرده‌ی بزرگ سینما تغییر داد. این «برابرساز» از نسخه‌ی «ادوارد وودوارد» خود بسیار خشن‌تر بود و این خشونت در نسخه‌ی جدید نیز به عنوان مهم‌ترین وجه اثر باقی مانده است. وقتی که «مک‌کال» گلوله‌ای را شلیک می‌کند به قصد کشت است. وقتی که مبارزه می‌کند، هدف به ندرت تنها صدمه زدن است. اگر این سطح از خشونت به نظر شوکه‌کننده می‌رسد به این خاطر است که رده‌بندی سنیِ PG-13 معمولاً ما را به محتوایی با خشونت کمتر عادت داده است. رده‌بندیِ R  ممکن بود باعث شود که برداشت ما از این فیلم آن چیزی که درست بود نباشد.

«برابرساز» با فروشی در حدود ۱۰۰ میلیون دلار که بر خلاف شروع متوسطش رشد خوبی کرد عملکردی به نسبت موفقیت‌آمیز داشت. فیلم برای شرکت سازنده یعنی «سونی» سود داشت و باعث شد که آن‌ها به این اثر به عنوان یک فرنچایز نگاه کنند. برای «دنزل واشنگتن»، این اولین باری است که او در یک «دنباله» نقش‌آفرینی کرده است برای همین مشخصاً چیز جذابی برای این پیرمرد ۶۳ ساله در این اثر وجود داشته است. «فوکوآ» با آگاهیِ کامل از سن و سال ستاره‌ی خود از او خواسته‌ای که زیاد از حد سخت باشد ندارد اگرچه او در صحنه‌هایی درگیر مبارزات نفر به نفر سنگین می‌شود. اگرچه «واشنگتن» در کل به سن و سال خود شباهتی ندارد و از آن‌جایی که فیلم‌های اینگونه معمولاً در پی شوکه‌کردن شما هستند این مورد چیزی عجیبی نیست.

روند آهسته و پیوسته‌ی اثر به نسخه‌ی اصلی شباهت زیادی دارد. «فوکوآ» هیچ عجله‌ای ندارد و کاملاً درک کرده است که ساختن یک داستان در ادامه بسیار سودمند خواهد بود. رویکرد از پایین به بالای «واشنگتن» به نقش خود در این فیلم باعث شده که ما قبل از اینکه همه چیز به دیوانگی بزند با شخصیت او خو بگیریم و ارتباط برقرار کنیم. تا حد خاصی می‌توان گفت که «برابرساز ۲» شبیه به یک «آرزوی مرگ»(Death Wish) است تا فیلمی که مشخصاً با تاکید بر نسخه‌ی اول این اثر ساخته شده باشد. اگرچه «مک‌کال» هنوز هم قصد دارد که همه چیز را درست کند، او این بار نماینده‌ی یک دوست مرده است و هدف اصلی‌ش انتقام. ماموریت او ساده است؛ افرادی که در این قتل دخیل بودند را به قتل برساند. بدون هیچ‌گونه فرصت دوباره‌ای. بدون هیچ‌گونه شک و تردیدی. اهمیتی ندارد که آن‌ها که هستند، در واقع در مغز او آن‌ها انسان‌های مرده‌ای هستند که قدم می‌زنند. وقتی یکی از آن‌ها اعلام می‌کند که «‌مک‌کال» با رفتن به جنگ با آن‌ها اشتباه بزرگی را مرتکب شده است، او اعلام می‌کند که آن‌ها با رفتن به جنگ با او بزرگ‌ترین اشتباه ممکن را انجام دادند.

