سقوط سینمای ایران در دو دهه اخیر

 

دهه ۸۰ خورشیدی تا چند روز دیگر به پایان می‌رسد و اگر بخواهیم نسبت این دهه با حال و اوضاع سینمای ایران را مشخص کنیم شاید استفاده از واژگانی چون دهه افول و دهه ضعف در عرصه جذب مخاطب، بهترین تعریف باشد.

برای اثبات این ادعا قطعاً نیازی به دلایل و براهین عجیب و غریب نداریم چه آنکه آمار و جدول‌های ارائه شده از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به بهترین شکل ممکن امکان مقایسه و مقارنه کارکرد کمیتی سینما در عرصه جذب مخاطب طی سه دهه گذشته را مقابل دیدگان‌مان قرار می‌دهد.

برای مقایسه میزان استقبال مخاطبان از محصولات سینمای ایران در سه دهه گذشته چاره‌ای نداریم جز توسل به زبان آمار و ریاضی و اینجاست که معادله عجیب و غریب «نسبت معکوس جمعیت و مخاطبان سینما در دهه ۸۰» رخ می‌نمایاند. به زبان ساده‌تر طی این سه دهه هرچه بر میزان جمعیت کشور افزوده شد، به همان میزان تعداد تماشاگران سینما کاهش یافته و بخش مخاطبان ریزشی ملموس را تجربه کرد.

این میان البته بحث تولید و فروش ریالی فیلم‌ها را باید جدای از مقوله افزایش و کاهش مخاطب بررسی کرد که البته آن هم حکایت خود را دارد. کما اینکه در رابطه بین تولید و میزان مخاطب و فروش نیز با نسبتی معکوس مواجه هستیم. بدین شکل که هرچه در عرصه جذب مخاطب دچار ریزش می‌شویم از دیگر سو تولیدات سینمایی‌مان در رونقی کمیتی و بی‌سابقه افزایش می‌یابند و ما این وسط انگشت به دهان که آخر چگونه ممکن است سینما نفروشد اما چرخ تولیدش سرعت بگیرد.

با نگاهی کوتاه به جدول‌های آماری زیر با نکات جالبی مواجه می‌شویم که می‌تواند به نوعی مؤید بحث مطرح شده در سطور فوق باشد. در سه جدول پیش‌رو دو دهه ۷۰ و ۸۰ را برای مقایسه آماری در مباحثی چون «آمار تعداد بلیت فروخته شده»، «آمار فروش فیلم‌ها» و «آمار مخاطبان به تفکیک فیلم‌های ایرانی و خارجی» مورد توجه قرار داده‌ایم.

بیرون کشیدن داده‌ها از جدول‌های فوق‌الذکر کار چندان سختی نیست چه آنکه آمار و ارقام خود به بهترین و شیواترین شکل ممکن با ما سخن می‌گویند. سینمای ایران در پایان سال ۱۳۸۹ تجربه فروش بیش از ۱۰ میلیون قطعه بلیت را در حالی پشت‌سر می‌گذارد که این رقم در سال ۱۳۷۱ رقمی بیش از ۵۴ میلیون قطعه را نشان می‌دهد؛ حال که این اعداد و ارقام را در ذهن مرور می‌کنید این نکته را هم ته ذهن خود در نظر داشته باشید که جمعیت ایران در آستان دهه ۷۰، ۵۶ میلیون نفر و در انتهای دهه ۸۰ و آغاز دهه ۹۰ عددی بیش از ۷۵ میلیون را نشان می‌دهد. یک تناسب ساده ما را به این نتیجه می‌رساند که افزایش حدوداً ۴۰ درصدی جمعیت ایران در بیست سال، در نسبتی معکوس ریزشی معادل ۸۰ درصد را برای مخاطبان سینما در پی داشته است.

نکته‌ای که باید در مرور این جدول‌ها مدنظر داشته باشید توجه به این واقعیت است که این ریزش مهلک با حربه افزایش قیمت بلیت سینما به نوعی جبران شده است و شاید درست به همین دلیل باشد که ستون‌های ریالی جدول‌ها نسبت منطقی خود را از ابتدا تا انتها حفظ کرده‌اند و البته این میسر نبود جز به مدد افزایش صد برابری بهای بلیت‌های سینما در دو دهه اخیر.

جدول شماره یک

جدول شماره دو

جدول شماره سه

جدول شماره چهار

—————————————–

منبع : خبر آنلاین_ علی اناری

ممکن است شما دوست داشته باشید

دیدگاه بگذارید

Please Login to comment
  Subscribe  
Notify of