Grave of the Fireflies (مدفن کرم‌های شب‌تاب)

کارگردان : Isao Takahata

نویسنده : Isao Takahata

بازیگران: Tsutomu Tatsumi, Ayano Shiraishi, Akemi Yamaguchi

خلاصه داستان : داستان فیلم “قبرستان کرم‌های شب‌تاب” درباره بچه‌هایی است که بعد از بمباران و کشته شدن مادرشان نزد خاله‌شان می‌روند، اما او آنها را نمی‌پذیرد و…

[nextpage title=”معرفی کوتاهی بر انیمیشن «مدفن کرم های شب تاب»”]

 

آفتاب: «انیمیشن «مدفن کرم های شب تاب» بر اساس رمانی به همین نام، اثر Akiyuki Nosaka، ساخته شده است. داستان انیمیشن،درباره زندگی خواهر و برادری است به نام هایسیتا و ستسکو که در زمان جنگ جهانی دوم در شهر کوبه ژاپن زندگی می کنند. پدرخانواده افسر نیروی دریایی است و مادر در یکی از حملات هوایی کشته می شود. ستسکو وسیتا که خبری از پدرشان ندارند، به خانه خاله خود می روند، اما خاله با بی رحمی تمام با آنها رفتار می کند و خواهر و برادر به غاری در خارج شهر پناه می برند…»

 

—–

 

انیمیشن facebook: «میازاکی از جمله انیماتورهای مطرح دنیای انیمیشن است آنچه او را از سایر انیماتورها متفاوت می کند نوع نگاه وی به دنیاست. انیمه های او گویای نگرانی های وی از تخریب طبیعت، جنگ و کشتار است. قهرمانان او کودکان هستند گویی میازاکی از بزرگسالان قطع امید کرده و امید به نسلی دارد که خود را سرور عالم نمی داند. انیمه زیبای پرنسس مونوکو اوج نادانی نسلی را نشان می دهد که مدیران زمین هستند و هر روز بیشتر و بیشتر از آن بهره کشی می کنند. اما در انیمه های او کودکان با بینش و تلاش خود سعی می کنند مانع تصمیم گیری های جاهلانه آنها شوند. میازاکی در شاهکار خود مدفن کرم های شب تاب از جنگ می گوید. ما فقط این را می شنویم که در فلان جنگ چه تعداد از انسان ها کشته شده اند این فقط یک آمار است که کمترین تاثیر را روی افراد دارد اما میازاکی در مدفن کرم های شب تاب از رنج عظیمی می گوید که تک تک انسان ها از جنگ می برند. من این انیمه را بزرگترین شاهکار میازاکی می دانم چرا که به بهترین شکل ممکن توانسته است بیننده را با خود همراه کند تا عواقب جنگ را ببیند کمتر کسی است که با دیدن صحنه های دردناک دو کودکی که والدین خود را در جنگ از دست داده اند و برای زنده ماندن تلاش می کنند اشک نریزد. و بر خلاف بسیاری از داستان ها که همه چیز خوب و خوش تمام می شود این انیمه اینطور نیست و همه چیز فاجعه بار تمام می شود و تنها این سوال در ذهن بیننده می ماند که به راستی چه کسی پیروز جنگ است؟»

 

—–

 

تیام یابنده: «اگر علاقه مند به دیدن یکی از تاثیر گذارترین فیلم های راجع به جنگ جهانی دوم هستید حتما این انیمیشن را ببینید و اصلاگول کلمه Animation را نخورید،زیرا با یکی از بهترین و درعین حال تلخ ترین فیلمها درباره روابط انسانی،جنگ،و تنهایی طرف هستید،فیلمی که شما را در تنهایی برادر و خواهری غرق میکند،که برادر بزرگتر برای هموار کردن تلخی ها،کودکی می کند و خواهر کوچک کودکی خود را با مردگان جنگ به خاک می سپارد و برای برادر دوستی مهربان و قابل اعتماد است…..سایه درد سنگینی است و چاره ای جز کشیدن نداری،حتی اگر در تاریکی باشی.»

 

 

 

 

[nextpage title=”نقد انیمیشن «گورستان کرم‌های شب‌تاب» (یک پزشک)”]

 

فرانک مجیدی: اول: یکی از قسمت‌های «ناوارو» که خیلی دوست دارم، «آدم‌های بی‌اهمیت» هست. پیرمردی به نام ساموئل که آرایشگر سیار بود در ساختمانی زندگی می‌کرد که جنایت در آن رخ داد. توی اداره‌ی پلیس، در حین این‌که موهای ناوارو را کوتاه می‌کرد گفت: «توی اردوگاه، موهای کساییو که می‌بردنشون اتاق گاز می‌تراشیدم. بهشون دروغ می‌گفتم. می‌گفتم بخاطر اینه که می‌خوان بهتون لباس تازه بدن. حالا نمی‌دونم کارم ترس بود، بی‌رحمی بود، یا شجاعت؟» ناوارو گفت:‌«شجاعت بود.» پیرمرد در جای دیگری گفت:« من موهای مادر و همسرم رو هم تراشیدم. به مادرم دروغ گفتم. اون باور نکرد ولی گفت می‌بخشمت، ولی زنم باور کرد…» ناوارو گفت: «آدم ها می‌رن و خاطره‌ها می‌مونن…»

 

دوم: ژاپنی ها فیلم‌های جنگی بی‌نظیری می‌سازند. «یاماتو» یک نمونه‌ی بارز است. پسرک، تنها بازمانده‌ی ناو جنگی چند هزار نفره است. او به روستای دوستش می‌رود تا خبر مرگش را به مادر کشاورزش بدهد. مادر سرِ زمینِ برنج بود. پسر سلام نظامی می‌دهد: «پسر شما با شجاعت جنگید و کشته‌شد! من… تنها کسی بودم که زنده موند!» مادر به او خیره شد: «چطور جرات می‌کنی؟ چطور جرات می‌کنی تنها کسی باشی که زنده مونده؟!» پسر مات می ماند. فردا صبح، زن پسرک را سر زمین می‌بیند، دیشب باران می‌آمد و او در انباری خوابیده‌بود. زن برایش کوفته درست کرده‌بود. پسرک ناگهان بغضش می‌ترکد و جلوی زن به خاک می‌افتد و تعظیم می‌کند: «متاسفم… متاسفم تنها کسی‌ام که زنده مونده!» عذاب وجدان این موضوع که تنها کسی است که زنده مانده، تا سال‌های پیری رهایش نمی‌کند…

 

انیمیشن «گورستان کرم‌های شب‌تاب» در سال ۱۹۸۸ از روی رمان پرفروش «آکیوکی نوساکا» به همین نام و با کارگردانی «ایسائو تاکاهاتا» ساخته‌شد. در جنگ جهانی دوم خانواده‌ی سِی‌تا (با صداپیشگی جی. رابرت اسپنسر) و خواهر سه ساله‌اش ستسوکو (رودا کروسایت) در کوبه ساکن هستند. پدر افسر نیروی دریایی است و مادر ناراحتی قلبی دارد. در یکی از بمباران‌ها، مادر پیش از بچه‌ها به پناهگاه می رسد و طی بمباران پناهگاه، بشدت می‌سوزد و می میرد. حالا، نگهداری ستسوکو به عهده‌ی سی‌تا است. آن‌ها نزد یکی از اقوام دور خود می‌روند، ولی زن پس از مدتی با سنگدلی با آن‌ها رفتار می‌کند و دو بچه تصمیم می‌گیرند…