از آن‌جایی که «برابرساز» ذاتاً به صورت قسمت به قسمت بوده است بنابراین بسیاری از شخصیت‌های فیلم اول برای نسخه‌ی دوم بازنگشته‌اند. استثناها شامل «سوزان پلامر»(با بازی ملیسا لئو) و همسرش یعنی «برایان»(با بازی بیل پالمن) می‌شوند. هر چقدر که در داستان به پیش می‌رویم نقش آن‌ها در این اثر پر رنگ‌تر می‌شود. «برابرساز ۲» دو شخصیت تازه‌وارد جدید دارد؛ همکار سابق «مک‌کال» در CIA  یعنی «دیو یورک»(با بازی پدرو پاسکال) و یک بچه‌ی بسیار تهی دست یعنی «مایلز»(اشتون سندرز) که در منطقه‌ی «مک‌کال» زندگی می‌کند. فیلم با یک مینی-اپیزود شروع می‌شود که «مک‌کال» را در حالت «برابرساز کامل» نشان می‌دهد( او دختری را از چنگ پدر سو‌استفاده‌گر وی که قصد داشت او را به خارج از کشور ببرد نجات می‌دهد) و سپس به داستان اصلی می‌رسد. رویداد‌های این اثر در ۳ شهر مختلف اتفاق می‌افتند؛ بروکسل، واشنگتن دی سی و بوستون و یک گروه‌ از مزدوران که قصد دارند تمامیِ افراد مزاحم را به هر قیمتی از بین ببرند را شامل می‌شود. «مک‌کال» و چندین نفر از دوستانش شامل این افراد مزاحم می‌شوند.

«فوکوآ» به عنوان کارگردان این اثر چندین سکانس برای ما تدارک دیده است تا هیجان را به بالاترین حد ممکن برساند از جمله یک سکانسِ تعقیب و گریز در یک ماشین و سکانسی دیگر که در آن «مایلز» در خانه‌ی «مک‌کال» است و در حالی که دارد نقاشی می‌کند ناگهان قاتلان وارد خانه می‌شوند و حالا او باید خود را مخفی کند. بخش پایانی که در میان یک طوفان اتفاق می‌افتد یک «نقطه‌ی اوج» زیبا برای این اثر فراهم می‌کند. اگرچه اما برخی عناصر دراماتیک فیلم همچنان به بلوع نرسیده‌اند. برای مثال رابطه‌ی پدر و پسر گونه‌ بین «مک‌کال» و «مایلز» هیچ‌وقت جدی نمی‌شود. و یک خرده پیرنگ دیگر در این اثر که داستان یک بازمانده‌ی ۸۰ و چند ساله از رویداد هولوکاست است(اورسون بین) از تقریباً هر چیز دیگری که در این اثر خواهید دید جدا افتاده است.

همانطور که در فیلم اول نیز این مسئله صحت داشت، «آهنگ‌ساز» این اثر یعنی «هری گریسون ویلیامز» موفق شده تا موسیقی نمادین ساخته‌ی آقای «کوپلند» برای سریال را بدون اینکه کاملا تغییرش دهد، ارائه کند. استدلالی که اینجا می‌توانیم ارائه کنیم این است که موسیقی ساخته شده توسط آقای «کوپلند» بیشتر به حال و هوای شخصیت ساخته شده توسط آقای «وودوارد» می‌خورد و برای اینجا چندان کارا نمی‌بود. فیلم‌برداریِ «الیور وود» بدون اینکه خودنما باشد، زیبا است.

«برابر ساز ۲» یک دنباله‌ی قوی برای فیلم قبلی است و یک اثر خوب برای تابستان سال ۲۰۱۸٫ روایت خودمتکی فیلم باعث شده که یادمان بیاید لزومی ندارد هر فیلمی در انتها یک کلیف-هنگر بزرگ داشته باشد تا ما را برای چیزی بزرگ‌تر در فیلم آینده امیدوارد کند. «فوکوآ» و «واشنگتن» کار خود را در این اثر به خوبی انجام می‌دهند و اجازه می‌دهند که هر فیلمی که احتمالاً دنباله‌ی این اثر باشد بر روی پای خود بایستد.

مترجم: امید بصیری


1
دیدگاه بگذارید

Please Login to comment
1 Comment threads
0 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
1 Comment authors
Recent comment authors
  Subscribe  
Notify of
Member

قسمت اول این فیلم عالی بود . احتمالا این قسمتش هم باید خوب باشه