علاقه مندان سینما در نقاط مختلف جهان باید برای دیدن «هوگو»، فیلم جدید مارتین اسکورسیزی تا نوامبر صبر کنند. اما روز دوشنبه مخاطبانی خاص توانستند در جریان جشنواره نیویورک برای اولین بار فیلم جدید استاد را تماشا کنند. با اینکه کار جلوه‌های ویژه، صداگذاری و موسیقی فیلم هنوز تمام نشده است اما واکنش‌ها نسبت به «هوگو» بسیار مثبت بوده است. مخصوصا استفاده هنرمندانه اسکورسیزی از تکنولوژی سه‌بعدی تحسین بسیاری از مخاطبان را به همراه داشته است، تکنولوژی‌ای که این روزها با استفاده بد و نابجا از آن، محبوبیتش را از دست داده است. همچنین عده‌ای، فیلم را نامه‌ای عاشقانه به تاریخ سینما دانسته‌اند. نظرات نویسندگان چند سایت سینمایی را بخوانید:


«مت سینگر» از IFC اعتقاد دارد که فیلم جدید اسکورسیزی به تنهایی نمی‌تواند مدیوم سه‌بعدی را نجات دهد اما نشان‌دهنده پتانسیل بالای این مدیوم است. او نوشته است: «بر خلاف شکل کلاسیک سینمای سه‌بعدی که اجزا در هر فریم دائما به لنز نزدیک می‌شوند اسکورسیزی برعکس این سنت عمل کرده است و به طور مداوم لنز را به سمت اجزا حرکت داده است و این کارش درک بهتری از حرکت و عمق را در این مدیوم به مخاطب می‌دهد»

«مایک فلمینگ» از Deadline می‌گوید که نحوه بکارگیری سه‌بعدی توسط اسکورسیزی بسیار مجذوب‌کننده است: «از زمان بعد از «آواتار»، اسکورسیزی بهترین استفاده را از سه‌بعدی کرده است. بر عکس خیلی‌ها که نهایت استفاده‌شان از سه‌بعدی تنها حرکت اجزا به سمت بیننده است، اسکورسیزی از این مدیوم برای غرق کردن مخاطب در دنیای فیلمش استفاده کرده است. همچنین فیلم متاثر از عشق اسکورسیزی به تاریخ سینما است.»

«کیتی ریچ» از CinemaBlend نوشته است: «داستان در زمان‌های زیادی متوقف و دوباره آغاز می‌شود و بعضی از داستان‌های جانبی می‌توانست کوتاه‌تر باشد اما در مجموع فیلم دلپذیری بود. کمدی فیلم ترکیبی از کمدی صامت دوران گذشته و المان‌های به روز می‌باشد و البته عشق به سینما در فیلم موج می‌زند.»

«اریک کوهن» از IndieWire هوگو را پیروزی تکنیک دانسته است: «هوگو خوراکی بسیار جذاب را برای چشم‌ها مهیا می‌کند اما امکان دارد به خاطر فیلم‌نامه، شانسش برای برخی جوایز آخر سال کمتر شود. و همچنین تاکید زیاد روی دوران فیلم‌های صامت شاید برخی مخاطبان را خسته کند. در هر صورت به عنوان گام بلند تکنیکی آقای کارگردان، فیلم مهمی است.»

«ادوارد داگلاس» از Coming Soon علاوه بر تحسین ویژگی‌های بصری و تکنیکی فیلم، به وجه نوستالژی فیلم اشاره کرده است: «این جالب است که هوگو نیز جریانی را که در تحسین و یادآوری سینمای سال های گذشته در سینمای آمریکا با فیلم‌های «هنرمند» و «هفته من با مرلین» شروع شده است را ادامه می‌دهد.»

------------

منبع : کافه سینما