 

حدود یکی دو ماه قبل، فیلم گورستان کرم‌های شب‌تاب از برنامه‌ی «سینما اقتباس» شبکه‌ی ۴ پخش شد. البته در معرفی فیلم به اشتباه گفته‌شد که این فیلم ساخته‌ی سال ۱۹۸۵ است و انیمیشن در سال ۱۹۸۸ پس از آن ساخته‌شد، اما فیلم ساخته‌شده که محصول شبکه‌ی تلویزیونی NTV ژاپن است، در سال ۲۰۰۵ ساخته‌شده و علاوه بر آن در سال ۲۰۰۸ هم فیلم دیگری به همین نام ساخته‌شد. راوی در انیمیشن خود سی‌تا است اما در فیلم دختر دختر خاله‌ی مادر سی‌تا و ستسوکو (که مادرش با مادر بچه‌ها فامیل است و بچه‌ها را نگهداری می‌کند) راوی است. هرچند فیلم این یک قلم را تغییر داده و بسیار هم طولانی است (۲ساعت و ۲۸دقیقه) اما روند اتفاقات و تغییرات دخترخاله‌ی مادر که بچه‌ها او را خاله می‌نامند بسیار تاثیرگذارتر از انیمیشن است. جلوه‌های ویژه‌ی انیمیشن ۲۱ ساله و قدیمی است، اما در اولین روایت از کتاب تاثیرگذار نوساکا بسیار خوب و دیدنی عمل می‌کند.

 

این انیمیشن ۸۸ دقیقه‌ای در آمریکا هم با اقبال زیادی روبرو شد و منتقدان نظر مثبتی راجع به آن داشتند. این فیلم در ستایش نبردهای مردم، کیلومترها دور از جبهه‌ی جنگ برای زنده ماندن است. کارهایی که بخاطر یک لقمه غذای بیشتر باید کرد و امروز، در خانه‌ای گرم شاید به بی‌رحمی و گدا طبعی تعبیر شود. اما آن‌چه این داستان را به یک روایت کم‌نظیر بدل می‌کند، قرار گرفتن دو کودک کم سن و سال در مرکز حوادث است. سی‌تا که خود سن و سالی ندارد، مجبور به محافظت از خواهر کوچکش است، او بخاطر خواهرش هر کاری می‌کند، دزدی می‌کند، کتک می‌خورد، به او دروغ می‌گوید که مادر زنده است، در نهان گریه می‌کند، یک شبه مرد می‌شود اما نمی‌تواند… امروز خیلی آسان است بگوییم که این داستان تلخ فقط تقصیر خاله‌ی بی‌رحم بود. اگر او بچه‌ها را گرسنه نگه نمی‌داشت، آن‌ها مجبور به رفتن نمی‌شدند، من اما گمان می‌کنم شجاعت، انصاف و عشق در جنگ، معنایی متفاوت و گاه متناقض از زمان آرامش می‌یابد، در فیلم به زیبایی نشان داده‌شد که خاله که همسرش در جنگ کشته‌شد، گریه نمی‌کرد و حتی در برابر اعتراض دختر بزرگش در برابر رفتارش با بچه‌ها که به او گفت:«تو شیطانی» هیچ واکنشی نشان نداد و گفت اگر ناراحت است می‌تواند برود و او برای یک نفر کمتر غذا درست خواهد کرد، در شرایط بی‌رحمانه‌ی جنگ، دیگر نمی‌شود تمییز داد اولویت گذاشتن این زن برای سیر نگه داشتن بچه‌هایش در برابر گرسنگی دادن به سی‌تا و ستسوکو بی‌رحمی است، عدالت است یا مادری کردن. این شرایط را خود زن انتخاب نکرده‌بود… آیا اصلاً ما حق قضاوت داریم؟

 

کسانی در مراکز تصمیم‌گیری نشسته‌بودند که دیوانه بودند، در میان خوشی‌ها و گرمای کاخ‌ها و مراکز فرماندهیشان سخنرانی‌های آتشین کردند و سودای حکومت بر جهان را داشتند و براحتی هزاران نفر را به کام مرگ فرستاند. از خیل آن هزاران، صدها کودک نیز کشته‌شدند. این تنها مختص جنگ های جهانی نیست. در گوشه و کنار جهان، در هر جنگ داخلی، هر روز کودکانی قربانی می‌شوند. در آفریقا کودکان زیادی بطور غیرقانونی به ارتش می‌پیوندند و از آن‌ها سوء استفاده‌ی غیر اخلاقی می‌شود، در گوشه‌ی دیگری از دنیا، کودکی در حال بازی با اسباب‌بازیش هست که ناگهان بمب… این تصمیم‌سازان دیوانه چطور خود را می‌بخشند؟ چرا حق زنده ماندن را باید فشار یک دکمه‌ی قرمز تعیین کند؟ عکس آن دخترک مجار را به یاد دارید که خانواده‌اش در جنگ کشته‌شده بودند و از او که خطوط نامنظمی را نقاشی کرده‌بود پرسیده‌شد چه می‌کشد، و او پاسخ داده‌بود: خانه!… گاه آن‌هایی که زنده می‌مانند عمری در عذاب این می‌مانند که می‌توانستند فرزندشان، پدر و مادر یا خواهر و برادرشان را نجات دهند ولی نکردند. جنگ روح و تن را با هم می‌گیرد. جنگ زشت است، زشت‌ترین پدیده‌ی جامعه‌ی بشری.

 

آکیوکی نوساکا، نویسنده‌ی رمان، که خود پدر و دو خواهرش را در جریان بمباران کوبه از دست داد پس از موفقیت کتابش می‌گوید (نقل به مضمون):«من این کتاب را ننوشتم تا درباره‌ی جنگ روایتی کنم، یا راوی تاریخ باشم. من این کتاب را نوشتم چون می‌توانستم برادر بهتری برای خواهر کوچکم باشم، اما نبودم!» او خود را به‌جای سی‌تا می‌گذارد، آرزو دارد مانند سی‌تا باشد، حتی با آن سرنوشت تلخ که عوض نمی‌شود، اما لااقل تلاش خود را کرده‌است. داستان کرم‌های شب‌تاب تمثیل بسیار تاثیرگذاری است که در انیمیشن و فیلم به زیبایی از آن‌ استفاده شده‌است. در تیتراژ پایانی فیلم، به زیبایی تصاویر کودکان جنگ نشان داده‌شد و همه‌ی آن‌ها چشمانی معصوم و لبخندی ساده داشتند. در زشتی جنگ بسیار نوشته‌اند و باز خواهند نوشت، اما چه فایده از دنیایی که اشک و عشق نمی‌شناسد و گوش‌هایی که نمی‌شنود؟

 

 

نویسنده: فرانک مجیدی

 

منبع: یک پزشک

 

 

 

 

 

[nextpage title=”معرفی و نقد «مدفن كرم های شب تاب »: شاهکار سینمایی ایسائو تاکاهاتا و موفقیت بزرگ انیمیشن (انیم پارادایز)”]

 

ستسوکو و سیتا خواهر و برادری اند که در زمان جنگ در ژاپن زندگی می کنند,بعد از این که مادرشان در یک حمله هوایی کشته می شه به طور موقت به خانه یکی از اقوامشان می روند,بعد از درگیری با خاله شان شهر و ترک می کنند و در یک پناهگاه متروکه به زندگی می پردازند,از اونجایی که از سرنوشت پدره سربازشون خبر ندارن برای گزران زندگیشون به هم تکیه می کنند,اما با بروز قحطی,کم کم از پا درمیان و در این میان تنها دلخوشیشون نور کرم های شب تابه…

 

حقیقتا یکی از بزرگ ترین موفقیت های استودیوی جیبلی « مدفن کرم های شبتاب » است که واقعا شایستۀ قرار گرفتن در ردۀ بهترین فیلم های تمام دوران است.

