نقد و بررسی فیلم Anna Karenina (آنا کارنینا) / یکی از فیلم های مهم سال ۲۰۱۲

کارگردان: Joe Wright

نویسنده : Tom Stoppard (screenplay), Leo Tolstoy

بازیگران: Keira Knightley, Jude Law , Aaron Taylor-Johnson

خلاصه داستان :

منتقد: جیمز براردینلی (امتیاز ۷٫۵ از۱۰)——-

مانند فرانکنشتاین و هملت، «آنا کارنینا» نبز از آن آثار شاخص ادبی است که فیلمسازان دائماً به اقتباس از آن پرداخته اند. اولین نسخه ی سینمایی این کتاب یک فیلم صامت آلمانی محصول ۱۹۱۰ است که از آن موقع اثری ار آن پیدا نشده است. این فیلم کمی پیش از مرگ تولستوی اکران شد و کسی نمی داند وی فیلم را دیده است و اگر دیده چه نظری درباره ی آن داشته است.

http://www.naghdefarsi.com/images/stories/rooz/naghd/tokio-story/Screen%20Shot%202012-11-22%20at%203.13.44%20PM.jpegمورد بعدی، یک فیلم پرهزینه و تجملی تر بود که در پی آن ساخته شد. در قرن بعد از زمانی که رمان آناکارنینا برای اولین بار روی پرده ی سینما ظاهر شد، تا به حال نشده که دوره ی ۱۳ ساله ای بگذرد و نسخه ی جدیدی از این داستان برای سینما یا تلویزیون ساخته نشود. فیلم حاضر به کارگردانی «جو رایت/Joe Wright» بعد از مجموعه تلویزیونی کوتاه محصول ۲۰۰۰ و ساخته ی کشور بریتانیا، جدیدترین اقتباس از این اثر به شمار می رود. اقتباس قبلی یک اجرای نمایشی بود به کارگردانی «برنارد رُز/ Bernard Rose» که در سال ۱۹۹۷ روی صحنه رفت و سوفی مارکو و شون بن در آن نقش آفرینی کردند.

جو رایت که فیلم را بر اساس فیلمنامه ای اثر نمایشنامه نویس مشهور، «تام استاپرد/ Tom Stoppard» ساخته است، تصمیم می گیرد چند تغییر غیرمعمول در داستان مشهور ایجاد کند. تراژدی اصلی دست نخورده باقی می ماند، منظور ماجرای آنای با نشاط (کیرا نایتلی/ Kiera Knightley) همسرمردی محترم به نام کارنین (جود لاو/ Jude Law) است که با یک افسر سواره نظام روسی به نام کنت ورونسکی (آرون تایلر جانسون/ Aaron Taylor-Johnson) وارد رابطه ی نامشروع آتشین و پرحرارتی می شود. اما جو رایت مسیر متفاوتی برای روایت این ماجرای عاشقانه ایجاد می کند. آنا و ورونسکی را به شخصیت هایی بیش از حد درگیر و مجذوب خویش تبدیل می کند که الزاماً قابل دوست داشتن نیستند. علاوه بر این کارنین را که معمولاً به شکل شخصیتی بزدل و کینه توز تصویر شده بود را به آدمی قابل همدردی تبدیل می کند. این روشی متفاوت است که مواد اولیه را رنگ و بویی تازه می بخشد، حداقل تا اواخر فیلم که سقوط آنا به وادی افسردگی و اعتیاد به مواد مخدر فیلم را از آن ریتم اولیه می اندازد.

http://www.naghdefarsi.com/images/stories/rooz/naghd/tokio-story/Screen%20Shot%202012-11-22%20at%203.14.15%20PM.jpegدر طی سالها، فیلمسازان زیادی تلاش خود را کرده اند تا در امر به ظاهر غیرقابل انجام خلاصه کردن دستنوشته ی ۲۰۰۰ صفحه ای تولستوی، به یک فیلم سینمایی دو ساعته توفیق یابند. یکی از خسارات این روند حذف شدن رابطه ی میان لوین (دامهال گلیسون/ Domhall Gleeson) و کیتی (آلیشیا ویکندر/ Alicia Vikander) است که در کتاب در درجه ی دوم اهمیت قرار دارد.

