تحلیلی بر فیلم زاگرس، با بازی رضا کیانیان، علی نصیریان، کیهان ملکی، قاسم زارع و مریلا زارعی

 

«زاگرس» با نام قبلی «هابیل» هشتمین فیلم بلند محمدعلی نجفی است که چهارسال پس از زمان ساخت، با خاطره یک اکران نیمه جان هم زمان با جشنواره بیست و هفتم فیلم فجر، این روزها روانه شبکه نمایش خانگی شده است. از هفته گذشته و در زمان رکود سینمای ایران (بواسطه پایان یافتن جشنواره فیلم فجر) روی پرده رفته است. فیلمی که هم ارزش دیدن دارد هم ارزش افسوس!

داستان فیلم

«مهندس کیهانی برای تکمیل و راه اندازی نیروگاه سد کارون۳ به کارگاه می آید و اکنون بعد از ۲۰ سال مجدداً در محیط کار خانم مهندس زندی را که بیست سال قبل نامزد بودند، می بینند. مهندس زندی از شوهرش جدا شده و مهندس کیهانی زن و تنها پسرش را در یک تصادف از دست داده، اما برای اتمام پروژه نیاز به مهندس صولت، همسر سابق خانم مهندس زندی است که از او دعوت به کار می شود…» این خلاصه داستانی است که عوامل فیلم جهت معرفی «زاگرس» در اختیار رسانه ها قرار داده اند، اما این دقیقاً معرف نادیدنی های «زاگرس» است، نه تمام داستان فیلم. تمام قوت زاگرس در بستریست که برای روایت این داستانِ (بدون شک نخ نما) برگزیده است؛ بستری از خاک و آب و فولاد…

«زاگرس» با نام قبلی«هابیل» هشتمین فیلم بلند محمدعلی نجفی است که بعد از دوسال از زمان ساخت، از هفته گذشته و در زمان رکود سینمای ایران (بواسطه پایان یافتن جشنواره فیلم فجر) روی پرده رفته است. فیلمی که هم ارزش دیدن دارد هم ارزش افسوس!

زاگرس فیلم خوبی هست؛ نیست!

فیلمی که ارزش افسوس دارد!

زاگرس فیلم خوبیست، از آن رو که داستان و بستری متفاوت و در سالهای اخیر مغفول مانده، در سینمای ایران را جهت روایت خود برگزیده است، و در عین حال خوب نیست؛ چرا که در مسیر روایت خود نتوانسته است به تشخص کامل و استقلال بیان مطلوب برسد. زاگرس روایت عشق است و صداقتش در این روایت است که پرده پوش ضعفهای آن می شود اما به طور کامل نمی­تواند از شعار بگریزد و با بیانی غیر مستقیم دغدغه هایش را به تصویر بکشد. مخاطب در آغاز بدون تکلف و خستگی خود را همراه فیلم می یابد اما به ناگاه در میانه راه دست اندازهای حسی و کلامی او را به خود می آورد تا فراموش نکند بر لبه تیز مرز میان فیلم ایرانی و فیلم فارسی در حال حرکت است و هر آن امکان فروغلتیدن به بستر پست تر هست! حضور شادمهر راستین و دیالوگهایی که در مقاطعی از فیلم نقش ناجی میابند و در مقاطعی خود ضعف فیلم می شوند، در جای جای فیلم مشهود است و این گویی از ویژگیهای قلم او بوده است، که در عین نوآوری در روایت کماکان پایبند قالبهای زبانی کلیشه ای هم باشد! ویژگی ای که مرتفع شدنش، پس از دوسال سیمرغ بلورین فجر را برایش به ارمغان آورد.

حضور شادمهر راستین و دیالوگهایی که در مقاطعی از فیلم نقش ناجی میابند و در مقاطعی خود ضعف فیلم می شوند، در جای جای فیلم مشهود است.

لذت تماشای بازی بزرگان

فیلمی که ارزش افسوس دارد!

اما نمی توان از زاگرس گفت و لذت تماشای ستاره های بازیگری در یک قاب را نادیده گرفت. حضور رضا کیانیان، علی نصیریان، کیهان ملکی، قاسم زارع و مریلا زارعی به خودی خود برای اقناع اهالی سینما کافیست تا تماشای فیلمی را در برنامه خود بگنجانند، حضوری که در لحظاتی از فیلم چنان به اوج می رسد که مکالمه هایی به واقع سینمایی را رقم می زند (صحنه مرافعه مهندس کیهانی (رضاکیانیان) و دکتر بختیاری (علی نصیریان) در مورد «حفظ دیروز یا تدبیر فردا» از این دست صحنه هاست که واقعاً دلنشین از آب در آمده است). فیلم زاگرس آنچنان پتانسیل بالایی برای تبدیل شدن به فیلمی ماندگار را دارد، که «باید» به آن پرداخت، اما چه در زمان ساخت و چه در زمان اکران، چنان حاشیه ای به آن نگریسته اند که به ناچار در حاشیه ساخته شد و بی شک جز در حاشیه جریان اصلی سینما هم نمی توان آنرا دید و تحلیل کرد…افسوس!

 

———————————————

منبع : تبیان

1
دیدگاه بگذارید

Please Login to comment
1 Comment threads
0 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
0 Comment authors
Recent comment authors
  Subscribe  
Notify of
trackback
Member

… [Trackback]

[…] Find More to that Topic: naghdefarsi.com/تحلیلی-بر-فیلم-زاگرس،-با-بازی-رضا-کیانی/۲۴۱۲/ […]