 

نه تنها به خاطر کار برجستۀ هنری ( و ریسک رهایی از گیشه ها ) این یک فیلم تفکر برانگیز است و دل شکستگی نهایی داستان مربوط به از دست رفتن بی گناهی و تراژدی های جنگ است.

 

بر اساس زندگینامه ای که آکیوکی نوساکا درمورد خودش نوشته است فیلم در جریان بمب باران جنگ جهانی دوم ساخته شده است. با محوریت « سِتا » پسر یک سرباز طماع نیروی دریایی و خواهر کوچک بی گناهش ستسوکو.

 

جدال آنها برای زنده ماندن درست از زمانی که توسط سربازان B29 آمریکایی هدف گلوله قرار می گیرند ــ مادر به سختی مجروح شده و در بیمارستان بستری است. جایی که او مدتی بعد می میرد. بچه ها به نیشینومیا می روند تا با خاله شان زندگی کنند.

 

خاله شان زنی سرد و نامهربان و در خدمت خودش است و اصلا حوصلۀ « سیتا » و« ستسوکو » را ندارد. مخصوصا وقتی که در زیر نور مهتاب به دنبال کرم های شبتاب می گردند، کنار ساحل بازی می کنند یا اطراف خانه قدم می زنند به جای اینکه به او کمک کنند.

 

وقتی که بچه ها بیشتر و بیشتر از طرف خاله شان تحقیر شدند تصمیم به فرار گرفتند. آنها در یک غار متروک در کنار دریاچه ساکن شدند.

 

آنها به هر طریقی سعی داشتند با سبزیجات و غذاهایی که پیدا می کردند و یا می دزدیدند زنده بمانند و…..

 

نتیجۀ داستان در واقع در همان آغاز فیلم نمایان می شود؛ جایی که ما بدن روح مانند « سیتا » را می بینیم که از گرسنگی به سوی مرگ می رود. مرگی دردناک در حالی که تنها در ایستگاه قطار است.

 

براستی وقتی ما چگونگی حادث شدن این وقایع را می بینیم در جستجوی راهی برای زنده ماندن « سیتا » و « ستسوکو » هستیم؛ ولی افسوس، کسی برای پایداری « سیتا » افتخار نمی کند.

 

آهنگ کلی فیلم روایت همسو بودن یک تراژدی بزرگ با لحظات شاد و بی دردسر آنان که ذکر شد است. شامل بازی کردن « سیتا » و« ستسوکو » اطراف خانه یا جمع آوری کرمهای شبتاب برای روشنایی غارشان، همۀ شادی این وقایع با احساس اندوه از بین می رود، چون ما می دانیم که این لحظات کوتاه شادی ادامه پیدا نمی کند.

 

چه کسی برای گرفتاری این بچه ها مقصر شناحته می شود؟ فیلم هرگز جواب این سوال را به بیننده نمی دهد. یا این سوال که چه کسی برای آنها غصه می خورد؟

 

برای کارگردان، ایسائو تاکاهاتا، آسان است که یک فیلم ضد آمریکایی بسازد، ولی او بهتر عمل می کند. به جای آن او به خوبی نشان می دهد که جنگ می تواند برای قربانیان نتایج مهلک و وخیمی داشته باشد. او همچنین از اینکه از هر شخصیت یک قهرمان یا یک تبهکار بسازد اجتناب می کند و به جای آن فیلم را داستانی بسیار انسانی بدون هیچ شخصیت کاملا « خوب » یا « بد » تعریف می کند.

 

برای مثال خالۀ آنها شرور نیست. او فقط یک زن رنجیده و نا امید است. کسی که فقط تلاش می کند زنده بماند همانطور که « سیتا » و « ستسوکو » تلاش می کنند. با اینکه رفتار او با بچه ها بی رحمانه است، هیچ گاه او را مثل یک شحصیت « بد » نمی بینیم. در حالی که او یک شخصیت انسانی چند پهلو دارد.

 

معمولا هر کسی فکر می کند که این نوع داستان برای « اکشن کامپیوتری » مناسب است. ولی « مدفن کرم های شبتاب » به خوبی ثابت کرد که می تواند خود را با انیمیشن نشان دهد. خبری از جلوه های فوق العادۀ بصری نیست. اگرچه فیلم مانند دیگر محصولات « جیبلی » مجلل و مهیج است. و یک نمایش از کاراکترهای واقعی که می جنگند با احساساتی قابل لمس. و هیجان انگیز ترین هنر این فیلم که چقدر ما را تحت تأثیر قرار می دهد که برای « سیتا » و « ستسوکو » غصه می خوریم. عشق جدا نشدنی آنها و همراهیشان در طول داستان در محوریت است.

 

دوره های ممتد سکوت در موسیقی متن فیلم وجود دارد. آهنگ به تنهایی خیلی کم به کار رفته. با این حال هنوز هم فیلم موسیقی متن قدرتمندی دارد. مؤثر ترین لحظه جایی است که ما صدایی را می شنویم « خانه، خانه دوست داشتنی » از بالای تصویری از « ستسوکو » که در کنار پناهگاه بازی می کند.

 

من معمولا در نقدرهایم این را نمی گویم اما توصیه می کنم فیلم را با زبان اصلی آن بعنی ژاپنی ببینند چون تجربه ای جالب و واقعی تری است. نه اینکه دوبله انگلیسی آن بد باشد، در واقع به طرز حیرت آوری خوب کار شده. با رهبری موثر « جی رابرت اسپنسر » و برجستگی قابل توجه ظاهر انیمیشن با صدای « ورونیکا تیلور »، « کریستسن فریمن » و « دن گرین ».

 

صدای ستسوکو « رودا کروسایت » تنها صدایی بود که خوب کار نشد. او به نظر می رسید بزگسال باشد تا یک دختر جوان. با این حال برای کسانی که نمی توانند زیرنویس ها را بخوانند فیلم دوبله شده بهتر است.

 

حتی در ژانری مثل Multi Facted ( چند واقعیتی ) انیمیشن های ژاپنی فیلم های اندکی هستند که هر کسی باید آن را ببیند. مدفن کرم های شبتاب یکی از این فیلم هاست.