استپارد و رایت تا جایی که توانستنه اند سعی کرده اند به صورت حداقلی به این داستان فرعی بپردازند. این داستان برای توازن پیدا کردن کلیت ماجرا در کنار تراژدی غم انگیزی که در مثلث عشقی میان آنا، ورونسکی و کارنین وجود دارد، ضرورت دارد. زمانی کافی از فیلم به ماجرای لوین و کیتی اختصاص داده شده تا به شکل یک زائده به نظر نرسد. در واقع، اصلی ترین صحنه ی رابطه ی آنها که در آن با بازیگوشی با یکدیگر از طریق حروف الفبا ارتباط برقرار می کنند، به شکلی شگفت انگیز به رمان وفادار است. ممکن است این بحث مطرح شود که اگر فیلم برخلاف معمول تمرکز خود را بر روی این دو شخصیت قرار می داد بیشتر بیننده را به خود جذب می کرد اما شاید این صحبت به این دلیل است که داستان اصلی بیش از حد برایمان آشناست.

http://www.naghdefarsi.com/images/stories/rooz/naghd/tokio-story/Keira-Knightley-in-Anna-Karenina-18.jpgرایت و استپارد صحنه پردازی فیلم را به بازی می گیرند. آنها به جای اینکه مستقیماً داستان خود را بیان کنند،فیلم را مانند یک تئاتر قاب می گیرند. دوربین معمولاً با حرکت از بالا به پایین عقب گرد می کند تا دو طرف صحنه و صندلی های سالن نمایش را نشان دهد. صحنه های فیلم پشت صحنه و در میان تیرک های پرده ها اتفاق می افتند. صحنه پردازی فیلم گاهی اوقات به صورت دستی تغییر می کند. موسیقی متن گاهی اوقات توسط نوازندگان روی صحنه نواخته می شود. رئالیسم جادویی خود را در جای جای فیلم نشان می دهد و دیالوگ ها مدام از حالت تئاتری به حالت سینمایی رفت و برگشت دارند. شیوه ی در پی گرفته شده بسیار بازیگوشانه است و جای تعجب است که اینقدر عالی از کار در آمده و به شکلی غریب بیننده را به یاد فیلم «مولن روژ/Moulin Rouge» می اندازد (البته بدون آواز خواندن ها). این شیوه به داستان «آنا کارنینا» انرژی مضاعفی می بخشد بی آنکه تحمیلی به نظر برسد.

هنگامی که داستان از لحاظ حسی بیشتر توجه می طلبد، رایت تزئینات و بازی با سبک را کنار می گذارد. لحن فیلم حالت عجیبی دارد، با صحنه ی صورت تراشی اوبلونسکی با بازی «متیو مکفادین/» آغاز می شود که سبک مجموعه ی مانتی پیتون را دارد و حس سرزندگی و طنز پیدا می کند. با اینحال در انتهای فیلم در حالت تلخی به سر می بریم که تقریباً بیشتر قسمت های رمان روسی را در برمی گیرد. تماشای ۲۰ دقیقه ی پایانی «آناکارنینا» سخت و زجر آور است، و یک قسمتی از این مسئله به این دلیل است که ما نگران و درگیر شخصیت آنا شده ایم و اهمیت زیادی به ورونسکی نمی دهیم.

