پدرو آلمودوار فیلم بعدی خود را معرفی کرد

 

کارگردان صاحبنام اسپانیایی درام زنانه ˝سکوت˝ را به عنوان پروژه بعدی خود انتخاب کرد.

پدرو آلمودوار در گفت‌وگو با فایننشال تایمز از "سکوت" (Silencio) به عنوان پروژه بعدی خود یاد کرد و گفت: این یک درام کوبنده است که من را به هیجان می‌آورد؛ سینمای زنان، سینمای قهرمانان بزرگ زن.

آلمودوار با "سکوت" به دنیای درام‌های زنانه بازمی‌گردد؛ حال و هوایی که بیشترین موفقیت‌ها را تاکنون برای او به همراه داشته است، از "گل راز من" در ۱۹۹۵ گرفته تا "همه چیز درباره مادرم" در ۱۹۹۹ که برنده جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی‌زبان شد و "بازگشت" در ۲۰۰۶ با بازی پنه‌لوپه کروز.

پروژه جدید آلمودوار همچنین یک فرصت بسیار خوب برای بازیگر زن آن خواهد بود. کارگردان اسپانیانی با اشاره به اینکه در حال انتخاب بازیگران پروژه "سکوت" است، گفت: این پروسه پیچیده است، چرا که آنچه نوشته‌ام دقیقا با دوستان بازیگرم همخوانی ندارد.

درباره خط داستانی فیلم اطلاعات زیادی در دسترس نیست، اما عنوان "سکوت" به عنصر اصلی اشاره دارد که بیانگر بدترین اتفاقاتی است که برای قهرمان زن فیلم روی می‌دهد.

آلمودوار که این روزها برای اجرای صحنه‌ای و موزیکال "زنان در آستانه فروپاشی عصبی" در لندن به سر می‌برد، در ادامه گفت‌وگوی خود با فایننشال تایمز تایید کرد که نگارش فیلمنامه "سکوت" تمام شده است و تولید پروژه از ماه آوریل آغاز می‌شود.

این فیلم مانند تعدادی از دیگر درام‌های زنانه قوی آلمودوار – که در آن‌ها از لوکیشن‌های مختلف در اسپانیا برای تاثیر روان‌شناختی و احساسی آن‌ها بر شخصیت‌های اغلب آشوب‌زده فیلم‌هایش استفاده شده است – در مادرید و دیگر شهرهای اسپانیا فیلمبرداری می‌شود.

آلمودوار سال گذشته فیلم "خیلی هیجان‌زده هستم!" را روی پرده سینماها داشت که یک کمدی درمورد یک سانحه هوایی در مسیر مکزیکو سیتی و مسافران و خدمه یک هواپیماست که از درونی‌ترین ترس‌های خود پرده برمی‌دارند. در آن فیلم پنه‌لوپه کروز برای پنجمین و آنتونیو باندراس برای هفتمین بار با آلمودوار همکاری کردند.

آلمودوار سال ۲۰۰۳ برای فیلم "با او حرف بزن" برنده اسکار بهترین فیلمنامه غیراقتباسی شد و برای همین فیلم نامزد اسکار بهترین کارگردان بود.

او سال ۱۹۹۹ برای "همه چیز درباره مادرم" جایزه بهترین کارگردان را از جشنواره فیلم کن دریافت کرد و سال ۲۰۰۶ برای "بازگشت" برنده جایزه بهترین فیلمنامه از این جشنواره شد. آلمودوار سال ۱۹۸۸ هم برای فیلم "زنان در آستانه فروپاشی عصبی" جایزه بهترین فیلمنامه را از جشنواره ونیز گرفت.

"مرا باز کن! مرا ببند!"، "آموزش بد"، "آغوش‌های گسسته" و "پوستی که در آن زندگی می‌کنم" از دیگر فیلم‌های این فیلمساز ۶۵ ساله است.

آلمودوار اکتبر پیش در جشنواره لومی‌یر در فرانسه پا جای پای کلینت ایستوود و کوئنتین تارانتینو گذاشت و جایزه لومی‌یر یک عمر دستاورد را دریافت کرد.

————

منبع: هنرآنلاین

ممکن است شما دوست داشته باشید

دیدگاه بگذارید

Please Login to comment
  Subscribe  
Notify of