 

ترجمه از سایت: Online Ghibli

 

 

نوشتۀ: جان ترنر

 

مترجم: mehrdad-sensei

 

منبع: انجمن انیم پارادایز

 

 

 

 

 

[nextpage title=”گورستان کرم های شب تاب (جلوه)”]

 

افسر عالی رتبه نیروی دریایی ژاپن هنگام خداحافظی از خانواده وبازگشت به جبهه جنگ درسال ۱۹۴۵ بااشاره مختصری به اوضاع بد نیروهای ژاپن درجنگ،همسر ودختر خردسالش(ستسوکو)رابه پسر نوجوانش می سپاردوبه اومی گوید:همانطور که من درجنگ از وطن دفاع می کنم تونیز از مادروخواهرت مراقبت کن وتاکید می کند که “ژاپن درجنگ پیروز خواهدشد”

 

پسر می خواهد مرد خانه باشد.

 

باوخیم تر شدن اوضاع ودریکی از بمباران های مهیب هواپیماهای بی شمار دشمن مادرمجروح شده ومی میرد.

 

دوست مادرکه اوهم شوهرش رادرجنگ ازدست داده مراقبت این برادر وخواهررانیز درکنار ۴ فرزندش به عهده می گیرد.

 

اما به مرور زمان فشار روزافزون قحطی وگرسنگی رفتار “خاله “را تغییر می دهدتاجایی که جهت تهیه غذابرای روزهای بعد انگشتر یادگارمادرشان راازآنها طلب می کند وبلاخره “محترمانه “باعث می شود تاپسر نوجوان،”سیتا”،به همراه خواهرش منزل آنهاراترک کرده ودرکناربرکه ای زیبابرای خودیک سرپناه کوچک محیاکنند. درشب اول ترک منزل خاله که دخترک _بابازی روان ومعصومانه اش_بهانه مادررامی گیرد سیتا با”کرمهای شب تاب “اوراسرگرم می کند.فرداصبح ستسوکو بادیدن جسدکرم های شب تاب واقعیت مرگ مادررامتوجه می شودوکرمهای شب تاب رازیر خاک دفن می کند به امید انکه روزی درکنار برادروپدربرمزارمادر دعابخواند.

 

فشارروزافزون گرسنگی -که برادررامجبوربه دزدی حتی درهنگام بمباران شهر کرده است_بلاخره دخترک راازپادرمی آورد.

 

درشهر خبر اعلام شکست امپراتوری ژاپن کودکان خاله را _که پدرشان رابه خاطر پیروزی وطن ازدست داده اند_به شادی کودکانه ای وامی دارد.

 

ناوگان دریایی ژاپن نابود شده است.برادر مستاصل وناامید موفق به تهیه اندکی غذابرای خواهرش شده است.

 

درشدت ضعف وبیماری،آرزوهای کودکانه و برنج وتخم مرغ وآب نبات هذیان های دخترک نیمه جان شده است.

 

اما اونیز باسکوت خود برادر رادرخوراندن آخرین غذا به خواهر گرسنه ناکام می گذارد.

 

سیتا جسدخواهررامی سوزاند وخاکسترش را درجعبه خالی آب نباتش-که همیشه همراه اوبود -می ریزد.

 

وچندروز بعد جسد سیتابایک جعبه آب نبات درجیب درایستگاه راه آهن یافت می شود.

 

کل ماجرای این فیلم رادختر بزرگ خاله که شاهد همه ماجراها بوده در۶۵ سال بعد برای _فکر می کنم _نوه اش بازگو می کندوجعبه خاکستررادررودخانه می ریزند.

 

و تصاویری از کودکان فلسطینی وسایر کودکان جنگ زده درکنار ستسوکو وسیتا تیتراژ پایانی فیلم می شودتاکارگردان سنگ تمامش رابگذارد.

 

 

منبع: جلوه

 

 

 

 

 

[nextpage title=”نقد و بررسی انیمه « قبرستانی برای كرمهای شب تاب » (انیم پارادایز)”]

 

درباره سازنده این اثر:

 

Grave of Fireflies یا قبرستانی برای كرمهای شب تاب (火垂るの墓, Hotaru no Haka) انیمه فیلمی است كه بر اساس كتابی به همین نام و به نوشته Akiyuki Nosaka در سال ۱۹۸۸ توسط Isao Takahata به شكل انیمیشن درآمد. Isao Takahata نویسندگی و كارگردانی این اثر را خود بر عهده داشت و آنرا برای انتشارات Shinchosha كه اولین تجربه فیلم سازی خود را با این انیمه آغاز می كرد ساخت. متعاقبا Shinchosha هم Studio Ghibli را جهت بر عهده گرفتن پروسه ساخت انیمیشن برگزید. سازنده این اثر كه از دوستان قدیمی آقای Hayao Miyazaki فیلمساز شهیر دنیای انیمه ژاپن می باشد و در كارهای مختلفی هم با ایشان همكاری داشته است. از جمله آثار زیبای دیگر آقای Isao Takahata می توان به Only Yesterday در نقش كارگردان و Nausicaä of the Valley of the Wind آقای میازاكی در نقش تهیه كننده نام برد.

 

درباره عنوان این انیمه:

 

در زبان ژاپنی اسامی شكل جمع به خود نمی گیرند لذا كرمهای شب تاب بكار رفته در نام این انیمه هم می تواند اسم فرد باشد هم می تواند اسم جمع یعنی هم می شود آنرا اینگونه ترجمه كرد كه قبری برای شب تاب هم قبرستانی برای شب تابها. یكی از دلایل نام گذاری این انیمه با این نام می تواند به صحنه هایی از فیلم برگردد كه سِیتا و سِتسوكُ با گرفتن كرمهای شب تاب از آنها برای روشن كردن شبِ پناهگاهی كه در آن بسر می برند استفاده می كنند و فردای آنروز ستسوك برای همه آن كرمهای شب تابی كه در گذران این شب تاریك جان خود را از دست داده اند قبری حفر می كند و این سوال را از برادرش می پرسد كه چرا كرمهای شب تاب اینقدر كوتاه عمر می كنند ؟ (این عبارت به گونه ای بازگو كننده داستان انسانهایی كه در این فیلم به آنها بر می خوریم نیز هست.)

 

علاوه بر این در حالت منفرد كرم شب تاب می تواند به كنایه خود شخصیت ستسوك باشد كه در آغاز كودكی جان خود را از دست می دهد.

 

نكته دیگر نهفته در عنوان این انیمه نحوه نوشته شدن كرم شب تاب در نام این انیمه است. بجای اینكه كرم شب تاب در الفبای Kanji به این شكل نوشته شود: 蛍 كرم شب تاب با دو كلمه: 火 به معنی آتش و 垂 به معنی آویزان (همانند قطره شبنمی كه از یك برگ در حال افتادن است) نوشته شده است. اعتقاد منتقدین بر این است كه این آتش آویخته می تواند برگرفته شده از چند سنت و رویداد باشد: اولین احتمال تصور كرمهای شب تاب به عنوان قطرات آتش می باشد. همچنین برخی آنرا برگرفته از یك مراسم آتش بازی سنتی ژاپنی بنام Senkō hanabi می دانند كه در آن از گونه ای از مواد محترقه استفاده می شود كه بصورت معكوس نگه داشته می شود و نیاز به دقت فراوان در حمل آن دارد و می بایست كاملا ساكن بماند تا شعله آتش آن بر زمین نیافتد و از بین نرود. این ویژگی می تواند بیانگر شكنندگی زندگی و كوتاهی عمر باشد. علاوه بر این مراسم آتشبازی ژاپن جشنی خانوادگی است كه می تواند از این جهت هم نشانگر رابطه عاطفی میان برادر و خواهر باشد. علاوه بر همه اینها، آتش آویخته می تواند نشانه ای از بمبهایی باشد كه در جریان جنگ جهانی دوم باعث بی خانمانی هزاران ژاپنی شد.