http://www.naghdefarsi.com/images/stories/rooz/naghd/tokio-story/Screen%20Shot%202012-11-22%20at%203.14.24%20PM.jpegتبدیل کارنین به شخصیتی ترحم برانگیز خود شمشیر دولبه ای ست. برای اینکه ما بیننده ها احساسی نسبت به این شوهر بی غیرت داشته باشیم، فیلم باید طوری پیش رود که دلمان نخواهد دو عاشق (آنا و ورونسکی) کامیاب شوند. به همین دلیل، سازندگان فیلم بی آنکه از وفاداری به رمان دست بکشند، احساسات و ادراک ما نسبت به این شخصیت را تحریک می کنند. کیرا نایتلی در سومین تجربه ی خود با کارگردان فیلم (دو تجربه ی همکاری در «غرور و تعصب» و «تاوان») آنا را به شکلی ناپسند و دل زننده تصویر می کند. او آدمی روان نژند و خودخواه است که از یک بیماری روانی تشخیص داده نشده رنج می برد و این بیماری با طرد شدن از اجتماع که در پی ماجرای عاشقانه ی او به وجود می آید، وخیم تر می شود. اگر قصد نایتلی این بوده که تماشاگران را از خود دور کند، باید گفت به نحو احسن از پس این کار برآمده است. من به شدت از آنا بدم آمد، گرچه نتوانستم جلوی خودم را بگیرم و همینطور که فیلم به سوی نقطه ی اوج خود پیش می رفت، نوعی احساس ترحم نسبت به او پیدا کردم.

http://www.naghdefarsi.com/images/stories/rooz/naghd/tokio-story/Screen%20Shot%202012-11-22%20at%203.14.05%20PM.jpegانتخاب آرون تیلور جانسون (هنرپیشه ی نقش اول در فیلم Kick-Ass) برای ایفای نقش ورونسکی از پایه اشتباه است. او تصویری تک بعدی از این شخصیت ارائه می دهد که حتی در لحظاتی که بایستی نقشی فعال داشته باشد و در مرکز توجه قرار بگیرد، باز هم نمی تواند پا را از پس زمینه ی داستان فیلم جلو تر بگذارد. ذره ای جاذبه میان تیلور جانسون و نایتلی وجود ندارد. حتی صحنه ی رابطه ی جنسی آنها خمیازه آور است. با این حال تصویری که جود لاو از کارنین ارائه می دهد کاملاً درک شده است. کارنین که دست کم گرفته شده و نه به عنوان یک ضد قهرمان، بلکه به عنوان فردی مظلوم تصویر شده که سعی می کند کار درست را انجام دهد، در مرکزیت اخلاقی و احساسی «آنا کارنینا» قرار دارد.

بازیگران نقش های فرعی – مکفایدن در نقش اوبلونسکی، کلی مکدونالد در نقش دالی، دامهال گلیسون در نقش لوین و آلیشیا ویکندر در نقش کیتی – به خوبی انتخاب شده اند.

بهترین چیزی که در وصف — رایت در دنیای تولستوی میتوان گفت این است که نتیجه ی کار جالب و جذاب از کار درآمده است. معمولاً اکثر اقتباس هایی که از رمان آناکارنینا صورت گرفته اند از این ویژگی بی بهره اند. علاوه براین فیلم شتابزده به نظر نمی رسد و موفق می شود بیشتر ماجراهای فرعی رمان را به داستان اصلی پیوند دهد. با این وجود فیلم نشانه ی نوعی کنجکاوی و ماجراجویی است تا تجدید دیداری انقلابی و برای کسانی که از دیدن نسخه های متفاوت و در عین حال شبیه به هم و خسته کننده ی آنا کارنینا خسته شده اند، ارزش دیدن را دارد. برای آنهایی که با رمان آشنایی دارند (یا حداقل با داستان آن) چیزهای زیادی برای بحث کردن و اندیشیدن وجود دارد. برای دیگران اما نکته ی سؤال برانگیزی ست که آیا این فیلم «آنا کارنینا» شبیه به قسمتی از یک سریال خانوادگی به نظر می رسد یا خیر. فیلم برای من، به عنوان کسی که زمانی از طرفداران پر و پا قرص ادبیات روس بودم، به اندازه ی کافی توجه برانگیز و گهگاهی هم تأثیرگزار بود. معیارهای شما ممکن است متفاوت باشد.