 

منشاء پیدایش داستان:

 

همانطور كه در بخش اول این نوشته توضیح داده شد این فیلم برگرفته از كتابی به همین نام از آقای Akiyuki Nosaka است و دلیل نگارش این داستان هم نشان دادن احترام نویسنده به مرگ خواهر خود به جهت سوء تغذیه در جریان جنگ جهانی دوم بسال ۱۹۴۵ می باشد. Akiyuki Nosaka همواره خود را بخاطر این رویداد ملامت می كرد و این كتاب بجهت تسكینی بر همه این دردها بود.

 

خلاصه ای از داستان:

 

داستان روایتگر زندگی دو كودك بی سرپرست در اواخر جنگ جهانی دوم در ژاپن است كه مادر خود را در جریان بمباران شهر كُبِ و پدرشان را هم در خدمت به نیروی دریایی از دست داده اند و حالا مجبور هستند با شرایط سخت زندگی و قحطی آن ایام دست و پنجه نرم كنند.

 

داستان از ایستگاه راه آهن شهر Sannomiya Station آغاز می شود و شما شاهد مرگ برادر بزرگتر یعنی Seita در گوشه ای خلوت از ایستگاه در نهایت بدبختی، ژندگی و در كنار عده ای دیگر از بچه های بی سرپرست هستید. بعد مامور نظافت ایستگاه را می بینید كه در نهایت بی تفاوتی او را وارسی و از او یك جعبه آبنبات زنگ زده پیدا می كند و پس از اینكه نمی تواند متوجه محتویات آن شود آنرا به درون الفزار پرتاب می نماید. جعبه بر زمین می افتد و دَرِ آن باز می شود و خاكستر خواهر كوچكتر بیرون می ریزد. این آخرین دارایی برادر بزرگتر در پایان عمر اوست… ناگهان الفزار را مملو از كرمهای شب تاب می یابید كه این شب تاریك را با نور افشانی خود برای رسیدن روح برادر بزرگتر به خواهر و پایان همه سختیها روشن می كنند. بار دراماتیك این صحنه فوق العاده بالاست و هر بیننده ای را تحت تاثیر قرار می دهد.

 

از اینجا به گذشته برمی گردیم زمانی كه آغاز جدایی دو فرزند از مادر در جریان حمله هوایی هواپیماهای B52 آمریكاست. شهر یكپارچه در آتش است و همه بدنبال سرپناهی برای نجات. در این اثنا دو فرزند از مادر جدا می شوند و به گوشه ای پناه می برند. پس از ساكت شدن سروصداها آنها بیرون می آیند و با شهری كاملا ویران شده مواجه می شوند. Seita مادر را در حالیكه بر اثر سوختگی شدید جان داده در بیمارستان می یابد و این آغاز دوران تنهاییست.

 

بدون داشتن جایی برای زندگی، آنها به عمه خود پناه می برند. Seita در روز بعد به خانه خودشان بر می گردد و آنچه در حیاط منزل زیر زمین برای مواقع اضطراری ذخیره كرده را برای عمه می آورد بجز یك جعبه آبنبات كه آنرا برای خواهر كوچكتر كنار می گذارد. این جعبه شكلات یكی از عناصر مهم دراماتیك داستان است.

 

متاسفانه روز به روز بی مهری عمه نسبت به بچه ها بیشتر می شود و حتی بچه ها كمتر فرصت پیدا می كنند تا درست غذا بخورند. این مسئله سرانجام بچه ها را بر آن می دارد تا خانه را ترك كنند و تصمیم بگیرند تا روی پای خود بایستند. اما محیط بیرون بسیار خشنتر از آن چیزی است كه آنها تصورش را می كنند.

 

سرانجام آنها یك پناهگاه قدیمی را به عنوان خانه انتخاب می كنند تا زمانیكه برنجی كه برایشان باقی مانده به اتمام می رسد. آنها به خوردن هر آنچه كه می یابند روی می آورند: ماهی، قورباغه و هر آنچه در كنار بركه ای كه در مجاورت پناهگاه قرار دارد. اوضاع روز به روز بدتر می شود. Seita حتی مجبور به دزدی می شود ولی حتی اینكار هم نمی تواند كمك زیادی نماید. خواهر كوچولو حالا از سوء تغذیه مریض شده و هر روز حالش رو به وخامت می رود… تمام سعی برادر بزرگتر در نجات خواهر بی نتیجه می ماند و مرگ او را در بر می گیرد.

 

و برادر خاكستر Setsuko را در جعبه آبنبات مورد علاقه خواهر با خود می برد. در انتهای داستان زندگی Seita، او دیگر ناراحت و گرسنه نیست روح او در كنار Setsuko به آرامی آرمیده است.

 

شرح كوتاهی بر فیلم:

 

به گواه بسیاری از منتقدان Grave of Fireflies یكی از بهترین فیلمهای ساخته شده با موضوع ضد جنگ در تاریخ سینماست كه تحسین بینندگان خود را در هر مكانی كه امكان نمایش یافته است برنگیخته. شاید در نگاه اول Grave of Fireflies به نظر یك درام ساده به نظر بیاید، كه چاشنی كمدی را بدنبال دارد ولی به محض شروع نمایش فیلم این احساس به شما دست می دهد كه چیز متفاوتی از آنچه بصورت روزمره در انیمه ها دیده اید را شاهد خواهید بود. اگرچه Grave of Fireflies ممكنست اندوه، غم وحس همدردی را برای شما به ارمغان آورد، اما شما صاحب تجربه ای جدید از آنچه تاكنون دیده اید خواهید شد.

 

انیمیشن روان و طراحی واقعگرایانه كاراكترهای این انیمه آن را با سلیر انیمیشنهای معاصر متمایز نموده است. موزیك متن این فیلم برخلاف سایر كارهای Studio Ghibli از آثار كلاسیك Bach, Handel, Vivaldi, Alessandro Marcello, Joseph Haydn, Mozart, and Boccherini برگرفته شده تا بار درام كار را بالاتر ببرد.

 

عملیات دوبله این فیلم به زبان انگلیسی همانطور كه دوستان بیان كردند بسیار خوب انجام شده و جزو معدود عناوینی است كه نسخه انگلیسی آن هم قابل دیدن و لذت بردن است.

 

این فیلم جزو اولین فیلم انیمه هایی بود كه خود فرصت تماشای آنرا پیدا كردم و خوشحالم كه امكان نوشتن نقد برای چنین شاهكاری نصیب من شد.

 

 

سخن پایانی:

 

در ۶۰ امین سالگرد پایان یافتن جنگ جهانی دوم شركت NTV ژاپن فیلم زنده ای از این داستان در ۱ نوامبر سال ۲۰۰۵ به نمایش گذاشت كه برخلاف خط داستانی انیمه داستان را از زاویه دید دخترعمه Setsuko و Seita بازگو می كند كه چطور شاهد است كه شرایط سخت جنگی مادر مهربان او را به یك هیولا تبدیل می كند. زمان این فیلم ۲ ساعت و ۲۸ دقیقه می باشد.

 

 

نویسنده: Gungrave

 

منبع: انجمن انیم پارادایز

 

 

 

 

 

[nextpage title=”یادداشتی بر مدفن کرم های شب تاب (انیم پارادیز)”]

 

یک انیمه ضد جنگ دیگر مثل صدها فیلم و انیمیشنی که بر ضد جنگ ساخته شد و نه به سبک آنها. اگر منتظر یک ابر قهرمان و صحنه های اکشن و در پایان یک نکته ی شاد عبرت آموز هستید بی خیال این انیمه شوید این انیمه حتی یک قهرمان نصف و نیمه هم ندارد. سکانس ابتدایی فیلم آدم را یاد هیچکاک می اندازد جایی که در فیلم روانی در ۲۰ دقیقه اول نسخه ی شخصیت اصلی داستان را می پیچد. اما اینجا همان سکانس ابتدایی این اتفاق می افتد. کارگردان این ریسک را میپذیرد و داستان را همان اول لو میدهد شاید به خاطر تاکید بر اینکه مسئله ی جنگ و تاثیرات وحشتناکش از سرنوشت این دو شخصیت هم که به طور کاملا بی رحمانه دو کودک انتخاب شده اند مهمتر است. شروع داستان با جسد نیمه جان یک نوجوان در ایستگاه است که مردم بی تفاوت از کنار آن میگذرند و…

 

داستان روند خیلی پیچیده ای ندارد. زندگی دو کودک در بحبحه ی جنگ و بدون سر پرست که در ابتدا مادرشان و بعد پدرشان را از دست می دهند و بعد به سرپرستی عمه ی خود در می آیند. داستان به سمتی پیش میرود که این دو مجبور به فرار از پیش سرپرست خود میشوند.

 

راستش همان ابتدای داستان با زخمی که پشت ستسوکو است شما را به تمامی این تلاش ها برای زنده ماندن بد گمان میکند. چهره شاد دختر بچه صحنه های باز از سرزمین خورشید تابان و مناظر زیبا با ذات داستان تناقض عجیبی دارد.

 

اسم داستان هم از این نکته سر چشمه میگیرد که ستسوکو و برادرش در یک غار زندگی میکنند و برای روشن شدن غار از کرم های شب تاب استفاده میکنند که عمر کوتاهی دارند و زود مییمرند و دختر بچه انها را در یک گور دسته جمعی خاک میکند. استعاره عمر کوتاه کرم های شب تاب که یک شب نور میدهند و بعد می میرند با زندگی کوتاه این دو بچه زیبایی و بی رحمی جالبی دارد و جالب اینجاست که آنها حتی کسی را ندارند که دفنشان کند.

 

صحنه های دزدی پسر بچه در زمان بمباران و فرار مردم از خانه هایشان زشتی چهره جنگ را مخصوصا برای کودکان به خوبی نشان میدهد و در ادامه داستان آن چهره شاداب و زیبای ستسوکو کم کم از بین میرود و در آخر…

 

راستی به آن جعبه ی آبنبات دقت کرده اید که وقتی تمام میشود بدبختی بچه ها شروع می شود ؟ جعبه های آبنباتتان را سفت بچسبید که دارد تمام می شود.

 

نکته جالب در مورد این انیمه این است با توجه به اینکه در مورد جنگ است اما شما یک سرباز را هم نمیبینید و تاثیری است که جنگ در زندگی مردم غیر نظامی میگذارد داستان انیمه اینقدر شما را درگیر میکند که دیگر کیفیت انیمیشن و دیگر موارد زیاد به چشم نمی آید.

 

 

نویسنده: بهنام عرفانیان kinshin

 

منبع: انجمن انیم پارادایز

 

 

 

 

 

[nextpage title=”روایت جنگ در انیمیشن مدفن کرم های شب تاب (چلچراغ)”]

 

مدفن کرم‌های شب‌تاب (Grave of the Fireflies)انیمیشنی ژاپنی به کارگردانی ایسائو تاکاهاتا است.

 

مدفن کرم‌های شب‌تاب انیمیشنی محصول استودیوی مشهور ژاپنی Ghibli است که ایسائو تاکاهاتا آن را کارگردانی کرده است و در سال ۱۹۹۸ تولید شده است.

 

این انیمیشن، داستان یک خواهر (ستسوکو) و برادر (سیتا) را روایت می‌کند که در خلال جنگ‌جهانی دوم مادر خود را از دست می‌دهند و پدر آنها نیز در خدمت نیروی دریایی ارتش است. با از دست دادن مادر و بمباران روستا‌ی کوچک‌شان بی‌سرپناه می‌مانند و آخرین چاره آنها انتخاب زندگی با عمه‌شان است، اما رفتار‌های او با این دو، فروش لباس‌های مادرشان، سرکوفت‌ها و آزار دادنش باعث می‌شود که سیتا و ستسوکو زندگی در یکی از پناهگاه‌ های مخصوص بیماران هوایی را به ماندن در کنار عمه‌شان ترجیح بدهند.

 

«تاثیر‌گذار»، «غم‌انگیز»، «بی‌نظیر و فراموش نشدنی»؛ اینها تنها تعدادی از واژگانی است که میتوان در توصیف این انیمیشن بلند به کار برد. در روز‌هایی که دنیای ما و کودک‌ها پر از انیمیشن‌های کارتو نیست که بیشتر به هدف سرگرم کردن تولید می‌شود، «مدفن کرم‌های شب‌تاب» انیمیشنی است که نمی‌توان به راحتی از آن عبور کرد. محصولی که با فیلمی همچون «فهرست شیندلر» در یک قاب مورد نقد قرار می‌گیرد.

 

داستان ساده است و تاثیر‌گذاری فیلم مدیون همین سادگیست. دو کودک که جنگ همه چیز آنها ا گرفته مدتی در کنار عمه خود زندگی می‌کنند، اما غرور و رفتار این خویشاوندشان باعث می‌شود تا زندگی دیگری را انتخاب کنند و به زندگی در یک پنگاهگاه روی می‌آورند. خریدن و بعد‌ها پیدا کردن غذا مشکل‌تر می‌شود و خواهر کوچک‌تر یا ستسوکو نام دارد از گشنگی می‌میرد.

 

دشمن اصلی در این فیلم نه آمریکا و نه هیچ کشور دیگری است. اینجا دشمن همان ضعف انسانیت در انسان‌هاست و این مورد با نماهایی کوتاه اما عمیق و پر از جزئیاتی که تاکاهاتا از آن بهره برده است به خوبی نشان داده می‌شود. با کنار هم قرار دادن این سکانس‌ها و ترکیب آن با موسیقی بی‌نظیر آقای مامی‌یا شعر غمگینی به دور از هرگونه ظاهر‌سازی و بزرگ‌نمایی به نمایش در می‌آید. همه عناصر فیلم انسانی هستند و شاید تنها قسمت اغراق‌آمیز آن ملاقات روح سیتا و ستسوکو پس از مرگ باید دانست.