اختصاصی نقد فارسی

مترجم: الهام بای

کپی برداری و نقل تمام یا قسمتی از این مطلب به هر شکل (از جمله برای همه نشریه ها، وبلاگ ها و سایت های اینترنتی) بدون ذکر دقیق کلمات "منبع: سایت نقد فارسی" ممنوع است و شامل پیگیرد قضایی می شود.

ممکن است شما دوست داشته باشید

19
دیدگاه بگذارید

Please Login to comment
19 Comment threads
0 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
18 Comment authors
مهرسا رادالفP78اعظم Recent comment authors
  Subscribe  
Notify of
Member
Member
حسن عیسی زاده

با دیدن این فیلم از هرچی زنه بدم میاد و همچنین از اون شوهر بی غیرت و زن ندیدش واقعاً کاش هیچوقت این فیلمو ندیده بودم

مهرسا راد
Member
Member
مهرسا راد

تولستوی سعی داشت آنا را زنی باهوش و در عین حال بدبخت نشان دهد. شخصیت که دوستش خواهی داشت.در کتابعای تولستوی هیچ یک از شخصیت ها سیاه و منفور نیستند. پس یا جو رایت این را نفهمیده یا شما دچار سوء برداشت شده اید.

الف
Guest
Member
الف

وسطای فیلم اعصاب آدم خورد می شه 😡 ولی پایان فیلم قشنگه 😛

P78
Member
Member
P78

عالی بود فیلم… قطعا عجیب ترین و خلاقانه ترین سبک فیلم سازی رو اینجا ما با جو رایت تجربه کردیم…
فیلم نقص داره…. ولی فوق العادست

اعظم
Guest
Member
اعظم

متوسط بود. بازي كيرا نايتلي ضعيف بود و اصلا به آنا كارنينايي كه من از رمان مي شناختم شبيه نبود . بايد بازيگري در سن سي سالگي انتخاب مي شد تا به شخصيت آنا بيشتر بخورد.

پسر اردیبهشت
Guest
Member

این فیلم تصاویر بسیار زیبایی داره و از نظر کارگردانی فوق العاده است. البته به نظر من داستان دو فیلم قبلی کارگردان یعنی تاوان و غرور و تعصب خیلی قوی تر بود

Parnian Jkr
Member
Member
Parnian Jkr

نميگم فيلم خوبي نبود اما نسبت به كار ديگر با بازي خود كيرا نايتلي يعني غرور و تعصب ضعيف بود !

ali rezaee
Member
Member
ali rezaee

نیما هوشمند:قبل تر از این فیلم ، فیلم بسیار زیبای غرور و تعصب رو از این کارگردان دیده بودم در آنجا هم Keira Knightley بازی بسیار زیبایی را نمایش داد. این فیلم یک شاهکار به تمام معناست. جلوه های ویژه ی خارق العاده. میزانسن های بسیار دقیق و هنرمندانه . موسیقی بسیار تاثیرگذار. بازی بسیار زیبای Keira Knightley . بازی زیر پوستی Jude Law و در نهایت بازی در نقش یک عاشق پیشه Aaron Taylor-Johnson فیلم خوش ساخت ، بازیگردانی بسیار هنرمندانه و صحنه ی لوین و کیتی که از طریق حروف الفبا حرف های دلشان را می زنند یکی… ادامه »

نیما هوشمند
Guest
Member
نیما هوشمند

قبل تر از این فیلم ، فیلم بسیار زیبای غرور و تعصب رو از این کارگردان دیده بودم در آنجا هم Keira Knightley بازی بسیار زیبایی را نمایش داد. این فیلم یک شاهکار به تمام معناست. جلوه های ویژه ی خارق العاده. میزانسن های بسیار دقیق و هنرمندانه . موسیقی بسیار تاثیرگذار. بازی بسیار زیبای Keira Knightley . بازی زیر پوستی Jude Law و در نهایت بازی در نقش یک عاشق پیشه Aaron Taylor-Johnson فیلم خوش ساخت ، بازیگردانی بسیار هنرمندانه و صحنه ی لوین و کیتی که از طریق حروف الفبا حرف های دلشان را می زنند یکی از… ادامه »