 

کاراکتر‌های این انیمیشن به سبک کارتون «فوتبالیست‌‌ها»ی مشهوری که همگی ما میشناسمش طراحی شده است. شخصیت‌هایی با چشمان درشت و حرکاتی سریع. استفاده از رنگ‌های قرمز و خاکستری در پس زمینه‌ها به خوبی بیان‌گر فضای جنگ است که ترش و دلهره را به نمایش می‌گذارند. صداگذاری کاراکتر‌ها به خوبی و به تناسب انجام شد و از نظر بصری هم فیلم قابل قبولی از آب درآمده است.

 

حاشیه: داستان فیلم از یک رمان نیمه اتوبیوگرافی نوشته نوزاکا آکی‌یوکی اقتباس شده است. سربازی که از جنگ نجات میابد اما خواهرش از گرسنگی می‌میرد.

 

سال ۲۰۰۸ به مناسبت ۶۰ امین سالگرد خاتمه جنگ ژاپن و آمریکا، مجموعه‌ای تلویزیونی از این داستان ساخته شد که به اندازه خود انیمیشن جذاب نبود. این فیلم را با فرزندان بالای ۱۲ سال خود تماشا کنید و انتظار خنده و تفریح نداشته باشید.

 

 

بازنشر: سایت ایرانیان انیمیشن

 

منبع: هفته نامه چلچراغ

 

 

 

ممکن است شما دوست داشته باشید

33
دیدگاه بگذارید

Please Login to comment
33 Comment threads
0 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
20 Comment authors
babak66پیام156saeedsurena7بابک خداخواهآذین Recent comment authors
  Subscribe  
Notify of
بابک
Member
بابک

اشک همه اعضای خونوادمو دراورد…
چقدر خوب بود و دردناک…. 😥

بابک
Member
بابک

اشک همه اعضای خونوادمو دراورد…
چقدر خوب بود و دردناک…. 😥

پیام156
Guest
پیام156

معمولا انیمیشن ها رو با خواهر کوچکم نگاه می کنم اما فکر نکنم هرگز این یک مورد رو بهش نشون بدم.
تا امروز خیلی راحت از کنار خبرهای مورد به جنگ رد میشدم اما این انیمیشن تو ۸۸ دقیقه نظرم رو عوض کرد

پیام156
Guest
پیام156

معمولا انیمیشن ها رو با خواهر کوچکم نگاه می کنم اما فکر نکنم هرگز این یک مورد رو بهش نشون بدم.
تا امروز خیلی راحت از کنار خبرهای مورد به جنگ رد میشدم اما این انیمیشن تو ۸۸ دقیقه نظرم رو عوض کرد

پیام156
Guest
پیام156

معمولا انیمیشن ها رو با خواهر کوچکم نگاه می کنم اما فکر نکنم هرگز این یک مورد رو بهش نشون بدم.
تا امروز خیلی راحت از کنار خبرهای مورد به جنگ رد میشدم اما این انیمیشن تو ۸۸ دقیقه نظرم رو عوض کرد

saeedsurena7
Guest
saeedsurena7

من ده ساله که فیلم میبینم و تو این مدت بیشتر از شش هزار تا فیلم دیدم. در این بین تعداد زیادی تراژدی هم بوده. (چون به این ژانر علاقه زیادی دارم) یه روز یکی از دوستانم پیشنهاد داد انیمه های ژاپنی را ببینم. من اول با شهر ارواح شروع کردم و چون خیلی زیبا بود، ترغیب شدم ادامه بدم. دومین انیمه همین مدفن شب تاب ها بود . وقتی تموم شد مطمئن بودم هیچ کدوم از فیلم هایی که در این ده سال دیدم، تراژدی تر از مدفن شب تاب ها نبوده. از بعد از دیدن این فیلم هر… ادامه »

saeedsurena7
Guest
saeedsurena7

من ده ساله که فیلم میبینم و تو این مدت بیشتر از شش هزار تا فیلم دیدم. در این بین تعداد زیادی تراژدی هم بوده. (چون به این ژانر علاقه زیادی دارم) یه روز یکی از دوستانم پیشنهاد داد انیمه های ژاپنی را ببینم. من اول با شهر ارواح شروع کردم و چون خیلی زیبا بود، ترغیب شدم ادامه بدم. دومین انیمه همین مدفن شب تاب ها بود . وقتی تموم شد مطمئن بودم هیچ کدوم از فیلم هایی که در این ده سال دیدم، تراژدی تر از مدفن شب تاب ها نبوده. از بعد از دیدن این فیلم هر… ادامه »

آذین
Guest
آذین

عالی بووود! من نیم ساعت اشک میریختم.تا حالا اینقد تحت تاثیر یه فیلم قرار نگرفته بودم. واقعا دیدنیه!

مهلا
Guest
مهلا

میشه لطفا یکی بگه فیلمشو با زیرنویس از چه سایتی دانلود کنم ؟؟

انیمیشن و دیدم اسم فیلمش چیه؟

تسو
Guest
تسو

تا الان تحت تاثیر هیچ فیلمی قرار نگرفتم. گفتم هیچ فیلم و انیمیشنی. ولی این انیمیشن منو پوکوند. دست مریضاد به سازنده های این فیلم. یک ماه پیش این انیمیشن رو دیدم ولی هنوز هم تحت تاثیر این انیمیشنم. ای کاش تو انیمیشن بود و کاری برای اون دختر کوچولوی ناز می کردم هرچند می دونم اطرافم از این دختر کوچولوهای ناز زیادهست که نیاز به کمک دارند. نمی دونم به خاطر این تلخ کامیم از تماشای این فیلم یقه کدوم نامردی رو بگیرم….ایا امکانش هست ریشه ظلم روزگاری خشک بشه؟

Kasra
Member
Kasra

حاوی اسپویل!!!

انیمیشن فوق العاده زیبایی بود،شاید بهترین انیمیشنی که دیدم،ولی یه سوال برام پیش اومد،تو فیلم توضیح میده که مادرش ۷۰۰۰ ین تو بانک داره،دیدیم که پسره هم برای برداشت این پول مشکلی نداشت،پس چرا از اون پول زودتر برای نجات خواهرش استفاده نکرد؟ یا حتی بعد از اون برای نجات جون خودش؟ حتی میتونست با اون پول یه خونه بخره!!
ممنون میشم اگه کسی میدونه جواب بده..

علی اکبر
Guest
علی اکبر

سلام
امروز با دیدن این انیمیشن ..شدیدا متاثر شدم ..منم مثل خیلی ها کلی گریه کردم..فکر میکردم فقط منم که اینقدر احساساتیم ..ولی اینجا که اومدم فهمیدم خوشبختانه هموطنان دلسوز زیادی دارم..من گریه کردم به یاد همه دختر بچه های کوچولویی که برای زیاده خواهی عده ای قربانی میشن..امیدوارم دنیا در اینده امن بشه و دیگه هیچ بچه ای در اثر بیماری و گرسنگی رنج نکشه…

Mah Shi
Guest
Mah Shi

محشر بود..فوق العاده تلخ و جذاب

mishayil
Guest
mishayil

بهترین فیلمی که تا حالا دیدم

hossein rishehri
Member
hossein rishehri

کانال خبریسینما سینما
با جدیدترین اخبار سینما همراه باشید :
جدیدترین فیلم ها
زندگینامه ی هنرمندان
مراسم و جوایز بزرگ
سریال ها و شو های تلویزیون
با ما همراه باشید
سینما_سینما cinema_cinema
https://telegram.me/cinema_cinema

رضارضا
Guest
رضارضا

سلام…
تاثیرگذار ترین فیلم تاریخ…
کسانی که خواهر کوچک یا دختر کوچک داشته باشن که دیگه هیچی…
تا حالا نشده برای یه فیلم زار زار گریه کنم.اما این فیلم
دلیل اصلیش هم اینه که بر اساس واقعیت ساخته شده…و همین الان هزاران دختر معصوم رو مثل ستسوکو میتونی تو عراق و سوریه و یمن و … و حتی در خلال جنگ های جهانی دید.