علی امیری
Member
Member
علی امیری

فیلم داستان بسیار زیبایی داره ولی متاسفانه به خوبی بیان نشده .بهتر بگم در حدعالی نیستش .
صحنه های عشق بازیش که میتونست فیلم رو جذاب کنه بسیار ملال آور و خسته کننده است و همچنین بازیگران آن به خوبی انتخاب نشده اند با هم همخوانی ندارد .کلا فیلم خوبی بود ولی میتونست خیلی بهتر باشه …..

yas
Guest
Member
yas

من رمانش رو خوندم واقعا جذابه اگه جزئیاتش رو توی فیلم وارد کرده باشند باید محشرشده باشه اون هم با بازی Keira Knightley وJude Law!!!

milad$
Guest
Member
milad$

نظر شخصی من اینه!!
نه رمان زیاد میخونم ولی اگرم کتابی داشته باشه هیچ علاقهای به خوندنش ندارم!

احد
Member
Member
احد

انا کارنینا یکی از کتابهای مورد علاقه ی منه ..کتاب های تولستوی بسیار سنگین هستند به طوری که من نتونستم بیش از چهار فصل از کتاب جنگ و صلح رو بخونم .. اولین کتابی که در خوندنش عاجز موندم .. اگه تونسته باشند اون معنا و مفهوم قلم تولستوی رو در این فیلم زنده کنند ..باید فیلم شاهکاری باشه

امین
Member
Member
امین

milad$:به نظر من فیلم جالبی نمیاد حالا هر چقدم میخواد مهم و پر هزینه باشه!
از این نوع سبک فیلم متنفرم احساس میکنم خسته کننده باشه!! :zzz :-*

خیلی کج سلیقه هستی.تاحالا رمان این فیلم رو خوندی؟

Arash...
Guest
Member
Arash...

جو رایت نشون داده اقتباس ازآثار ادبی رو بلده به خصوص رومانتیک های انگلیسی مثل فیلم هایی که از روی کتاب های خواهران برنته ساخته حالا باید دید با رئالیسم روسی چی کار میکنه

milad$
Guest
Member
milad$

به نظر من فیلم جالبی نمیاد حالا هر چقدم میخواد مهم و پر هزینه باشه!
از این نوع سبک فیلم متنفرم احساس میکنم خسته کننده باشه!! :zzz :-*

برديا شهبا
Member
Member
برديا شهبا

نكته اي كه در مورد فيلماي مطرح امسال خيلي خودشو نشون ميده اينه كه تو محور تقريبا همشون شخصيت ها مرد و بازيگراي معتبري مثل فيليپ سيمور هافمن،واكين فينيكس، آنتوني هاپكينز،دنيل دِي لوئيس،مدس ميكلسن و جيمي فاكس قرار داره و بازيگراي زن امسال نتونستن خودشون رو نشون بدن و احتمالا تو بخش بهترين بازيگر زن اسكار امسال،برخلاف پارسال رقابت چنداني وجود نداره.

حمید
Guest
Member
حمید

فیلم سنگین و جالبیه

Batman
Guest
Member
Batman

نقدخوبی بود..منتقدآنطورباهاش برخوردخوبی نداشتن که انتظارمیرفت..۶۴تومتا
ولی قطعاارزش دیدن داره..
انتظارداشتم نایتلی بازی بهتری ارایه بده..ولی انصافا ازلحاظ طراحی هنری شگفت آوره…
امسال فیلمهای شاخی اقتباسی اند:لینکلن_زندگی پی_بینوایان_هابیت