خدایا …جنگ چقدر زشت میتونه باشه.

*مهدی*
Guest
*مهدی*

هر خانواده ای از جنگ خاطرات بدی داره.از دست دادن خانواده تجربه بدی برای بازمانده میشه.این انیمیشن تاثیر غم انگیزی روی من داشت و دارد که حس نزدیکی با سیتا داشتم چون خودم و برادرم در زمان موشک باران به همین سن بودیم.

محسن061
Guest
محسن061

محسن۰۶۱:واقعا" فیلم تاثیر گذاری بود الان که دارم مینویسم همزمان دارم برای بار چندم این کارتون زیبا رو میبینم…چند بار گریه کردم برای معصومیت اون دختر بیگناه…حاضر بودم هرچیزی بدم فقط پایان داستان اینجوری تموم نمیشد.. 🙁 🙁

من این کارتون رو دارم هر کسی خواست واسش آپلود کنم

محسن061
Guest
محسن061

Dany:غم انگیز ترین اثری بود که دیدم.من فقط با دو تا اثر گریه کردم یکی میم مثل مادر و یکی این انیمیشن زیبا.

چقدر حس من و شما به هم نزدیکه من هم دقیقا با همین دو اثر اشکم در اومد همیشه توی ماشین هم آهنگ میم مثل مادر رو گوش میدم و هیچوقت واسم تکراری نمیشه…

Dany
Guest
Dany

غم انگیز ترین اثری بود که دیدم.من فقط با دو تا اثر گریه کردم یکی میم مثل مادر و یکی این انیمیشن زیبا.

Aliii
Guest
Aliii

لینک دانلود فیلم این محصول رو ندارین؟
این انیمیشن رو یبار بصورت سینمایی در شبکه ی چهار به نمایش گذاشتن از اون موقع دارم دنبالش میگردم ولی اصلا نتونستم پیداش کنم
اگه کسی میتونه کمکم کنه ممنون میشم

ميلاد
Guest
ميلاد

جالبه بدونين اين انيميشن كاملا بر اساس واقعيت هست!این اثر یک فیلم اقتباسی از رمانِ شبه‌خودزندگی‌نامهٔ مدفن کرم‌های شب‌تاب نوشتهٔ آکیوکی نوساکا است که با هدف عذرخواهی شخصی او از خواهرش که در جنگ جهانی دوم بر اثر سوء تغذیه جان باخت نوشته شده است.
تاكاهاتا اين انيميشنو توي استوديو جيبلي ساخت.
غمگين ترين اثر سينمايي تاريخه واقعا! من كه اصولا گريه نمي كنم، ناخودآگاه باديدن اين انيميشن اشكام جاري شد. تا چند هفته تو فكر اين شاهكار بودم. حتما ببينيد، چون شايد مسير زندگيتون عوض شه.

عباس
Guest
عباس

🙁 باسلام من این کارتون رو از شبکه پویا تماشا کردم این کارتون واقا احساسی ودلسوزحتی برای من که یک برادر مثل این دختر بچه زیبا دارم من هرشب که یادخواسته های دختر بچه میافتم ازگشنگی مزنم زیز گریه فقط نمیدونم داستان این دختر به واقعیی است یا نه اگر واقعیی است خداوند دران دنیا خواسته های ان بچه رو براورده کنه مرسی لطفا بخوانید

محسن061
Guest
محسن061

واقعا" فیلم تاثیر گذاری بود الان که دارم مینویسم همزمان دارم برای بار چندم این کارتون زیبا رو میبینم…چند بار گریه کردم برای معصومیت اون دختر بیگناه…حاضر بودم هرچیزی بدم فقط پایان داستان اینجوری تموم نمیشد.. 🙁 🙁

مائده
Guest
مائده

🙁 🙁 🙁 🙁 🙁 :saاd: خیلی دوست داشتنی بود واییییییییییییییی از دست اون دختر کوچولو 😥 😥 😥 😥 😥 😥 😥

یولبارس
Member
یولبارس

آخه چرا اینا با احساسات ما بازی می کنند؟ . دلم کباب شده خدائیش 😥 ، بدون شک یک انیمیشن غم انگیز تمام عیار .

م . م
Guest
م . م

آنقدر گریه کردم و به سر خودم زدم که در تمام زندگیم سابقه نداشته. واقعا" دلم کباب شد. این نشاندهنده این است که انسانها چقدر می توانند پست و خودخواه باشند و چه گلهایی را پرپر می کنند.
فکر می کنم هر کس این فیلم را ببیند تاثیر عمیق انسانی خواهد گرفت و تصمیمات جدیدی در زندگیش خواهد گرفت.

مینا
Guest
مینا

من یک دختر کوچک دو ساله دارم واقعا متاثر شدم. به امید روزی که در هیچ نقطه از جهان شاهد جنگ و قدرت طلبی نباشیم ولی گویی این مسئله غیر قابل اجتناب است. ما میتوانیم با کمک های مادی خود در مناطق که شاهد جنگ است کمی این ملال و سختی رو برای آنها کم کنیم

مجید ص
Guest
مجید ص

با احترام.
۲ انتقاد به متن صفحه دو دارم. اولا کارگردان این اثر میازاکی نیست.در مورد ایشان روی آثارش توضیح دهید. دوما منظور شما از " گول کلمه انیمیشن را نخورید یعنی چی!!!" انیمیشن هم یک ژانر و سبک در سینماست.

Mandana
Guest
Mandana

خیلی انیمیشن قشنگیه……من به خاطرش ی عالمه گریه کردم….موقع تماشای اون واقعا احساساتی شدم…

امير
Guest
امير

هيچوقت اين شاهكار رو از ياد نمي برم.
يعني اگر بخوام هم نمي تونم از ياد ببرمش.
واقعا ميشه از ياد بردش؟

Abe
Member
Abe

بدون شک جزو ۱۰ انیمیشن برتر تاریخ سینماست و یکی از بهترین های ضدجنگ محسوب میشه. همچنین یکی از غمناک ترین و تاثیر گذار ترین انیمیشن های تاریخ محسوب میشه. واقعا شاهکار به تمام معناست.

فرشته
Guest
فرشته

گورستان کرم های شبتاب فوق العاده غمگین و تاثیرگذار بود و باورپذیر. من انیمیشن اونو دو بار و فیلمش رو یکبار دیدم و هر سه بار قلبم فشرده شد. داستانی تلخ از رنج و عذاب مردمی که جنگ رو انتخاب نمیکنن ولی قربانی شرایط سخت و عذاب اور اون میشن.